Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

άτιτλο

Δεν ήλθες από τον αστερισμό του Λέοντα
Αλλά από τα αρχέγονα ύδατα της Δράμας
Τα μόριά σου χόρευαν και στροβιλίζονταν
Στα άγρια όρη του Καυκάσου
Ώσπου μια αυγουστιάτικη αυγή είπαν να βγουν
Στο φως. Ήταν η μέρα υγρή ζεστή και
χρυσολάμπανε  αμπέλια
της φωτιάς στους κάμπους
Μωρό ακόμα σκέφτηκες «εγώ δεν μένω εδώ»
Το εαρινό καβάλησες άλογο της καρδιάς σου
Κι ως σήμερα φθινόπωρο καλπάζεις χωρίς ανασασμό
πάνω στα πυρωμένα πεζοδρόμια της ζωής
Και πάνω από το σπίτι σου αστρίζει κι ουρανίζει
Αλλά μπροστά στο απάτητο κατώφλι του
Κόρη εμφανίζεται με θυελλώδες πρόσωπο εκείνη
η απέραντη έρημος το όνομά της είν’ Σαχάρα


Ιωάννα Αβραμίδου