Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

Το βουνό

Μεγαλώσαμε στον ίσκιο του βουνού
Φορτωμένοι την υποψία της άδικης νύχτας
Ζήσαμε εκεί αναμένοντας το φως
Κυνηγώντας ένα ήλιο που βιάζονταν να φύγει
Περπατώντας ανάμεσα στ αγκάθια
Με ματωμένα δάχτυλα και πληγωμένες παλάμες
Κι ο ήλιος πάντα αργούσε και τα βράδια
Χάνονταν στις κορυφογραμμές των οριζόντων
Ίσκιος προστάτης το βουνό συνάμα και κατάρα
Να παραμένουμε εκεί ανύποπτοι και χλωμοί
Με αποθέματα από μνήμες παγωμένες
Κι αν κάποτε –αν λέω- ο ήλιος χαθεί
Σε μας θα έρθουν αργότερα τα νέα..
Θα περιμένουμε εκει..τον ερχομό του
Έχοντας μάθει να ζούμε στο σκοτάδι..


Μόνο τα παιδιά μας θα φύγουν κάποτε οριστικά
Είτε σε άλλον τόπο ..είτε στο θάνατο..


Αθηνά Κοτσόβολου