Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Η φωνή της λογικής



Και την πρώτη μέρα ο άνθρωπος δημιούργησε τον θεό!Κατ' εικόνα και ομοίωση του! Μη ανεκτικό, σεξιστή, βίαιο. Θρησκεία... Το μεγάλο Ίσως; Σίγουρα νεύρωση! Διαιρεί, ελέγχει, παραπλανά....
Ποια είναι η πιο λογική σκέψη; Η επιλογή ενός αυτοκινήτου ή ενός Θεού;
Τόσοι θρησκευτικοί πόλεμοι... Είναι σαν να μαλώνουν παιδιά για το ποιο έχει τον πιο δυνατό φανταστικό φίλο! Εξάλλου οι “πιστοί” δεν χρειάζεται να σκέφτονται. Και στην τελική γιατί να σκέφτεσαι; Μόνο επικίνδυνος μπορείς να γίνεις....
Είμαι αφελής; Γιατί πιστεύω ότι θα πάω στον παράδεισο μιας θρησκείας; Και αν διακινδυνέψω; Θα καταλήξω στην κόλαση μιας άλλης;

Π. Πόντικας

Όπως τότε...


Στην άλλη μεριά του πάρκου, υπάρχει ακόμα εκείνο το μικρό ρομαντικό καφέ και δίπλα του ένα μπαράκι παλιό,πάντα με λίγο κόσμο μέσα και έξω, να πίνουν και να μεθούν.
Άκου παίζει το τραγούδι μας...
Περνούσαμε τακτικά από εκείνο το πάρκο και καμιά φορά ξαποσταίναμε λίγη ώρα πριν συνεχίσουμε τις περιπλανήσεις μας στην πόλη. Καθισμένοι πάντα στο ίδιο παγκάκι, μαζί με τους ξηρούς καρπούς και μια σοκολάτα, που την κόβαμε στη μέση.
Χορεύαμε και κάναμε όνειρα. Ήμασταν αγκαλιά. Ονειρευόμασταν μια ζωή μαζί. Κανένας δεν μπορούσε να μας φοβίσει.
Όπως τώρα...

Π. Πόντικας


 

Elementary


The Game's Afoot
by Rob Sheffield

We're living in a golden age of Sherlock Holmes knockoffs, from House to Breaking Bad, with brainy asshole antiheroes who boast superdeveloped intellects and no other human skills. But the Sherlock of Elementary captures the brain-for-hire cynicism of the original stories. Johnny Lee Miller, best known as Sick Boy from Trainspotting, has a bratty restlessness that's perfect for this Holmes, a London-born rogue who just got out of rehab and moved to New York to get off drugs. (People do that in real life all the time, right?) Lucy Liu is his sober sidekick, Dr Watson and Aidan Quinn gives them a run for their money as the NYPD captain who has to work with this head case.

from: Rolling Stone, September 27 

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

everybody wants to rule the world

but Phoebe should.



or maybe ... Sheldon?




which tv personality do you think would make a good ruler of the world?
cast your vote in the ballot on the right or add your own candidate on the comments.



Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Πλατεία Βικτωρίας


μπορείς να συνηθίσεις την ασκήμια αυτής της πόλης ή μπορείς να ψυτέψεις μια ανάμνηση στο τσιμέντο. θυμάμαι χρώματα, μουσικές απο γραμμόφωνο, απο πικάπ, απο κασετόφωνο, απο γουόκμαν, απο mp3 player.
η ίδια νότα, η ίδια μελωδία, η ίδια ηδονή.
θυμάμαι κάθε λέξη που έχω γράψει στο τετράδιο του έρωτα, στον τοίχο της μοναξιάς.
εκείνη τη μαγική νύχτα στη πλατεία Βικτωρίας. είχα έρθει απο τη Νέα Υόρκη, είχες έρθει απο κάπου μακρύτερα. ρωτούσες τον περιπτερά που είναι το ξενοδοχείον Αίγλη στην Καλλιδρομίου, αγόραζα Μάλμπορο κόκκινο σκληρό γιατί πίστευα ότι ήμουν καουμπόι. σου χαμογέλασα αντρίκια. κάτι έντιμο είδες στο βλέμμα μου και στάθηκες να με κοιτάς ουδέτερα σαν να ήμουν κι εγώ ένα αξιοθέατο αυτής της αλλόκοτης πόλης.
-προς τα εκεί πηγαίνω, σου είπα, μπορείς να πάρεις ταξί θα πληρώσεις διπλή ταρίφα ή μπορούμε να περπατήσουμε, να φυτέψουμε μια ανάμνηση.
το βλέμμα σου παρέμενε ουδέτερο οπότε συνέχισα. θα σου δείξω τα αξιοθέατα, θα σε ξεναγήσω στα Εξάρχεια, τη συνοικία των εξεγερμένων, των μικρών αφελών πολιορκημένων. θα σου δείξω τη μάσκα του Αγαμέμνονα στο μουσείο ...
-είναι περασμένα μεσάνυχτα, δεν το είπες ως αντίρρηση ούτε ως παράπονο.
-είναι περασμένα μεσάνυχτα, δεν ακούστηκε τόσο μελωδικό όταν το επανέλαβα. τότε θα σταθούμε στον προαύλιο χώρο κάτω απο τους φοίνικες και θα στη ζωγραφίσω. έχω ειδητική αντίληψη. αυτό που ο κόσμος αποκαλεί φωτογραφική μνήμη. ακούγομαι πιο σημαντικός όταν λέω ειδητική αντίληψη. έχω και άλλο χάρισμα, είμαι ο πιο γρήγορος ποιητής του κόσμου. για του λόγου το αληθές έβγαλα το σημειωματάριο μου και άρχισα να γράφω.
"δεν θα σε εγκαταλείψω όπως ο Θησέας την Αριάδνη
δεν θα σηκώσω χέρι να σου κάνω κακό
όπως ο Ηρακλής την Μεγάρα
σαν Οδυσσέας θα σε ψάξω
καθώς τα μωβ λουλουδάκια
πέφτουν σαν βροχή στα μαλλιά σου
θα κλέψω την Αργώ
θα σε πάω βόλτα στο Αιγαίο
το πρώτο νησί που θα βρούμε
θα το βαφτίσω με το ονομά σου
κήπο θα φτιάξω με λωτούς
φράουλες και αβοκάντος
θα σου φτιαχνώ γρανίτες πολύχρωμες
κάθε πρωί
γιατί ο έρωτας είναι ναυάγιο
απο το οποίο δεν θέλω να με σώσει κανείς."
πήρες το σημειωματάριο κι άρχισες να διαβάζεις. πριν προλάβω να ντραπώ γιατί είχα γράψει το πιο ηλίθιο ποίημα που έχει γραφτεί, χαμογέλασες και μετά γέλασες.
Ήταν σαν να ξημέρωσε η πλατεία όλη.


Γιώργος Τρίκερι
charliemj94@gmail.com 

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

δωρεάν γνώση


νομίζω ότι είμαι το μόνο πλάσμα στον πλανήτη που γνωρίζει ότι ή ετυμολογική προέλευση της λέξης τσιλημπουρδίζω είναι από το αρχαίο ρήμα  σιληπορδώ που σημαίνει "φέρομαι χυδαία, πρόστυχα".
   άντε και η Μέρι Τζέιν, που στις τέσσερις το πρωί της λέω όλα μου τα μυστικά.

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟΝ



"Ό,τι χαρακτηρίζει την τρέλα είναι ένας απόλυτος και αθώος εγωισμός που αιχμαλωτίζει αδιέξοδα την ψυχήν μέσα εις τον ίλιγγον των υποκειμενικών παραισθήσεών της. Καμμιά επικοινωνία με την πραγματικότητα, καμμιά επαφή με τους άλλους, κανένας τρόπος συνεννοήσεως μεταξύ του ενός και του άλλου τρελλού. Καθένας είναι μια κολασμένη σκιά καταδικασμένη να γυρίζει άσκοπα και αδιάκοπα σ΄ένα ιλιγγιώδους στροβιλισμού, γύρω από τον εγωκεντρικό άξονά της. Καθένας, κλεισμένος στον εαυτό του. Ο τρελός δεν ξέρει δεν ακούει δεν βλέπει παρά μόνο τον εαυτό του, αντικατοπτρισμένο σε εφιαλτικά και τερατόσχημα φάσματα μες τον μεγεθυντικό ραϊσμένο καθρέφτη της πυρακτωμένης από την νευρικήν υπερέντασιν φαντασίας του."

Ρώμος Φιλύρας.


Η ομάδα SUI GENERIS παρουσιάζει το αυτοβιογραφικό έργο "Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟΝ" του ποιητή Ρώμου Φιλύρα, σε θεατρική διασκευή, έχοντας ως κύριο άξονα τη διαβίωση του Φιλύρα στο ίδρυμα, όπου εισήχθει με δική του πρωτοβουλία. "Ξεχασμένος από τους λογικούς", μπροστά του ορθώνεται "η κοινωνία των τρελών". Μια κοινωνία με δικούς της νόμους, θεούς, πλούσιους και ονειροπόλους ταξιδευτές. "Ένα ταξίδι με ένα κομμάτι σπάγκο", "ένα ασύρματο τηλέφωνο τσέπης" και ένας Θεός που απαιτεί από τον Φιλύρα "να πάψει να τους περνά για τρελούς".


Παραστάσεις: 9/14/15/16/21/22/23 Σεπτεμβρίου 2012
Ώρα Έναρξης: 21.30
Εισοδος Ελεύθερη- ΜΟΝΟ ΜΕ ΠΡΟΚΡΆΤΗΣΗ ΘΕΣΗΣ
Τηλ. Κρατήσεων: 6993996299
[Λόγω περιορσμένου αριθμού θέσεων σε κάθε παράσταση παρακαλούμε όπως κάνετε έγκαιρα την κράτησή σας]

Συμμετέχουν:
Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου
Μάριος Ράμμος
Χριστίνα Μαριανού
Ισμήνη Κακούρα Βαρακλή
Χριστίνα Κοροβίλα

από την ομάδα SUI GENERIS

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

postcards from Greece




Molyvos village in Lesvos

Constitution Square

Spetses island 1955, photo by Dimitris Harissiadis - Phorographic Archives of the Benaki Museum

Athens

Ermou str., Athens.

Crete

Zagora

Volos

Mirtos beach, Kefalonia

Rhodes


Orestiada lake
Nafplio

άλφα



αν το όνομα μου άρχιζε από άλφα θα ήταν όλα τόσο διαφορετικά.
τα αγόρια στη πλατεία θα φώναζαν "Άννα, Άννα"
δεν θα τους έδινα σημασία καμία.
θα περίμενα να σχολάσει ο άντρας μου που μου φέρνει συνέχεια σοκολάτες.
στο σινεμά εγώ διαλέγω αν θα φάμε νάτσος ή ποπ-κορν και ποια ταινία θα δούμε, που είναι πάντα ρομαντική κομεντί.
δεν θα τον βαρεθώ.
δεν θα τον παρατήσω.
δεν είμαι κορόιδο.
όπως ο Αντώνης που το όνομα του αρχίζει από άλφα και τα είχε με την κολλητή μου που είναι η τέλεια γυναίκα. 
του έκανε όλα τα χατήρια τον άφηνε να διαλέγει αν θα φάνε νάτσος ή ποπ-κορν και ποια ταινία θα δουν, που ήταν πάντα με σούπερ-ήρωες που φορούν μανδύες και πετούν λέιζερ από τα μάτια και πάντοτε σώζουν τον κόσμο αλλά ξεχνούν να φέρουν μια σοκολάτα στην αγαπημένη τους.
έτσι και ο Αντώνης, δυο χρόνια σχέση κι ούτε γκοφρέτα από το περίπτερο.
η κολλητή μου δεν άντεξε, του είπε να χωρίσουν όχι γιατί το ήθελε αλλά για να τον κάνει να σκεφτεί.
να σταματήσει να την θεωρεί δεδομένη.
αυτός πήγε και πήρε μια μαύρη γυαλιστερή γιαμάχα.
έτσι νόμιζε ότι θα την κερδίσει πίσω.

αν το όνομα μου άρχιζε από άλφα θα μπορούσα να έρχομαι στο δώματιο σου αργά το βράδυ να βλέπουμε How I met your mother και να ταΐζουμε το κουνέλι σου (που σωστά μαντέψατε, το όνομα του αρχίζει από άλφα).
θα άρχίζες να με γουστάρεις ενώ στην αρχή νόμιζες ότι δεν.
είχες γνωρίσει κάποιον που φαινόταν ενδιαφέρων, αστείος και τρυφερός μαζί σου. αλλά ευτυχώς δεν πήγατε ποτέ σινεμα για να σε αφήσει να διαλέξεις  νάτσος, ποπ-κορν ή ταινία.
τον άφησες να περιμένει στη στάση του τραμ κρατώντας ένα μπλοκάκι με πολλά "αν" και αναπάντητες απορίες. την ίδια ώρα περνούσε κι Αντώνης με την μαύρη γυαλιστερή γιαμάχα.

το όνομα μου αρχίζει από γάμμα, κάθομαι εδώ και γράφω ιστορίες για τις ζωές των άλλων. δεν έχω πια θυμό, ούτε ενθουσιασμό. αυτά είναι πολύπλοκα συναισθήματα για την επιπεδοχώρα της σελίδας μου.
ποτέ δεν έμαθα το όνομα της κολλητής της Άννας, ούτε καν που μένει να της πάω μια σοκολάτα.

Γιώργος Τρίκερι



Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

1492



είσαι η Αμέρικα 
και είμαι ο Κολόμπο
θα' ρθω να σε βρω
εύχομαι αυτή τη φορά
να μην σε καταστρέψω.
μόνο να σ΄ αγαπήσω.

Γιώργος Τρίκερι



Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Με τίτλο,αλλά και χωρίς.

® 286


Είναι φορές που θες να γράψεις,αλλά δεν ξέρεις τι.
Σαν μια εικόνα που σου αρέσει,αλλά δεν ξέρεις γιατί.
Σαν έναν άνθρωπο που αγαπάς,αλλά δεν ξέρεις αν πρέπει να'στε μαζί.

Παρατηρώ τώρα αυτά τα "αλλά", παραταγμένα το ένα κάτω από το άλλο.
Τι νόημα έχουν;
Λέξεις που νομίζεις ότι δίνουν σημασία στη ζωή σου.
Λέξεις που χρησιμοποιείς για να συνδέσεις το νου με την καρδιά.
Λέξεις που σε δυσκολεύουν.
Λέξεις που σου δείχνουν το σκοτάδι στο φως,αλλά και αντίστροφα.
Λέξεις που λέω ότι δεν μ'αρέσουν,αλλά τις χρησιμοποιώ.

Λέξεις που με βοήθησαν να γράψω κάτι τελικά και να αποδείξω πως τα "αλλά" δεν έχουν αξία,
αλλά μπορεί και να αποκτήσουν.

Vicky Michalopoulou