Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

αυτή είναι η αιώνια καταδίκη μου? Να συγκρούομαι με την πραγμάτικοτητα. Μια πραγματικοτητα πάντα διαφορετική απο τα όνειρα μου? Το όνειρο έχει και αυτό τις απαιτήσεις του ,την ηθική του. Αν όλοι οι ονειροπόλοι είναι αδύναμοι, τότε Ζήτω η αδυναμία...!
Λυπάμαι που βλέπω καθημερινά ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων να μαζικοποιείται για να υπάρχει αποδοχή και επίδειξη...
Μα τι να επιδείξεις, την ομοιότητα?
Ή πιστεύεις οτι όλο αυτό που αντιπροσωπεύει η μάζα ειναι τέλειο και καυχιέσαι για αυτό?
Μάθε πως το να είσαι ο εαυτός σου είναι το τέλειο ... για σένα.
Πρέπει να σου αρκεί δίχως να διατυμπανίζεις απο δω κι απο κει το πόσο λαμπρό σε βρίσκεις και να απαιτείς με τον τρόπο σου να το αποδεχτούν οι άλλοι.
Οχι αυτό δεν είναι τελειότητα, είναι ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ...
Επίσης έχε υπόψη σου, το να είσαι τέλειος στα μάτια των άλλων εκτός του ότι είναι ένα τεράστιο, άχρηστο βάρος, είναι το πιο κουραστικό μα και βαρετό πράγμα που εχει φανταστεί ανθρώπινος νους...

Άννα Τσαμ Αναστο.
(17 και κάτι μηνών)