Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Καθρέφτες


Καθρέφτης τα μάτια μου
χώμα ελληνικό το είδωλο.
Τάφρους-ρυτίδες μού αροτριώνουν.
Μελανώματα σε σχήμα κυκλικό, αγροί άγονοι.
Κατακόμβες ζωντανών τα βλέφαρά μου.
Την άρουρα δεν την αντέχω
τους το ‘πα
είμαι ακόμη ζωντανός!

Τον καθρέφτη θα σπάσω.
Μια μέρα θα φύγω από εδώ.
Καθρέφτες με ήλιο να βλέπω
το πρόσωπό σου 
θέλω γόνιμο.

Ο  τόπος που αγαπώ


μισεί τα παιδιά μου.

Νόπη Χατζηιγνατιάδου