Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

ανάσα


Στην ανάσα σου βρήκα το θρεπτικό και στο σάλιο σου το αντιβιωτικό της πληγής μου. Χρόνια γευόμουν μόνη μου αυτή τη θλίψη. Δάγκωνα σαν έρχονταν να με αγκαλιάσουν. Έβγαζε ο ιδρώτας του πόνου μου δηλητήριο κι έκαιγε τα μάτια ολονών. Με σένα έβγαλε το κορμί μου ροδόνερο για να έρθεις πιο κοντά και κατάπια τα αγκάθια μου για να μην πονέσει η αγκαλιά σου. Κι αν άνθισε στο χέρι μου λίγο γιασεμί, συγχώρεσέ με που από την μεθυσμένη μυρωδιά του ήθελα μόνο να ξεχαστώ που με πόνεσες.

Δ.Π.Β