Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Jazzmine says ...

Δεν λες αντίο στην αγάπη.





Ποτέ μη γυρνάς την πλάτη σου στη αγάπη.

Δεν το χει σε τίποτα να σε πυροβολήσει πισώπλατα.

Είναι εκδικητική η αγάπη , θα σου ανταποδώσει τα ίσα.

Είναι γυναίκα, θα ναι λάθος σου να την περιφρονήσεις.

Μερικές φορές το τελευταίο που θα κάνεις.

Δεν αστειεύεται η αγάπη. Δεν μπορείς να την εμπιστευτείς.

Σε ξεγελάει με το φως της μέρας εκεί που τίποτα δεν κρύβεται, η αγάπη
σου βγάζει τη γλώσσα, σε κοροϊδεύει μες στα μούτρα σου.

Δεν έχεις καμιά πιθανότητα μαζί της.

Η νύχτα είναι κολλητή της, καλύπτει τα ίχνη της, μασκαρεύονται παρέα,
μεταμορφώνονται σ’ότι θες να δεις, παίζουν μαζί σου, βρίσκονται για να
χαθούν.

Φυλάξου.

Κάτω από τα φτιασίδια είναι οπλισμένη με το μαχαίρι του πάθους.

Κανείς δε γλίτωσε από το χτύπημα.

Πώς να προκαλέσεις την αγάπη? Θα νικήσει όπως και να χει.

Τρέφεται από τους φόβους σου όπως ο βρικόλακας, επιβιώνει παντού,

όσο πιο βαθιά τη θάβεις τόσο δυναμώνει, στο σκοτάδι είναι το δικό της
φως που λάμπει και σε τυφλώνει.

Είναι άφοβη η αγάπη σου και παντοδύναμη.

Είναι ο ήρωας του παραμυθιού κ όχι η πριγκίπισσα.



Να φοβάσαι την αγάπη κ όμως να πας μαζί της.

Τίποτα δεν την εμποδίζει να σε σκοτώσει,

μα μόνο αυτή, φτάνει για να ζήσεις.



Jazzmine in a pot.