Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

we can be heroes


σκέφτηκα έναν ήρωα
μέσα σε κάποια ιστορία:
ο ήρωας μου πηγαίνει κάθε βράδυ στο σινεμά
και βλέπει κάθε βράδυ την ίδια ακριβώς ταινία.
η υπόθεση της ταινίας είναι πολύ απλή:
είναι ένας τύπος που πάει κάθε βράδυ στο σινεμά
και βλέπει
–κάθε βράδυ όμως-
την ίδια ακριβώς ταινία.
στην ταινία αυτή –στην ταινία μέσα
στην ταινία εννοώ- παίζω εγώ.
τρέχω, κυνηγάω, σκοτώνω, ερωτεύομαι, επινοώ,
γενικά κάνω διάφορα
για χάρη της πλοκής και μόνο.
μα κατά βάθος –κι αυτό είναι κάτι που ακόμα
κι οι δημιουργοί του φιλμ το αγνοούν- σκέφτομαι.
μεθοδικά κι επίμονα.
σκέφτομαι έναν ήρωα
μέσα σε κάποια ιστορία.

Γιάννης Αντάμης