Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

προς Κορινθίας

Lucian Freud
την άφησα να κοιμάται στο ξενοδοχείο
πήγα στο αεροδρόμιο
χωρίς να πω μια κουβέντα
χωρίς ένα σημείωμα
είναι εύκολό να πιστεύεις σε ένα θεό.
τη βραδιά που γνωριστήκαμε
κάναμε σεξ στο ασανσέρ
δεν κρατιόμασταν μέχρι το διαμέρισμα της
της έσχισα το φόρεμα
ήταν ένα απαίσιο φόρεμα, δεν της πήγαινε καθόλου
οπότε δεν πειράζει
βρήκα τον φάκελο με τις φωτογραφίες από τη Μήλο
όταν είχε έρθει στην Ελλάδα
να γνωρίσει το τόπο που με γέννησε
ποτέ δεν της ανέφερα
πως είχα γεννηθεί στο Νιου Τζέρσεϊ 
πότε το πάθος γίνεται ένας άτυχος στίχος;
ένας απόηχος βουτηγμένος σε ξεχασμένα μέλια
υποσχέσεις που ντύθηκαν απολογίες
πότε η λαχτάρα γίνεται κενοτάφιο
και τα φιλιά παράπονο
σκέφτηκα να της αφιερώσω το βιβλίο
αλλά δεν μπορείς να αποθεώσεις
έναν σκουριασμένο έρωτα
μόνο τον κρύβεις στο πιο βαθύ συρτάρι
ή τον χαρίζεις σ έναν ρακοσυλλέκτη
μαζί με τα υπόλοιπα ξεφτισμένα ρούχα. 

Γιώργος Τρίκερι