Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

σύντομη συνάντηση

Egon Schiele

είδα έναν πορτοκάλι άντρα με κόκκινα πόδια
μου θύμισε πως έιχαμε συναντηθεί ξανά
πριν από τριάντα χρόνια
στο κατάστρωμα ενός καραβιού 
που πήγαινε στη Σύρο
τότε φορούσε μαύρο λινο γιλέκο
κι ένα καπέλο ψάθινο
είχε δυο μάτια ορατά
και δώδεκα αόρατα
μου εκμυστηρεύτηκε
πως η μάνα του ήταν τρελή
αλλά τον αγαπούσε πολύ
του έπλεκε σκουφιά με αυτιά κουνελένια
που ντρεπόταν όταν τα φορούσε
τα παιδιά στο σχολείο τον κορόιδευαν. 
παράτησε το σχολείο λοιπόν
έγινε άριστος χαρτοπαίκτης
έβγαζε τα προς το ζην παίζοντας πόκερ
έγραφε και στίχους για λαϊκά καψουροτράγουδα
έμαθε φαρσί και μετέφραζε Ιρανούς ποιητές
στον ελεύθερο του χρόνο.
σε μια διαδήλωση κατά της παγκοσμιοποίησης
μια αδέσποτη σφαίρα σφηνώθηκε 
στα πορτοκαλί γεννητικά του όργανα
έμαθε να κάνει έρωτα
με τα δάχτυλα και την γλώσσα.
είχε προλάβει να κάνει μια κόρη
μια έφηβη οργισμένη μαζί του
οργισμένη με την ζωή την ίδια
έπαιζε μπάσο σε ένα πανκ συγκρότημα
είχαν δυο χρόνια να μιλήσουν.
χάρηκα που συνάντησα τον πορτοκάλι άντρα με τα κόκκινα πόδια
δεν έχει κινητό
ούτε ηλεκτρονική διεύθυνση
δεν ξέρει κaν την ονομαστική του γιορτή
ή το ζώδιο του
μου υποσχέθηκε όμως πως θα συναντηθούμε ξανά.

Γιώργος Τρίκερι