Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Touch Of Evil


''Αν θες θέλεις να απαλλαχτείς από τις κακές σου προδιαθέσεις, πρέπει να αποφύγεις τις κακές συναναστροφές...'' είπε κάποτε ένας φιλόσοφος...
''Δεν είμαι κακιά απλώς με σχεδίασαν έτσι'' Όλοι θυμόμαστε την ατάκα αυτή από την ταινία ''Ποιος παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ. Ο ''Τρελός'' του Hollywood Τζακ Νίκολσον κάποτε δήλωσε '' Όταν εμείς κάνουμε λάθη, το αποκαλούμε ''κακό'', όταν όμως ο Θεός κάνει λάθη, το αποκαλούμε ''φύση''! Σίγουρα το καλό είναι πιο δύσκολο από το κακό. Η δημιουργία είναι πιο δύσκολη από την καταστροφή. Τι ορίζουμε όμως καλό και τι κακό;  Ο ''κακός'' πάντα μια ιδιαίτερη γοητεία! Έτσι και στην έβδομη τέχνη ο ''κακός'' χαρακτήρας είναι γεμάτος από αντιθέσεις, συχνά αναπτύσσει κοινωνικές, υπαρξιακές, ψυχολογικές και καταστροφικές απόψεις. Δοκιμάζει τα όρια της ηθικής μας αλλά και της αντοχής μας! 
Πως να ξεχάσω τον ανατριχιαστικό Ρόμπερτ Ντε Νίρο στην ταινία ''Δαιμονισμένος Άγγελος'' του Άλαν Πάρκερ με συμπρωταγωνιστή τον Μίκι Ρούκ. Σε μια συνέντευξη του κάποτε ο Μίκι Ρούκ δήλωσε πως στην περίφημη σκηνή που ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο κρατάει ένα αυγό και το τρώει κοιτάζοντας τον ανατρίχιασε τόσο που θεώρησε πως είχε απέναντι του τον διάβολο! Πως να ξεχάσω τον Χένρι Φόντα στην ταινία ''Κάποτε στη Δύση'' του 'μεγάλου'' Σέρτζιο Λεόνε, ο οποίος μετατρέπεται για τις ανάγκες του ρόλου στον απόλυτο κακό και μάλιστα σκοτώνει ένα μικρό παιδί από την πρώτη κιόλας σκηνή που εμφανίζεται! Βέβαια δεν θα ξεχάσω και τον Λι Βαν Κλιφ τον περίφημο κακό της διάσημης παρέας που είχε και καλούς αλλά και άσχημους!
Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Κέβιν Σπέισι στο ''Se7en'' που καθάρισε όσους θεωρούσε γρανάζια του ''συστήματος''! Έχοντας επίγνωση των όσων έκανε ο Κέβιν Σπέισι μας σύστησε έναν ''δολοφόνο'' που αδιαφορούσε πλήρως για τα λεφτά και ότι έκανε το έκανε απλώς γιατί ήθελε να αλλάξει τον κόσμο! Και στους ''Συνήθεις Ύποπτους'' όμως άφησε να αιωρείται το όνομά του! Keyser Soze!
Τα μόλις δέκα επτά λεπτά του Άντονι Χόπκινς στη ''Σιωπή των Αμνών'' του χάρισαν επαξίως τον τίτλο του πιο κακού χαρακτήρα στην ιστορία του κινηματογράφου! Χάνιμπαλ Λέκτερ! Από τότε καμία ψυχανάλυση δεν είναι πια η ίδια! Ο Τζακ Νίκολσον στην ταινία ''Λάμψη'' του Στάνλει Κιούμπρικ μας χάρισε ίσως μια από τις πιο μεγάλες ερμηνείες του στην ιστορία του κινηματογράφου! Μια παλιότερη συμπρωταγωνίστρια του η Λουίζ Φλέτσερ στην ταινία ''Στη φωλιά του Κούκου'' μας έκανε να την αντιπαθήσουμε τόσο πολύ, εγώ ακόμα δεν ξέρω ποια ''αντιπαθώ'' περισσότερο, την Λουίζ Φλέτσερ η την Κάθυ Μπέιτς στο ''Misery''. Για ρωτήστε και τον Τζέιμς Κάαν τι είχε τραβήξει! 
Τζό Πέισι! Θα πρέπει να αφιερώσω πολλές παραγράφους για τον κύριο αυτόν! Ποιος δεν θυμάται τις ερμηνείες του στα ''Καλά Παιδιά'' του Μάρτιν Σκορτσέζε ή στο ''Καζίνο'' πάλι του Μάρτιν....! Τον Έντ Χάρις στον ''Βράχο'' πιο πολύ τον συμπαθήσατε παρά τον μισήσατε! Όπως και τον ''συνάφελφο'' του τρομοκράτη Άλαν Ρίκμαν στην ταινία ''Πολύ σκληρός για να πεθάνει''. Αλλά αυτόν που σίγουρα λατρέψατε διότι κακά τα ψέμματα όλοι μας κρύβουμε έναν Tyler Derden είναι ο Μπράντ Πιτ στο ''Figth Club''. Εδώ θα μπορούσα να προσθέσω και τον Alex από το ''Κουρδιστό Πορτοκάλι'', φιγούρες που ταυτιστήκατε ενδεχομένως διότι σας προβλημάτισαν και σας έβαλαν σε σκέψεις ως προς τους καθημερινούς σας συμβιβασμούς!!!
Δεν έχει τελειωμό αυτό το άρθρο! Μπορώ να γράψω εκατό δέκα πέντε σελίδες για τους πιο ''κακούς'' στην ιστορία του κινηματογράφου! Ο Ντένις Χόπερ στο ''Μπλέ Βελούδο'', Ο Αλ Πατσίνο στον ''Νονό'', ο Άντονι Πέρκινς στο ''Ψυχώ'', Ο Κρίστοφερ Λί (για όπου και αν έπαιξε), και σίγουρα ο Χιθ Λέτζερ για την ερμηνεία του ως Τζόκερ που του χάρισε  και το Όσκαρ (έστω και μετά θάνατο). Ένας Τζόκερ φόβος και τρόμος. ''Είμαι ο κακός που αξίζει να έχει αυτή η πόλη, που αξίζει να με σέβεται γιατί θα φέρω την Αναρχία που τόσο πολύ επιζητεί'' θα πει προς το τέλος της ταινίας. Σίγουρα επηρέασε κάποιους αυτός ο χαρακτήρας – μην ξεχνάτε το μακελειό στο Ντένβερ- αλλά είπαμε για κάποιους η ''τέχνη'' δοκιμάζει τα όρια και τις αντοχές τους, από μια άποψη, το καλό ίσως και να είναι άβολο για κάποιους....

Π. Πόντικας.