Χαϊκού ενός πεινασμένου

είσαι έρωτας καυτός
σ έχω μέσα μου βαθιά
σαν ρεβύθια στον φούρνο.

Γιώργος Τρίκερι

προσευχή

υπάρχουν δυο χιλιάδες θεοί
δέκα χιλιάδες προσευχές
που δεν φτάνουν ποτέ στον ουρανό
καίγονται 
χωρίς να φτάσουν μακριά από τα χείλη
ίσως οι θεοί
ποθούν την ίδια θρησκέια
με εμάς,
χάδια και φιλιά.

Γιώργος Τρίκερι

ημερολόγιο ενός performer. στο τραμ

Είμαι στο τραμ.
Απέναντι μου κάθεται ένα όμορφο κορίτσι, δίπλα της στέκεται ένα αγόρι, δεν θέλω να γράψω πως είναι άσχημος, αλλά είναι. Έχει ακμή στο πρόσωπό του και τα μαλλιά του είναι κουρεμένα αστεία, ούτε ξέρω τι σημαίνει αυτό.
Το αγόρι ρίχνει κλεφτιές ματιές στο κορίτσι. Το κορίτσι έχει το προσωπό της σκυμμένο στο κινητό της. Σκέφτομαι πως ήμουν και εγώ κάποτε ένα άσχημο αγόρι με αστεία μαλλιά. Εμένα ήταν και η μύτη μου σαν μελιτζάνα.
Θυμάμαι την ζωή μου να είναι θρύψαλα πριν να είναι ολόκληρη. Θυμάμαι τον θυμό, τον πόνο, τις ανασφάλειες, την απόγνωση.
Προσπαθώ να θυμηθώ τις στιγμές που ο πόνος έγινε πληροφορία, που οι ανασφάλειες  μεταλάχτηκαν σε ικανοποίηση, που η απόγνωση έδωσε την θέση της στην απόλαυση, που το αγόρι έγινε άντρας. Η διαδρομή της αυτογνωσίας δεν έχει ολοκληρωθεί, υποψιάζομαι πως ποτέ δεν ολοκληρώνεται. Πιστεύω πως ο έρωτας μας σπρώχνει με τον δικό του ύπουλο τρόπο στην αυτογνωσία, γι’αυτό έρχεται τις πιο ανυποψίαστες στιγμές. Σκορπίζει εντροπία και ανισορροπία και καλά κάνει, αυτή είναι η δουλειά του. Είναι μία μικρή επανάσταση ο έρωτας, με ταραχές και επεισόδια, με καταστροφές και απώλειες, όπως οφείλει κάθε επανάσταση που σέβεται τον εαυτό της. 
Το βόλεμα είναι ένα στατικό καθεστώς ρουτίνας και βαρεμάρας, μας κάνει οκνηρούς και μαλθακούς, σε σώμα και ψυχή. Ευτυχώς εμφανίζεται αυτός ο ρομαντικός προβοκάτορας με την αναίδειά του και την ανυπακοή του και τα ισοπεδώνει όλα. Θα έγραφα «τα γαμάει όλα» που είναι και το σωστό ...
Οι σκέψεις μου διακόπτονται από μία κίνηση που πιάνει το μάτι μου. Το αγόρι σκύβει και λέει κάτι στο κορίτσι. Αυτή παραμερίζει το κινητό της και τον κοιτάει. 
Το αγόρι παίρνει θάρρος. Της λέει και κάτι άλλο. Το τσουλούφι του πέφτει στα μάτια, τό κάνει πέρα με τα δάχτυλά του, τα μαλλιά του τώρα πια δεν φαίνονται αστεία, ούτε αυτός φαίνεται άσχημος.
Σηκώνομαι, έχω φτάσει στον προορισμό μου. Το τελευταίο πράγμα που βλέπω είναι το κορίτσι να χαμογελάει στο αγόρι.

Γιώργος Τρίκερι

Ερωτευμένος Μαρξ

Ταινίες που μιλάνε τη γλώσσα της ψυχής

Είδα χτες το βράδι τη "Φανταστική Γυναίκα" (Una Mujer Fantastica) του Σεμπάστιαν Λέλιο. Μια δυνατή ταινία που περιγράφει με συγκινητικό τρόπο τον ηρωικό αγώνα μιας γυναίκας που βιώνει μια απώλεια. Δεν θα πω περισσότερα για την υπόθεση της ταινίας, τα τρέιλερ γιαυτό υπάρχουν. Την προτείνω σε όποιον αγαπάει τον καλό κινηματογράφο. 

Στη παρούσα φάση για μένα καλός κινηματογράφος είναι οι εκτός Χόλιγουντ ταινίες που δεν περιέχουν βαρετούς, μασκοφόρους σούπερ-ήρωες οι οποίοι καθώς εξολοθρεύουν ακόμα πιο βαρετούς αντιπάλους, κλάνουν εξυπνακίστικες ατάκες.

Όπως πιθανόν γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με τα όσκαρς (όλοι δηλαδή) η "Φανταστική Γυναίκα" κέρδισε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Χαίρομαι για τους συντελεστές της ταινίας και ειδικά για την Ντανιέλα Βέγκα, η οποία έγραψε ιστορία ως η πρώτη transgender ηθοποιός που πρωταγωνιστεί σε ταινία που κερδίζει όσκαρ (βεβαίως μπορεί να υπήρξε και άλλη στο παρελθόν και να μην το μάθαμε ποτέ).

Όμως πρέπει να ομολογήσω πως θεωρώ τις άλλες δυο ταινίες που ήταν συνυποψήφιες για το συγκεκριμένο όσκαρ σαφώς καλύτερες.

Αναφέρομαι στο Loveless (ελλ. τίτλος: Χωρίς Αγάπη) του Αντρέι Ζβιαγκιντσέφ και την Ούγγρική ταινία Testrol es Lelekrol (ελλ. τίτλος: Η Ψυχή και το Σώμα) της Ιλντίκο Ενιέντι.

Δυο αληθινά διαμάντια της έβδομης τέχνης. Αν έπρεπε να δώσω βραβείο σε μια από τις δυο, δεν θα ήξερα ποιά να διαλέξω. Δεν έχει σημασία, τα όσκαρς έτσι κι αλλιώς είναι ένα κιτς πανηγύρι γκλαμουριάς άνευ αξίας.

Στους γνήσιους σινεφίλ προτείνω να δουν και τα τρία φιλμ κι όσο μπορείτε γυρίστε τις πλάτες σας στις ανούσιες παπαρόσουπες του Χόλιγουντ.

Διευκρινίζω του Χόλιγουντ και όχι του Αμερικάνικου ανεξάρτητου κινηματογράφου που συνεχίζει να μας προσφέρει υπέροχες ταινίες όπως το φετινό Lucky του Τζον Κάρολ Λιντς


Γιώργος Τρίκερι

χειμωνιάτικο

στον πηγαιμό για την Ιθάκη
μόνο τη Πηνελόπη
μπορούσα να σκέφτομαι.
μόνο μια φράση γραμμένη 
σε όλο το ημερολόγιο
"βροχή σαν γίνεις θάλασσα,
μην με ξεχάσεις"
σε βυθούς σκοτείνούς
βουτούσε η αστρόφεγγη μοναξιά μου
εκείνες τις ατέλειωτες νύχτες
πριν προσεγγίσω τον κόλπο σου.
τώρα σε απόκρημνους, θαρραλέους
βράχους
αναζητώ τα ίχνη σου
όταν σε βρω
με το καλό
δεν θα ντραπώ
τα φιλιά σου να ζητιανέψω.

Γιώργος Τρίκερι

ημερολόγιο ενός performer. Όταν γίνομαι γυναίκα. ντράφτ πρώτο

Δεν μπορώ να κοιμηθώ με αυτή τη ζέστη, δεν μπορώ να βολευτώ. Το σώμα μου εκπέμπει μία ανυπόφορη θερμότητα, σαν να έχω ξαπλώσει δίπλα σε φωτιά.
Θέλω να βγω στη βεράντα μήπως φυσάει λίγος αέρας, αλλά δεν του αρέσει να ξυπνάει και να μην με βρίσκει δίπλα του.
Μερικές φορές θέλω να του φωνάξω "Άσε με, δεν μπορώ, δεν μπορώ να αναπνεύσω". Αρχίζω να νευριάζω σαν να έχουμε τσακωθεί ήδη, όλοι οι τσακωμοί ξεκινούν στην φαντασία μου, οι σκέψεις στριφογυρίζουν με μανία στο κεφάλι μου, γίνονται βρισιές, προσβολές, λέξεις που δεν θα έπρεπε να ανταλλάσουν εραστές.

Πόνος ανάμεικτος με ερωτική έξαψη, ήταν μία συναρπαστική αίσθηση.
Όλη η ιστορία έτσι ξεκίνησε, μία ματιά και η ζωή μου άλλαξε πορεία.

Ούτε που γύρισε να με κοιτάξει, έπαιζε το πιάνο, τα χέρια του στα πλήκτρα σαν να ήταν η μόνη ερωμένη που ήθελε να αγγίζει..

Όλα πάνω του ήταν ζεστά, το χέρι του, τα μάτια του, ήχος της φωνής του κανένα σημάδι του βίαιου ανθρώπου που θα κατέστρεφε την ζωή μου.
Έχω χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, λίγο ακόμα θα μου κόστιζε και τα λογικά μου.

Έχω κενά μνήμης γιατί το μυαλό μου προσπαθεί να με προστατέψει, έχει σβήσει τις πιο φρικτές εικόνες, που με αυτές δεν θα μπορούσε άνθρωπος να παραμείνει λογικός.
Θέλω ξανά να έχω την ευθύνη των πράξεων μου, τον έλεγχο της ζωής μου.

Υπήρχε μία περίοδος που μπορούσα να του αντισταθώ, δεν με είχε αποπλανήσει πλήρως η ζεστασιά της φωνής του, η τρυφερότητα στο βλέμμα του.

Μισώ τον εαυτό μου που κλαίω μπροστά του, Μισώ τον εαυτό μου που τον κοιτάζω και πιστεύω και πως δεν θα το κάνει ξανά.

Είναι ήρεμος, καθησυχαστικός, εκπέμπει μία ευγένεια που δεν έχουν πια οι άντρες. Δεν μπόρεσα να διακρίνω πίσω από την ευγένεια τον αδηφάγο λύκο.   
Αφέθηκα στην γοητεία του και τον εμπιστεύθηκα, όπως τόσο συχνά κάνουμε εμείς οι γυναίκες και σχεδόν πάντοτε δίνουμε την εμπιστοσύνη μας στον λάθος άντρα.

Είδα πάλι εκείνο το όνειρο.

Κάθομαι στο πάτωμα του μπάνιου, κρατάω ένα τετράδιο. Ποτέ δεν μου άρεσε αυτό το «η ζωή είναι ένα βιβλίο», η δική μου ζωή είναι ένα τετράδιο, εγώ γράφω τις προτάσεις, με τα δικά μου αντικείμενα.

Το μπάνιο είναι σκοτείνο και μου αρέσει, μπάινει μέσα ο πατέρας μου, μου ανάβει το φως.. Δεν είναι ο πατέρας μου όμως, έχει το πρόσωπο του Αλέξη.
Το φως μου πονάει τα μάτια, του ουρλιάζω να το σβήσει.
Βγάινω τρέχοντας από το σπίτι, ώσπου καταλήγω στην παραλία.

Η ζέστη είναι αφόρητη, η θερμοκρασία διαρκώς ανεβαίνει.


Το δωμάτιο μοιάζει να βράζει, σαν να μην μπαίνει αέρας. Δεν αντέχω άλλο εδω μέσα, πρέπει να φύγω.


Δεν ξέρω τι νιώθω..Γαλήνη, τρόμο, σύγχυση και ενοχές, κυρίως ενοχές..Όχι, όχι δεν ισχύει, κυρίως λύτρωση, μόνο λύτρωση. Λύτρωση.

Από το παράθυρο ακούω ήχους της πολής, τα γέλια των παιδιών που ξέμειναν εδώ, την μουσική από κάποιο διπλανό διαμέρισμα, τους συνηθισμένους ήχους της φυσιολογικής ζωής. Αυτό θέλω και εγώ, μία φυσιολογική ζωή.

Γιώργος Τρίκερι

το χαϊκού του πονεμένου αλλά όχι απελπισμένου αγωνιστή

Πολυτεχνείο καφέ
μπαρ Ελευθερία
φτου και βγαίνω.

ημερολόγιο ενός performer. Κωμικοί Έρωτες (κανείς δεν θα γελάσει)

αποσπάσματα από την συλλογή διηγημάτων του Μίλαν Κούντερα:

ήμουν πεπεισμένος ότι κανείς δεν ήξερε για μας. Ζούσα σαν αυτούς τους ιδιόρρυθμους που νομίζουν ότι ζουν απαρατήρητοι πίσω από ψηλά τείχη, ενώ τους διαφεύγει μια μικρολεπτομέρεια: ότι τα τείχη αυτά είναι από διάφανο γυαλί.

Αυτό το κομμάτι της αφήγησης μου θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως παραβολή για την δύναμη της ομορφιάς. Τη μέρα που ο κ. Ζατούρετσκι είδε σπίτι μου την Κλάρα θαμπώθηκε τόσο πολύ , που εντέλει δεν την είδε. Η ομορφιά έβαλε ένα αδιαπέραστο φίλτρο μπροστά στα μάτια του. Ένα φίλτρο από φως που την έκρυβε σαν πέπλο.

Έρχονται στιγμές στη ζωή που πρέπει να δώσει κανείς τη μάχη του οπισθοχωρώντας που πρέπει να εγκαταλείψει τις ήσσονος σημασίας θέσεις για να περισώσει τις ζωτικής σημασίας. Και η πιο σημαντική μου φάνηκε πως ήταν ο έρωτας μου. Ναι, τις ταραγμένες εκείνες μέρες, άρχισα ξαφνικά να συνειδητοποιώ πως είμαι ερωτευμένος, πραγματικά ερωτευμένος με την μοδιστρούλα μου.

νομίζεις πως όλα τα ψέματα είναι ίδια αλλά δεν έχεις δίκιο. Μπορώ να σκαρφιστώ οτιδήποτε, να κοροϊδεύω τους πάντες, να σκαρώνω φάρσες, να κάνω κάθε λογής αστεία, αλλά δεν έχω την αίσθηση  πως είμαι ψεύτης. Αυτά τα ψέματα, αν θες να τα πούμε ψέματα, είμαι εγώ, έτσι όπως είμαι στη πραγματικότητα. Με τα ψέματα αυτά δεν κρύβω τίποτα, με τα ψέματα αυτά λέω εντέλει την αλήθεια.
Για μερικά όμως πράγματα δεν μπορώ να πω ψέματα. Για μερικά πράγματα που τα γνωρίζω σε βάθος, που έχω συλλάβει το νόημα τους, που τα αγαπώ. 
Μ' αυτά τα πράγματα δεν κάνω αστεία. Αν έλεγα ψέματα γι' αυτά θα ξέπεφτα στα ίδια μου τα μάτια κι αυτό δεν γίνεται, μη μου το ζητάς αυτό, δεν θα το κάνω

απ τον παππού στον εγγονό

ανθρώπινες σχέσεις

οι φίλοι μας τα ζώα

Το Τρίτο Μπουκάλι

γυναικεία φύση

του αι γιαννιού

ένα δάκρυ

ένα χαμόγελο

για όλα και για τίποτα

η γλύκα

η αγάπη

αναμνήσεις

ζωή

χαίρομαι

όσο είμαι εδώ

Γιώργος Τρίκερι

home is where the heart is

το σπίτι που ζήσαμε
το σκέπασαν οι πασιφλόρες
ο καφές με κάρδαμο που έφερες από το χωριό
ξεχασμένος στο μοβ βαζάκι
τον έψηνες αργά και βασανιστικά
άφηνες δυο καρύδια να μουλιάζουν στο νερό αποβραδίς
μου έδινες το καρυδόνερο να πιώ
πριν ανάψω τσιγάρο το πρωί  
ήθελες να με φροντίζεις  
σου άρεσε να διαβάζεις δυνατά 
σαν να είναι η ζωή θέατρο 
τώρα ο έρωτας που έζησε σ αυτό το σπίτι
είναι μια δωρική ανάμνηση
ένα σπασμένο κεραμίδι
μια απαλή μυρωδιά
η γειτόνισσα ρίχνει δενδρολίβανο 
στη κατσαρόλα
σκύβω να πιω νερό στη βρύση της αυλής
νίψονπάθηκαιπαθήματα ...
θα αφήσω την εξώπορτα 
ακλείδωτη

Γιώργος Τρίκερι

photo: Ιωάννα Τζίμα

food porn

ημερολόγιο ενός performer 2

19:37

μην γελιέσαι πως με καταλαβαίνεις. Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει.
Η μάνα μου έλεγε πως για να κατανοήσεις πλήρως έναν άνθρωπο πρέπει να είσαι δίπλα του τη στιγμή που θα γεννηθεί, να παραμείνεις συνέχεια δίπλα του για όλη του τη ζωή ώστε να είσαι μάρτυρας σε όλα που θα του συμβούν και να είσαι δίπλα του όταν θα ξεψυχήσει.
χα,χα,χα
ας γελάσω
 γέλασα ήδη
Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει.
Κανείς δεν ξέρει τι τραβάω.
είχα στεναχωρηθεί όταν συνειδητοποίησα πως δεν υπάρχει ελληνική λέξη για το χιούμορ.
Ναι, η ελληνική λέξη για το χιούμορ είναι η αίσθηση του χιούμορ
sense of humor.
μετά έμαθα πως η λέξη από μόνη της είναι ελληνική. προέρχεται από την λέξη "χυμός"
Ο θεός ο ίδιος είναι ένας κωμικός που κάνει black humor.
το γέλιο μπορεί να μας απελευθερώσει από τον φόβο του διαβόλου κι απελευθέρωση από τον φόβο είναι η αρχή της σοφίας.
κι εμείς φοβόμαστε να γελάσουμε.  
Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει.
κανείς δεν τολμάει να γελάσει. 


απόσπασμα από το θεατρικό που έχω γράψει. έχουμε αρχίσει τις πρόβες. ευελπιστώ να το ανεβάσουμε αρχές Μαρτίου. Να έρθετε να το δείτε.

ημερολόγιο ενός performer 1

10:22

μου αρέσει να ακούω ανθρώπους να μιλούν ξένες γλώσσες. απολαμβάνω τη μουσικότητα κάθε γλώσσας.
οι άνθρωποι συνήθως μιλούν για κοινότοπα πράγματα. μιλούν στο τηλέφωνο για το αυτοκίνητο τους που ανέβασε θερμοκρασία γιατί πήρε ο κινητήρας νερά με τις πλημμύρες και πόσο θα κοστίσει. Αλλά μια ξένη γλώσσα στα αυτιά μου ακούγεται σαν έργο λογοτεχνίας.
Ο ήρωας είναι πληγωμένος γιατί ο έρωτας του πρέπει να επιστρέψει στο Κιργιστάν.
Φοβάται πως δεν θα την δει ξανά. πως εκεί που θα πάει θα τον ξεχάσει. Τι αξία, τι νόημα θα έχει η ζωή του από δω και μπρός;

Θα δείξει!!!

μην κάνετε άλλα σχέδια για το Σάββατο που μας έρχεται. Ελάτε να δείτε τον πιο τυχερό άνθρωπο του κόσμου (εμένα δηλαδή) να προσπαθώ να χωρέσω όλη μου τη ζωή και όλη μου τη τύχη στη σκηνή του ΕύΠολις. Ως έξτρα μπόνους θα σας δοθεί η ευκαιρία να είστε παρόντες στην πρώτη παγκόσμια εμφάνιση του ταλαντούχου κύριου Κωνσταντίνου Καρούση.