Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Το ημερολόγιο μιας έφηβης



Το καλύτερο είναι όταν δε μπορείς να βρεις τα γυαλιά σου. (Αν έχετε μυωπία 7,5 ή τέλος πάντων πάνω από 4 μπορείτε να καταλάβετε τι εννοώ). Για μας τους μύωπες δεν είναι μόνο όλα θολά. Άμα κάτι είναι σκούρο, είναι και ανύπαρκτο. Κι όταν τα γυαλιά σου είναι μαύρα, εκεί αρχίζουν τα ζόρικα. Επίσης όταν δε μπορείς να σκύψεις, είναι ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα [κάταγμα στη σπονδυλική, άλλη ιστορία (πρέπει σοβαρά να βρω την άνω τελεία κάποια στιγμή)].
Κοιμήθηκα αργά, ξύπνησα νωρίς, γιατί ένα γατάκι δε με άφηνε να κοιμηθώ. Συγκεκριμένα μάλλον αυτό πέταξε τα γυαλιά μου κάτω. Επίσης ξύπνησα με πονοκέφαλο. 
Βγήκα όμως λίγο στο μπαλκόνι. Σε ένα μήνα θα πάω στο ποτάμι (δεν έχει νερό, μην ενθουσιάζεστε, κάποτε όμως πρέπει να είχε), να δω τα παιδάκια και τα σκυλάκια να τρέχουν και να παίζουν, και να σκέφτομαι τι ωραία που είναι τα απλά πράγματα (ακόμα, δηλαδή, το σκέφτομαι, απλά δε μπορώ να το δω). Θα έχει και περισσότερη δροσιά. Ελπίζω. Θα δω τις πολυκατοικίες, και θα θυμηθώ πόσο αγαπώ την πόλη. Και επίσης θα κοιμάμαι στο δωμάτιο μου που έχει φως. 
Είναι αστείο, έχει περάσει ήδη ένας μήνας. 3,5 βδομάδες πριν ήμουν στο ΚΑΤ, με παυσίπονα και καθετήρα. (Από τις χειρότερες εμπειρίες ο καθετήρας. Η σπασμένη μέση δεν είναι τίποτα). 
Για την ώρα όμως είμαι στο δωμάτιο της μάνας μου (κάτι για καλύτερο στρώμα μου είπαν, αλλά είναι όλα ψέματα. Απλά θέλουν να γίνω βαμπίρ). Η βόλτα μου είναι μέχρι την τουαλέτα και πίσω (το μπαλκόνι ήταν μια ατασθαλία). Παρά τις δυσχέρειες όμως, μπορώ να πω ότι σήμερα είμαι λίγο πιο κεφάτη.

ΥΓ : Έσωσα μια χρυσόμυγα (δε μπορώ να σκύψω αλλά μπορώ να λυγίσω τα πόδια μου).

missA insanE
http://fragmentsofentropy.blogspot.gr/