Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Σινεμά με την Βίκυ: Love ...+ σεξ + σεξ και λίγο σεξ ακόμα


Love - Gaspar Noe (2015)

Ο Murphy, ένας νεαρός Αμερικανός, βρίσκεται στο Παρίσι για σπουδές κινηματογράφου. Εκεί, θα γνωρίσει την Electra, μία απελευθερωμένη Γαλλίδα καλλιτέχνιδα.
Ο αμφιλεγόμενος δημιουργός του σοκαριστικού Irreversible και του ψυχεδελικού Enter the void, επιστρέφει ξανά προκλητικός και ακομπλεξάριστος, με ένα τρισδιάστατο μελοδραματικό πορνογράφημα.
Τεχνικά, μας καλύπτει για ακόμα μία φορά, με φανταστικά γκρο πλαν και πλάνα από ψηλά, χρησιμοποιεί και πάλι το κόκκινο ως κύριο χρώμα, οι κινήσεις των σωμάτων θυμίζουν χορογραφία και όλες οι σκηνές σεξ, οι οποίες είναι το βασικό κομμάτι της ταινίας, είναι ωμές αλλά γεμάτες πάθος.
Το σενάριο είναι απλό και μονότονο και δε βοηθά τους πρωταγωνιστές να αναδείξουν το ταλέντο τους, προσφέροντας στο θεατή αρκετά μέτριες έως αδιάφορες ερμηνείες, εκτός από τις ερωτικές σκηνές που είναι ρεαλιστικές και προσεγμένες.
Η υπόθεση είναι σε αρκετά σημεία χαοτική, με πολλά χρονικά πισωγυρίσματα. Το τέλος της ταινίας διαδέχεται τη μέση της ταινίας, η μέση διαδέχεται την αρχή, η αρχή ξανά τη μέση και πάει λέγοντας.
Διάχυτη παντού, η εγωμανία του δημιουργού, ο οποίος "βαφτίζει" τον πρώην της Electra, Noe, το γιο του πρωταγωνιστή, Gaspar, ενώ στο σπίτι του προαναφερόμενου, υπάρχει το dvd του I stand alone, της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του.
Υπερβολικά πολλές οι σκηνές σεξ, που σκοπός τους δεν είναι να προσθέσουν κάτι στην υπόθεση, αλλά να εκφράσουν τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών, μέσα από μία ψυχωτική, καταστροφική κι όμως εξαιρετικά δυνατή αγάπη. Σκηνές γεμάτες οργή, θυμό, βία, κυρίως ψυχολογική, αλλά και σκηνές πάθους, έρωτα και ευτυχίας.
Δεν είναι από τις καλύτερες ταινίες του Noe, δεν είναι εύκολη η προβολή της, δεν θα σε ικανοποιήσει ιδιαίτερα ως δημιουργία, θα σε κουράσει, ίσως σε προκαλέσει ή σε σοκάρει αν δεν έχεις συνηθίσει κάτι ανάλογο (τότε θα μου πεις γιατί ασχολείσαι με ευρωπαϊκό κινηματογράφο;), αλλά σίγουρα αξίζει να τη δεις.

Βίκυ Ελευθερίου