Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

στην πρίζα



ποτέ δεν φτάσαμε στα Εξάρχεια
ξαπλώσαμε στο χορτάρι της εθνικής βιβλιοθήκης
έπαιζα τραμ με τα δάχτυλα μου στη πλάτη σου
έσπασε ένα από τα ράμματα
που είχα στο σβέρκο μου
σε κέρασα τις σταγονίτσες αίματος
που κύλησαν
είπες πως είχε γεύση ροδιού
είπα πως είμαι θαυμαστής σου
και επιθυμώ να γίνω εραστής σου
είπες πως θα με ζωγραφίσεις
ως βελουδένιο αμπαζούρ
ή μανάβικο της Νέας Υόρκης
είπαμε ψέμματα πολύχρωμα
κι όλα τα τραγούδια που ξέρουμε
το πρωί οι περαστικοί
απίθωναν κυπελάκια του καφέ
και ζεστά κρουασάν στα πόδια μας
για να ξυπνήσουν τα γυμνά κορμιά μας.

Γιώργος Τρίκερι