Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Like Father Like Son, η μοναχική πορεία ενός πατέρα





Σκην. Hirokazu Kore-eda, 2013


Ο Ριότα και η Μιντόρι είναι ένα ευτυχισμένο και επιτυχημένο σε όλα τα επίπεδα ζευγάρι. Ξαφνικά ένα τηλεφώνημα θα ανατρέψει τη στρωμένη ζωή τους: μαθαίνουν ότι στο μαιευτήριο τους παραδόθηκε λάθος παιδί και ο 6χρονος γιος τους δεν είναι δικός τους! Σύντομα θα έρθουν σ επαφή με τη μικροαστική και διαφορετικής νοοτροπίας οικογένεια που αναθρέφει τον βιολογικό τους γιο και τα μεγάλα διλήμματα αρχίζουν.....
Προφανώς σ ένα πρώτο επίπεδο η ταινία θέτει προβληματισμούς όσον αφορά τη βιολογική σχέση γονιών και παιδιού και τη συναισθηματική,που αναπτύσσεται - ανεξάρτητα από την πρώτη - στη διάρκεια της ανατροφής.
Σε δεύτερο επίπεδο η ταινία, προσθέτοντας μια ταξική παράμετρο, διερωτάται για την αντιστοιχία μεταξύ υψηλού βιοτικού επιπέδου και ευτυχίας.
Σ ένα τρίτο επίπεδο διερευνάται η δύσκολη σχέση πατέρα γιου,τα προσωπικά τραύματα που διαιωνίζονται και κληρονομούνται και ο σχεδόν ακυρωμένος πατρικός ρόλος στη υπερδραστήρια και πολυάσχολη σύγχρονη οικογένεια.
Σε τέταρτο επίπεδο ο σκηνοθέτης σχολιάζει έμμεσα την καταλυτική σημασία των τραγικών γεγονότων στη ζωή,όταν γίνονται αιτία για μια κατάδυση στον βαθύτερο εαυτό.
Ο Koreeda αφορμάται από το προσωπικό βίωμα του αποστασιοποιημένου και στην ουσία απόντα δικού του πατέρα. Η ταινία διαθέτει φυσικά γιαπωνέζικη οπτική, που χαρακτηρίζεται από προσκόλληση στην παράδοση και από νηφάλια έως ψυχρή αντιμετώπιση του δράματος - στοιχεία που ίσως ξενίσουν τον δυτικό θεατή. Παρόλα αυτά όμως και παρά την κάπως προβλέψιμη σε κάποια σημεία πλοκή,είναι μια ταινία πολύ ενδιαφέρουσα,αληθινή και δυνατή.

 Γιούλη Ζαχαρίου