Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Τριανδρία δια χειρός Γεωργίας Δρακάκη


H Γεωργία είναι ένα όμορφο, ψηλό κορίτσι που μοιάζει ζωγραφισμένη με τις λέξεις του Καζαντζάκη και τα χρώματα του  Λύτρα. Συναντηθήκαμε στο θέατρο Λύχνος όπου γίνονταν οι πρόβες της Τριανδρίας. 
Η Τριανδρία  είναι ένα έργο γυναικείου πάθους και αμαρτίας. Μια γυναίκα ισορροπεί πάνω στο λεπτό σκοινί της τρέλας τεντώνοντας τα όρια της αγάπης και του έρωτα, δοκιμάζοντας  τις ίδιες της τις αντοχές. Μοναδικοί σύμμαχοι οι μνήμες της. Τρεις άντρες που πέρασαν από τη ζωή της και ως μοντέρνοι μάγοι απίθωσαν στα πόδια της έρωτα, γνώση και πόνο.
Η Γεωργία στεκόταν όρθια σε μια γωνία κι έλεγε τα λόγια του έργου ταυτόχρονα με τους ηθοποιούς επί σκηνής. 
Είναι τα δικά της λόγια. Τα έγραψε το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2014 σε μια κατάσταση ενθουσιώδους παραληρήματος. Η μούσα υπαγόρευε και η Γεωργία έπλαθε τις λέξεις. Αποστάγματα μιας γυναικείας καρδιάς ποτισμένη με τις αντρικές ανάσες που την έχουν σημαδέψει.
καθίσαμε στα πίσω καθίσματα για μια φιλική κουβέντα.


Διάβασα το έργο και ανυπομονώ να το δω αλλά τι είναι για σένα η Τριανδρία;

Οι πιο μύχιες σκέψεις μου ως γυναίκας, οι κρυφοί μου φόβοι, η προσωπική μου κατάθεση για τον έρωτα. Ένα θεατρικό έργο που χτιζόταν έξι μήνες με τρελό σβήσε γράψε, στο μικρό γραφείο ενός ημιυπόγειου διαμερίσματος που νοίκιαζα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ιδανικό τόπο έμπνευσης.  Η Τριανδρία είναι ένα έργο με θέμα τη Μνήμη και απευθύνεται σε γυναίκες και άντρες που αγαπούν την αλήθεια, όσο κοφτερή κι αν είναι.

Πότε γεννήθηκε η… θεατρική Γεωργία;

Το 1992. Ιούλιο, 24. Ζώδιο: Λέων, τι άλλο; Διότι, έτσι βγήκα από την κοιλιά της μάνας: θεατρική. Με παρακολουθώ 23 χρόνια να χορεύω, να γράφω, να δουλεύω σε θέσεις επικοινωνίας, υποδοχής, με πολύ μπλα μπλα και πολλή δημιουργικότητα. Καιρός ήταν να γράψω κι ένα θεατρικό έργο! Άλλωστε, και το βιβλίο μου, τα 18 ντεσιμπέλ, περιλαμβάνουν μονολόγους και διαλόγους μεταξύ αντικειμένων και εννοιών. Δεν αντέχω τη συνθήκη του μονολόγου. Όλα γύρω μας μιλούν, ερωτοτροπούν, συνδιαλέγονται, παίζουν!

Ποια είναι η προσωπική σου φιλοσοφία;

Αλήθεια, έμπνευση, πολυγαμία, έρωτας, γλέντι, πνευματικότητα, αλληλεγγύη. Μια ζωή που να τιμά τη σάρκα και την ψυχή εξίσου. Με σεβασμό στη φύση, στα πλάσματα του κόσμου μας και σε όσα αυτά δημιουργούν. Τα έργα τέχνης, τα μικρά παιδιά, τα βότσαλα στις παραλίες ζητούν την προσοχή μας και τη φροντίδα μας. Δεν πιστεύω στο καλό και στο κακό, μόνο στο όμορφο και το άσχημο.


Πώς είναι ο Συγγραφέας του 21ου αιώνα;

Εργαζόμενος σε δουλειά άσχετη με τη συγγραφή, συνήθως. Καπνιστής, πότης. Ερωτικός. Ανοιχτός. Εραστής της νύχτας και της καλής μουσικής. Πυρετώδης αναγνώστης. Μοναχικός και κοινωνικός συγχρόνως. Πολλά χαρτιά και βιβλία στο σπίτι του. Μια επιφάνεια εργασίας στον υπολογιστή άνω κάτω. Νοσταλγός των εποχών στις οποίες ο Λόγος, και δη ο γραπτός, μετρούσε περισσότερο.

Περίγραψέ μου τον εαυτό σου.

Είμαι ένα ψηλό, ανόητο κορίτσι που ονειρεύεται πολύ και δουλεύει περισσότερο.  Ερωτευμένο με την Ελλάδα και ιδίως την Αθήνα και ιδίως τα Εξάρχεια. Αγαπώ τη Frida Kahlo, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Κώστα Καρυωτάκη. Το αγαπημένο μου χρώμα είναι το μαύρο. Ή το λευκό. Εξαρτάται από την περίσταση. Δεν έχω τηλεόραση σπίτι μου, αλλά δεν αποχωρίζομαι το λάπτοπ μου. Λατρεύω τους ηλίανθους και τα λίλιουμ. Δεν ακολουθώ τη μόδα και θέλω να ταξιδεύω πολύ. Προτιμώ να ξυπνάω αργά το πρωί και να συναντώ φίλους όλη μέρα. Θυμώνω εύκολα, αλλά κρατάει λίγο. Αγαπάω δύσκολα, αλλά κρατά για πάντα. Τρελαίνομαι να γνωρίζω ανθρώπους. Αντιπαθώ τα ψέματα, αλλά συγχωρώ τους όμορφους ψεύτες.

Αυτή είναι η Γεωργία που γνώρισα. Ένα κορίτσι με αρχαιοελληνική γοητεία και φλόγα στο βλέμμα. 
Βγήκαμε στο δρόμο, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για την 18 Νοεμβρίου, νύχτα πρεμιέρας της Τριανδρίας. Φύσηξε τη τελευταία τολύπη καπνού, μπήκε σε ένα ταξί της Ιεράς Οδού κι έγινε ένα με τη νύχτα που τόσο λάτρεύει.

Γιώργος Τρίκερι

φωτογραφία: Jovana Hasimi