Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

η μπαλάντα του χωριάτη που βρήκε, έζησε και έχασε τον έρωτα στη μεγάλη πόλη



Έριξα την ντάμα κούπα και πήγες να μου την φας με τον αξιωματικό σου.
τότε κατάλαβα ότι κάτι  συμβαίνει λάθος.
ήταν η λάθος ταινία.
ο λάθος πόλεμος.
το λάθος κρεβάτι.
όλα ήταν λάθος εκτός από σένα.
ο πανικός στα μάτια σου ήταν αληθινός λες και το χάδι μου ήταν ξυράφι.
μου ψιθύρισαν τα μάτια σου (που ευτυχώς είναι πάντοτε σύμμαχοι μου) ότι νιώθεις φυλακισμένη.
αυτό αυτομάτως εμένα με κάνει δεσμοφύλακα.
ασχέτως προθέσεων.
(fuck good intentions)
ένας ρόλος που αρνούμαι να παίξω.
δεν είμαι χορευτής, δεν είμαι εραστής αλλά ούτε δεσμοφύλακας.


μάζεψα τα πράγματα μου.
που δεν ήταν και πολλά,
μια λύρα,
ένα laptop
και μια ζωή.
επέστρεψα στο χωριό μου.
τώρα κάθομαι στο καφενείο της πλατείας.
οι συχωριανοί με κερνούν ρακές και αναρωτιούνται τι γίνηκε εκεί κάτω στη πρωτεύουσα και δεν χαμογελώ πια. 
που να ξέρουν ότι άφησα τα χαμόγελα μου σ΄ένα συρτάρι με δυό σοκολάτες κι ένα βιβλίο με ποιήματα του Λόρκα.
να τα βρεις να χαρείς.


Γιώργος Τρίκερι.