Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

για την Δήμητρα Κούπα



όταν ο αποχαιρετισμός είναι ποτισμένος με λυπημένο κρασί σημαίνει ένα πράγμα.
οι άνθρωποι που το μοιράζονται 
Αγαπιούνται.
είναι ψυχές που αντάμωσαν στο ταβερνάκι της γειτονιάς κι έκατσαν στο ίδιο τραπέζι. μαζί με το ψωμί μοιράστηκαν χαμόγελα. 
χαμόγελα που μέθυσαν κι έγιναν γέλια.
γέλια που σηκώθηκαν και χόρεψαν σαν μικρά παιδιά,
τσούγκρισαν τις κούπες τους και μοιράστηκαν τις μεγάλες αλήθειες τους.
πριν τελειώσει η βραδιά
τα γέλια έγιναν φωτογραφίες, αναμνήσεις, τραγούδια.
τραγούδια που τα χείλη μας θα ξανατραγουδήσουν.
μαζί με το δάκρυ μου που σε βλέπει να φεύγεις, στάζω και μια σταγόνα μέλι στο κρασί μας.
Να ξανάρθεις.


Γιώργος Τρίκερι.