η αγάπη είναι μια βάρκα με την οποία πλέω , νιώθω ανέμελη, καθώς τα χέρια μου είναι κουπιά και πάω όπου λαχταρά η ψυχή μου. ΞΑΦΝΟΥ περνάνε με τα κότερα τους οι διάφοροι μουράτοι τύποι ,που δεν ξέρω τον λογο ,μα με στραβοκοιτάνε κάθε φορά λες κι ειμαι εχθρός τ...ους. Κρίμα αναφωνώ... Ύστερα να σου και τα εμπορικά, όλοι εκεί πάνω μ΄ αντικριζουν θλιμμένοι μοιάζουν ταλαιπωρημένοι θαρρώ ,εγκλωβισμένοι. Ένα συναίσθημα συμπόνιας με κατακλύζει... Τώρα, να σου και τα υποβρύχια φέρνοντας μας τρικυμίες, ένας αναβρασμός έχει δημιουγηθεί στην θάλασσα , μα και στην ψυχή μου διότι αυτά τα τσαναμπέτικα μαραφέτια, με είχαν βάλει στο στόχαστρο έτοιμα να με πυρπολήσουν... ΩΩΩΩ πωπωπω!αγανακτώ, μα τι βαβούρα είναι αυτή? τι φθόνος, θλίψη, μιζέρια, εξαναγκασμός και ανταγωνιστικότητα είναι αυτά που μας κυριαρχούν?
ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ? 
βάζω προορισμό κάπου πιο ήσυχα ,εκεί που θα αγναντεύω την γαλήνη που μου προσφέρουν οχι μόνο τα φυσικά αγαθά μα και οι υπόλοιποι βαρκάρηδες που θα μου κρατούν συντροφιά  διασχίζωντας ήρεμα τα νερά σιμά μου!

Άννα Τσαμ Αναστο.
(17 και κάτι μηνών)

Άσυλο.. μπορώ να ζητήσω άσυλο τώρα?
Κουράστηκα.

Έλα μαζί μου, πιάσε το χέρι μου...
Θα σε πάω κάπου όμορφα, μη φοβάσαι..
Εκεί που η μέρα αγγίζει την απεραντοσύνη της νύχτας.
Εκεί που τα ψέματα, και οι φόβοι εξατμίζονται.
Εκεί που πάντα παίζει μουσική.

Βλακείες!

Δεν θέλω, φοβάμαι..
Μα τι λέω..?
Δεν θυμάμαι, κουράστηκα..
Μπορώ να ζητήσω άσυλο τώρα..? 

missA insanE

ένα δάκρυ στάζει στη μαρμελάδα (φράουλα η αγαπημένη της, προτιμώ πορτοκάλι αλλά στις όμορφες δεν πας κόντρα).
της ζήτησα μια δεύτερη ευκαιρία για τρίτη φορά και μου την έδωσε. ορκίστηκα ότι θα αλλάξω, ότι θα απαλλάξω τον εαυτό μου απο τον αντρικό εγωισμό
-μην ορκίζεσαι, μου είπε
-υπόσχομαι τότε, απάντησε ο ετοιμόλογος, εξυπνακίστικος εγώ, πριν με προλάβω. τις έχω εύκολες τις υποσχέσεις-ναι, δεν θα έπρεπε.
τώρα που μου το λες, thanx for nothing.
ήθελα να ήμουν σαν τον Russell Crowe στον μονομάχο ή έστω σαν τον Hugh Grant στο Notting Hill, ούτε σαν τον Ηλιόπουλο στο κορόιδακι της δεσποινίδος δεν είμαι.
η ζωή δεν είναι ταινία.
τώρα που μου το λες, thanx for nothing.
ζω σαν τον Creep των Radiohead και νομίζω ότι κάτι κάνω. τα τραγούδια είναι παραπλανητικά με είχε προειδοποιήσει η Στέλλα απο τον περασμένο αιώνα αλλά τα αυτιά τα έχω για ομορφιά, οχι για να ακούω.
θα της το στείλω να το διαβάσει (για να την ρίξω; για μια τρίτη ευκαιρία;)
είμαι μαύρη ζώνη με τις λέξεις, μα τυφλοπόντικας στη ζωή-ου μου ρε, που θα λέγε και η Αννούλα, δικαίως.
κάθομαι  και τρώω την αλμυρισμένη απο τα δάκρυα μαρμελάδα. καλά να μάθω. ίσως έπρεπε να τα βρω πρώτα με τον εαυτό μου.

τωρα που μου το λές, thanx for everything. care for some strawberry marmalade?

3 παρά τέταρτο. στάση πάρκο Φλοίσβου. 18 Απριλίου 2011.
σε ευχαριστώ που άργησες και είχα χρόνο να ολοκληρώσω αυτο το χαζό πλην όμως τίμιο mini-magnus opus.

Γιώργος Τρίκερι.

Οnly those who attempt the absurd can achieve the impossible.

ένα μύθο θα σας πω ...

,,γνώρισα ....παν τώρα κάμποσα χρόνια έναν ταλαιπωρημένο αλλά χαρούμενο Ναυτικό...μαρκώνης ήταν το επάγγελμά του ,, αυτοσαρκαζόταν με την αρρώστειά του ..
- γιατί να το κρύψω ;; κι εσύ άρρωστη είσαι ,, γελάς και αγχώνεσαι ,, είσαι τελειομανής ,, είναι βαρειές αρρώστειες αυτές,,, αλλά μην τους δίνεις σημασία ,,, όσο προσέχουμε,,τόσο κινδυνεύουμε ...έλεγε.. και σιγο-γελούσε....
Τραγουδούσε πολύ όμορφα τραγούδια της Θάλασσας ,, η χροιά της φωνής του ίδια με βραχνών βυζαντινών μελωδών...
΄Ηταν γενναίος άνθρωπος ,, παλληκάρι!!
Στο βλέμμα του η απεραντοσύνη των Ωκεανών..
Δεν ...μπόρεσα να τον ...ακολουθήσω...
-Δεν πειράζει ,μου απάντησε σα δελφίνι λαβωμένο ,,,,, θα Σε ακολουθώ εγώ!!!
...κι όταν ..πολύ αργότερα ,,, έλαβα το τελευταίο του βιβλίο ,, σε κάθε διήγημα ,, με συναντούσα στο σκέρτσο μιας Γοργόνας,,,
Αναρωτιέμαι αν με παρ-ακολουθεί
από Κει πάνω !!!..
Γειά σου Βασίλη ,, τα μάτια σου στέρεψαν αλλά τα δικά μου όχι ,,, ακόμη !!..


αγγελική νικολάου-δελλατόλα
μαρκόνισσα

Λογική κι Ευαισθησία

Κεφάλαιο 1: «Λογική κι Ευαισθησία»
ΆΣΚΗΣΗ: Βρείτε τη σχέση μεταξύ Λ και Ε ώστε το σύστημα να ισορροπεί.

Καλούμαι να ισορροπήσω το δεδομένο σύστημα.

Η ώρα 3:00 το πρωί.
Σπάω το κεφάλι μου να βρω τη ζητούμενη σχέση μεταξύ Λ και Ε.
«Δύσκολο»,σκέφτομαι… Σωστά.Το’χαμε μάθει και στο κεφάλαιο «Στερεότυπα».Η Αρχή Λειτουργίας των Σχέσεων λέει ότι ‘Οι σχέσεις είναι δύσκολες’.
Και τότε θυμάμαι την τελευταία μου σχέση που έληξε άδοξα και βάζω τα κλάματα.
Χάνομαι για λίγο.Ένας λυγμός μου υπενθυμίζει ότι έχει περάσει η ώρα και δεν θα προλάβω.Η Μέρα αύριο θα με βρει πάλι αδιάβαστη.

Η ώρα 5:00.
Στο μυαλό μου γυρίζουν οι Συμπεριφορικές Εξισώσεις,η Αρχή Διατήρησης Ενέργειας,η Αρχή των Δυνατών Συγκινήσεων,οι Μερικές Διαφορετικές Αντιδράσεις,οι Οριακές Συνθήκες,το Θεώρημα της Εκλογίκευσης…

Η ώρα 6:00.
Θα’θελα να’ναι κάποιος δίπλα μου και να μου χαϊδεύει τα μαλλιά.
Πάντα με νανούριζε αυτή η σκέψη.

Η ώρα 7:15
Χτυπάει το ξυπνητήρι.
Ανοίγω τα μάτια μου.
Ναι,βρήκα τη λύση!Τριβή!
Μόνο η δύναμη της Τριβής μπορεί να φέρει ισορροπία στο σύστημα.

Έφαγα πρωινό και πήγα στη δουλειά μου.

Vicky

Βοήθα γέρο…

Διασχίζοντας την Σταδίου για να πάω στη Φιλελλήνων πέρασα μπροστά από το άγαλμα του Θοδωρή…Κοντοστάθηκα, και είδα τον γέρο…του Μοριά να “δείχνει” με το δάκτυλο του…(Ποτέ δεν θα μάθω που δείχνει η μήπως αν την «ψάξω» λίγο ίσως και να βρω μιαν άκρη…)
Είμαι πτυχιούχος του τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών! Πσσ…ψαρώσατε ε; Και ‘γω όταν μου είπαν που πέρασα έβαλα τα γέλια! Αφού τελείωσα, έκανα το μεταπτυχιακό μου, το διδακτορικό μου, πήγα στρατό στις εξωτικές Φέρρες.…και αφού απολύθηκα, βγήκα στην αγορά εργασίας! Πέρασε ένας μήνας, δύο μήνες…έξι μήνες…δέκα μήνες, έκανα βέβαια παράλληλα κάποιες περιστασιακές δουλειές, αλλά πάνω στην ειδικότητα μου τζίφος! Άρχισα να αγχώνομαι, έστελνα συνέχεια βιογραφικά από ‘δω από ‘κει…και θυμήθηκα το «χτυπάει εδώ και σφάζει εκεί κι ολούθε τάφο ανοίγει»…η δομική ή για τους κουλτουριάρηδες διαρθρωτική ανεργία!
Πολλοί φίλοι μου αποφάσισαν να την «κάνουν» για άλλες πολιτείες! Ο Πέτρος είναι πλέον Γαλλία (να πάω σε μια Χώρα όπου απαγορεύεται να ονομάσω ένα οποιοδήποτε γουρουνάκι…Ναπολέων; ), η Θάλεια εργάζεται στην Γερμανία (εκεί όπου το μαξιλάρι θεωρείται αμυντικό όπλο!), ο Αργύρης το αποφάσισε και πήγε Ελβετία (εκεί είναι παράνομο να τραβήξεις το καζανάκι μετά τις 22.00 ώρα...καλά τα τυριά και οι σοκολάτες αλλά άμα είναι να τα χέζω μεταξύ 13.00 με 20.35…)και τέλος η Αριάδνη μας άφησε για την μακρινή Κίνα (εκεί για να φοιτήσεις σε Πανεπιστήμιο πρέπει να είσαι ιδιοφυΐα! Τωόντι!(όχι Αριάδνη μου μια χαρά είναι το δόντι μου!).
Τις προάλλες διάβασα ένα άρθρο στο Soulpie, το blog ενός φίλου από το Τρικέρι, το ναυτοχώρι του Πηλίου…που με παρότρυνε να γράψω κιόλας! Άστο βρε George για τέτοια είμαστε τώρα; Διάβασα λοιπόν ένα άρθρο με τον τίτλο “Πωλείται” ενός τύπου που υπογράφει με το ψευδώνυμο “κύμα”(που πας ρε Καραμήτρο; Άκου κύμα, έλεος και μπούκωνε!) δεν λέω μου άρεσε το άρθρο, αναφέρεται σε όλα εκείνα που με ταλανίζουν, και φαντάζομαι όσους ανήκουν στην λεγόμενη γενιά των 592,45 λεπτών…(προς θεού George μην το αφήσεις να γράψει άλλα, φτάνει ως εκεί, γίναμε όλοι Ιούλιοι Βέρνηδες) και αναρωτήθηκα έως πότε θα ανεχόμαστε αυτήν την κατάσταση! “Ο επόμενος ταξικός πόλεμος ας είναι ο μαξιλαροπόλεμος”…είπε ο φίλος μου ο Θωμάς! Πέταξε πάλι την παπαριά του…κουλτούρα και φύγαμε!
Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: Επανάσταση, Περισυλλογή, Τηλεόραση…ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια! Από τους αντάρτες της Τουλούζ,που στρατοπέδευσαν στο γήπεδο της Παρι Σεν Ζερμέν, και μαζί με τους ζωγράφους του Σηκουάνα, που τα βαλαν με τον «κοντό», μέχρι τους δικούς μας Καπεταναίους, που μπάρκαραν στην άκρη τα σιταροκάραβα βατσέλας, και ως μια βροχή, η επιθυμία για ελευθερία, αποτυπώνεται στα μάτια όλων με αίμα!

ΣΙΓΑ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΕΔΩ ΚΟΙΜΑΤΑΙ Ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ
ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥ ΜΗ ΤΟΥ ΤΑΡΑΞΕΙΣ
(Το ταφικό μνημείο του Κολοκοτρώνη στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας) 

Don Vewa de la Playa

όλοι μας έχουμε "καλές μέρες" και "κακές μέρες".

σήμερα είναι μια απο αυτές !!!

χτες βράδυ δεν είχα ύπνο.

ξαπλωμένος στο κρεβάτι κοιτούσα τα αστέρια.
κάτι με βασάνιζε, ένα τεράστιο κενό.
που πήγαν τα νιάτα; 
που πήγαν οι ελπίδες;
που πήγε το ταβάνι;


sleepless in soulpie

Η ΜΟΥΣΑ ΤΟΥ 5.ΟΟΟ μ.Χ.

LaNature se dévoilant a la Science, Musée d'Orsay, photo by emilee rader

- Μη..μη .. Σαπφώ
μη φεύγεις
τα κύματα πίσω πάλι θα σε φέρουν
...ακολουθώντας το κάλεσμα των ακρογιαλών
τα μύρα των εύανθων αυλών
των οριζόντων τα αμφίσημα μειδιάματα.
Αλλά η τάξη των αρίστων
θα φτωχήνει τόσο ίσαμε
τον γυρισμό σου..
- Μη ..μη..Σαπφώ
μακραίνεις
οι άνεμοι πίσω πάλι θα σε φέρουν
ακολουθώντας τα ιστία των καραβιών
τις διαδρομές των αστεριών
των κοριτσιών τα άλικα περάσματα.
Αλλά ο Έρωτας
θα φτωχήνει τόσο ίσαμε
τον γυρισμό σου..
-Μη ..μη .. Σαπφώ
μη πέφτεις
οι μούσες πίσω πάλι θα σε φέρουν
ακολουθώντας το γύρισμα των Καιρών
το σάλπισμα των πέντε εποχών
τις σελίδες των σοφών βιβλίων.
Αλλά η πένα μου
θα φτωχήνει τόσο ίσαμε
τον γυρισμό σου..

- Αχ ! Σαπφώ !!
Η Λέσβος.
Η Σικελία.
Η Λευκάδα.
Η Άνδρος.
Η Τήνος.
Ο ΧΡΟΝΟΣ.
............
Εσύ - Εγώ ...!!


αγγελική νικολάου-δελλατόλα
[ από τη συλλογή : Το Άλγος της Υπερόχης
ενότητα : Οι Πόρτες αγρυπνούν τη Νύχτα
Τήνος 2006
έκδ.περιοδ.ΤΗΝΙΑΚΑ ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ
εκδότης- διευθυντής - Κ.ΔΑΝΟΥΣΗΣ ]

ένα αμερικανάκι ...

The spirit of resistance to government is so valuable on certain occasions, that I wish it always to be kept alive.

I believe that banking institutions are more dangerous to our liberties than standing armies. If the American people ever allow private banks to control the issue of their currency, first by inflation, then by deflation, the banks and corporations that will grow up around [the banks] will deprive the people of all property until their children wake-up homeless on the continent their fathers conquered. The issuing power should be taken from the banks and restored to the people, to whom it properly belongs.

Thomas Jefferson
U.S. president.

“All evolution in thought and conduct must at first appear as heresy and misconduct.”

 

George Bernard Shaw

στοχασμός ...

Εκεί όπου η κοινωνική οργάνωση, όποια και αν είναι, αποτυγχάνει, η εξυπνάδα είναι ηττημένη.

Tο να αποδεικνύεις είναι ένας τρόπος λιγότερο άνετος απο το να πιστεύεις. Ένας συλλογισμός αρχίζει απο μια πίστη στα πλαίσια ενός συλλογισμού και τελειώνει με τη πίστη στα συμπεράσματα αυτού του συλλογισμού. Το συλλογίζεσθαι είναι να πιστεύεις σε αργούς ρυθμούς. Το συλλογίζεσθαι είναι να φτάνεις στο ήθος με την ησυχία σου.
Εκείνος που κάνει περίπατο στο δωμάτιο του των πέντε ή έξη μέτρων μήκους όλη την  ημέρα  τελειώνει με το να έχει κάνει χιλιόμετρα. Αλλάτο πρόβλημα είναι ότι δεν κάνουμε ποτέ ένα βήμα έξω απο το σώμα μας και ότι δεν περπατάμε ποτέ έξω απο τον δρόμο μας.
Εκείνος που δεν είναι ικανός να κάνει μια κίνηση, που δεν έχει μια ιδέα έξω απο το πατρικό κεφάλι, ποιά ελευθερία θα διεκδικήσει;  Ενάντια σε ποια τυραννία θα επαναστατήσει; Παιδί μου, είδα πολλά πράγματα σε τούτο τον κόσμο, αλλά δεν έχω ακόμα δει την ελευθερία.
 
Ο στοχασμός δεν είναι το καταφύγιο των κατωτέρων όντων, είναι το κατώτερο καταφύγιο των ανωτέρων όντων.

"θα συνεχίσω να παλεύω"

Φερνάντο Πεσσόα
μετάφραση Γιάννης Σουλιώτης

ωδή στη φλεβίτσα ενός αστράγαλου

όλοι οι ποιητές γυρεύουν παραδεισένιους
τόπους να υμνήσουν
εγώ σε βρήκα
ξαπλωμένη στην έπενδυση του αθλητικού της παπουτσιού.
καθόταν στο παγκάκι
στη στάση του λωτού
κατω απο τα φύλλα μιας σφένδαμνου
δεν γύρισε καν να με κοιτάξει
ώσπου
απλώσα το ακροδαχτυλό μου να σου πω ένα
γειά
δεν έδωσα σημασία στις φλόγες της ματιάς της
μόνο εσένα πρόσεχα, μονάκριβή μου
ήθελα να γνωρίζω ανατομία
να βρεθω εκεί απ΄όπου πηγάζεις
να σε αρπάξω στη αγκαλιά μου
να χορέψουμε ένα βαλς πάνω απο τη Γη του Πυρός
πάνω απο τις Άνδεις
ήθελα μαθηματικά να γνωρίζω
να μετρήσω τα αιμοπετάλια που σε κάνουν να πάλλεσαι
να τα φιλήσω ένα-ένα
να ήμουν κλέφτης θρασύς
να σε κάνω δικιά μου
ήθελα τοσα να σκύψω να σου ψιθυρίζω όλη τη νύχτα
Ω γλυκιά φλεβίτσα
του αστράγαλου μιας αδιάφορης θεάς
αλλά πριν προλάβω
σηκώθηκε 
δεν θα ένιωθα καμία θλίψη
αλλά φεύγοντας σε πήρε μαζί της.


πήγα σε ένα ζαχαροπλαστείο και μετέτρεψα όλη μου τη περιουσία σε παγωτό. φυστίκι, μπανάνα, σύκο, καραμέλα, μόκα και φράουλα-πολύ φράουλα. το κοιτώ αμίλητος να λιώνει, μετά θα βουτήξω μέσα το μπολ να πνιγώ. Αυτή θα είναι η ύστατη πράξη εκδίκησης του ποιητή προς την θεά που απαξιεί ...

Γιώργος Τρίκερι.

http://www.youtube.com/watch?v=MKk1u5RMTn4

Η ζωή μας μια…google

Ανέκαθεν ο άνθρωπος ήταν περίεργο ον. Η γάτα το συμπαθέστατο αυτό ζωάκι που ανήκει στην οικογένεια των Αιλουριδών, “σκοτώθηκε” από την περιέργεια… όπως λένε! Εγώ πάλι λέω ότι είναι εφτάψυχες και αμαρτία ουκ έχω!
Ζούμε την εποχή της τεχνολογίας, της εξέλιξης, των κοινωνικών δικτύων, της κοινωνίας της πληροφορίας και του internet γενικότερα. Ο πιο διαδεδομένος πλοηγός για “σερφάρισμα” στο διαδίκτυο είναι ο γνωστός σε όλους μας Internet Explorer. “Πατέρας” και “Μητέρα” και “Θείος” και whatever…του εγχειρήματος αυτού θεωρείται ο γνωστός σε όλους μας Μπίλ! Πέρα από την αγάπη του για τους ντολμάδες ο Μπιλ έχει και αυτή του διαδικτύου! Κατάφερε να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία, ένα κολοσσό βρε αδερφέ…και στο κάτω-κάτω της γραφής θες να πας “καπου” συγκεκριμένα ; Για εξερεύνηση δεν πας στο διαδίκτυο; O Μπιλ φρόντισε όλα να γίνονται τόσο απλά και τόσο ιδανικά!
Στην Ελλάδα την μόδα αυτή την πρωτομάθαμε μέσα από σημαντικούς Έλληνες, που μας δίδαξαν τα μυστικά του ιστιοχώρου! Από τον πιο διάσημο “κοντό ” των Ελληνικών Δικαστηρίων, τον Αλέξη…τον Μακεδόνα τον Υπερμέγιστο…Παναγιώτη…τον Ακατανόμαστο…(….)…την μαφία και πολλούς άλλους που βαριέμαι να κατονομάσω τώρα, ας με συγχωρέσουν κάποτε…ε; Ωραία!
Το internet στην αρχή χρησιμοποιείτο κυρίως από κάποιους στα “μπουρδέλα” γύρω από το Σύνταγμα ξέρετε τώρα…! Πλέον έχει διεισδύσει και στη δική μας καθημερινή ζωή έχοντας επηρεάσει σημαντικά κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα!
Γνώριζες ότι μια γινομένη γλυκοκολοκύθα έχει περίπου 24 χιλιόμετρα ρίζες; Μία μέλισσα μπορεί να πετάξει με ταχύτητα 24 χλμ/ώρα ; 450 γραμμάρια ακρίδας είναι τρεις φορές πιο θρεπτικά από 450 γραμμάρια μοσχαρίσιου κρέατος ; μμμ! Και πως ένα σαλιγκάρι μπορεί να συρθεί πάνω σε μια λεπίδα ξυραφιού χωρίς να κοπεί ; Και όμως όλα αυτά με το πάτημα ενός πλήκτρου τα μαθαίνεις!
Μαθαίνεις να ενημερώνεσαι μέσα από τα blogs, τις ηλεκτρονικές εφημερίδες των εκάστοτε “οίκων”…να γίνεσαι μέλος σε διάφορα forums, να συζητάς, να σχολιάζεις, να παρακολουθείς video, να κατεβάζεις τραγούδια, βιβλία, ταινίες…αμέ! Και μπορείς να βρεις και φίλους και γκόμενες…πως είπατε; Μα φυσικά! Μπαίνεις σε ένα (οποιοδήποτε) chat room και μιλάς με τον πρώτο μαλάκα που θα βρεις διαθέσιμο η άμα βαριέσαι να την “παίξεις” μόνος σου…καλείς την...-Amazona 27- από Χαλάνδρι, με ύψος 1,76, ξανθιά, με σαρκώδη χείλη και θεληματικό πηγούνι…και την “παίζετε” παρέα! Πολύ LoL!
Το internet προάγει την δημοκρατία και την ισότητα σε όλα τα επίπεδα εφ’όσον ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση στην πληροφορία, στην επικοινωνία, στην προβολή των απόψεων και θέσεων του και όλα αυτά με μηδαμινό κόστος! Έτσι όμως όπως πάμε αγαπητοί μου “χρήστες”…θα γίνει ο χειρότερος εφιάλτης του δικού μας λειτουργικού συστήματος!
(χτυπάει το κινητό μου)
-Έλα ρε μαλάκα που είσαι; μπες on line στο msn…να τα πούμε! Έχω να σου πω για την Φούλη και τον Ανδρόνικο σκηνικά! Εν τω μεταξύ τα’ μάθες ε ; Ο Παύλος ναι…αυτός ο μαλάκας…..
*Μην ξεχάσω να κάνω add την Ελένη και να “ανεβάσω” φωτογραφίες από τον γάμο του Περικλή και της Ναταλίας. Ωραίος γάμος ρε πούστη μου…μην ξεχάσω να σχολιάσω…..
ΠΡΟΣΟΧΗ! Αν ο Chuck Norris σου κάνει “poke” στο Facebook πρoσγειώνεσαι στο twitter…

Wave ... surfing

ΤΗΝΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ..οδός Αγκάλης 6.

" ..σε Σένα που με καταλαβαίνεις :
το ξημέρωμα με βρήκε πάνω από τα πλήκτρα ,, ο τηνιακός Άνεμος είχε κοπάσει ,, η Θάλασσα είχε ηρεμήσει ,, ακοίμητο το Όνειρο  πηγαινοερχόταν μπροστά στην οθόνη ,, η Σκέψη [ μου] άλογο λευκό κάλπαζε πέρα από τον κοντινό ορίζοντα ..η κιβωτός των περισυλλεχθέντων από το σκοτάδι της μέρας  συμβάντων ,,  έπλεε γυροφέρνοντας το Νησί μου ... στέλνοντάς μου απελπισμένα S.O.S. ,, το περιστέρι δεν είχε επιστρέψει με των βαγιών το κλωνάρι .. για κάποιους η Ανάσταση αργεί ακόμη ..σκεφτόμουν..
..το πρωινό ραπόρτο έφτασε από τα παραλιακά καφενεία ,, έλεγε πως εντοπίστηκε στην άκρη της αμμουδιάς το πτώμα μιας γυναίκας αόριστης ηλικίας με τα χέρια και τα σκέλια ανοιχτά και την πλευρά της κεντρισμένη ,, κανείς δεν βρισκόταν κοντά της τουλάχιστον τα μάτια να της κλείσει ,, με την αξιοπρέπεια να την καλύψει ,, με στίχους από το Άσμα Ασμάτων να την μ υ ρ ο λ ο γ ή σ ε ι... Χριστός ανέστη να της ευαγγελίσει ..
..λέγαν ότι μάλλον θα έψαχνε μια Ξέρα για να ξαποστάσει ..μια Λευκή παντιέρα να υψώσει πάνω στην Παρθένα 'Οψη της Ζωής ..
...ενώ εγώ αγρυπνούσα περιμένοντας το καθυστερημένο ράμφος του Περιστεριού ...μια ΓΥΝΑΙΚΑ ποντιζόταν απελπισμένη μέσα μου ...παλεύοντας με τα κύματα για να μ' ανταμώσει...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!!.."


αγγελική νικολάου-δελλατόλα
" μαρκόνισσα "

Kill the Irishman

Ο Jonathan Hensleigh δεν είναι ο Martin Scorsese, όμως η νέα του ταινία με τον τίτλο Bulletproof Gangster ή αλλιώς Kill the Irishman, θα μπορούσε να του δώσει τον χαρακτηρισμό αυτό!
Έχει γράψει το σενάριο των ταινιών Die Hard with a vengeance, Armageddon και Jumanji, και έχει σκηνοθετήσει μόλις τρεις ταινίες, μεταξύ των οποίων και η τελευταία του δουλειά, με την οποία αναφέρεται στην αληθινή ιστορία του Danny Green, ενός Ιρλανδού γκάγκστερ, που δούλευε για τη μαφία στο Cleveland τη δεκαετία του 1970.
Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Joe Pirillo, η ταινία καταγράφει την ιστορία ενός φιλόδοξου και υπερήφανου Ιρλανδού, που με τα Ιρλανδικά του «καρύδια» έγινε η κεντρική φιγούρα στον πόλεμο μεταξύ των συμμοριών τη δεκαετία του ’70, ξεκινώντας ως εργάτης, κατάφερε να μπει στο οργανωμένο έγκλημα!
Είναι καθαρά ένα γκαγκστερικό φιλμ, το οποίο είχε την ατυχία να μην χρηματοδοτηθεί από κάποιο μεγάλο studio, με αποτέλεσμα να πάρει την άγουσα για τα DVD! Η ταινία έτυχε καλής αποδοχής από τους κριτικούς, και χωρίς το μεγάλο budget, αλλά με ένα αξιόλογο cast, αγαπήθηκε από το κοινό!
Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε τους Ray Stevenson, Christopher Walken, Val Kilmer, Vincent D’ Onofrio και Vinnie Jones.

Wave

Δε με ορίζω

Σκέψου δυνατά

τρίξε το γινάτι

στα σεντόνια των καιρών

μέχρι οι άγγελοι να ακούσουν

της ψυχής σου καταιγίδες.

Το θρόισμα της νότας σου

το διάολο στον ποταμό

Αχέροντα να χαρακώσει.

Δε με γνωρίζεις γιατί είμαι άγγελος σου

δε με ορίζω

είμαι μαινάδα των τελετών σου.

(Νόπη Χατζηιγνατιάδου από την ποιητική συλλογή " Ιέρεια ουρανού και θάλασσας"  )

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΕΦΑΛ(Λ)ΟΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ:

-ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΝ Ο ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΗΣ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ 2 Λ Η ΜΕ 1
-ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΠΙΟ ΤΡΕΛΗ ΦΑΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
...-ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΚΑΝΤΗΛΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΗΝΟΥΜΕ
-ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΦΙΓΟΥΡΑΤΖΙΔΕΣ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΗΜΕΡΙΣ ΓΙΑ ΚΑΦΕ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ Master ΣΤΟ poker...
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΠΙΝΟΥΜΕ ΜΠΥΡΕΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΝΕΡΟ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΠΕΡΝΑΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ 365 ΧΩΡΙΑ
-ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΣΑ ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ,ΑΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑ ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ 1 ΜΕ 2
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ 'ΓΙΑΓΙΑ' ΝΟΝΑ' ΚΑΙ ΤΟ 'ΛΑΧΑΝΟ' 'ΜΑΠΑ'
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΄ΠΟΡΤΟΝΙ' ΚΑΙ ΄ΣΙΚΛΟ΄
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ 'ΡΙΠΙΖΟΥΜΕ΄ ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΧΥΝΟΥΜΕ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ 'ΔΙΑΛΕΜΠΑ ΜΕΣΑ ΣΟΥ'
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΠΙΝΟΥΜΕ ΡΟΜΠΟΛΑ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΡΙΧΝΟΥΝΕ ΚΟΥΦΕΤΑ ΣΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΕΠΙΘΕΤΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΣΕ -ΑΤΟΣ(ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΛΔ)
- ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΟ ΦΑΣΚΕΛΟ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ 13 ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ 12
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΤΑ 9 ΑΠΟ ΤΑ 10 ΑΤΟΜΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ
-ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ:ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΔΙΚΟ ΜΟΥ

Wav(v)e.

Μη με φοβάσαι..

Βγάλε την Βενετσιάνικη μάσκα που σε κάνει ακόμα πιο ποθητή στα χέρια μου, στα μάτια μου, στα χείλη μου και έλα κοντά μου.. φοβάσαι; Τι φοβάσαι; Με αρωματισμένα χείλη από ζαλισμένα ποτά θα σε φιλήσω, με της φαντασίας μου τα χρώματα θα κάνω έρωτα μαζί σου στην σκάλα και θα κλέψω της ηδονής σου την ματωμένη φωνή. Μια μόνο φορά γίνε δική μου κι αλέθοντας εγώ την ανάμνηση θα ζυμώνω καινούριες στιγμές και θα μεταλαμβάνω κάθε μέρα ώσπου η ελπίδα να σωθεί.

Δ.Π.Β

Καουρισμάκι

Ένας νεαρός σκηνοθέτης που διαλέγει για θέμα της πρώτης του ταινίας το "Έγκλημα και Τιμωρία" ή είναι τρελός ή ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Ο Άκι Καουρισμάκι εξηγούσε το 1984 ότι έψαχνε "κάποια απλά στοιχεία: τον ασκητισμό, τα b-movies, την ψυχολογία του Ντοστογιέφσκι, μια αλληλουχία γεγονότων σε μια κατ΄αρχήν ανώνυμη πόλη". Στοιχέια που συναντάμε, σε διαφορετική τάξη και με διαφορετικά ονόματα, σε όλες τις ταινίες του απο τότε, μαζί με ένα χαρμάνι συναισθηματισμού και αξιοπρέπειας, απελπισίας και ευγένειας, ρευστότητας και σασπένς, στυλιζαρίσματος και μινιμαλισμού.

Το "Φώτα στο Σούρουπο" είναι η δέκατη πέμπτη ταινία του Άκι Καουρισμάκι και η τελευταία της τριλογίας Finland που άρχισε με το "Μακριά Πετούν τα Σύννεφα" το 1996 συνεχίστηκε με τον "Άνθρωπο Χωρίς Παρελθόν" το 2002. Ο τίτλος της εν λόγω ταινίας αποτελεί αναφορά στα "Φώτα της Πόλης" του Τσάπλιν, στον κόσμο του οποίου είναι αφιερωμένη η ταινία.
 

"Το νόημα της ζωής είναι να δημιουργείς μια προσωπική ηθική, που σέβεται τη φύση και τον άνθρωπο και ύστερα να μένεις πιστός σ΄αυτήν". Απάντηση του Άκι Καουρισμάκι στην ερώτηση "ποιό είναι το νόημα της ζωής;" που του έθεσαν μαθητές της τρίτης δημοτικού.

... για όσους νιώθουν την επιθυμία να ξεφεύγουν ενίοτε  
απο την ακατάσχετη χολυγουντιανή μπουρζουαζομπουρδολογία (γιατί όπως έλεγε κι η Ευριδίκω: καλό το ποπ-κορν αγόρι μου, αλλά μάσα και κανα καρότο)

Γιώργος Τρίκερι.

Jazzmine says.....................Σα να μην ξέρεις..

Χριστέ πόσο οδυνηρά μου λείπεις.

Θα γίνω θρήσκα, θα πηγαίνω στις εκκλησιές, θα ανάβω κεριά και θα προσεύχομαι για τη σωτηρία της ψυχής μου που αδιαμφισβήτητα κινδυνεύει.

Θα γίνω προληπτική, θα βουτάω το φλυτζάνι του Λουμίδη μου και θα τρέχω στις καφετζούδες, χαρτορίχτρες, μεντιούμ, ταρώ.

Μ’ αγαπάει?

Είμαι τυφλή πείτε μου σας παρακαλώ, δε βλέπω τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, αυτό το ματζούνι θα τον φέρει πίσω?

Ναι, ναι, θα το πάρω, θα το πιώ, θα το ρίξω μεσάνυχτα της Τρίτης μέρας της τρίτης βδομάδας στη θάλασσα, θα το καρφιτσώσω στα μαλλιά μου, θα το φορέσω κατάσαρκα..

Θα μ’ αγαπήσει?

Θα πάρω άλλο, δυνατότερο, θα βράσω αυγά κόμπρας με φτερό κουκουβάγιας, μάτι ασβού και πέταλο νυχτολούλουδου και ναι, θα το πιώ κι αυτό, για να δυναμώσει μέσα μου το φως του δρόμου σου γιατί είναι αδιαπέραστο σκοτάδι εδώ έξω και δεν έχεις φανεί σαν να μην ξέρεις πως περιμένω..

Σαν να μην ξέρεις πως είναι να περιμένεις να γεμίσει το φεγγάρι για να σβήσεις την ελπίδα σου στα νερά.

Σαν να μην ξέρεις..

Jazzmine Jazzmine

Ξυπνάς.. ή τουλάχιστον προσπαθείς. Η δίνη του ονείρου σε τραβάει πίσω.
Θες να ενδώσεις, αλλά δεν μπορείς, δεν πρέπει. (λίγο υπερβολικά δραματικό?)
Υποχρεώσεις, υποχρεώσεις, υποχρεώσεις.
Χτες έκλαιγες, τα μάτια σου είναι πρησμένα. Ο ύπνος που έκανες ήταν άβολος και ελάχιστος.
Περπατάς και νιώθεις την ψυχή σου λίγο πιο πάνω απ’το σώμα σου. Ακόμα κι αυτή θέλει να φύγει μακριά..
Ρουτίνα... διασχίζεις το συνηθισμένο δρόμο για άλλη μια φορά..
Και τότε βλέπεις... βλέπεις τις χρωματιστές λωρίδες, στο τελευταίο μέρος που περίμενες
να τις δεις. Και η μέρα αλλάζει.. τόσο απλά!
Πάντα υπάρχει ένα ουράνιο τόξο. Πάντα υπάρχει κάτι όμορφο ακόμα και στην άσφαλτο.


Μάθε να βλέπεις κι όχι απλά να κοιτάζεις [παραποίηση έκφρασης απο το ποίημα «Αντικλείδια», του Παυλόπουλου.. γιατί χάρη στην Τρίτη λυκείου κάναμε και διατριβή στην ποίηση..(μα μπορεί να λείπει η ειρωνία απ’τα κείμενα μου? Δε μπορεί..)].


Γι’αυτό κι εγώ έχω μάθει να αγαπάω την ρουτίνα.. γιατί ποτέ δεν είναι ακριβώς ρουτίνα. 

story and photo by missA insanE.

poppyart

μησελατρεψωδενμπορω
ζηταμουκατιαλλο
ανμεαφησειςθαχαθω
σεωκεανομεγαλο


θελωταματιασουταδυο
στιςφλογεςναμεντυσουν
καινα χορεψωστηφωτια
στααστρατουπαραδεισου


οταντοχαραμαθαρθει
σταχτεςθαεχωμεινει
μαλουστηκαγιαμιαβραδυα
στουερωτατηκρηνη


σελατρεψαδιχωςφραγμο
δενηξερααλλοτροπο
σπονδηδεξουτοσωμαμου
κιαςχαθει ...


γιωργοςτρικερι

πόλεις ...

Αι πόλεις εκτείνονται  και υπερυψούνται , και ως οραταί και απταί οντότητες βεβαίως, αλλά εν τω άμα, αποτελούν υπερπραγματικά ινδάλματα, κτίσματα μυθικά, πύργους ποιήσεως ακαταλύτου και οράματα υπερβατικά ...
Τοιαύται πόλεις είναι ολίγαι, σπάνιαι και μια εξ αυτών είναι η ημετέρα πόλις-άνασσα της οποίας ο βίος, τα θέλγητρα, η φανερά και αφανής συγκρότησις και διάρθρωσις αποτελούν το θέμα του παρόντος γραπτού.
Η αλληλουχία και η συνύφανσις των επιμέρους πράξεων, των επιμέρους γεγονότων, των επιμέρους σκηνών και δοσοληψιών μεταξύ των ανθρώπων που ζουν εις αυτήν την πόλιν, ομοιάζουν με τας έδρας ενός αδάμαντος  αι οποίαι αποτελούν την μονολιθικής παρ΄όλας τας πολλάς του έδρας συγκρότησιν του, μέσα απο την συχνά μυστηριώδη και πάντοτε θαυμαστήν διάρθρωσιν των πολλαπλών στιλπνών επιφανειών. 

Αντρέας Εμπειρίκος

swan in my lake

May 4th


dear diary,
a minor miracle occured today. As I sat by the lakeside scribbling my ditties, a swan appeared and sat gracefully next to me. I felt mesmerized by the beauty of her presence. I reached my hand to caress her milk white neck, fearing she might fly away, but unable to resist.
She sat there serene, her radiant eyes beaming light to the tranquil waters of the lake turning the landscape into a smiling paradise.
I wish I were a painter to draw this but this picture will remain only into my eyes and the sweetness will live at the tip of my fingers 

sleepless in soulpie

το Νησί της Ουτοπίας της ...

,,, ξημερώνει,, ελάχιστοι αγρυπνούμε,, παρακαλώ όποιος 
δει πρώτος τον Αυγερινό ,,, να μου τον δώσει ....
είναι ΔΙΚΟΣ μου !!!...

... δυο ερωτευμένα σύννεφα είναι -το παραμυθάκι συνεχίζεται - η Φύση δίνει αφορμές .. ο άνθρωπος χρειάζεται τη διάκριση κι εγώ,,, ΕΣΕΝΑ !!!! "

 .... ναι ,, ναι ,, χρειαζόμαστε τα Παραμύθια ,, για να ενδυναμώνεται ο Μύθος της Αγάπης ,, γιατί ένας μύθος είναι ... για όποιον δεν την έχει νιώσει .... " 

,,, όλοι τον Έρωτα υμνούμε ,, για κάποιον που πέρασε ,, για κάποιον που ζούμε ,, για κάποιον που περιμένουμε ,,, κι όμως ο Πόλεμος μαίνεται τριγύρω μας ... [...ασύνδετες λεπτομέρειες ...συνδεδεμένες με το Νησί της Ουτοπίας ] ..."


αγγελική νικολάου - δελλατόλα

Duke !

“Το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή, είναι να βγάζεις βιαστικά τα συμπεράσματα σου, ανάλογα με την περίσταση. Γιατί είναι γεγονός  ότι τα άτομα έχουν πάντοτε δίκιο – και οι μάζες πάντοτε άδικο. Μόνο δυο πράγματα έχουν σημασία: o έρωτας, κάθε είδους έρωτα, με κάθε είδους ωραία κορίτσια, και η μουσική του Ντιούκ Έλλινγκτον και όλη η παραδοσιακή τζαζ …"

Boris Vian.

 http://www.youtube.com/watch?v=kxfMRhyzu3g

illegal alien

γνώρισα μια κοπέλα στο facebook και μετά απο like like like και chat chat chat (u know how it goes) κανονίσαμε να βρεθούμε. σας μεταφέρω τα highlights.

-πριν γυρίσεις το κλειδί και πάρει μπρος η μηχανή, ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα δράματα. ας απολαύσουμε τα θαύματα κι όταν έρθει η ώρα συντροφιά θα βάλουμε τα κλάματα.

Μην με κατηγορείς με αυτά τα αθώα, σπινθηροβόλα μάτια σου για τα σφάλματα που θα κάνω στο μέλλον που έχεις ήδη δει στην κρυστάλλινη σου σφαίρα.

Δεν σε κουβάλησα εγώ εδώ.

Είσαι θύμα της φιλο-ματαιο-απαισιο-δοξίας σου.

Εδώ στη Γη τα παιχνίδια έχουν κανόνες.

α. στο ποδόσφαιρο δεν πιάνεις τη μπάλα με τα χέρια (υπάρχει κάτι σχετικό-άσχετο για την γυναίκα και το κοτόπουλο αλλά δεν είναι της παρούσης)

β. δεν παίζεις monopoly και poker με δανεικά λεφτά.

γ. το τέννις δεν είναι σαν τον γάμο, ποτέ δεν χωράει τρίτος.

δ. μόνο τα μάτια είναι εκτός νόμου.

ε. τις ονομάζουμε δέκα εντολές και όχι δέκα νόμους για τους ευνόητους λόγους.

ζ. τα φάρμακα είναι πάντα πικρά και τα όνειρα πάντα γλυκά.

η. ποτέ δεν τσακώνεσαι με ένα περίστροφο.

θ. στο τάβλι μιλούν τα ζάρια.

ι. οι νέοι σπαταλούν τα νιάτα τους κι οι γέροι σπαταλούν ότι τους έχει απομείνει.

κ. στη ζούγκλα αλλά και στη πόλη είσαι δυνατός ή είσαι τροφή.

Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμάσαι υπάρχει αυτό το πράγμα (θεσμό να το πω; διαταραχή να το πω;) που λέγεται "έρωτας".

Είναι μια μέθοδος που ανακαλύψαμε για να δυσχαιρένουμε την κατά τα άλλα αρμονική συνύπαρξη μας στον πλανήτη.

Το αρσενικό με διάφορα τεχνάσματα προσπαθεί να κυριεύσει το θηλυκό.

Να τη "ρίξει" λέμε στη καθομιλουμένη-θα τα μάθεις στη πορεία αυτά τα συνώνυμα.

Εαν το αρσενικό παιξει τα χαρτιά του σωστά (σε αυτο το παιχνίδι επιτρέπονται τα δανεικά, σε αυτό το παιχνίδι όλα επιτρέπονται) το θηλυκό "πέφτει".Μετά και τα δύο μαζι μέσα στη τρελή χαρά χοροπηδούν το ένα πάνω στο άλλο ιδροκοπώντας και ανταλλάσoντας σωματικά υγρά.

Αφού το κάνουν αρκετές φορές και βαρεθούν βρίσκουν ένα πρόσχημα (χρειάζομαι χρόνο-αυτός. δεν προσπαθείς να καταλάβεις τις ανάγκες μου-αυτή) και αρχίζει η φιλονικία.

Μια ενδιαφέρουσα λέξη που δεν έχει σχέση ούτε με τη φιλία ούτε με την νίκη.

Μετά με τον ίδιο ενθουσιασμό που βιώσαν στην αρχή της σχέσης τους ("σχέση" ονομάζουμε όλο αυτό που περιέγραψα. Προσπάθησε να το έξηγησει κι ο Άινσταιν στη θεωρία της σχετικότητας αλλά κατα ένα περίεργο τρόπο η κατάληξη ήταν μια πυρηνική καταστροφή) αρχίζουν και τρέχουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις και βρίσκουν κάποιον ανυποψίαστο να επαναλάβουν αυτό τον "έρωτα"

Εν ολίγοις, αυτά είναι τα βασικά. αν βρεις και κάποιον να λαδώσεις για να σου εξασφαλίσει νόμιμα χαρτιά (γιατί τώρα τελευταία την έχουμε δει λίγο ρατσιστές με τους λαθρομετανάστες) θα τα πας μια χαρά.

Πριν προλάβω να πω οτιδήποτε άλλο γύρισε το κλειδί, πήρε μπρος η μηχανη του διαστημόπλοιου και επέστρεψε στον πλανήτη της. Έκτοτε "ούτε γράμμα, ούτε γραφή" που λέμε και στο Τρίκερι.

άραγε είπα κάτι λάθος;

Γιώργος Τρίκερι.

σημειώσεις του blogγραφέα: πάντοτε ήθελα να γράψω ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας. νομίζω τα κατάφερα.

1. πάψε να προσδοκάς και θα έχεις τα πάντα, έγραφε το φόρτσουν κούκι.

2. θα σε ρίξω στη φωτιά να την κάψεις.

αυτές οι δύο προτάσεις κόπηκαν στο μοντάζ. αν τις χρειάζεται καποιος συνάδελφος ...

Jazzmine says...........On the road

Το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας στη Σοφοκλέους είναι ένα κόσμημα

πεταμένο σ' ένα βρώμικο δρόμο.

Η κολώνα έχει ζωγραφισμένο ένα ρολόι σταματημένο στις 20:10.

Ένα ζευγάρι φιλιέται πάνω σε μία βέσπα παρκαρισμένη

κάτω απ' το φως του δήμου.

Ορκίζομαι οτι ο έρωτας τους δημιουργεί σκιές στο πεζοδρόμιο.

Το είδα.

Ο Σταύρος παίζει το "Back to Black" της Amy Winehouse.

Το τηλεφώνημα σου έγινε στις 20.10.

Το τσιγάρο μου καίει τα δάχτυλα πέφτει στο χώμα

και βάζει φωτιά σ' ένα μυρμήγκι.

Δε φαίνεται να το ενοχλεί.

Ήπια μόνο ένα Haig με πάγο. Πιάνεται?

Με κάνεις να θέλω να ρωτήσω πράγματα που

καμιά γυναίκα δεν πρέπει να ρωτάει..

Η Lene,

(βαφτισμένη έτσι απο έναν μάγο που έφερα απ'τα Χανιά πριν 11 χρόνια)

έτσι όπως κουνάει τα χέρια της σαν φτερά,

μοιάζει με μαύρη πριγκήπισσα που εκτελεί περίπλοκα ξόρκια.

Την ξέρω καλά.

Κάτω απ' τα υπέροχα μάτια και την ευγενική φωνή, είναι μάγισσα.

Μιλάμε για κείνον μεταξύ άλλων καθώς και για σένα, φυσικά.

Φυσικά δεν είχα τίποτα να πω.

Το μυρμήγκι θα πήγε στην τρύπα του, στην φαμίλια του και θα τους συμβούλεψε να μη βγούν απόψε.

Πέφτουν φλεγόμενοι μετεωρίτες απο τον ουρανό.

Τα πάντα είναι θέμα προοπτικής.

Στο λόγο μου δεν έχω ιδέα τι θέλω να πω με όλα αυτά.

Τίποτα. Απολύτως τίποτα.

Απλώς κάνω μια αναπάντητη.

Την αναπάντητη που δεν μπορώ να κάνω.

Jazzmine @ Kanji

Jazzmine says...............The Next Three Days

" Ποιό είναι το νόημα του Δον Κιχώτη?

Μήπως είναι το πως η λογική καταστρέφει την ψυχή μας?
 Το θρίαμβο του παράλογου και τη δύναμη που έχει?

Πάντα ξοδεύουμε πολύ χρόνο προσπαθώντας να οργανώσουμε τον κόσμο.
Φτιάχνουμε ρολόγια, ημερολόγια, προβλέπουμε τον καιρό..
Αλλά πόση απ' τη ζωή μας ελέγχουμε πραγματικά?

Κι αν επιλέγαμε να υπάρξουμε στη δική μας πραγματικότητα?
Αυτό θα μας έκανε τρελούς?
Αν ναι, δεν είναι καλύτερα, απο μια ζωή σε απελπισία?"


Jazzmine @ the cinema

Boxing match

she kicks him in the balls after she΄s taken a few punches.
she keeps punching hard, licking the blood off her lips.
she finds an open passage to his solar plexus and goes for it with all her fury.
his body folds like a broken jack-knife.
he drops on the hard mat.
no air in his lungs. the only thing he can feel is burning sensation on his forehead, right above his eyebrows.
he opens his eyes just on time to see her boot smashing into his face.
darkness, and taste of warm blood filling his mouth.
he makes a final attempt to get up. she waits until he is on his knees.
she picks up the chair from the corner and bashes it on his back.
-I give up, I give up.
he pleads as she takes off her gloves and everything else.

Giorgos Trikeri

Άλλη μια Πρωτομαγιά..

Η Πρωτομαγιά με στεναχωρεί..

Καμιά φορά οι αναμνήσεις το κάνουν αυτό. Οι όμορφες πιο πολύ. Όταν έχεις ζήσει κάτι που σε γέμιζε και ξέρεις οτι πάει, χάθηκε και δεν θα το ξαναζήσεις και το θυμάσαι και το ζείς και το ξαναζείς στη μνήμη σου, σε πονάει, σε λιώνει.

Αλλά δεν μπορείς και να μην το σκέφτεσαι. Γιατί είναι η ζωή σου η μάλλον καλύτερα ήταν η ζωή σου και μερικές φορές τα ξαναζείς με τη θύμηση κι ειναι τόσο έντονα ισως και εντονότερα απο τότε που τα ζούσες κι η φαντασία σου τα χρωματίζει με τόσο όμορφες πινελιές κι εχει σβήσει όλες τις μικροαναποδιές, σα να θυμάσαι ας πούμε μια μέρα στην παραλία κι εχεις ξεχάσει στ αλήθεια την άμμο που έμπαινε στα μάτια σου, και τον αέρα που σήκωνε την πετσέτα και εκνευριζόζουν κι έπειτα το νερό που τουρτούριζες και μένει μόνο το φως που χρύσιζε τα μαλλιά σου και μένει μόνο η καλοκαιρινή μέρα και ο ήλιος..

Έτσι και σήμερα. Η Πρωτομαγιά με θλίβει..

Θυμάμαι την κόρη μου.

Παραμονή της Πρωτομαγιάς το βράδυ, μαζευόμασταν παρέες απ' τη γειτονιά και κλέβαμε κρυφά λουλούδια απ' τους κήπους για τα στεφάνια της επόμενης μέρας. Κάποιοι κυριολεκτικά ρημάζανε τις αυλές και τις γλάστρες μα εμείς πηγαίναμε πιο πολυ για τα χάχανα και την αρωματισμενη βόλτα..
Τό ξερα απο τότε πως αυτά τα έθιμα, στα χρονια που θά ρθουν, θα σβήσουν και δεν θα υπάρχουν πια ουτε γειτονιές ουτε κηποι και χαιρόμουν που η κόρη μου θα τα ζουσε αυτά και θα τα χε κάπου μέσα της φυλαγμένα σαν θα μεγάλωνε. Θυμάμαι που παραχώναμε ψαλίδια στις τσέπες μας και πηδούσαμε τις μάντρες με τα παιδιά τσιλιαδόρους. Θυμάμαι τη μυστικότητα και τα γέλια μας και θυμαμαι καλά το προσωπάκι της γεμάτο ενθουσιασμό και ένταση για την περιπέτεια κι έπειτα την εμπιστοσύνη καθώς περπατούσε πλάι μου με το καλαθάκι της ξέχειλο απο λουλούδια και χορταράκια και το χεράκι της καλά κλεισμένο στο δικό μου.

Την άλλη μέρα πλέκαμε το στεφάνι μας και βάζαμε το δικό της σε περίοπτη θέση ακόμα κι αν ήταν το πιό μικρό ή λίγο μαραμένο γιατί ήταν το δικό της και χαλούσε τον κόσμο αν δεν το βάζαμε. Ηταν η απόδειξη πως κι εκείνη ήταν εκεί το προηγούμενο βράδυ κι έκλεψε κι εκείνη λουλούδι και πήρε κι εκείνη μέρος στον κόσμο των μεγάλων, στον κόσμο τον δικό μου που για κείνη ήταν τα πάντα, τότε..

Τώρα με την κόρη μου δε μιλάμε πιά.

Βλεπόμαστε συχνά βέβαια και λέμε ένα σωρό ανοησίες μα δεν μιλάμε..

Ζω μόνη στο πλάι της και βλέπω την κόρη μου γυναίκα και ξένη.

Μια γυναίκα που δεν έχει δική της κόρη και δεν θα αποκτήσει ποτέ.

Δεν ξέρω τι είναι καλύτερο.. Πολλές φορές ο πόνος δεν είναι ίσος με τη χαρά.

Μερικές φορές λυπάμαι που δεν θα ακούσει να τη φωνάζουν μαμά, που κανένα παιδάκι δεν θα τρέξει στην αγκαλιά της ματωμένο απ το παιχνίδι, που δεν θα ξενυχτήσει πάνω σ' ενα ιδρωμένο απ' τον πυρετό μέτωπο, που δεν θα νιώσει την παντοδυναμία της αγάπης μ αυτόν τον θεικό τρόπο.

Έπειτα άλλες φορές, χαίρομαι. Που δεν θα νιώσει εξίσου τη ματαίωση. Την απογοήτευση, την εγκατάλειψη, την κατάργηση. Γιατί μοιραία δεν θ' αργησουν να ρθουν κι αυτά.

Ο κόσμος συνεχίζει, τα παιδιά μεγαλώνουν κι ανακαλύπτουν, συχνά με σκληρό τρόπο, οτι δεν μπορείς να τα προστατέψεις για πάντα. Και πρέπει να σε καταργήσουν για να μπορέσουν να προστατέψουν τον εαυτό τους. Και παραμερίζεις. Επειδή αγαπάς.

Δεν είμαι μίζερη, δεν ζω στο παρελθόν.

Αν και ομολογώ πως όσο τα χρόνια συνεχίζουν την στρατιωτική τους παρέλαση χωρίς να χάνουν βήμα, χωρίς στάση και χωρίς νερό, το παρελθόν ζωντανεύει όλο και περισσότερο και διεκδικεί το μερίδιο του απ' το παρόν.

Δεν λυπάμαι για τα χρόνια που πέρασαν. Ηταν κι όμορφα κι άσχημα και καλά κάθονται εκεί που κάθονται. Ναι θα τα κανα αλλιώς - αν μπορούσα - μα δεν μπορώ και έχω συμβιβαστεί μ' αυτό όπως και με τόσα άλλα.

Αλλά να, θά' θελα να ξαναπιάσουμε το Μάη.

Μια φορά ακόμα, οι δυό μας, εσύ κι εγώ, με το χέρι μου σφιχτά κλεισμένο στο δικό σου τούτη τη φορά, γιατί είμαι ακόμα εδώ κι είσαι κι εσύ κι αυτό είναι ίσως όλο κι όλο που χρειαζόμαστε.

Το ψαλίδι μου κόβει ακόμα και θαρρώ πως θα μπορούσα να πηδήσω σε καναδυό μάντρες, τι λέω, να πετάξω θα μπορούσα αφου θα είμαστε μαζί!

Τι λές?

Να σε περιμένω?

Μάνα Ν.

Johnny Depp

Το αγαπήμένο μου χρώμα είναι το σκοτάδι. Μου αρέσει που κοροιδεύει το φως της μέρας. Δεν κοιμάμαι τα βράδυα, ακούω το ζευγάρι στο διπλανό διαμέρισμα να τσακώνεται . Χτες αυτός έφυγε. Αυτή απο τότε κάθεται στο μπαλκόνι και καπνίζει, μέχρι το πρωί.

Ο καθένας απο εμάς βρίσκει τον παράδεισο που του αξίζει.

Φέτος αγόρασα ένα άσπρο μαγιό με μπλέ κεντήματα. μοιάζει με ροκφόρ- μέχρι να το βάλω.
Προτιμώ τα μικρά ανεξερεύνητα νησιά. χωρίς life- style.
just life.
Αυτά με τους απάτητους όρμους, με τις κρυμμένες παραλίες.
Πάντα μου άρεσε να κολυμπώ σε βαθιά νερά.

Δεν δέχομαι την εξουσία της ρουτίνας.
Είμαι γυναίκα, damn it !
Υπακούω μόνο τις διαταγές των ουράνιων σωμάτων.
Στις καμπύλες της σελήνης, στο γέλιο των αστεριών, εκεί θα βρω τι κρύβω μέσα μου.
Εκεί θα με περιμένει ο Johnny Depp.

Σιγά μην περιμένω το καλοκαίρι.

Sue Q

Jazzmine says..........." O Λόγος του Βασιλιά"

Tι κάνουμε στους άντρες από τη μέρα που γεννιούνται, τι περιμένουμε απ' αυτούς, ποιες προσδοκίες τους δένουμε στο πόδι σα σιδερένια μπάλα και δεν τους αφήνουμε να μεγαλώσουν?

Και έπειτα εκείνοι διανύουν το βίο τους τρομαγμένοι απ' το ίδιο τους το πεπρωμένο, περιπλανώμενοι στην ίδια τους τη ζωή, ώσπου να βρεθεί κάποιος να ακουμπήσουν το βάρος, να εξομολογηθούν το ανείπωτο, να εμπιστευθούν την ύπαρξη τους.

Και να βρουν το κουράγιο να γίνουν αυτό που ήταν γραμμένο γι αυτούς.

Καλός φίλος, ειλικρινής άντρας, αφοσιωμένος σύζυγος, στρατιώτης, πρωθυπουργός, βασιλιάς.

"Έχω δικαίωμα να είμαι εδώ. Έχω Φωνή"

"Ο Λόγος του Βασιλιά"

Μην το χάσετε.

Jazzmine @ the cinema

ο Μάιος μας έφτασε ...

Οι λέξεις μας ,και οι σκέψεις μας σαν προσευχές στα χείλη ..
ποτέ δε ξέρεις ποιόν θα βρουν, που θα τον συναντήσουν, ποιος ταξιδιώτης θα τις βρει, χαμένος μες τη νύχτα...
Πάνω, σε ποιο προσκέφαλο τον ύπνο θα γυρέψουν, και σε τι χέρι παιδικό
θα μπούν να ξαποστάσουν...να πιουν νερό σε μια πηγή ,τραγούδι να τις πούνε ..
να πλέξουν ρόδα του Μαγιού, του έρωτα στεφάνι ...
Να μπουν σε χίλιες θάλασσες , στ'ανέμου το τραγούδι , στής χελιδόνας το φτερό ,στης μάνας την αγκάλη ...
Σε ποιας βροχής το ξάφνιασμα, τη γή να ζωντανέψουν... βλαστούς να βγάλει το δεντρί , ν'ανθίσει η ΕΛΠΙΔΑ.....

Μαρία Λαμπράκη.

H Mαρία παρουσιάζει ζωντανά, κάθε Δευτέρα και Παρασκευή την εκπομπή Υπάρχει Λόγος από τον ΣΚΑΪ Κρήτης (92,1 FM) http://www.skaikritis.gr/live.htm