Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

εννέα δεκεμβρίου


ήξερα μια Αννούλα που την φώναζα ανανούλα και έκανε πως θύμωνε. είχε έναν τέλειο κώλο τον οποίο χούφτωνα κάθε ευκαιρία που έβρισκα, νομίζω τότε θύμωνε πραγματικά αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ. μετά από ένα σινεμά προσπάθησα να την φιλήσω και εκείνη τραβήχτηκε. την πήγα σπίτι χωρίς να μιλάμε και δεν ξαναπροσπάθησα.
μετά η Αννούλα έκανε σχέση με κάποιον Δημοσθένη που επέμενε να τον φωνάζει Θένη, έναν ατάλαντο χίπστερ κιθαρίστα.
ένα βράδυ μπήκα σε ένα μπαρ που γινόταν κάποιο λάιβ. έπαιζε το συγκρότημα του Θένη. είδα την Αννούλα να στέκεται στη μπάρα και να λικνίζεται, κοκκινο κρασί στο χέρι. είχε κόψει τα μαλλιά της και της πήγαιναν πολύ. σκέφτηκα να της μιλήσω αλλά τι θα της έλεγα? 
γειά σου, θυμάσαι που σε γούσταρα και πήγα να σε φιλήσω δεν σου άρεσε και πήγες και τα έφτιαξες με αυτόν τον απαίσιο και χάρηκα πολύ?
έκανα μεταβολή και βγήκα στο πεζοδρόμιο. έξω από το μαγαζί συνάντησα τη καλύτερη της φίλη, έκανα πως δεν την είδα. εκείνη με είδε μια χαρά. μου είπε γεια και τι τρομερή σύμπτωση που βρεθήκαμε γιατί η Αννούλα είναι μέσα και πως παλιά με γούσταρε κι έπρεπε να προσπαθήσω περισσότερο γιατί δεν ήταν σίγουρη αν το έκανα σοβαρά ή αν έπαιζα μαζί της.
ήθελα να της πω πως μόνο όταν είμαι τρελός και παλαβός με μια κοπέλα χουφτώνω το κώλο της. όταν είμαι τρελαμένος με τον λαιμό της και τη μύτη της και τη μοναδική ομορφιά της και όταν το γέλιο της με κάνει και λιώνω θέλω να την φιλήσω. όταν αυτή τραβιέται πίσω, τραβιέται ο κόσμος από τα πόδια μου και θέλω να πεθάνω. να μεθύσω πρώτα και μετά να πεθάνω. δεν ήθελα να τα πω στη φίλη της. ήθελα να τα πω στην Αννούλα αλλά ήταν στο μαγαζί με τον Θένη τον θεό του ροκ.
δεν είπα κουβέντα και την Αννούλα δεν την έχω ξαναδεί από τότε.
μόνο όταν έρχεται η σημερινή μέρα σκέφτομαι, χρόνια πολλά ανανούλα όπoυ κι αν είσαι.

Γιώργος Τρίκερι