Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

οδός Απένταντι απο σένα, αριθμός 92



η ταινία ξεκινάει με ένα κοντινό πλάνο
στο απέραντό γαλάζιο των ματιών σου
ακούγεται μια προσευχή
που είναι γραμμενη στη παλάμη σου
εμφανίζεται ένα μικρό ευγενικό πρόσωπο
η κάμερα σε ακολουθεί καθως κατεβαίνεις βιαστική τις σκάλες
οι κοφτές ανάσες σου 
σαν πεταλουδες δίνουν χρώμα στους γκρίζους τοίχους
κάθομαι στην απέναντι βεράντα και διαβάζω τα χείλη σου
"περιμένω το φορτηγό, δεν θα αργήσουμε, σ'αγαπώ"
είμαι ηδονοβλεψίας 
γιατί είσαι ηδονή.
όλα αυτά τα χρόνια σε παρακολουθούσα 
πίσω απο τις νικοτινί κουρτίνες
σήμερα που μετάκομίζεις
παίρνω χαρτί και μολύβι και ξεκινώ να γράφω ένα ποιήμα
που δεν θα διαβάσεις ποτέ.
τα δύο σου μάτια.

Γιώργος Τρίκερι
charliemj94@gmail.com