Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Μπερδεμένες σκέψεις ενός ρομαντικού μυαλού



Υποσχέσεις μιας ζωής και αδαμάντινοι λόγοι , που με το πέρασμα του χρόνου αποδείχθηκαν λόγια του αέρα και χάρτινες κατασκευές στη βροχή.

Πόσες τέτοιες καταστάσεις να αντέξει κανείς;

Πως μπορούμε μετά από αυτές να εμπιστευτούμε κάποιον;

 Μα δεν τον εμπιστευόμαστε. Τα στοιχειά το παρελθόντος έχουν εγκατασταθεί στο μυαλό μας.

Πότε δεν βγαίνεις ο ίδιος από μια κατάσταση.
*****
Πολλοί τολμούν να ξεστομίσουν το “Για πάντα..” , μα είναι πολύ νωρίς για το πάντα (όπως λέει και ο αγαπημένος μου κ.Θανάσης).

 Άνθρωποι εκεί έξω , σας ρωτώ : Σκέφτεστε ποτέ πριν μιλήσετε; Αναρωτιέστε ποτέ για τις συνέπειες των λόγων σας ; Έχετε τεστάρει τον εαυτό σας να δείτε αν μπορείτε να πραγματοποιήσετε τα λεγόμενα σας και τις υποσχέσεις σας ; Άνθρωποι που είναι το μυαλό σας , 
για το οποίο υπερηφανεύεσθε ;

 Άνθρωποι μήπως καταντήσατε παγωμένες κούφιες μηχανές;

 άνθρωποι από το άνω + θρώσκω (κοιτάω ψηλά) , γιατί κοιτάτε το έδαφος;

 Άνθρωποι χάσατε πια ό,τι σας έκανε ξεχωριστούς.
Γι' αυτό ΞΥΠΝΗΣΤΕ.Αγαπηθείτε. Φωνάξτε. Γελάστε δυνατά. Τραγουδήστε. Χορέψτε.
Ερωτευτείτε όπως ποτέ άλλωτε...

Πλέον είμαι σίγουρη πως ανήκω στους ρομαντικούς της εποχής μου και κανένας από εσάς τους ανθρώπους – μηχανές δεν έχει το δικαίωμα να σκοτώσει τον ρομαντισμό μου..μας όσων απομείναμε.

 Η δύναμη που πηγάζει από μέσα μας και από τα συναισθήματα μας , μέχρι και σίδερα λυγίζει.


Kate I.