Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

όποτε πάω στον Βορρά



λατρεύω τη λάμψη που αναδύεται από την ψυχή σου
τρυφερή και επικίνδυνη 
σαν λάβα
από μέλι και φεγγαρόφως 
ψάχνω το σώμα σου
στα ποτάμια δίπλα
μπαίνω σαν κλέφτης από το ανοιχτό παράθυρο
να χαθώ για λίγο στις κρυφές πτυχές του κρεβατιού σου
να βάλω το χέρι μου στο πλευρό του προσώπου σου
να κλέψω τις λέξεις σου και λίγη απ' την ανάσα σου 
ανταλλάσσω τις μέρες μου με ένα φιλί 
κι ας με σύρουν όλα του ρήγα τ' άλογα
μέσα από την πόλη σου
να δουν οι φρόνιμοι τις αμαρτίες μου
να διαβάσουν στις ξεσκισμένες σάρκες μου την ομολογία μου 
-ήμουν ένας αμαρτωλός μα σε λάτρεψα σαν άχραντο μυστήριο 
όμορφη μου τσιγγάνα.


Γιώργος Τρίκερι


για την Κ.