Χρυσές Σφαίρες 2015. επιτέλους Julianne !!!

Ικανοποίηση νιώθω με την απονομή των βραβείων στις φετινές Χρυσές Σφαίρες. Οι Χρυσές Σφαίρες είναι βραβεία που απονέμουν, κάθε χρόνο από το 1961, οι ξένοι ανταποκριτές που εργάζονται στο Χόλιγουντ στις καλύτερες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές και συντελεστές. Για πρώτη φορά βραβεύεται η Julianne Moore για έναν κινηματογραφικό ρόλο (είχε βραβευτεί και το 2012  για την συμμετοχή της στη τηλεοπτική σειρά Game Change). Την θεωρώ από τις κορυφαίες ηθοποιούς της έβδομης τέχνης και όπως δήλωνα μέχρι πρότινος ντρεπόμουν που ζούσα σε έναν κόσμο που δεν έχει βραβευτεί η Julianne με όσκαρ (αν και οφείλω να ομολογήσω πως και εγώ ήμουν διχασμένος όταν ήταν συνυποψήφια το 2002 με την  Catherine Zeta-Jones. τελικώς κέρδισε η Catherine για το Chicago.) βεβαίως υπήρχαν άλλες περιπτώσεις που εδικαιούτο το αγαλματάκι, Βλέπε Boogie Nights, The Kids Are All Right, Magnolia κ.α. πάντως η χθεσινή  βράβευση ήταν μια δικαίωση.

 Αναλυτικώς οι νικητές είναι:

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Καλύτερη Ταινία - Δράμα
Boyhood

Καλύτερη Ταινία - Κωμωδία ή Μιούζικαλ
The Grand Budapest Hotel

Καλύτερος Σκηνοθέτης
Richard Linklater - Boyhood

Καλύτερο Σενάριο
Birdman

Α' Γυναικείος Ρόλος - Κωμωδία ή Μιούζικαλ
Amy Adams - Big Eyes

Α' Ανδρικός Ρόλος - Κωμωδία ή Μιούζικαλ
Michael Keaton - Birdman

Α' Γυναικείος Ρόλος - Δράμα
Julianne Moore - Still Alice

Α' Ανδρικός Ρόλος - Δράμα
Eddie Redmayne - Theory of Everything

Β' Ανδρικός Ρόλος
J.K. Simmons - Whiplash

Β' Γυναικείος Ρόλος
Patricia Arquette - Boyhood

Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων
How to Train Your Dragon 2

Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία
Leviathan (Ρωσία)

Καλύτερη Μουσική
Johann Yohannson - Theory of Everything

Καλύτερο Τραγούδι
Glory - Selma (John Legend, Common)

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Τηλεοπτική Κωμωδία
Transparent

Τηλεταινία ή Μίνι Σειρά
Fargo

Α' Ανδρικός Ρόλος - Κωμωδία
Jeffrey Tambor - Transparent

Α' Γυναικείος Ρόλος - Κωμωδία
Gina Rodriguez - Jane The Virgin

Α' Ανδρικός Ρόλος - Δράμα
Kevin Spacey - House of Cards

Α' Γυναικείος Ρόλος - Δράμα
Ruth Wilson - The Affair

Τηλεοπτικό Δράμα
The Affair

Α' Γυναικείος Ρόλος (τηλεταινία ή μίνι σειρά)
Maggie Gyllenhaal - The Honorable Woman

Α' Ανδρικός Ρόλος (τηλεταινία ή μίνι σειρά)
Billy Bob Thornton - Fargo

Β' Γυναικείος Ρόλος (τηλεταινία ή μίνι σειρά)
Joanne Froggatt - Downton Abbey

Β' Ανδρικός Ρόλος
Matt Bomer - The Normal Heart

και τώρα το μόνο που μένει ένα όμορφο γυαλιστερό όσκαρ για την Julianne που το αξίζει όσο καμιά άλλη.

μην περιμένεις. περίμενε

η ομορφιά είναι αλήθεια,
η αλήθεια ομορφιά.
-μονάχα αυτό μαθαίνουμε σ'ετούτη εδώ τη γη.
Και είναι αρκετό αυτό!

                                  John Keats, Ωδή σε μια ελληνική υδρία.



σκέφτομαι τον θάνατο συχνά
σαν κομμάτι της ζωής
ίσως το κομμάτι που λείπει
για να την κατανοήσουμε
σαν ένα χέρι χωμένο στη τσέπη
που δεν ξέρουμε τι κρύβει στην παλάμη.
είχα μια φίλη
πηγαίναμε για πεζοπορία στο βουνό
όταν κουραζόταν της έλεγα
-λίγο ακόμα και φτάνουμε, 
στην επόμενη στροφή θα βρούμε 
τη πηγή της ζωής 
θα πιούμε και θα μείνουμε 
νέοι για πάντα
-δεν θέλω, μου απαντούσε,
θέλω να πεθάνω,
να δω τι γίνεται παρακάτω.

Γιώργος Τρίκερι

Πώς «σκοτώνουμε» τη δημιουργικότητα των παιδιών μας;

Τα παιδιά γεννιούνται  με έμφυτη δημιουργική ευφυΐα. Όμως, δυστυχώς, μέχρι τη στιγμή που φτάνουν στα μέσα του δημοτικού, η δημιουργικότητά τους μειώνεται σε μεγάλο βαθμό. Με την ευφυΐα παρατηρείται ένα φαινόμενο που ονομάζεται φαινόμενο  Flynn :  σε κάθε γενιά οι βαθμοί ευφυίας ανεβαίνουν  κατά δέκα μονάδες καθώς τα ολοένα και πλουσιότερα σε πληροφορίες περιβάλλοντα καθιστούν τα παιδιά εξυπνότερα. Με τη δημιουργικότητα έχει παρατηρηθεί το αντίστροφο: από το 1990, οι βαθμοί δημιουργικότητας πέφτουν. Τι λάθος κάνουμε;

Παρακάτω παραθέτουμε κάποιους από τους πιο αποτελεσματικούς “δολοφόνους” της δημιουργικότητας:

Οι ανταμοιβές : επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι οι ανταμοιβές υπονομεύουν τη φαντασία των παιδιών και την αγάπη τους για εξερεύνηση. Ένα παιδί θα προσπαθήσει όσο χρειάζεται για να πάρει τον έπαινο και όχι περισσότερο. Τα βραβεία και τα αυτοκολλητάκια μειώνουν την αυθόρμητη ευχαρίστηση που προκύπτει από τις δημιουργικές δραστηριότητες. Αυτό που επιθυμούμε είναι παιδιά που απασχολούν τον εαυτό τους δημιουργικά και κινητοποιούνται χωρίς κάποια έξωθεν επιβράβευση και όχι παιδιά με τετράδια γεμάτα αστεράκια

Η διαρκής παρακολούθηση : το να καθόμαστε πάντα στο πλευρό των παιδιών μας και να παρεμβαίνουμε στα σχέδιά τους είναι καταστροφικό για τη δημιουργικότητά τους. Αν τα παιδιά είναι υπό παρατήρηση και τους δίνουμε όλη την ώρα συμβουλές δε θα μάθουν να ρισκάρουν και δε θα βιώσουν την αξία του λάθους ως μέρους της διαδικασίας της μάθησης.

Οι περιορισμένες επιλογές : τοποθετούμε τα παιδιά μας σε ένα σύστημα που τους διδάσκει ότι “υπάρχει μόνο μια σωστή απάντηση”. Όλα τα παιχνίδια έρχονται με οδηγίες και δεν τους δίνουμε καν τη δυνατότητα να επιλέξουν. Ωστόσο, η διερεύνηση των πιθανών επιλογών είναι βασική παράμετρος της δημιουργικής σκέψης. Τα δημιουργικά παιδιά δε διστάζουν να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις και είναι πιο πρόθυμα να ακολουθήσουν την περιέργειά τους.

Ο υπερπρογραμματισμός : οργανωμένες δραστηριότητες, εργαστήρια, κοινωνικές επαφές…τα ημερολόγια των παιδιών είναι πιο γεμάτα από ποτέ. Ασχολούμαστε τόσο πολύ με το να παρέχουμε διαρκώς ερεθίσματα στα παιδιά μας που ξεχνάμε να παραχωρήσουμε χρόνο στο πιο σημαντικό ερέθισμα που υπάρχει: την πλήξη. Η πλήξη τρέφει τη φαντασία και η φαντασία τρέφει τη δημιουργικότητα και τις ιδέες. Λέμε συχνά “έχω ανάγκη απλά να κάτσω και να μην κάνω τίποτα για να φορτίσω τις μπαταρίες μου”, αλλά,δεν το εφαρμόζουμε  στα παιδιά μας. Κατά τη διάρκεια στιγμών που δεν κάνουμε τίποτα έχουμε τις καλύτερες ιδέες.
Η δημιουργικότητα ανθίζει όταν κάνουμε κάτι για λόγους απόλαυσης. Αυτό που έχει σημασία είναι η ευχαρίστηση, όχι η τελειότητα. Ας ξεχάσουμε το “να το κάνουμε σωστά” και ας δώσουμε στα παιδιά την ευκαιρία να εξερευνήσουν, να κάνουν λάθη, να ρισκάρουν και να νιώσουν την ελευθερία να εκφράσουν τις υπέροχες ιδέες τους.

Nuria Pérez Paredes

πηγή: betterparents.gr

Jimmy's Hall ή το δικαίωμα των λαών στην ελευθερία της έκφρασης

Jimmy’s Hall: δια χειρός Κεν Λόουτς

Μία πολυδιάστατη και όμορφη ταινία που έρχεται την κατάλληλη στιγμή στις αίθουσες και αποδεικνύεται πάρα πολύ επίκαιρη τελικά.
Δείτε αυτήν την ταινία και μετά ελάτε να συζητήσουμε για θρησκευτικό φανατισμό.

Στην ευρωπαϊκή αυλή μας, συγκεκριμένα στην Ιρλανδία, και μόλις στις αρχές του 1930 (χθες προχθές δηλαδή) η "εκκλησία" με όχημα το παπαδαριό και συνοδοιπόρους τους εκπροσώπους μιας ανηλεούς εξουσίας προσπαθεί να επιβάλλει με βάναυσο τρόπο τη θέληση, τις προκαταλήψεις και τα δόγματά της. 
Γιατί όταν ο θεός "δεν ευκαιρεί" και η θρησκεία γίνεται όπλο στα χέρια φανατικών τότε κανένας παράδεισος δεν περιμένει παρά μόνο η κόλαση.
Η ελευθερία της σκέψης, των ιδεών και της έκφρασης διώκεται, οι άνθρωποι καταπιέζονται, βασανίζονται και τελικά εξορίζονται ως εχθροί μιας κοινωνίας η οποία το μόνο που επιζητεί είναι να δημιουργήσει.
Μπορεί η ταινία αυτή να μην έχει τις επικές διαστάσεις άλλων ταινιών του Κεν Λόουτς, παραμένει ωστόσο ιδιαίτερα χαρακτηριστική μέσα στην απλότητά της ισορροπώντας τέλεια ανάμεσα στο δράμα, την ιστορία και την ελπίδα.

Τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών αλλά και παίρνοντας υπόψιν τους αιώνες της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού που ακολούθησαν τον Μεσαίωνα και που οι ιδέες τους μας συνοδεύουν, ως ελπίδα, μέχρι σήμερα, ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός των εκπροσώπων της εκκλησίας στη Δύση μπορεί να συναγωνιστεί αυτόν της Ανατολής (ή της Αφρικής).

Παρ' όλα αυτά, τολμώ να πω, στη Δύση (ελπίζω κάπου και στην Ανατολή) ίσως δεν είναι αργά, επειδή τα θεμέλια του πολιτιστικού της οικοδομήματος μπορεί και να μην έχουν γκρεμιστεί ακόμη.
Ωστόσο τα τραγικά γεγονότα στο Παρίσι - όπως και τα προηγούμενα σε Νέα Υόρκη, Μαδρίτη και Λονδίνο - γεννούν πολλά ερωτηματικά για το κατά πόσον η Δύση μπορεί ν' αφομοιώσει ανθρώπους με διαφορετικές πολιτισμικές ή εθνικές καταβολές. Αν και πόσο μπορεί να μεταλαμπαδεύσει ιδέες και αρχές αντάξιες του αίματος που έχει χυθεί στο παρελθόν για να μπορούμε εμείς σήμερα, ο μεν Κεν Λόουτς να γυρίζει ταινίες κι εμείς να τις βλέπουμε.
Ερωτηματικά που χωρίς να είναι σαφείς οι απαντήσεις τους στην ταινία αυτή, εντούτοις γεννάται η "υποψία" πως τελικά ο σκοταδισμός ενυπάρχει σε όλες τις εκφάνσεις των σύγχρονων κοινωνιών κι ανταγωνίζεται με μανία την πρόοδο και τη δημιουργία.

Εκείνο όμως που προσωπικά με γεμίζει ελπίδα είναι ότι όποτε ο Κεν Λόουτς "γαργαλίσει" το μυαλό μου μετά βλέπω τα πράγματα με άλλο μάτι. Τόσο άλλο που να μου μοιάζει η κατάσταση εδώ στη χώρα μας σαν παιδική χαρά.
Αλλά μην το πάρετε και πολύ τοις μετρητοίς αυτό. Γιατί μπορεί και να μην είναι.
Όμως το διακύβευμα είναι μεγάλο και πιστεύω πως αξίζει όσο τίποτ' άλλο στον κόσμο να διαφυλάξουμε ό,τι έχει απομείνει από τις αξίες του πολιτισμού μας. 

Νάση Αναγνωστοπούλου

για να επισκεφτείς το blog της Νάσης πάτησε εδώ. 

ένα μικρό απόσπασμα

"Ο φύλακας στη σίκαλη", του J.D. Salinger. Το έγραψε το 1951. Ένα μικρό απόσπασμα λέει
Μ' έκανε λιώμα. Αλήθεια. Σχεδόν την είχα μισοερωτευτεί μέχρι που κάτσαμε. Έτσι γίνεται με τα κορίτσια. Κάθε που κάνουνε κάτι όμορφο, ακόμα κι αν δε λένε πολλά πράγματα φατσικά, ή κι αν ακόμα είναι χαζούτσικες, τις μισοερωτεύεσαι κι έπειτα δεν ξέρεις πού διάολο έχεις το κεφάλι σου. Α, τα κορίτσια! Χριστούλη μου. Καμιά φορά μπορούνε να σε τρελάνουνε. Στ' αλήθεια το μπορούνε.
και μου έφερε στο μυαλό αυτό το τραγούδι που λέει
No, you girls never know how you make a boy feel.
και τελειώνει
No, you boys never care how the girl feels.
Φαίνεται ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ
Φιλιά! (σ' αγόρια και κορίτσια)
Να σας προσέχετε (και να σας αγαπάτε)!

Γεωργία Καλδάνη

10 τροφές για αποτοξίνωση του οργανισμού

Αν σας ενδιαφέρει να αποτοξινώσετε τον οργανισμό σας γνωρίζετε ότι μπορείτε να το κάνετε τρώγοντας τις κατάλληλες τροφές: Ακολουθούν 10 τροφές που μπορείτε να απολαύσετε και ταυτόχρονα να καθαρίσετε τον οργανισμό σας.

Αβοκάντο
Είναι περίφημη τροφή. Το αβοκάντο περιέχει αντιοξειδωτικά, όπως η γλουταθειόνη. Αποτοξινώνει τον οργανισμό οδηγώντας έξω από αυτόν τις βλαβερές τοξίνες. Μειώνοντας τις χημικές ουσίες και τις τοξίνες στον οργανισμό θα είστε πιο υγιείς και θα αισθάνεστε καλύτερα.

Cranberries
Είναι καλά για την πρόληψη των λοιμώξεων του ουροποιητικού αλλά και για να απαλλαγείτε από τις τοξίνες που βρίσκονται στον οργανισμό σας. Βοηθούν στην αποβολή των άχρηστων ουσιών και είναι αντιβακτηριακά, επομένως απομακρύνουν τις τοξίνες.

Λάχανο
Βοηθά στη διάσπαση χημικών ουσιών που βρίσκονται στον οργανισμό. Το θείο που περιέχει βοηθά να απαλλαγείτε από βλαβερές ουσίες, περιλαμβανομένων των φυτοφαρμάκων.

Λεμόνια
Εκτός από τη γεύση σε ποτά και συνταγές, τα λεμόνια περιέχουν βιταμίνες και αντιοξειδωτικά. Προστατεύουν το ήπαρ και βοηθούν στην αποβολή άχρηστων ουσιών του οργανισμού. Η κατανάλωση λεμονιών σε τακτική βάση μπορεί να βελτιώσει την υγεία.

Μπρόκολο
Αν ανήκετε σε αυτούς που δεν αγαπούν το μπρόκολο θα πρέπει να το δοκιμάσετε μια φορά ακόμη. Είναι γεμάτο αντιοξειδωτικές ουσίες που μπορούν να αποτοξινώσουν τον οργανισμό σας. Περιέχει επίσης πολλά ένζυμα που βοηθούν στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Το ωμό μπρόκολο είναι καλύτερο, επειδή περιέχει υψηλά επίπεδα θρεπτικών ουσιών.

Σκόρδο
Ακόμα μια τροφή για την αποτοξίνωση του οργανισμού. ‘Εχει επίσης αντιβιοτικές ιδιότητες και βοηθά την ίαση-εσωτερικά- του οργανισμού. Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα στην τακτική κατανάλωση σκόρδου. Είναι διαθέσιμο και σε μορφή συμπληρωμάτων.

Παντζάρια
Περιέχουν βηταΐνη και πηκτίνη, που βοηθούν το ήπαρ και το πεπτικό σύστημα. Μπορούν να καθαρίσουν τον οργανισμό και να έχετε έτσι λιγότερες τοξίνες.

Γκρέιπφρουτ
Βοηθά στον καθαρισμό του πεπτικού και μπορεί να εμποδίσει τη δημιουργία λίθων στα νεφρά. Είναι επίσης χαμηλό σε σάκχαρα και θερμίδες, επομένως βοηθά και στη δίαιτα.

Ηλιόσποροι
Είναι καλοί για σνακ και μπορούν να αποτοξινώσουν το ήπαρ. Μπορείτε επίσης να απαλλαγείτε από βλαβερές τοξίνες. Επιπλέον εμποδίζουν τη συσσώρευση χοληστερόλης.

Φακές
Βοηθούν στον καθαρισμό του πεπτικού και στην αποτοξίνωση του οργανισμού. Επίσης μειώνουν τη χοληστερόλη και βοηθούν στην ισορροπία του σακχάρου στον οργανισμό.

πηγή: www.iatronet.gr

Ο εξόριστος γάιδαρος του Πηλίου

Μόνος στο νησάκι Πυθού. Photo courtesy of Amalia Notara

της Λουίζας Κροντήρη


'Εζησε σαν ναυαγός, ολοµόναχος, δέκα ολόκληρα χρόνια, σε ένα ξερονήσι. Σώθηκε χάρη στις προσπάθειες του Ελληνικού Συλλόγου Προστασίας Ιπποειδών.

«Θυµάµαι ήταν άνοιξη. Ηµουν δεν ήµουν δύο χρόνων. Ο άνθρωπος που µου έφερνε άχυρο µε πήρε από την αυλή και πήγαµε στη θάλασσα. Οταν φτάσαµε, εντυπωσιάστηκα απ’ όλο αυτό το µπλε. Μέχρι τότε το αγνάντευα µόνο από µακριά. Πού να φανταζόµουν ότι στο εξής θα ήταν το µόνο που θα έβλεπα! Με έβαλε µε δυσκολία σε µια βάρκα και βγήκαµε στα ανοιχτά. Κουνούσε πολύ και παραπατούσα, αλλά προσπάθησα να κρατήσω την ψυχραιµία µου. Επειτα από µια σύντοµη διαδροµή, που εµένα µου φάνηκε αιώνας, φτάσαµε στο νησάκι Πυθού, απέναντι από το Παλαιό Τρίκερι. Η βάρκα δεν µπορούσε να προσδέσει, κι έτσι ο άνθρωπος πήδηξε στο νερό και άρχισε να τραβάει κι εµένα. Αντιστάθηκα µε όλη µου τη δύναµη, αλλά δεν τα κατάφερα και έπεσα κι εγώ στη θάλασσα. Πανικόβλητος έφτασα στη στεριά και περίµενα να δω τι θα κάνουµε. Τριγύρω δεν έβλεπα ψυχή. Ούτε άλλους γαϊδάρους, ούτε ζώα, ούτε ανθρώπους. Μόνο χώµα, πέτρες και θάµνους. Γεµάτος απορία, τον αναζήτησα µε το βλέµµα. Τον είδα να µπαίνει στη βάρκα και να αποµακρύνεται. Στεκόµουν στην ακρογιαλιά, πιστεύοντας ότι θα επιστρέψει για να µε πάρει. Εµεινα εκεί όλη νύχτα. Και όσες ακολούθησαν. Ξηµέρωνε και νύχτωνε ξανά και ξανά και δεν εµφανιζόταν κανείς. Πεινούσα, αλλά δεν ήθελα να φύγω από την παραλία. Αν ερχόταν να µε πάρει και δεν µε έβρισκε; Με τον καιρό άρχισα σιγά-σιγά να ξεµακραίνω για να βρω τροφή. Ετρωγα στα κλεφτά ό,τι πράσινο έβρισκα, έχοντας τα αυτιά µου τεντωµένα να τον ακούσω που θα επιστρέψει. Οι µέρες µου περνούσαν µέσα στη σιωπή.
Είχε µπει πια καλοκαίρι όταν άκουσα µια βάρκα να πλησιάζει. Ετρεξα στην ακρογιαλιά. Ηξερα ότι δεν µε είχε ξεχάσει. Αντί γι’ αυτόν, όµως, είδα τουρίστες να αποβιβάζονται. Οταν µε είδαν, ξαφνιάστηκαν. Μετά άρχισαν να µε φωτογραφίζουν. Με πλησίασαν, µε φίλεψαν, αλλά, µόλις έδυσε ο ήλιος, έφυγαν και µε άφησαν πίσω. Σχεδόν κάθε µέρα ερχόταν κόσµος. Με φρόντιζαν, µου µιλούσαν, µου έφτιαξαν ακόµη και µια αυτοσχέδια κατασκευή για να αποθηκεύεται το βρόχινο νερό. Στο τέλος της ηµέρας, όµως, όλοι έφευγαν. Κι εγώ έµενα. Οταν ερχόταν η ώρα της αναχώρησης, έµπαινα στη θάλασσα µέχρι την κοιλιά και τους φώναζα, γκάριζα δηλαδή µε όλη µου τη δύναµη, να µε πάρουν µαζί τους. Μάταια!
Ο χειµώνας που ήρθε ήταν βουτηγµένος στο κρύο, τη βροχή, την πείνα και την ερηµιά. Ηµουν ολοµόναχος στη µέση του πουθενά. Τα χρόνια µου κυλούσαν µε την προσµονή των καλοκαιριών. Ηταν πια Οκτώβρης του 2010. Οταν άκουσα τον ήχο του καϊκιού, έτρεξα στην ακρογιαλιά. Επισκέπτες; Τέτοια εποχή; Φαίνονταν πολύ χαρούµενοι που µε έβλεπαν. Αλλά δεν έµοιαζαν µε τουρίστες. Με χάιδεψαν, µου έδωσαν καρότα και µου πέρασαν ένα πρόχειρο καπίστρι. Αυτό είχε να γίνει από τότε που ήµουν δύο χρόνων! Με έβαλαν στο νερό και µε οδήγησαν στο καΐκι. Η καρδιά µου κόντευε να σπάσει. Ηθελαν να µε πάρουν µαζί τους. Τους άκουσα που προβληµατίζονταν για το πώς θα µε ανέβαζαν στη βάρκα. Προσπάθησα να συνεργαστώ όσο περισσότερο µπορούσα. Από τη συγκίνηση έτρεµα ολόκληρος. Σκαρφάλωσα στο καΐκι και δεν ξανακοίταξα πίσω µου.
Είµαι πια δώδεκα χρόνων. Ζω σε µια φάρµα έξω από τη Λιβαδειά και έχω για παρέα κάθε λογής ζώα. Απ’ όλους έχω ξεχωρίσει τη Λίλλυ. Αυτή η στρουµπουλή γουρουνίτσα µε έχει τρελάνει. Περνάµε πολλές ώρες µαζί. Με τα πρόβατα και τον Χένρι το χήνο, πάλι, όλο διαφωνούµε, αλλά δεν παραπονιέµαι. Το φαγητό εδώ είναι άφθονο και δεν πλήττω ποτέ. Τα µεσηµέρια παρακολουθώ το µαγείρεµα από το παράθυρο της κουζίνας και τσιµπάω και τα καροτάκια µου. Τα απογεύµατα είναι η ώρα της µουσικής. Οι άνθρωποι που µε φροντίζουν µου παίζουν φλογέρα κι εγώ τους συνοδεύω τραγουδώντας. Τώρα τελευταία πήρε τ’ αυτί µου ότι θα φέρουν και µια γαϊδουρίτσα. Ανυποµονώ!»

Ο Περικλής έζησε στο ξερονήσι Πυθού στο Πήλιο δέκα ολόκληρα χρόνια. Σώθηκε χάρη στην επιµονή της δικηγόρου Αµαλίας Νοταρά και του συζύγου της Αρη Γεωργιάδη. Οταν η συνάδελφος της Αµαλίας, Αρτεµη Κουτσορόδη, τους µίλησε για τον εξόριστο γάιδαρο του Πηλίου, έκαναν τα πάντα για να τον πάρουν από εκεί. Η επιχείρηση διάσωσης οργανώθηκε από τον Ελληνικό Σύλλογο Προστασίας Ιπποειδών (ΕΣΠΙ, www.greekhorseprotection.gr) και χρειάστηκε πέντε εβδοµάδες. Μαζί µε την Αµαλία και τον Αρη, την αποστολή έφεραν σε πέρας η εκπαιδεύτρια αλόγων Αθηνά Βαβαγιάννη, ο Βλάσης Αργυρογιάννης και ένας ακόµη εθελοντής. Σήµερα ο Περικλής ζει χορτάτος και υγιής στο αγρόκτηµα της Τζούντι και του Γιάννη Νοταρά έξω από τη Λιβαδειά. ∆εν εργάζεται και έχει το ελεύθερο να κυκλοφορεί όπου και όπως του αρέσει.


Εάν ο δρόµος σας σας βγάλει ποτέ στην Πυθού, κοιτάξτε λίγο πιο προσεκτικά και θα βρείτε µια πινακίδα που ενηµερώνει τους επισκέπτες ότι εκεί έζησε ο Περικλής.

πηγή: www.trihes.gr

"Ανάσταση" τα... Χριστούγεννα για το PirateBay?

Τις πρώτες ημέρες μετά την επιδρομή της αστυνομίας στα γραφεία του PirateBay, το site είχε εξαφανιστεί από τις οθόνες των υπολογιστών και όλες οι εναλλακτικές διευθύνσεις πρόσβασης που χρησιμοποιούσε, είχαν αχρηστευθεί.

Το OldPirateBay, ήταν μία πρώτη προσπάθεια για πρόσβαση στα αρχεία του συστήματος και είχε μεγάλη επιτυχία.

Πριν από λίγες ώρες όμως, όσοι προσπαθούσαν ακόμα να αποκτήσουν πρόσβαση στον –μπλοκαρισμένο- επίσημο ιστότοπο, είχαν μία πολύ ευχάριστη εμπειρία.

Το thepiratebay.se είναι ξανά ζωντανό(!) κατά κάποιο τρόπο. Το μήνυμα ότι το site δεν υπάρχει έχει αντικατασταθεί από μία ολοσέλιδη σημαία (με τη γνωστή νεκροκεφαλή) να κυματίζει.

Αν και ακόμα δεν υπάρχει πρόσβαση, οι γνώστες αναφέρουν ότι η ομάδα πίσω από το piratebay ετοιμάζεται να ανεβάσει ξανά το site, αυτή τη φορά από σέρβερ στη Μολδαβία.

Παράλληλα ο κώδικας πίσω από το διάσημο site έχει γίνει διαθέσιμος σε όποιον θέλει προκειμένου η «ανάσταση» του παγκόσμιου τορρεντάδικου να γίνει τόσο μαζικά ώστε να μην είναι εφικτό το «κατέβασμά» του από μία και μόνο τοποθεσία.

πηγή: thetoc.gr

Πώς θα κρατήσετε το μυαλό σας σε εγρήγορση μετά τα 40

Πολλοί από εμάς επικεντρωνόμαστε στη σωματική μας υγεία, αλλά δεν δίνουμε τη δέουσα προσοχή στην πνευματική μας υγεία και στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου μας για όσο περισσότερο χρόνο είναι εφικτό.

Η διαύγεια πνεύματος είναι εξίσου σημαντική με την υγεία του σώματος, καθώς μπορεί να επηρεάσει τα πάντα, από τη μνήμη σας μέχρι την ικανότητά σας να εκτελείτε σωστά τη δουλειά σας.

Ένας τρόπος για να διατηρήσετε την πνευματική σας υγεία ακμαία καθώς γερνάτε είναι με την προσθήκη συγκεκριμένων τροφών που έχουν αντιγηραντική δράση για τον εγκέφαλο:

Σελήνιο
Οι τροφές που είναι πλούσιες σε σελήνιο είναι μια εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών, που τις κάνει τέλειες για την υγεία του εγκεφάλου. Τα χαμηλά επίπεδα σεληνίου στον οργανισμό έχουν συνδεθεί με την απώλεια μνήμης, την κακή διάθεση, το άγχος και την μειωμένη γνωστική λειτουργία. Τροφές πλούσιες σε σελήνιο είναι το ψωμί ολικής άλεσης, ο τόνος, τα μανιτάρια και οι ξηροί καρποί.

Ντομάτες και μούρα
Τα φρούτα και τα λαχανικά, όπως τα μούρα και οι ντομάτες, αποτελούν καλές εγκεφαλικές τροφές επειδή είναι μια εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών. Τα βάκινα (blueberries) έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνουν την μνήμη, ενώ το λυκοπένιο στις ντομάτες βοηθά στην προστασία των κυττάρων του εγκεφάλου από τις ελεύθερες ρίζες.

Σοκολάτα
Η μαύρη σοκολάτα είναι μια εξαιρετική τροφή για τον εγκέφαλο. Έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο χάρη στα αντιοξειδωτικά και την καφεΐνη που περιέχει. Η κατανάλωση μαύρης σοκολάτας έχει αποδειχθεί επίσης ότι διεγείρει το κέντρο ικανοποίησης/ευχαρίστησης του εγκεφάλου, διαδικασία η οποία μπορεί να ενισχύσει την διάθεσή σας και να βελτιώσει την πνευματική σας απόδοση.

Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα
Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και γι' αυτό συνιστώνται στις εγκύους για την σωστή ανάπτυξη του παιδιού τους. Όλες οι τροφές που είναι πλούσιες σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα είναι καλές για την υγεία του εγκεφάλου. Τα ω-3 οξέα βελτιώνουν τη ροή του αίματος και τη λειτουργία των ηλεκτρικών ερεθισμάτων στον εγκέφαλό σας, το οποίο είναι αυτό που στηρίζει την πνευματική σας υγεία. Οι καλύτερες πηγές ωμέγα-3-λιπαρών οξέων συμπεριλαμβάνουν τους σπόρους λιναριού, τα καρύδια, το ιχθυέλαιο, τον σολομό και τις σαρδέλες.

πηγή: onmed.gr

όχι κουτάβια τα Χριστούγεννα

Για πολλούς ανθρώπους ένα κουταβάκι με τον κόκκινο φιόγκο στον λαιμό είναι το τέλειο σύμβολο για το πνεύμα των Χριστουγέννων. Ένα κουτάβι πάντοτε συμβολίζει την αθωότητα και την ελπίδα για το μέλλον. Το Χόλιγουντ και οι διαφημιστές είναι οι πρώτοι που εκμεταλεύτηκαν αυτόν τον συμβολισμό και μας βομβαρδίζουν με αυτές τις εικόνες του χαριτωμένου κουταβιού που το πρωινό των Χριστουγέννων ξεπροβάλλει ανάμεσα στα δώρα που βρίσκονται κάτω από το δέντρο γεμίζοντας με δάκρυα χαράς μικρούς και μεγάλους.
Αλλά η ζωή δεν είναι ταινία και το κουτάβι είναι ένα ζωντανό ον και όχι λούτρινο παιχνίδι.
Οι γονείς παρασύρονται  για να δώσουν μια εφήμερη χαρά στα παιδιά τους και φέρνουν ως δώρο ένα τετράποδο. το ίδιο κάνουν και κάποιοι άλλοι που θεωρούν πως ένα κουτάβι ως δώρο είναι ο τέλειος τρόπος να επισφραγίσουν μια φιλία ή μια ερωτική σχέση. 
Αυτές οι παρορμητικές κινήσεις συνήθως έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. το άτυχο ζώο να καταλήγει αδέσποτο μετά από μερικούς μήνες.
Η ένταξη ενός σκύλου ως μέλος της οικογένειας πρέπει να γίνεται προσεκτικά και μετά από πολλή σκέψη. Μετά από μελέτη για το ποιο είδος (μέγεθος, ράτσα) είναι το πλέον κατάλληλο πρέπει να υπάρξει σωστή πληροφόρηση για τη φροντίδα του (βόλτα, άσκηση, καθαριότητα). Τέλος το πιο σημαντικό  να παρθεί η συνειδητή απόφαση πως αυτός ο σκύλος θα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας για την επόμενη δεκαετία.
Γι' αυτούς τους λόγους τα Χριστούγεννα είναι η χειρότερη εποχή για να βάλετε ένα κουτάβι στο σπίτι και τη ζωή σας.
Η κατάλληλη ηλικία για ένα κουτάβι να αποχωριστεί τη μητέρα του και να γνωριστεί με την νέα του οικογένεια είναι μετά την έβδομη εβδομάδα της ζωής του. Επίσης σε αυτή την ηλικία είναι ευάλωτο και χρειάζεται ένα ήρεμο περιβάλλον για να προσαρμοστεί στη νέα του ζωή. Οι διακοπές των Χριστουγέννων είναι μια εορταστική περίοδος η οποία περιλαμβάνει πάρτι, τρεχάματα για ψώνια, επισκέψεις. Όλες αυτές οι δραστηριότητες δεν αφήνουν χρόνο σε κάποιον για να ασχοληθεί και να προσφέρει στο κουτάβι την φροντίδα και τρυφερότητα που τόσο έχει ανάγκη. Επίσης το κουτάβι το ίδιο σε ένα τέτοιο περιβάλλον (δυνατής μουσικής, αγνώστων ατόμων που το αρπάζουν και το χαϊδεύουν) νιώθει τεράστια ανασφάλεια και άγχος κάτι που επηρεάζει μακροχρόνια την συμπεριφορά του.
Αν το παιδί επιθυμεί ένα κουτάβι ο γονιός έχει την ευκαιρία να του δώσει το πρώτο πολύτιμο μάθημα. Πως το κουτάβι δεν είναι ένα αντικείμενο που αγοράζεται αλλά ένα μέλος της οικογένειας που υιοθετείται. Μετά μπορούν μαζί να συζητήσουν τις ευθύνες και υποχρεώσεις που συνοδεύουν μια τέτοια απόφαση. 
Στο τέλος μπορεί από κοινού να παρθεί η απόφαση πως η Άνοιξη είναι η καλύτερη εποχή για τον καινούργιο φίλο. Ο ανοιξιάτικος καιρός προσφέρεται για μεγάλες βόλτες κάτι απαραίτητο σε όλα τα κουτάβια και τους ανθρώπους επίσης. 
Μην αγοράζετε κουτάβια από pet shops και τους εκτροφείς ζώων που έχουν μεταμορφωθεί σε εργοστάσια κουταβιών και είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της ύπαρξης των άπειρων αδέσποτων. 
Σίγουρα κάπου κοντά σας υπάρχει ένα καταφύγιο εγκαταλειμμένων ζώων που θα βρείτε όμορφα κουταβάκια και θα βοηθήσετε στην εξάλειψη του τεράστιου κοινωνικού προβλήματος.
Αν γνωρίζετε κάποιον που σκοπεύει να αγοράσει κουτάβι αυτές τις ημέρες, αποτρέψτε τον.
Καλές γιορτές σε όλους μας και να θυμόσαστε: Τα κουτάβια δεν είναι παιχνίδια.

Γιώργος Τρίκερι

αφιερωμένο στην Ίρμα που την βρήκα να κυκλοφορεί Μάρτιο στους δρόμους του Μεταξουργείο (άρα ήταν κουτάβι Χριστουγέννων) και ήταν η οικογένεια μου για δεκαπέντε χρόνια

Πριν το πρώτο κεφάλαιο

Πριν γυρίζεις στους δρόμους και ετοιμάζεσαι.
Προετοιμάζεσαι.
Μαθαίνεις τρώγοντας, σκουντουφλώντας σε σκοτάδια με δεμένα μάτια.
(Ζεις στη σπηλιά παρακολουθώντας σκιές και μπερδεύεσαι μαζί τους μέχρι να δεις μια πραγματική αλήθεια, αυτής της αγάπης και του έρωτα του ανυπόφορου και του πυρακτωμένου.)
Να δεις μια γλίτσα που νοτίζει τις κόγχες των ματιών του ερωτευμένου
Να ψάξεις το πρόσωπο του ανάμεσα σε άλλα αδιάφορα, συνηθισμένα σε ένα σαλόνι περιποιημένο αναμονής
Να αναζητήσεις την ανάσα του για να γεμίσεις τα ρουθούνια σου από ειρηνική μυρωδιά από ένα λαβωμένο κλαράκι…ταλαιπωρημένο… νερατζιάς
Να ακούς τον Σοπέν να σου παίζει τις νυχτερινές του σονάτες εκεί αόρατος και ζωντανός
Και το δέρμα σου να νοτίζεις από τον ιδρώτα του άλλου μετά από έρωτα βιαστικό και αναιδή
Και τα “Είναι οικογενειακό εστιατόριο, κύριοι!” να τα ακούς και να γελάς! (χα και χα!)
Και γάμους να κάνεις σε κρεβάτι με σεντόνια ροζ κεντητά, τα δανεισμένα από το συρτάρι του συγκατοίκου σου από την φοιτητική εστία
Και να έχεις ένα δεμένο δερμάτινο βραχιόλι στο μπράτσο σου με το όνομα της, σφιχτά δεμένο,
Και να αγάπας…
τόσο να αγαπάς…

Αλλά μέχρι τότε δε ξέρεις τίποτα. Νήστευες.
(Είσαι ένα σώμα που μεγαλώνει γερό και δυνατό για να μάθει αργότερα ότι οι γυναίκες υπαινίσσονται και άνδρες πληγώνουν και πάλι από την αρχή και αντίστροφα)
Και δίπλα να κάθεσαι σε ένα παγκάκι με ένα κουτάκι άδειο στο χέρι σου το δεξί, που έχει σχεδόν παγώσει Δεκέμβρη μήνα,

χωρίς λιακάδα

δώδεκα η ώρα το βράδυ.

Και λες ανεδαφικά πράγματα, που θα τα πάρεις όλα πίσω
(Θα τα κρύψεις μαζί με το εισητήριο από την συναυλία εκείνου το ροκ συγκροτήματος,
που όλοι γουστάραμε στο σχολείο τότε,ακόμη και αυτοί του πρώτου θρανίου με τα μολύβια τα ξυσμένα κάθε πρώτη ώρα Δευτέρας)
και θα αισθάνεσαι

ένας (μαζί με τον άλλον).

και θα διαβάζεις τα πάντα με ένα ξεφύλλισμα και
θα είσαι πιο πολύ από το περισσότερο.
Και θα επενδύσεις. (Και το καλό που σου θέλω να σπαταλήσεις γενναιόδωρα ότι φύλαγες.)
Και το καλό σου το σακάκι θα φορέσεις
Και υπεφυσικός θα φανείς στον εαυτό σου στον καθρέπτη σου
Και το πηρούνι θα πιάσεις με το αριστερό
Και θα κάνεις οικονομίες σε ένα κουμπαρά
Και θα πας στη δουλειά με το πουλόβερ το κίτρινο και τον καπνό σαν σύννεφο να σε χτυπάει στα ρουθούνια
Και προπάντων, θα πάψεις να λες μανία ή κενό ή ανία και θα λες “σε κρατάω”
Και θα είσαι εσύ (για τον άλλον).
Και να λες…

είμαι ερωτευμένος.

Βέρα J. Φραντζή

για να επισκεφτείς το blog της Βέρας πάτησε εδώ.

ωμό γιορτινό cheesecake για χορτοφάγους με βατόμουρα και σοκολάτα.

Είναι δύσκολο όταν ο σύντροφός σου είναι τόσο κοσμοπολίτης πια που με κάθε ευκαιρία επαναλαμβάνει πως το μοναδικό αυθεντικό τσιζκέικ σερβίρεται στη Νέα Υόρκη.
Δεν ήθελα να αντιγράψω το νεοϋορκέζικο, ήθελα απλώς να δημιουργήσω κάτι που θα το άφηνε άφωνο για λιγάκι (τουλάχιστον όση ώρα το μασούσε). Μόλις το δοκίμασε αμέσως ζήτησε δεύτερο κομμάτι.
Έχει καιρό να αναφέρει το νεοϋορκέζικο και κάθε τόσο ρωτάει πότε θα ξαναφτιάξω το δικό μου, μάλλον κάτι σωστό έκανα και πάντοτε μέσα στα πλαίσια της υγιεινής διατροφής των ολιγάριθμων θερμίδων και ποτέ εις βάρος της γευστικότητας.
να και συνταγή του:

 raw vegan raspberry and chocolate cheesecake
Ωμό cheesecake για χορτοφάγους με βατόμουρα και σοκολάτα


βάση
1 φλιτζάνι αμύγδαλα
1 φλιτζάνι αποξηραμένη καρύδα
12 αποξηραμένους χουρμάδες
λίγο λάδι καρύδας για λίπανση του ταψιού

γέμιση
250γρ κάσιους
1/2 φλιτζάνι λάδι καρύδας
2 φλιτζάνια βατόμουρα
1/3 φλιτζάνι νέκταρ καρύδας

πάνω
100g βούτυρο κακάο
1 1/2 κουταλιά της σούπας νέκταρ καρύδας
2 κουταλιές της σούπας γεμάτη σκόνη κακάο
1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας 

Βάλτε τα αμύγδαλα, την αποξηραμένη καρύδα και τους χουρμάδες σε ένα μπλέντερ  και ανακατέψτε σε χαμηλή ταχύτητα, μέχρι το μείγμα να γίνει ελαφρώς κολλώδες. Θέλετε να είναι μια μάζα όταν πατάτε μια μικρή ποσότητα ανάμεσα στον αντίχειρα και το δείκτη σας.
Πιέστε το στη βάση ταψιού 20cm που έχει ελαφρώς λαδωθεί με λάδι καρύδας.
Στη συνέχεια, βάζουμε τα κάσιους στο μπλέντερ και ανακατέψτε σε χαμηλή έως μέτρια ταχύτητα μέχρι να γίνει βούτυρο.
Προσθέστε το υπόλοιπο των συστατικών της γέμισης και αναμίξετε σε μέτρια ταχύτητα μέχρι να γίνει λεία και μεταξένια κρέμα.
Βάλτε το μείγμα cheesecake στο ταψί και το βάζετε στο ψυγείο, είτε για όλη τη νύχτα ή μέχρι να σταθεροποιηθεί. Αν βιάζεστε, βάλτε το στην κατάψυξη για μια-δυο ώρες.
Για την κορυφή, τρίψτε το βούτυρο κακάο σας σε ένα μικρό μπολ και λιώστε το με μπεν μαρί. 
Μόλις λιώσει το βούτυρο κακάο σας, χτυπήστε μαζί μέσα ελαφρά το νέκταρ καρύδας, τη σκόνη κακάο και το εκχύλισμα βανίλιας.
Διακοσμήστε την κορυφή του cheesecake σας με σοκολάτα, και το βάζετε στο ψυγείο να πήξει.

Ελένη Παππά

για περισσότερες συνταγές της Ελένης πάτησε εδώ.

το ημερολόγιο ενός σκηνοθέτη 3

17 δεκεμβρίου (τελευταία πρόβα της χρονιάς)

η γλώσσα είναι εργαλείο, οι λέξεις, το μυαλό όλα εργαλεία είναι . κι εμείς εργάτες. αν θα χτίσουμε χωριά με καλύβες αγάπης ή μικρά έρημα νησιά, εξαρτάται από εμάς. 
καλλιτέχνης ήταν αυτός που δημιούργησε το κολιμπρί και τον Αμαζόνιο. όποιος άλλος χρησιμοποιεί τη λέξη αυτοαναφορικά έχει τη μύχια λαχτάρα να ποζάρει κρυμμένος σε γυαλιστερή πανοπλία σε σκηνή με φανταχτερά λαμπιόνια κι εμείς από κάτω να τον θαυμάζουμε, να τον χειροκροτούμε, να λιμπιζόμαστε την ομορφιά του σαν τεράστιο γλειφιτζούρι, σαν ζουμερή μπριζόλα.
το θέατρο όμως δεν είναι κρεοπωλείο.
η σκηνή του θεάτρου είναι τόπος ιερός που όσες αναπηρίες κι αν σου φόρτωσε η ζωή ψάχνεις το κουράγιο να σκαρφαλώσεις. βρίσκεις τη δύναμη να σταθείς ξεγυμνωμένος, να φαίνονται όλες οι μελανιές.μελανιές που άφησε ο φόβος στο κορμί και την ψυχή.
ο ηθοποιός προσπαθεί με τις λέξεις, τις κινήσεις, τις παύσεις, τις ανάσες να κάνει κομματάκια αυτούς τους φόβους. θα πονέσει καθώς τους ξεριζώνει εκεί που έχουν κουρνιάσει. ο ηθοποιός οφείλει να ξεβολευτεί, να τσαλακώσει το βιβλίο με τους κανόνες, να ξεσκίσει με νύχια και με δόντια τη φρονιμάδα και τη τάξη της ζωή του.
μέσα στην αταξία αυτή καλείται να ψάξει τις μαγικές κλωστές, να συλλέξει φόβους, μνήμες και χαρές και να κεντήσει νέα όνειρα.
αυτό είναι το θαύμα του θεάτρου. ο ηθοποιός δαιμονισμένος και εξορκιστής μαζί, μάγος και παιδί μαγεμένο ανοίγει πόρτες και παράθυρα για να πετάξουν τα όνειρα μακρυά.

η δουλειά του σκηνοθέτη είναι απλή. μάστορας ταπεινός κι αυτός κρατάει το φανάρι για να βρίσκουν οι ηθοποιοί τον δρόμο τους και να μην χαθεί κανένας στο σκοτάδι.

Γιώργος Τρίκερι

La Strada, ένα θλιβερό ποίημα για την χαμένη αθωότητα

Όσα και να γραφτούν για τις ταινίες του Φελίνι, πάντοτε κάτι θα διαφεύγει, κάτι που μονάχα η ποίηση είναι ικανή να προσεγγίσει. Πώς να ορίσεις το ανθρώπινο στοιχείο όταν ακτινοβολεί τόσο έντονα, χωρίς να το περιορίσεις; Οι περισσότερες κριτικές ταινιών χάνονται σε βάθος χρόνου και η εν λόγω ταινία καταφέρνει στο τέλος να βγει κερδισμένη. Αλώβητη από τις ερμηνείες και τα συμπεράσματα συνεχίζει το έργο της στο χρόνο και τις καρδιές των ανθρώπων.
Γράφοντας για το έργο άλλων δανειζόμαστε λίγο από τη λάμψη τους για να ορίσουμε τη δική μας και στο τέλος καταλήγουμε μαζί σε κάτι νέο, που μπορεί να μην συμφωνεί με τις προθέσεις του δημιουργού. Όμως δεν μπορούμε να διακόψουμε τη διαδικασία διότι μόνο προσπαθώντας να επινοήσουμε την ταινία τελικά την εμπλουτίζουμε και την κατανοούμε. Στο τέλος, έργο και κριτική συνυπάρχουν σε μία ανοιχτή δομή με κοινές αξίες και αναπτύσσουν μία εκλεκτή συγγένεια που τις καθιστά ταυτόχρονα ανεξάρτητες και αλληλοεξαρτώμενες.
Η σχέση της Τζελσομίνα με το Ζαμπανό παραμένει ένα από τα όμορφα ανεξήγητα μυστήρια, που τα νιώθουμε αυτούσια κι ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ερμηνεία. Η Τζελσομίνα βρίσκεται μονίμως σε ένα σύμπαν εκτός ταινίας κι εξήντα χρόνια μετά μένει αφελής και αναλλοίωτη. Όμως χρειάζεται έναν αγριάνθρωπο όπως ο Ζαμπανό για να υπάρξει. Ως άγγελος εξ ουρανού τον φροντίζει και τον αγαπά ανιδιοτελώς μα η συμβολή της κάθε άλλο παρά αναγνωρίζεται στην ώρα της. Η ταινία μας δίνει τη χαρά να δούμε την αξία της αργότερα, όταν απουσιάζει και δεν είναι παρά μία ανάμνηση στο νου του κακόμοιρου αλλά τυχερού Ζαμπανό που ενώ βρήκε το ταίρι του, δυστυχώς το κατάλαβε όταν ήταν πια αργά.

Νίκος Παππάς

επισκεφτείτε το blog του Νίκου:http://nikolaspappas.blogspot.gr/

σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες ο Νίκος Παππάς εργάζεται πυρετωδώς για την έκδοση του δεύτερου βιβλίου του. μόλις έχουμε πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία έκδοσης θα σας ενημερώσουμε. εμείς που αγαπήσαμε το πρώτο και εκτιμούμε τον Νίκο ως άνθρωπο περιμένουμε με αγωνία το νέο του πόνημα.

Οι Σουηδοί Ψάχνουν μία Λέξη για τον Γυναικείο Αυνανισμό

H Swedish Association for Sexual Education (RFSU) εδώ και 75 χρόνια, παλεύει για την απελευθέρωση του sex στη Σουηδία, τάσσεται υπέρ μιας εποχής, στην οποία “η σεξουαλικότητα είναι έκφραση οικειότητας, ευχαρίστησης και τρυφερότητας”. Έχοντας αυτό κατά νου και τα taboo που υπάρχουν ακόμα και σήμερα σε σχέση με το sex σε όλο τον κόσμο, ανακοίνωσε έναν πρωτότυπο διαγωνισμό, ο οποίος αναζητάει μια νέα λέξη για τον γυναικείο αυνανισμό.

Κι ενώ οι άντρες δεν είχαν ποτέ κάποια “δυσκολία” να εκφραστούν -μάλιστα, υπάρχουν περισσότερες από μία εκφράσεις-, οι γυναίκες μόνο με υπαινιγμούς μπορούν να αναφερθούν στον δικό τους “προσωπικό” χρόνο. Έτσι, οι ψηφοφόροι έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε 34 λέξεις, όπως οι “klitta“, “pulla” και “selfa“, κι η RFSU θα επιλέξει από τις 3 δημοφιλέστερες τη νέα λέξη, την οποία θα ανακοινώσει τον Ιούνιο του 2015.

Εκπρόσωπος του RFSU δήλωσε: “Προσπαθούμε να βάλουμε την σεξουαλικότητα στην ατζέντα -τις θετικές εκφάνσεις, όχι απλά τις αρνητικές, όπως την σεξουαλική κακοποίηση. Σε ό,τι έχει να κάνει με τον αυνανισμό, ο κόσμος πιστεύει περισσότερο ότι μόνο οι άντρες το κάνουν και δεν το θεωρούν τόσο κοινό στις γυναίκες. Αν δεν έχουμε μία λέξη στο λεξιλόγιό μας, πώς γίνεται να μιλάμε για αυτό;”.

πηγή: el.ozonweb.com

το ημερολόγιο ενός σκηνοθέτη 2

9 δεκεμβρίου (η μέρα που ήρθε ο Θανάσης)

ενθουσιασμένος με την πορεία της ομάδας. οι αυτοσχεδιασμοί κυλούν πανέμορφα. νιώθω περήφανος για όλα τα παιδιά. ως παιδιά μου τους βλέπω. και τον Θανάση. ανυπομονώ να δω την εξέλιξη τους.
θέλω να κάνουμε τόσα δημιουργικά πράγματα μαζί. 
σήμερα μιλήσαμε για επαγγελματισμό και αυτοσυγκέντρωση το καλώς εννοούμενο ψώνιο.
άρχισα να διαβάζω ξανά το βιβλίο του Στανισλάφσκι Χτίζοντας έναν Χαρακτήρα (Building a Character).
αν μου έλεγε κάποιος πριν από ένα χρόνο πως θα ανακατευόμουν με θεατρικά και σκηνοθεσίες θα τον αποκαλούσα τρελό.τώρα τα βλέμματα τους μου δίνουν ενέργεια και όρεξη για δουλειά.
ευχαριστώ ομάδα. ανυπομονώ για την επόμενη πρόβα. 

Γιώργος Τρίκερι

Liberta

Είμαι εδώ για να ξεπεράσεις τα όρια.  Μην ταλαντεύεσαι ανάμεσα. Ήρθα για να σου δείξω πως δεν υπάρχουν. Το ταξίδι δεν έχει νόημα όταν βλέπεις τον ορίζοντά του. Ταξιδεύεις για να χαθείς. Γι αυτό δεν έχω σκοπό να φύγω. Ούτε κι εσύ να νομίζεις πως κάτι μου χρωστάς που σ αγαπώ. Πιάσε ξανά το χέρι μου. Ζέστανέ μου με την ανάσα σου τον λαιμό. Είμαι εδώ. Είμαι εδώ γιατί δεν αντέχω να μην είμαι. Δεν σου κάνω χάρη με το να σ ερωτεύομαι. Μάλλον σε εμένα κάνω που με αφήνω να το ζήσω. Άνοιξε τις παλάμες σου. Θα αφήσω μέσα την ελευθερία. Ξετύλιξέ την από ό,τι την περιβάλλει κι άφησέ την να πετάξει. Κοίτα με τώρα στα μάτια. Πες μου αλήθεια, τι έχασες; Μήπως χάνοντας βρήκες; Γι αυτό σου λέω, αγάπη μου, δεν υπάρχουν όρια πια. Όχι μεταξύ μας. Όχι εδώ. Όχι πια. Απλά όχι. Και πιο απλά ακόμα... θυμάσαι τι σου είχα πει;

Δ.Π.Β

σε πείσμα του καιρού ...

Φλερτάρεις με τη Θλίψη, χορεύεις μαζί της ένα βαλς, σε αγκαλιάζει.
Τη χαϊδεύεις ενώ κοιτάτε τις σταγόνες της βροχής να κυλούν στο τζάμι.
Την πας βόλτα κάτω απ' τα σύννεφα, σε γεμίζει και σε ζαλίζει, κάνει τα μάτια σου να κοιτούν μισάνοιχτα τον κόσμο. Είναι μια πονηρή ερωμένη, αλλά δεν της θυμώνεις ό,τι κι αν κάνει. Ξέρεις ότι δεν φταίει εκείνη.
Την αποδέχεσαι για να τη μεταμορφώσεις σε κάτι άλλο, πιο όμορφο και χρήσιμο. Αλλά τα κόλπα σου δεν πιάνουν, οι μηχανισμοί σου δεν λειτουργούν. Αυτή τη φορά δεν μπορείς ούτε να το γράψεις για να το ξορκίσεις, να κάνεις ένα έντιτ το κείμενο και να το μεταμορφώσεις σε γλυκό ποίημα.
Κάπου διάβασα αυτό "Το γράψιμο δεν είναι και τόσο δύσκολο πράγμα. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να καθίσεις μπροστά σε μια γραφομηχανή και να ανοίξεις μια από τις φλέβες σου."
Όταν πήζει το αίμα δεν μπορείς να βγάλεις τα μέσα σου στο χαρτί, ούτε στο πληκτρολόγιο. Από αλλού πρέπει να βγουν και να λιώσουν πρώτα...
Κάθε μέρα αγαπώ και μισώ τον κόσμο λίγο περισσότερο

Γεωργία Καλδάνη

εννέα δεκεμβρίου

ήξερα μια Αννούλα που την φώναζα ανανούλα και έκανε πως θύμωνε. είχε έναν τέλειο κώλο τον οποίο χούφτωνα κάθε ευκαιρία που έβρισκα, νομίζω τότε θύμωνε πραγματικά αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ. μετά από ένα σινεμά προσπάθησα να την φιλήσω και εκείνη τραβήχτηκε. την πήγα σπίτι χωρίς να μιλάμε και δεν ξαναπροσπάθησα.
μετά η Αννούλα έκανε σχέση με κάποιον Δημοσθένη που επέμενε να τον φωνάζει Θένη, έναν ατάλαντο χίπστερ κιθαρίστα.
ένα βράδυ μπήκα σε ένα μπαρ που γινόταν κάποιο λάιβ. έπαιζε το συγκρότημα του Θένη. είδα την Αννούλα να στέκεται στη μπάρα και να λικνίζεται, κοκκινο κρασί στο χέρι. είχε κόψει τα μαλλιά της και της πήγαιναν πολύ. σκέφτηκα να της μιλήσω αλλά τι θα της έλεγα? 
γειά σου, θυμάσαι που σε γούσταρα και πήγα να σε φιλήσω δεν σου άρεσε και πήγες και τα έφτιαξες με αυτόν τον απαίσιο και χάρηκα πολύ?
έκανα μεταβολή και βγήκα στο πεζοδρόμιο. έξω από το μαγαζί συνάντησα τη καλύτερη της φίλη, έκανα πως δεν την είδα. εκείνη με είδε μια χαρά. μου είπε γεια και τι τρομερή σύμπτωση που βρεθήκαμε γιατί η Αννούλα είναι μέσα και πως παλιά με γούσταρε κι έπρεπε να προσπαθήσω περισσότερο γιατί δεν ήταν σίγουρη αν το έκανα σοβαρά ή αν έπαιζα μαζί της.
ήθελα να της πω πως μόνο όταν είμαι τρελός και παλαβός με μια κοπέλα χουφτώνω το κώλο της. όταν είμαι τρελαμένος με τον λαιμό της και τη μύτη της και τη μοναδική ομορφιά της και όταν το γέλιο της με κάνει και λιώνω θέλω να την φιλήσω. όταν αυτή τραβιέται πίσω, τραβιέται ο κόσμος από τα πόδια μου και θέλω να πεθάνω. να μεθύσω πρώτα και μετά να πεθάνω. δεν ήθελα να τα πω στη φίλη της. ήθελα να τα πω στην Αννούλα αλλά ήταν στο μαγαζί με τον Θένη τον θεό του ροκ.
δεν είπα κουβέντα και την Αννούλα δεν την έχω ξαναδεί από τότε.
μόνο όταν έρχεται η σημερινή μέρα σκέφτομαι, χρόνια πολλά ανανούλα όπoυ κι αν είσαι.

Γιώργος Τρίκερι

ας μας γλυτώσει κάποιος από τους αυτόχειρες

είχα βάλει στόχο να αυτοκτονήσω, φοβόμουν πως δεν θα προλάβω, πως κάποιος θα με δολοφονούσε.
κάναμε ότο-στοπ και μας πήρε ένας μεθυσμένος ψυχίατρος. το αυτοκίνητο βρομούσε οινόπνευμα. είχε τσακωθεί με τη γυναίκα του και την έβριζε.
-θα αυτοκτονήσω και μετά θα την σκοτώσω. θα τινάξω τα μυαλά μου πάνω στο καλό καναπέ και το αγαπημένο της χαλί. το ήξερα πως θα γίνει σκύλα σαν την μάνα της.
καθώς μιλούσε γκάζωνε.
εκατόν σαράντα
εκατόν πενήντα 
εκατόν εξήντα.
το αυτοκίνητο, μια παλιά άλφα ρομέο είχε αρχίσει να τρέμει.
-μη παντρευτείτε ποτέ
το είπε σαν πατρική συμβουλή. μου φάνηκε έτοιμος να γείρει πάνω στο τιμόνι και να βάλει τα κλάματα. σταμάτησε στο Λεβέντη και γέμισε μια σακούλα με κουτάκια μπίρας. κρυφτήκαμε στους θάμνους μέχρι να βαρεθεί και να φύγει. το επόμενο πρωί ένας νταλικέρης μας πήγε ως την Αθήνα. πέρασα προχθές από τον Λεβέντη. είναι ένα εγκαταλειμμένο κτήριο με σπασμένες τζαμαρίες. δεν ξαναμίλησα για αυτοκτονία μετά από εκείνο το βράδυ.

Γιώργος Τρίκερι