Γεφυρώνοντας Πολιτισμούς μέσω της ποίησης Beat.

Mε μεγάλη χαρά και περηφάνια σας ανακοινώνουμε και σας προσκαλούμε σε ένα διαδικτυακό φεστιβάλ ποίησης με τίτλο Bridging Cultures through Beat Poetry/Γεφυρώνοντας Πολιτισμούς μέσω της ποίησης Beat.
Το λογοτεχνικό ρεύμα Beat (Beat Generation) γεννήθηκε στις ΗΠΑ μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου μέσα από την ανάγκη των νέων για μια αυθόρμητη δημιουργική έκφραση. 
Η ποίηση Beat συνεχίζει να αποτελεί ισχυρό λογοτεχνικό κίνημα στην Αμερική με τη μορφή του Αντικομφορμισμού, της ποίησης που ενδιαφέρεται για τη φιλοσοφία και τα κοινωνικά προβλήματα, της ποίησης που δεν κολλάει σε καθιερωμένες ποιητικές νόρμες, αλλά ψάχνει και ψάχνεται. Η συμμετοχή μας σ' αυτό το φεστιβάλ έχει την έννοια της παρουσίασης της σύγχρονης ελληνικής ποίησης απέναντι σε ένα είδος ποίησης που θεωρείται σύγχρονο ακόμη στην Αμερική και έχει πολλούς ακαδημαϊκούς και καλλιτεχνικούς οπαδούς.
Μέσα στις επόμενες μέρες θα σας ενημερώσουμε πως μπορείτε να παρακολουθήσετε το φεστιβάλ διαδικτυακά καθώς και ποιοι είναι οι τιμώμενοι καλεσμένοι μας και οι ποιητές που θα συμμετάσχουν σε αυτή την υπέροχη εκδήλωση.

οι διοργανωτές:
Χρύσα Βελησσαρίου
Γιώργος Τρικεριώτης

Η Τεχνική Του Collage

Lee Krasner, City Verticals

Η λέξη «collage» (κολάζ) προέρχεται από το γαλλικό ρήμα «coller» που σημαίνει κολλάω και περιγράφει την τεχνική που δημιουργείται κολλώντας διαφορετικές φόρμες από διάφορα υλικά δημιουργώντας ένα ενιαίο σύνολο και που χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα στον χώρο της τέχνης μέσα στον 20ο αιώνα.

Τα υλικά τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τεχνική του collage είναι πολλά και διάφορα με πρωταγωνιστή το χαρτί σε διάφορες ποιότητες, κομμάτια από ύφασμα ή ταπετσαρίες, κομμάτια από ξύλο, φωτογραφίες, σύρματα, κλπ.

Οι ρίζες αυτής της τεχνικής μας μεταφέρουν πίσω αρκετές εκατονταετίες. Για παράδειγμα τεχνικές που έχουν έντονη αναφορά στο collage χρησιμοποιήθηκαν περίπου το 200 π.Χ. στην Κίνα κατά την εποχή της ανακάλυψης του χαρτιού. Ή και πάλι πολύ αργότερα, μετά τον 10ο αιώνα. Ωστόσο, η τεχνική αυτή και ο τρόπος με τον οποίο έγινε γνωστή σε εμάς σήμερα χρονολογείται στις αρχές του 20ου αιώνα και οφείλεται σε μια καλλιτεχνική νεωτεριστική τάση και ανακάλυψη των καλλιτεχνών Georges Braque και Pablo Picasso. Μέσω των πειραματισμών των δύο καλλιτεχνών με το collage, η τεχνική αυτή γνώρισε ιδιαίτερη απήχηση κατακτώντας μια σημαντική θέση στον κόσμο της μοντέρνας τέχνης.

Ανάμεσα στις ιστορικές πηγές που αφορούν την τέχνη, κάποιες χρονολογούν την αρχή της τεχνικής του collage την ίδια περίοδο που ξεκινούν χρονικά τα όρια του καλλιτεχνικού ρεύματος του Μοντερνισμού. Οι πειραματισμοί των δύο καλλιτεχνών έφεραν ως αποτέλεσμα στο προσκήνειο την επαναστατική τεχνική του collage, η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία και θέση μέσα στον χώρο της τέχνης αφού αποτελεί μια τεχνική που γεφυρώνει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη το θεμελιώδες χάσμα ανάμεσα στην τέχνη της ζωγραφικής και της γλυπτικής.

Το collage, προσθέτοντας στοιχεία της ζωγραφικής στη γλυπτική και αντίστροφα, δημιουργώντας όγκους στις δύο διαστάσεις και γραμμικές διατάξεις στα τρισδιάστατα γλυπτά, κατάφερε να συνδέσει τις δύο καλλιτεχνικές αυτές εκφράσεις και να τις τοποθετήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της τέχνης σε έναν άμεσο και ουσιαστικό διάλογο μεταξύ τους. Ένας ακόμη ουσιαστικός λόγος που συνδέεται με την καινοτομία της τεχνικής του collage είναι η ελευθερία του ιδεολογικού πλαισίου στο οποίο κινήθηκαν τα έργα που ακολούθησαν αυτή τη τεχνική μεταφέροντας μηνύματα που σχετίζονταν με την πολιτική και κοινωνική ζωή της εποχής και αφηγούμενα ιστορίες της λαϊκής παράδοσης, πράγμα που δεν είχε συμβεί μέχρι τότε.

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, η μοντέρνα έκδοση της τεχνικής του collage ξεκίνησε όταν οι δύο Κυβιστές καλλιτέχνες Georges Braque και Pablo Picasso άρχισαν να πειραματίζονται κολλώντας αντικείμενα ή κομμάτια από ύφασμα και χαρτί πάνω στα έργα τους. Κάποιες από τις πηγές αναφέρουν πως ο Braque ξεκίνησε να πειραματίζεται με αυτή τη τεχνική πριν από τον Picasso στα σχέδιά του ενώ ο Picasso ήταν εκείνος που τη χρησιμοποίησε για πρώτη φορά πάνω σε καμβά ζωγραφικής με λάδια. Στη πραγματικότητα, οι δύο καλλιτέχνες δούλευαν για τόσο καιρό μαζί που από ένα σημείο και μετά τα έργα τους είχαν εξαιρετικά πολλές ομοιότητες μεταξύ τους μέχρι και που ο ένας δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τα έργα του από τα έργα του άλλου.

Στα 1912 ο Picasso τοποθέτησε ένα κομμάτι από ύφασμα στο έργο του "Still Life with Chair Caning" (Nature-morte à la chaise cannée) δημιουργώντας ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία της τέχνης. Άλλοι καλλιτέχνες που χρησιμοποίησαν επίσης την τεχνική του collage ανήκαν στο καλλιτεχνικό ρεύμα του Σουρεαλισμού.

Το Collage, όπως όλες τις τεχνικές, ακολούθησαν και οι παραλλαγές του. Μια χαρακτηριστική περίπτωση ανήκει στην καλλιτέχνιδα Lee Krasner η οποία συχνά κατέστρεφε τους πίνακές της κόβοντάς τους σε κομμάτια μόνο και μόνο για να δημιουργήσει νέα έργα με την τεχνική του collage συναρμολογώντας τα κομμάτια αυτά σε νέα ζωγραφική επιφάνεια.

Το Collage είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα, είναι ένας από τους πιο εύκολους τρόπους δημιουργικής έκφρασης από τεχνικής πλευράς. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι προσεγγίσεις από γνωστούς καλλιτέχνες μέσα στην ιστορία της τέχνης και την άνοδο της τεχνικής μέσα στον χρόνο μέχρι και σήμερα με το collage να πρωταγωνιστεί στα νέα εικαστικά μέσα και να συνδέεται με τη ζωγραφική, τη γλυπτική, αλλά πολύ περισσότερο με τη μεικτή τεχνική και τη σύγχρονη τέχνη.

Αναστασία Βουτσά (Εικαστικός - Μουσειολόγος)



Ενδεικτική Βιβλιογραφία:

Adamowicz, E., Surrealist Collage in Text and Image, Cambridge University Press, 1998
Daix, P., Picasso; Life and Art, Icon Editions, 1994
Herskovic, M., American Abstract and Figurative Expressionism Style Is Timely Art Is Timeless, New York School Press, 2009
Mullins, E., The Art of Georges Braque, Harry N. Abrams Inc, 1968
Shearer, W., The Bullfinch Guide to Art, Bloomsbury Publishing, 1996

πηγή: artmag.gr

θέλει αρετήν και τόλμην ο κινηματογράφος

Ένας μικρός θρίαμβος για την ελευθερία λόγου στο φετινό κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου. Η Χρυσή Άρκτος απονεμήθηκε στον Ιρανό σκηνοθέτη Jafar Panahi  για την καινούργια του ταινία,Taxi.
Η ιδέα της ταινίας είναι απλή. Ο Panahi έστησε μια κάμερα σε ένα ταξί, υποδύεται τον ταξιτζή και συζητάει με τους πελάτες του καθώς διασχίζουν τους δρόμους της Τεχεράνης.
Ο σκηνοθέτης δεν παρευρέθηκε στην απονομή, το βραβείο παρέλαβε η μικρή ανιψιά του.
η Ιρανική δικαιοσύνη του έχει αφαιρέσει το δικαίωμα εξόδου από την χώρα καθώς επίσης και το δικαίωμα να σκηνοθετεί ταινίες, να γράφει σενάρια και να δίνει συνεντεύξεις για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Καταδικάστηκε το 2010 για προπαγάνδα εναντίον του Ιρανικού καθεστώτος. 
Το 2011 περιμένοντας τα αποτελέσματα της έφεσής του, χρησιμοποιώντας κυρίως το κινητό του τηλέφωνο γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ (βίντεο-ημερολόγιο) με τίτλο This is not a film. Αφού το ολοκλήρωσε το τοποθέτησε σε ένα φλασάκι το οποίο μεταφέρθηκε λαθραία μέσα σε μια τούρτα γενεθλίων από το Ιράν στις Κάννες όπου και προβλήθηκε για πρώτη φορά. 
Το ντοκιμαντέρ αυτό όντως δεν είναι απλώς μια ταινία αλλά μια ζωτικής σημασίας πολιτική δήλωση και ένα κομμάτι της ζωής ενός ανθρώπου που έχει χαρακτηριστεί ως εχθρό του κράτους. Αξίζει να το ψάξετε καθώς και τις υπόλοιπες ταινίες του Panahi (The White Balloon, 1995 Offside, 2006 κ.α)

"Είμαι ένας κινηματογραφιστής, δεν ξέρω να κάνω κάτι άλλο. Το σινεμά είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω να εκφράζομαι και το νόημα της ζωής μου. Κανείς δεν θα μπορέσει να με εμποδίσει να δημιουργώ ταινίες. Όσο με πιέζουν η ανάγκη έκφρασής μετατρέπεται σε λαχτάρα, σε εμμονή. Ο κινηματογράφος είναι μια τέχνη που θα συνεχίσω να υπηρετώ υπό οποιεσδήποτε συνθήκες γιατι είναι το μόνο που με κάνει και νιώθω ζωντανός."
                                                                Jafar Panahi

Η επιστημονική διάσταση της τεχνοτροπίας του Τζάκσον Πόλοκ

Είναι η απάντηση της Αμερικής στην Ευρώπη. Ο Τζάκσον Πόλοκ είναι ο Πικάσο πέραν του Ατλαντικού. Το 1950 το TIME τον χαρακτηρίζει ως τον «μεγαλύτερο εν ζωή Αμερικανό καλλιτέχνη». Η ραγδαία καθιέρωσή του είναι αποτέλεσμα μιας επαναστατικής μεθόδου που είχε επινοήσει το 1947 και την παρουσίασε το 1948. Πρόκειται για το dripping που θα αποτελέσει τη σφραγίδα της προσωπικής του γραφής.
«Οι νέες ανάγκες χρειάζονται νέες τεχνικές. Και οι σύγχρονοι καλλιτέχνες έχουν βρει νέους τρόπους και νέα μέσα για να εκφράζονται…Κάθε εποχή βρίσκει τις δικές της τεχνικές» δήλωνε ο ίδιος, παρουσιάζοντας την επινόηση του. Παράλληλα διευκρίνιζε ότι στους πίνακες του δεν επιδιώκει και δεν κυριαρχεί το τυχαίο.
Η εξαιρετική δουλειά του έχει γοητεύσει λάτρεις της τέχνης αλλά και επιστήμονες οι οποίοι μέσα από μελέτες, έρευνες και πειράματα προσπαθούν να πλησιάσουν και να αποκρυπτογραφήσουν το έργο του Τζάκσον Πόλοκ. Άλλωστε όπως είχε επισημάνει ο φυσικός και ιστορικός τέχνης Ρίτσαρντ Τέιλορ το αποτέλεσμα στη δουλειά του Πόλοκ δεν ανιχνεύεται στην τέχνη αλλά στα μαθηματικά και μάλιστα στη θεωρία του χάους και στη φράκταλ δομή.
Το 2011 επιστήμονες από το χώρο της φυσικής εντυπωσιάστηκαν διαπιστώνοντας ότι ο Πόλοκ επωφελήθηκε από τη ρευστοδυναμική πριν ακόμη οι ίδιοι οι φυσικοί μελετήσουν την αρχή της.
Πριν από μερικές μέρες ερευνητές του Universidad Nacional Autonoma de Mexicο δημοσιοποίησαν ότι χρησιμοποιώντας μια πειραματική τεχνική, μπόρεσαν να μιμηθούν την ασυνήθιστη τεχνική dripping του Pollock.
«Μπορούμε να μεταβάλλουμε την ταχύτητα και το ύψος στο οποίο το χρώμα έχει εκτοξευτεί σε οριζόντιο επίπεδο», εξηγεί ένας ειδικός. Στη διάρκεια των πειραμάτων τους, οι ερευνητές έριξαν φως στο πώς ο σπουδαίος Αμερικάνος καλλιτέχνης δημιούργησε τα αριστουργήματά του. «Το χρώμα όπως και το αίμα, είναι ένα μη νευτώνειο υγρό, που σημαίνει ότι αλλάζει υπό πίεση επειδή είναι λίγο ελαστικό», εξηγεί ένα μέλος της επιστημονικής ομάδας. «Το χρώμα, το οποίο περιγράφεται ως δυσκολαστικό λεπτόρρευστο μη νευτώνειο υγρό, γίνεται λεπτότερο και ρέει πιο εύκολα όταν του ασκείται πίεση. Μια ιδιότητα των δυσκολαστικών υγρών είναι η μεγάλη αντίσταση τους στο να  τεντώνονται. Κάποιες από τις σταγόνες στα σχέδια του Pollock προκύπτουν από τη συγκεκριμένη ιδιότητα».
Αυτή η διαδικασία και ορισμένα προκαταρκτικά συμπεράσματα περιγράφηκαν και συζητήθηκαν  σε επιστημονική συνάντηση στο Τμήμα Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας των Ρευστών (DFD) στο Σαν Φρανσίσκο, στην Καλιφόρνια. Συγκεκριμένα η πειραματική τεχνική που εφαρμόζεται δημιουργεί σταλάγματα χρώματος με ελεγχόμενο τρόπο: Όπως είδαμε και στην αυτοβιογραφική ταινία του Τζάκσον Πόλοκ με τον Ed Harris, ο καλλιτέχνης δούλευε ρίχνοντας, στάζοντας, τινάζοντας ή πιτσιλώντας χρώμα συνήθως σε μη τεντωμένο καμβά που τοποθετούσε στο πάτωμα. Ο Πόλοκ έχυνε χρώμα κατευθείαν από το κουτί μπογιάς ή χρησιμοποιούσε μικρές ράβδους ή βούρτσες για να «ψιχαλίζει» το χρώμα πάνω στην επιφάνεια.
«Η μηχανική των ρευστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κατανοήσουμε τη ζωγραφική, δεδομένου ότι είναι ουσιαστικά ένα πρόβλημα ροής», λέει ο Zenit Palacios ένας από τους επίσημους συντελεστές της έρευνας. Την τεχνική αυτή ο Πόλοκ, την περιέγραψε ως εξής: «Η μπογιά που χρησιμοποιώ είναι κυρίως ένα υγρό, μια ρέουσα μορφή μπογιάς. Τα πινέλα που χρησιμοποιώ, τα χρησιμοποιώ κυρίως ως ραβδιά και όχι ως πινέλα… Τα πινέλα δεν αγγίζουν την επιφάνεια του καμβά είναι ακριβώς από πάνω».
Μετά τον Πόλοκ οι ερευνητές του Universidad Nacional Autonoma de Mexicο σχεδιάζουν να μελετήσουν τη ρευστοδυναμική και στο έργο άλλων καλλιτεχνών.
*Ο Τζάκσον Πόλοκ γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1912 στο Γουαϊόμινγκ των Ηνωμένων Πολιτειών. Έζησε μια πολυτάραχη, δημιουργική και γεμάτη έμπνευση ζωή. « Έφυγε» μόλις στα 44 χρόνια του   σε τροχαίο δυστύχημα στις 11 Αυγούστου 1956.

πηγή: art22.gr

Πώς «σκοτώνουμε» τη δημιουργικότητα των παιδιών μας;

Τα παιδιά γεννιούνται  με έμφυτη δημιουργική ευφυΐα. Όμως, δυστυχώς, μέχρι τη στιγμή που φτάνουν στα μέσα του δημοτικού, η δημιουργικότητά τους μειώνεται σε μεγάλο βαθμό. Με την ευφυΐα παρατηρείται ένα φαινόμενο που ονομάζεται φαινόμενο  Flynn :  σε κάθε γενιά οι βαθμοί ευφυίας ανεβαίνουν  κατά δέκα μονάδες καθώς τα ολοένα και πλουσιότερα σε πληροφορίες περιβάλλοντα καθιστούν τα παιδιά εξυπνότερα. Με τη δημιουργικότητα έχει παρατηρηθεί το αντίστροφο: από το 1990, οι βαθμοί δημιουργικότητας πέφτουν. Τι λάθος κάνουμε;

Παρακάτω παραθέτουμε κάποιους από τους πιο αποτελεσματικούς “δολοφόνους” της δημιουργικότητας:

Οι ανταμοιβές : επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι οι ανταμοιβές υπονομεύουν τη φαντασία των παιδιών και την αγάπη τους για εξερεύνηση. Ένα παιδί θα προσπαθήσει όσο χρειάζεται για να πάρει τον έπαινο και όχι περισσότερο. Τα βραβεία και τα αυτοκολλητάκια μειώνουν την αυθόρμητη ευχαρίστηση που προκύπτει από τις δημιουργικές δραστηριότητες. Αυτό που επιθυμούμε είναι παιδιά που απασχολούν τον εαυτό τους δημιουργικά και κινητοποιούνται χωρίς κάποια έξωθεν επιβράβευση και όχι παιδιά με τετράδια γεμάτα αστεράκια

Η διαρκής παρακολούθηση : το να καθόμαστε πάντα στο πλευρό των παιδιών μας και να παρεμβαίνουμε στα σχέδιά τους είναι καταστροφικό για τη δημιουργικότητά τους. Αν τα παιδιά είναι υπό παρατήρηση και τους δίνουμε όλη την ώρα συμβουλές δε θα μάθουν να ρισκάρουν και δε θα βιώσουν την αξία του λάθους ως μέρους της διαδικασίας της μάθησης.

Οι περιορισμένες επιλογές : τοποθετούμε τα παιδιά μας σε ένα σύστημα που τους διδάσκει ότι “υπάρχει μόνο μια σωστή απάντηση”. Όλα τα παιχνίδια έρχονται με οδηγίες και δεν τους δίνουμε καν τη δυνατότητα να επιλέξουν. Ωστόσο, η διερεύνηση των πιθανών επιλογών είναι βασική παράμετρος της δημιουργικής σκέψης. Τα δημιουργικά παιδιά δε διστάζουν να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις και είναι πιο πρόθυμα να ακολουθήσουν την περιέργειά τους.

Ο υπερπρογραμματισμός : οργανωμένες δραστηριότητες, εργαστήρια, κοινωνικές επαφές…τα ημερολόγια των παιδιών είναι πιο γεμάτα από ποτέ. Ασχολούμαστε τόσο πολύ με το να παρέχουμε διαρκώς ερεθίσματα στα παιδιά μας που ξεχνάμε να παραχωρήσουμε χρόνο στο πιο σημαντικό ερέθισμα που υπάρχει: την πλήξη. Η πλήξη τρέφει τη φαντασία και η φαντασία τρέφει τη δημιουργικότητα και τις ιδέες. Λέμε συχνά “έχω ανάγκη απλά να κάτσω και να μην κάνω τίποτα για να φορτίσω τις μπαταρίες μου”, αλλά,δεν το εφαρμόζουμε  στα παιδιά μας. Κατά τη διάρκεια στιγμών που δεν κάνουμε τίποτα έχουμε τις καλύτερες ιδέες.
Η δημιουργικότητα ανθίζει όταν κάνουμε κάτι για λόγους απόλαυσης. Αυτό που έχει σημασία είναι η ευχαρίστηση, όχι η τελειότητα. Ας ξεχάσουμε το “να το κάνουμε σωστά” και ας δώσουμε στα παιδιά την ευκαιρία να εξερευνήσουν, να κάνουν λάθη, να ρισκάρουν και να νιώσουν την ελευθερία να εκφράσουν τις υπέροχες ιδέες τους.

Nuria Pérez Paredes

πηγή: betterparents.gr

κυκλοφορεί το νέο cd του Thom Yorke

συνεχίζουν τις πρωτοποριακές κινήσεις τους τα μέλη του συγκροτήματος Radiohead στον τρόπο προώθησης του μουσικού τους προϊόντος. πριν από δέκα χρόνια περίπου το συγκρότημα προσέφερε το cd του In Rainbows στη τιμή που επέλεγε ο αγοραστής να πληρώσει (pay-what-you-want)
τώρα ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Thom Yorke προσφέρει τη δεύτερη σόλο δουλειά του  Tomorrow's Modern Boxes μέσω του Bit Torrent στη σχεδόν συμβολική τιμή των 6 δολαρίων. η τιμή ενός cd στις ΗΠΑ είναι γύρω στα 20 δολάρια.
"είναι ένα πείραμα για να δούμε αν ο κόσμος είναι έτοιμος να παρακάμψει τους μηχανισμούς του συστήματος" δήλωσε ο τραγουδιστής "αν αυτό το πείραμα πετύχει θα είναι ο ιδανικός τρόπος ώστε ο έλεγχος της διακίνησης πνευματικής περιουσίας να περάσει στα χέρια των δημιουργών χωρίς την ανάγκη ύπαρξης μεσαζόντων"
θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την εξέλιξη του πειράματος. πάντως για την ιστορία μετά το πείραμα του In Rainbows το συγκρότημα επέστρεψε στους παραδοσιακούς τρόπους προώθησης και διανομής.
επίσης για τους ριψοκίνδυνους πειρατές το cd του Yorke διατίθεται ήδη δωρεάν.

Γιώργος Τρίκερι

Ο Γιάννης Κακλέας δημιουργεί σχολή δωρεάν φοίτησης

«Αρνούμαι να γίνω κομμάτι ενός συστήματος που εκμεταλλεύεται τα νιάτα και θυσιάζει τα όνειρά τους στο βωμό του χρήματος», δηλώνει ο σκηνοθέτης.

Όλα ξεκίνησαν όταν πριν μερικές ημέρες ανήρτησε ένα αγανακτισμένο μήνυμα στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook. «Θυμωμένος από την εκμετάλλευση των νέων ηθοποιών από τους επιτήδειους», όπως χαρακτηριστικά έγραφε, μεταξύ άλλων, ζητούσε από συναδέλφους του σκηνοθέτες και ανθρώπους της θεατρικής σκηνής –ηθοποιούς, σκηνογράφους, χορογράφους- να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να προσφέρουν δωρεάν τις γνώσεις τους στο νέο αίμα του ελληνικού θεάτρου. «Γι’ αυτό το λόγο ψάχνω στούντιο. Όποιος διαθέτει ή έχει φιλότεχνο φίλο που διαθέτει χώρο, ας επικοινωνήσει μαζί μου», κατέληγε το κάλεσμα του Γιάννη Κακλέα, το οποίο, όπως ο ίδιος μας δήλωσε, έλαβε συγκινητικής ανταπόκρισης. «Μέχρι στιγμής, έχουν έρθει σε επαφή μαζί μου 340 καλλιτέχνες, ενώ μου έχουν γίνει ήδη δεκαπέντε προσφορές ιδιωτικών και δημόσιων χώρων στην Αθήνα», ανέφερε ο σκηνοθέτης και εξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφασή του για τη δημιουργία σχολής, όπου τα μαθήματα δεν θα χρεώνονται. «Έχω χρόνια να διδάξω κι αυτό διότι έχω θυμώσει με το σύστημα εκπαίδευσης των νέων ηθοποιών. Αρνούμαι να γίνω κομμάτι ενός συστήματος που εκμεταλλεύεται τα νιάτα και θυσιάζει τα όνειρά τους στο βωμό του χρήματος», σημείωσε για να καταλήξει πως: «Στόχος μου είναι η δημιουργία μιας αυτοδιαχειριζόμενης σχολής –με οικονομική επιβάρυνση μόνο τη γραμματεία και τα έξοδα του χώρου, μοιρασμένα με τα άτομα που θα συμμετέχουν-, όπου η διδασκαλία υποκριτικής, σκηνοθεσίας, σκηνογραφίας, χορογραφίας και φωνητικής θα είναι δωρεάν». Τόνισε, μάλιστα, πως επιθυμία του είναι «το στούντιο να παραμένει ανοιχτό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους».

Χριστίνα Φαραζή

πηγή: tospirto.net

Athens Open Air Film Festival

Tο μεγαλύτερο φεστιβάλ θερινού κινηματογράφου επιστρέφει για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά.

Από τον Ιούνιο μέχρι το Σεπτέμβριο επιλεγμένοι χώροι σε όλη την Αθήνα μετατρέπονται σε υπαίθριους χώρους προβολής ταινιών με ελεύθερη είσοδο. Χώροι όμορφοι, ιστορικοί και πρωτότυποι όπως ο πεζόδρομος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το Άλσος Πετραλώνων, το Πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος, η πλατεία Αυδή και η πλατεία Μεσολογγίου, το Νομισματικό και το Βυζαντινό Μουσείο, το Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου και το Άλσος Νέας Σμύρνης αλλά και ιστορικοί θερινοί κινηματογράφοι όπως το Σινέ Θησείο, το Σινέ Ψυρρή, το Σινέ Ελληνίς, η Δεξαμενή και το θερινό σινεμά Λαΐς της Ταινιοθήκης της Ελλάδος. Το πρόγραμμα του φετινού φεστιβάλ περιλαμβάνει αποκλειστικές πρεμιέρες, ειδικά αφιερώματα στον ελληνικό και τον αμερικανικό κινηματογράφο, προβολές ταινιών μικρού μήκους από νέους σκηνοθέτες καθώς και επιλεγμένα φιλμ από το σύμπαν του βωβού κινηματογράφου που πλαισιώνονται από ζωντανή μουσική. Το πρόγραμμα συμπληρώνεται από διάφορες εκδηλώσεις για τις οποίες μπορείτε να ενημερώνεστε στο www.cinema.gr. H πρεμιέρα του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στο Σινέ Θησείον τη Δευτέρα 16 Ιουνίου με την ταινία του Hossein Amini Τα δύο πρόσωπα του Γενάρη που είναι γυρισμένη κυρίως σε Αθήνα και Κρήτη. 

Πηγή: www.lifo.gr

Νέες μουσικές κυκλοφορίες

EMA - The Future's Void (Matador)

το πλήρες όνομα της είναι Erika M. Anderson. 18 χρονών άρχισε να παίζει κιθάρα στους Amps for Christ. λίγο αργότερα στην psych-folk μπάντα Gowns άρχισε να συνθέτει και να τραγουδάει.
το 2011 κυκλοφόρησε την πρώτη σόλο δουλειά της Past Life Martyred Saints. φέτος ώριμη πλέον τραγουδίστρια, κιθαρίστας και συνθέτης κυκλοφορεί ένα ειρωνικό μουσικό μανιφέστο για τη ζωή στο διαδίκτυο. ο δίσκος έχει υπέροχες ακουστικές στιγμές (100 Years) και μια πληθώρα ηλεκτρονικών και industrial beats που μας ταλαντεύουν από το αληθινό στο εικονικό.
The Future's Void είναι το ιδανικό σάουντρακ ενός μέλλοντος που είναι ήδη εδώ.

Άκουσε το Satellites και το So Blonde

Parquet Courts - Sunbathing Animal

μια φασαριόζικη παρέα από το Τέξας μετακομίζει στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης φέρνοντας στις αποσκευές τους μια πανκ αισθητική και μια ατέλειωτη όρεξη για χαβαλέ. η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά κυκλοφόρησε το 2011 αποκλειστικά ως κασέτα. το φετινό Sunbathing Animal διατηρεί την υπερκινητική διάθεση του συγκροτήματος αλλά έχει στοιχεία ωρίμασης και απόπειρες προσέγγισης των βρόμικων μπλουζ.
περιμένω με αγωνία την εξέλιξη αυτής της μπάντας.

Άκουσε το Black & White και το Instant Disassembly

μόλις πληροφορήθηκα ότι κυκλοφόρησαν νέες δουλείες ο Jack White και η Chrissie Hynde. πάω να τα ακούσω και θα σας ενημερώσω.

Γιώργος Τρίκερι

Καλλιτέχνες της εποχής μας: Barkley L. Hendricks

Lawdy Mama 1969

Έμαθα για την ύπαρξη του Barkley L. Hendricks μόλις λίγες μέρες πριν,όταν μία φίλη ανάρτησε τον πίνακα ''Lawdy Mama'',χωρίς διευκρινιστική αναφορά,στη σελίδα της στο Facebook. Μου κίνησε την περιέργεια και αποφάσισα να της γράψω ένα σχόλιο και να την ρωτήσω αν επρόκειτο για την....Angela Davis απεικονισμένη ως Αγία του 12ου αιώνα?Σύντομα ανακάλυψα πόσο λάθος ήμουν!
Μία πρόσφατη έκθεση ζωγραφικής του Barkley Hendricks στο Πανεπιστήμιο του Duke έφερε τον τίτλο ''Birth of the cool'' και αν υπάρχει κάποιος Αμερικανός ζωγράφος που να μπορεί να αντέξει μία τόσο θρασύτατη σύγκριση με τον Miles Davis,αυτός είναι κατά πάσα πιθανότητα ο Hendricks.
Προσωπικά λατρεύω το πόσο ξεχωριστά,άμεσα και ενδιαφέροντα είναι όλα τα θέματά του.Δεν είμαι φυσικά σε θέση να γνωρίζω ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι αλλά σίγουρα δίνουν την εντύπωση ότι ξεπήδησαν κατευθείαν από τους δρόμους της Philadelphia, που είναι και η πόλη καταγωγής του, με την ενδυμασία,την στάση και την περηφάνια τους ανέπαφη. Από καλλιτεχνικής απόψεως, μπορείς να εντοπίσεις ίχνη της Frida Kahlo, στον τρόπο με τον οποίο το φόντο και τα ρούχα συμπληρώνουν τα υποκείμενα των έργων( καθώς επίσης και στον τρόπο που αυτά κοιτάζουν τον θεατή) Υπάρχει ένα ίχνος, μια υπόνοια του Jasper Johns στο κόκκινο-άσπρο-μπλε πλαίσιο του ''Icon for My Man Superman'' και μια ιδέα από Peter Grant στην χρήση του χρώματος. Αλλά ο καθαρότερος συσχετισμός, στο κομμάτι της έμπνευσης,είναι αυτός μεταξύ του Hendricks και του απίστευτου Kehinde Wiley, πασίγνωστη μορφή στο χώρο της Τέχνης.Όπως χαρακτηριστικά έγραψε η Village Voice σε μία αναφορά-αξιολόγηση του Wiley,''Και φυσικά υπάρχει και ο Barkley Hendricks-στην πραγματικότητα,οι πίνακες του Wiley αποτελούν κατά κάποιο τρόπο μια συναρπαστική αναβίωση αυτών του Hendricks, με παρόμοιες κεντραρισμένες φιγούρες και ιδιαίτερη έμφαση στη μορφή.''
Ελάχιστοι καλλιτέχνες θα μπορούσαν να ενσαρκώσουν τόσο επιμελώς το σλόγκαν των 70ς ''Το μαύρο είναι όμορφο''(Black is Beautiful) όσο ο Hendricks.Φυσικά,δεν είναι όλα τα θέματα των έργων του ΑφρικανοΑμερικανικής προέλευσης, αλλά αυτό ισχύει για τα περισσότερα,και ιδιαιτέρως στην αρχή της καριέρας του. Εάν αναζητήσετε το όνομά του στον παγκόσμιο ιστό, θα βρείτε άφθονα από τα πιο πρόσφατα έργα του που απεικονίζουν ανθρώπους άλλων φυλών.

πηγή: dangerousminds.net

απόδοση του κειμένου στα ελληνικά από την Φίλη Λίτσα.

Ιcon for My Man Superman.1969

25 part III

Philip Seymour Hoffman. Ένας από τους σημαντικότερους νέους Αμερικανούς ηθοποιούς βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμα του. Οι πρώτες πληροφορίες λένε για θάνατο από υπερβολική δόση ναρκωτικών. 
Η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα του αναμφίβολα ήταν η βράβευσή του με όσκαρ Α' αντρικού ρόλου το 2005 για την εξαιρετική  ερμηνεία του στην ταινία Capote. 
Και περνάω στα δικά μας! Ξεκινάω με την ταινία Saving Mr Banks. Η συγγραφέας P .L .Travers(Έμα Τόμσον) ταξιδεύει από το Λονδίνο στο Χόλιγουντ καθώς ο σπασαρχί%^&#ς Walt Disney (Tom Hanks) ετοιμάζεται να προσαρμόσει το μυθιστόρημα της Mary Poppins για τη μεγάλη οθόνη. Μια ωραία γλυκανάλατη ταινία-ειδικά για όσους αγαπάνε την υπέροχη νταντά- που θα σας κάνει όμως να θέλετε να κάψετε την Disneyland και τον ίδιο τον Disney! The Book Thief. Μία συγκινητική ιστορία γύρω από την ζωή της μικρής Λίζελ, ενός κοριτσιού με αστείρευτο κουράγιο, που δίνεται για υιοθεσία σε ανάδοχη οικογένεια, στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κουράζει η μεγάλη διάρκεια της ταινίας κατά τα άλλα βλέπεται ευχάριστα. Σας προτείνω να δείτε και τις ταινίες ''Ο Λαβύρινθος του Πάνα'' & ''The Boy in the Striped Pyjamas'' έτσι για την ποικιλία!! Dallas Byers Club. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου που χρειάστηκε να βουλιάξει σε όλα αυτά τα οποία αφόριζε, για να βρει τελικά τον εαυτό του! Σαν ταινία δεν μου τα'πε! Σαν ερμηνείες και του Μακόνεχι αλλά και του Λέτο ήταν πολύ αξιόλογες. Αλλά-υπάρχει και αλλά φυσικά- Έλεος! Τι κάνει ένας άνθρωπος για να πάρει ένα όσκαρ! ''Ματαιότης ματαιοτήτων...''
The Counselor. Λαμπρό κάστ, από τις χειρότερες ταινίες της σεζόν δεν μπαίνω καν στον κόπο να σχολιάσω!! Από κει και πέρα αξίζει να σημειωθεί η συνεργασία έκπληξη του Κόλιν Φάρελ στην νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου! '' Μία ιστορία αγάπης, χωρίς να είναι μια συμβατική ερωτική ιστορία... μπλα μπλα μπλα...'' Κουλτούρα να φύγουμε λέω εγώ! 
ΥΓ1. True Detective. Το must της φετινής χειμερινής τηλεοπτικής σεζόν.
ΥΓ2.Ο Λίαμ Νίσον θα συνεργαστεί με τον ''Δάσκαλο'' Μ. Σκορτσέζε. Εγώ το αποκαλώ ΔΙΚΑΙΩΣΗ!
ΥΓ3. Κούνα όσο θες! Κούνα όσο θες!Κούνα όσο θες! Κούνα όσο θες.....ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ!

Π. Πόντικας.

Κάννες 2013: Το «La Vie d' Adèle» είναι η πιο hot ταινία του φεστιβάλ

Θα είχε δίκιο κανείς να υποθέσει ότι ένα γαλλικό φιλμ που έχει σαν θέμα την παθιασμένη ερωτική σχέση δύο γυναικών και που διαρκεί δύο ώρες και 59 λεπτά, θα ήταν μια άσκηση σε μια γαλλικού τύπου συναισθηματική ομφαλοσκόπηση. Στο «La Vie d'Adèle» του Αμπντελατίφ Κεσίς, όμως, σχεδόν ούτε ένα πλάνο δεν μοιάζει περιττό ή τραβηγμένο, αφού το φιλμ σε βυθίζει ολοκληρωτικά στην πραγματικότητα της ηρωίδας του, στην καθημερινότητά της ζωής της και στον συναισθηματικό της κόσμο, στην ερωτική σχέση που θα την σημαδέψει και θα την καθορίσει.

Η Αντέλ είναι στο λύκειο όταν την συναντάμε για πρώτη φορά, κι όχι τυχαία διαβάζει το «La Vie de Marianne» το ατελείωτο μυθιστόρημα του Πιερ ντε Μαριβό, για την συναισθηματική εκπαίδευση ενός άλλου κοριτσιού πολύ πριν από αυτή, για μια εργασία στο σχολείο της. Ομως η δική της συναισθηματική διαδρομή θα είναι πολύ πιο περιπετειώδης, βαθιά και πλήρης στην διάρκεια του φιλμ και θα ξεκινήσει, όταν μια μέρα στο δρόμο, θα δει την Εμα, ένα παράξενο, όμορφο αγοροκόριτσο με μπλε μαλλιά, και το βράδυ μόνη στο εφηβικό της δωμάτιο θα την φαντασιωθεί με έκπληξη αλλά και πρωτόγνωρη ένταση.

για να διαβάσεις ολόκληρο το άρθρο, πάτησε εδώ