Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

killahs everywhere


γλιστράει το χέρι κάποιες φορές
και γράφει την αλήθεια
δεν φταίει το χέρι 
δεν φταίνε οι λέξεις
η ίδια η αλήθεια είναι ένοχη 
μαύρη και πικρή
φταίμε κι εμείς που της δώσαμε το μαχαίρι
κάπου υπάρχουν δυο μάνες
στέκουν σιωπηλές σήμερα
δεν έχουν που να εκφράσουν την δική τους αγανάκτηση
κάπου
παντού
υπάρχουν παιδιά
που στα αυτιά τους φτάνει η βοή του μίσους
το δηλητήριο που στάζει από τις ανοιχτές τηλεοράσεις

-τι είναι αποτρόπαιο έγκλημα, μαμά?
-αυτό που ζούμε, παιδί μου.
αυτό που μας σκοτώνει.

Γιώργος Τρίκερι