Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

peto de la mort



ένα περίεργο δέρμα καλύπτει το σώμα μου τα βράδια
δεν με αφήνει να κοιμηθώ
κομματάκια σοκολάτας
λιώνουν στο σεντόνι δίπλα σε σταγόνες αίμα 
ενός φόνου
που δεν διέπραξα

το φάντασμα μιας γριάς
με κίτρινο φακιόλι στο κεφάλι 
ζωσμένη με σφαίρες και λεπίδια
στέκεται φρουρός στο προσκεφάλι μου
καπνίζει άφιλτρα που μυρίζουν
Άνοιξη και θλίψη
-τα γηρατειά είναι αρρώστια, μου λεν τα μάτια της
-κι ο έρωτας αρρώστια είναι, της απαντούν τα δικά μου


στο κομοδίνο μικρές πυραμίδες φτιαγμένες από νάτσος
ένα πικ απ που έχει να τραγουδήσει από το 78 
κι ένα ξυπνητήρι που δεν ξέρει την ώρα
μόνο την μοίρα


δεν έχω γνωρίσει πόλεμο
δεν έχω φοβηθεί θεό
το άψυχο σώμα σου
το πέταξα στη θάλασσα
χωρίς να κάνω ούτε μια ευχή


κι αργεί να ξημερώσει 




Γιώργος Τρίκερι