Cine News 27 Σεπτεμβρίου

Καλησπέρα, καλησπέρα τι κάνετε; Πλησιάζει ο Οκτώβριος και όπως μας έλεγαν και στο δημοτικό ''...Το Σεπτέμβρη τα σταφύλια, Τον Οκτώβρη τα κουδούνια...''. Στο ''ΙΙ'' τελικά πήγε το μεγάλο βραβείο των Νυχτών Πρεμιέρας! Ο Μάικλ Μαν επιστρέφει! Πρώτο trailer για το ''Blackhat''. Το ''Inherent Vice'' θα κάνει σύντομα πρεμιέρα στο Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης, ενώ Η Ρέιτσελ Μακ'Άνταμς θα είναι τελικά η γυναίκα του ''True Detective''! Έκλεισαν βέβαια και οι ρόλοι των δύο ''Detectives'', Του Κόλιν Φάρελ και Βινς Βονς! Άντε γιατί μας κουράσατε.... O Roger Waters συνεχίζει να ''προκαλεί'' καθώς ερμήνευσε με συνοδεία ακουστικής κιθάρας το καινούργιο του τραγούδι με τίτλο ''If I Had Been God (Lay Down Jerusalem'') που σαφώς και περιέχει πολιτικό, κοινωνικό, ανθρωπιστικό στίχο, - που λέτε; - στην αίθουσα του ευρωκοινοβουλίου όπου και συνεδρίαζε το Δικαστήριο των Λαών με θέμα την εμπόλεμη κατάσταση στη Γάζα!!!
Εννιά είναι οι ταινίες που θα κυκλοφορήσουν την Πέμπτη 02/10 στους κινηματογράφους. Επανεμφάνιση του Ντέβιντ Φίντσερ, η νέα ταινία του Πάνου κούτρα, η μεταφορά του σκανδάλου του Ντομινίκ Στρος – Καν στην οθόνη και η αργεντίνικη ταινία που έκανε πρεμιέρα στις Νύχτες πρεμιέρας, θα κεντρίσουν σίγουρα το ενδιαφέρον σας! ''Gone Girl'', ''Xenia'', Ιστορίες για Αγρίους'', ''Γροθιές στους Τοίχους'', ''Ο Μικρός Νικόλας πάει διακοπές'', ''Welcome to New York'', ''Ήσυχες Μέρες'', ''Rio I Love You'' σπονδυλωτή ταινία στα πρότυπα  των ''Paris Je T'aime''  και ''News York I Love You'', και τέλος η ταινία ''Battery'' με δύο πρώην παίκτες του Baseball να διασχίζουν μια γεμάτη ζόμπι Νέα Αγγλία!!!
Σήμερα έχει γενέθλια η Gwyneth Paltrow κλέινει τα....(άααντα..), ενώ σήμερα είναι η Παγκόσμια μέρα Τουρισμού! Μια μέρα σαν και αυτή μας ''άφησε'' ένας σπουδαίος κωμικός της χρυσής εποχής του Ελληνικού Κινηματογράφου, ο Χρόνης Εξαρχάκος. ''Βανζέλ Παπαντό, Βανζέλ όπως Βαν Γκογκ...''.
Σήμερα στην παράγραφο ''Home Cult & Classic'', θα προτείνω την ταινία ''Brazil''. Ταινία σκηνοθετημένη από τον Τέρι Γκίλιαμ, ένα φιλμ ''γροθιά'', γεμάτο πίκρα και αυτοσαρκασμό! Ο Γκίλιαμ δίνει μια σειρά από κοινωνικές παραμέτρους των μεθόδων λειτουργίας που χρησιμοποιεί το ''σύστημα'', για να πειθαναγκάσει το άτομο (πολίτη, κόσμο, εσένα, εμένα..) σε μια εκούσια αυτολογοκρισία της ελευθερίας του! Τι είπα τώρα;! Όλο αυτό μόνος μου το είπα;!!!
Ξεχωριστά αφιερώματα θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε αφενός από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος από τις 09 έως τις 19 Οκτωβρίου με αναφορά στον Ηλία Καζάν (τα φακελώματα έχουν καταργηθεί – η έτσι νομίζουμε- μπορείτε να πάτε ελεύθερα...), και αφετέρου στην Ταινιοθήκη της Θεσσαλονίκης που ανοίγει την αυλαία της με έξι ταινίες της προ- δικτατορικής περιόδου του Νίκου Κούνδουρου. ''Η Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών'', ''Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών'' (λογικά θα λειτουργήσει και φέτος αφού δεν έχει ''χρέη''), και η ''Εθνική Λυρική Σκηνή'', ετοίμασαν και σας παρουσιάζουν τα νέα τους προγράμματα, επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες ή ενημερωθείτε από τα εξουσιοδοτημένα καταστήματα. 
Ελάτε πάμε μία βόλτα για ποτό;! Από τα πιο επιτυχημένα μπαράκια της πόλης , το ''Drunk Sinatra'' κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να γίνει το ''talk of the town'', με υπέροχα cocktails και ψαγμένες μουσικές! Στην είσοδο σας υποδέχεται ποιος άλλος, ο Frank Sinatra, κάτι που σε βάζει απευθείας στο vintage κλίμα του μαγαζιού! Να δοκιμάσετε το cocktail Druk Sinatra (μαύρο ρούμι και άρωμα από εξωτικά φρούτα), ενώ στον υπόγειο χώρο του μαγαζιού φιλοξενούνται σημαντικές εκθέσεις από διάφορους καλλιτέχνες!
Ατάκα της Εβδομάδας που μας πέρασε: Ανήκει δικαιωματικά στον Τζέιμς Κάμερον ο οποίος δήλωσε: ''Η Βασίλισσα ''γουργούρισε'' από ικανοποίηση στο άκουσμα της επικράτησης του ''Όχι'' στο δημοψήφισμα''! Στην Καταλονία άραγε όταν θα ψηφίσουν τον Νοέμβριο θα έχουν φάει πριν πάνε στις ''κάλτσες''..κάλπες ήθελα να πω! Καλά να περνάτε και ότι κάνετε πάντα με στυλ, φαντασία και καλές ταινίες!!!

Π. Πόντικας.

σελίδες ενός ταξιδιωτικού ημερολόγιου

Εκεί που πήγα λοιπόν, είδα πολλά ωραία αλλά και παράξενα πράγματα, είχανε χρώματα και μυρωδιές και γεύσεις. Δεν ήταν πάντοτε όμορφα, αλλά ξέρεις γλυκό μου κι εσύ όταν μεγαλώσεις θα μάθεις πως οι εκπλήξεις σε κρατάνε ζωντανό, και κάνουν το μυαλό σου να δουλεύει.
Που λες, είδα έναν τεράαααστιο ιπποπόταμο να χορεύει βαλς τόσο ωραία που ντράπηκαν όλες οι σχολές χορού και κλείσανε. Είδα ένα αερόστατο πολύχρωμο και παραφουσκωμένο, που όμως το είχανε καρφώσει στο χώμα κι αυτό αργοπέθαινε από κατάθλιψη. Χε, χε, πήγα ένα βράδυ λοιπόν, σσς… μη μας ακούσει κανείς, καήκαμε… πήγα ένα βράδυ που λες και ξερίζωσα όλα τα καρφιά από το έδαφος και μεμιάς το αερόστατο έφυγε μακριά κουνώντας μου το τεράστιο καπέλο που φορούσε για να με ευχαριστήσει.
Δεν ήταν εύκολο αυτό ξέρεις. Α, όλα κι όλα!  Εβαλα όλη μου τη δύναμη, γιατί τα καρφιά είχανε ρίζες βαθιές, είχανε γίνει ένα με το χώμα κι είχανε αγκαλιάσει όλα τα ζωάκια που ζούνε κάτω από την επιφάνεια της γης, τα μυρμηγκάκια, τα σκουληκάκια, τα φιδάκια τα μικρά, τις σαυρούλες, τα ποντικάκια και τους δικαστικούς επιμελητές…
Είδα ψηλά στον ουρανό, ένα μεσημέρι που ο ήλιος έκαιγε, όλα τα πουλιά του κόσμου που μαζεύτηκαν εκεί που ήμουν, χόρεψαν έναν τρελό χορό, μαγευτικό, και μετά τα καημένα έπεφταν ένα ένα στη γη κάτω και σκοτώνονταν, μέχρι που δεν έμεινε κανένα. Κι έτσι εσύ τώρα δεν θα μάθεις τι θα πει κελάιδισμα κανονικό, παρεκτός από τη φωνη της αγάπης γλυκε μου…
Είδα τρένα τεράστια, με άπειρα βαγόνια να ξεδιπλώνονται σα φίδια στις έρημες επαρχίες, και να κατεβάζουν τους επιβάτες τους στη μέση του πουθενά, ενώ περνάγανε από τις αποβάθρες σα δαιμονισμένα, λες και δεν θα ξαναεμφανιστούν σταθμάρχες ποτέ…
Είδα… είδα…
Θέλεις να σου πω κι άλλα ψυχή μου, ή βαρέθηκες;
Θα σου πω.
Είδα ένα χοντρούλη κλόουν που ήτανε λυπημένος, επειδή το τσίρκο που δούλευε έφυγε, ένα βράδυ που αυτός κοιτούσε το φεγγάρι αγκαλιά με την κοπέλα του, σ’ ένα παγκάκι στον Θερμαϊκό. Αλλά του έδωσα μια κουρδιστή μπαλαρίνα (σαν κι αυτή που εχω για να κοιμάμαι τα βράδια, που κάνει γκλιν γκλον…) κι αυτός τη χάρισε στην κοπέλα του και χαμογέλασαν τόσο πλατιά κι οι δυο τους, που απλώθηκε στην παραλία ένα στρώμα γαλήνης κι ευτυχίας, κι όλοι οι άνθρωποι ξάπλωσαν επάνω του και κοιμήθηκαν ήρεμοι εκείνο το βράδυ, έχοντας αφήσει τις ελπίδες τους σε καλά χέρια.
Έπειτα ήμουν σ’ ένα τεράστιο καταπράσινο λιβάδι κι είδα εκεί παπαρούνες χιλιάδες κατακόκκινες κι ανάμεσά τους φράουλες και κυκλάμινα και νάνους και ξωτικά. Και τότε πέταξε από πάνω μας ένας πανέμορφος πελαργός κι άφησε στον καθένα από μια ευχή, που την είχε τυλίξει σε τούλια κι οργαντίνες και την είχε δέσει με κορδέλες ροζ και φούξια. Άνοιξα κι εγώ τη δική μου λαίμαργη και πεινασμένη μα βρέθηκα σ’ ένα μέρος σκοτεινό μωρό μου, που δεν είχε τοίχους πουθενά και δεν τελείωνε, κι από το βάθος άκουγα μοναχά σειρήνες και κλαδιά που σπάνε, κι είδα μέσα στο μισοσκόταδο μια σκάλα, στενή και ραγισμένη, ν’ ανεβαίνει προς τον ουρανό, δεν είχα που αλλού να πάω και φοβόμουν κι έτσι άρχισα να τρέχω προς το μέρος της, κι εκείνη σαν να απομακρυνόταν ολοένα κι εγώ έτρεχα ακόμα πιο γρήγορα, κι εκείνη, κι εγώ, κι εκείνη…
και μια μέρα χτύπησα δυνατά τα πόδια μου στη γη και τινάχτηκα πέρα μακριά και την έφτασα και γαντζώθηκα πάνω της κι ανέβαινα κι ανέβαινα… και κάποια μέρα έφτασα και είδα το σπίτι μας κι η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει πάλι καρδιά μου, κι έβγαλα το κλειδί από τη μέσα τσέπη μου -πάντα στη μέσα τσέπη να το βάζεις φως μου κι εσύ, για να μην το χάσεις και δεν έχεις που να λυτρωθείς τα βράδια- κι άνοιξα την πόρτα  και πλύθηκα κι έτρεξα κοντά σου  να σ’ αγκαλιάσω και να σε φιλήσω.
Μωρό μου γλυκό…
Γιατί με κοιτάς μ’ αυτά τα τεράστια μάτια…
Όταν βρέχει, πιτσιλάει το πεζοδρόμιο απόνερα σακατεμένων σαββατοκύριακων χωρίς έρωτα, πάνω στο πανωφόρι μου, και μου το λερώνει. Κάποιοι λυτρώνονται στο διπλανό τριάρι, οι αμαρτίες τους βρωμάνε σα βρεγμένος σκύλος. Δεν καβαλάω τη μηχανή μου γιατί γλιστράει στη γλιτσιασμένη άσφαλτο και πέφτω και σκοτώνομαι, κι άντε μετά να ξαναζήσω όλες αυτές τις ανασφάλειες από την αρχή...
Όταν σταματάει να βρέχει, τεντώνω όλα μου τα ρουθούνια κι ακούω πως ψιθυρίζουν οι τοίχοι όταν φοβούνται. Καθαρίζω τις καρέκλες του κήπου να έρθουν να κάτσουν οι τρομαγμένες δεκαοχτούρες, μα αφήνω τις πιτσιλιές στα τζάμια για να θυμάμαι πως είναι η άφιλτρη ενατένιση των πραγμάτων. Σκληρή μάλλον. Τελικά. Με στίγματα. Πουά.
Όταν μετά νυχτώνει, δε βλέπω τίποτα. Κλείνω τα βλέφαρα, γέρνω λίγο πίσω το κεφάλι -αν ήμουν στο θέατρο θα ήταν ωραία πόζα για αφίσα αυτή, ασπρόμαυρη ή σέπια- χαϊδεύω τις φωνητικές μου χορδές με τον παράμεσο και κάνω ασκήσεις ορθοφωνίας, για να μη με βρει απροετοίμαστο η οντισιόν στο θέατρο με τις τύψεις για την εφηβεία μου.
Όταν ξημερώνει τελικά μια άλλη μέρα, έχω απορίες.
Πόσο θόρυβο κάνουν τα σύννεφα πριν ξαναγίνουν βροχή;

Μαρίνα Οζόριο

Και οι τηλεθεατές έχουν ψυχή!

Η δεκαετία του 90' θεωρείται από πολλούς σταθμός! Δεν χρειάζεται να πω πόσο σημαντική είναι η εφηβεία για κάθε άνθρωπο. Τι να πρωτογράψω για εκείνη την εποχή! Anyway σκοπός αυτού του κειμένου είναι να ''περάσουμε'' όμορφα και οι ''παλιοί'' να θυμηθούν και οι νέοι να μάθουν! Όσων αφορά την τηλεόραση λοιπόν – κοτζάμ τίτλο έβαλα- οι αλλαγές που έγιναν μέσα σε εκείνα τα χρόνια ήταν τεράστιες, αφού η δημιουργικότητας της έφτασε στο απόγειό της, και ας την ''κράζουν''κάποιοι σήμερα που τότε ''τρέλαιναν'' τα μηχανάκια της AGB (ονόματα – υπολήψεις δεν θίγω). Ας θυμηθούμε τις καλύτερες στιγμές της Ελληνικής τηλεόρασης και όχι μόνο! Ήταν μια δεκαετία πολύ δυνατή και μουσικά και κινηματογραφικά. Επαναλαμβάνω θα αναφερθώ στην δεκαετία μόνο του 90'!
Γυρνούσα συνέχεια με μία μπάλα του μπάσκετ! Βλέπετε το μπάσκετ (Ελληνικό αλλά και NBA) τότε ήταν στις δόξες του, πόσοι ξενυχτούσατε για να δείτε τους Σικάγο μπούλς και την παρέα του Τζόρνταν, (εγώ έβλεπα και την παρέα του Χακίμ Ολάζουμ), στον Σκάι, με εκφωνητές των Σκουντή και τον Αλευρά, ύστερα όλοι (κυρίως τα αγοράκια) τρέχαμε να παίξουμε Game boy – παίζαμε όμως και κυνηγητό, κρυφτό, ποδόσφαιρο με τα κουτάκια της Coca Cola, είχαμε την επιλογή να δούμε πολλά παιδικά – αθάνατες φιγούρες, που είχαν όμως και διδακτικό περιεχόμενο- thundercats, scooby doo, τα στρουμφάκια, αστυνόμος σαίνις, χελωνονιτζάκια, φλινστόουνς, ''...ήταν οι καλύτερες εποχές, και ήταν οι χειρότερες εποχές...'', που θα έλεγε και ο Ντίκενς, οι όροι παγκοσμιοποίηση, Ευρωπαική Ένωση, Χρηματιστήριο ακούγονταν για πρώτη φορά, το ''life style'' είχε βρει τον τρόπο να σε ''αποχαυνώσει'' και να το ακολουθούν ''οπαδοί'' του πιστοί! 
Η Ραπ μουσική ωρίμασε, βγήκε από το περιθώριο, για πρώτη φορά είχαμε τόσα πολλά ροκ συγκροτήματα στην Ελλάδα, ενώ το λαϊκό τραγούδι είχε ήδη φθαρεί – αν εξαιρέσουμε κάποιους καλλιτέχνες – Robbie Williams, Mariah Carey, Shakira, Justin Timberlake, spice girls, backstreet boys (Ωχ Παναγία μου), ενώ στην Ελλάδα σίγουρα θα έχετε να θυμάστε τους Λάμπη Λιβιεράτο, Γιώργο Αλκαίο, Λίτσα Γιαγκούση, Στέλιο Κυριαζή. Σάκης Ρουβάς, Γιώργος Μαζωνάκης, Στέλιος Ρόκκος, Νότης Σφακιανάκης και Σωκράτης Μάλαμας ακόμα κάνουν καριέρα! Οι ταινίες που γυρίστηκαν τότε ήταν απλές – χωρίς εφέ- ενώ τα σενάρια και τα σκηνικά πιο προσεγμένα, ''Η Λίστα Του Σίντλερ'', ''Λεπτή Κόκκινη Γραμμή'', ''Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιν'', ''Η Σιωπή των Αμνών'', ''Χορέυοντας με τους Λύκους'', ''Breaveheart'', ''Pulp Fiction'', ''Forrest Gump'', ''Τιτανικός''....είναι χαρακτηριστικές εκείνης της εποχής. Αναδείχθηκαν – μέσα από ταινίες, αλλά και σειρές – νέες, ωραίες και μοιραίες, ''καυτή'' υπενθύμιση στους ''έρωτες'' των αγοριών! Σάρον Στόουν, Ελίζαμπεθ Χάρλει, Γιασμίν Μπλίθ, Σάλμα Χαγιέκ, Κάθριν Ζέτα Τζόουνς...χαμός....
Και φτάνουμε στην τηλεόραση! Το ξεκίνημα της δεκαετίας του 90' μας βρίσκει ''καρφωμένους'' μπροστά από την τηλεόραση να παρακολουθούμε τις πρώτες μεσημεριανές αλλά και βραδινές εκπομπές, τα πρώτα τηλεπαιχνίδια, πολλές ξένες σειρές, αλλά και τις καλύτερες ελληνικές σειρές ,ως επί το πλείστον, κωμικές και σατυρικές, που σίγουρα δεν θα ξεχάσουμε ποτέ! (με τις επαναλήψεις των καναλιών και το internet δύσκολο). ''Ενώπιος Ενωπίω'', ''Μπράβο'', ''Ciao Αντέννα'', ''Ρούκ Ζούκ'', ''Κόντρες'', ''Ο τροχός της Τύχης'', ''Εσμεράλδα'', ''Οι Πεταλούδες ελεύθερα Πετούν'', φυσικά ''καρουζέλ'', ''Η Μαρία της Γειτονιάς'', τα ''δικά'' μας σήριαλ, ''Λάμψη'' και ''Καλημέρα Ζωή''....Όπως ανέφερα και παραπάνω η μεγάλη καινοτομία ήρθε με τις σατυρικές εκπομπές που έκανα την εμφάνιση τους για πρώτη φορά, σχολιάζοντας την επικαιρότητα με χιούμορ, ''Harry Klynn Special Shows'', ''Οι Διαπλεκόμενοι'', ''Δέκα Μικροί Μήτσοι''...
Ποιες όμως σειρές άφησαν εποχή; Ποιες είναι η πιο εμβληματικές σειρές της Ελληνικής Τηλεόρασης; ''Τρεις Χάριτες'', ''Το Ρετιρέ'', ''Χάι Ρόκ'', '' Οι Φρουροί της Αχαίας'', ''Αναστασία'', ''Οι Μεν και οι Δεν'', ''Της Ελλάδος Τα Παιδιά'', ''Πάτερ Ημών'', ''Ντόλτσε Βίτα'', ''Δύο Ξένοι'', ''Και οι Παντρεμένοι έχουν ψυχή'', ''Είμαστε στον Αέρα'', ''Κωνσταντίνου και Ελένης'', ''Άγγιγμα Ψυχής'', ''Εγκλήματα'', ''Η Ζωή μας μια Βόλτα'', ''Ψίθυροι καρδιάς'', ''Λόγω τιμής'', ''Λαβ Σόρι'', και φυσικά στην κορυφή των προτιμήσεων μου – αλλά σίγουρα και της δικά σας- ''Οι Απαράδεκτοι'', με άλλα λόγια, στο 4 της Οδού Αδάμαντος στον Λυκαβηττό θα μπορούσε να είναι το δικό μας σπίτι....
''Παρακαλώ να γελάτε πιο γρήγορα, δεν έχω πολλή ώρα στη διάθεση μου...'' Τάδε έφη Χάρρυ Κλυν!

Π. Πόντικας.

κυκλοφορεί το νέο cd του Thom Yorke

συνεχίζουν τις πρωτοποριακές κινήσεις τους τα μέλη του συγκροτήματος Radiohead στον τρόπο προώθησης του μουσικού τους προϊόντος. πριν από δέκα χρόνια περίπου το συγκρότημα προσέφερε το cd του In Rainbows στη τιμή που επέλεγε ο αγοραστής να πληρώσει (pay-what-you-want)
τώρα ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Thom Yorke προσφέρει τη δεύτερη σόλο δουλειά του  Tomorrow's Modern Boxes μέσω του Bit Torrent στη σχεδόν συμβολική τιμή των 6 δολαρίων. η τιμή ενός cd στις ΗΠΑ είναι γύρω στα 20 δολάρια.
"είναι ένα πείραμα για να δούμε αν ο κόσμος είναι έτοιμος να παρακάμψει τους μηχανισμούς του συστήματος" δήλωσε ο τραγουδιστής "αν αυτό το πείραμα πετύχει θα είναι ο ιδανικός τρόπος ώστε ο έλεγχος της διακίνησης πνευματικής περιουσίας να περάσει στα χέρια των δημιουργών χωρίς την ανάγκη ύπαρξης μεσαζόντων"
θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την εξέλιξη του πειράματος. πάντως για την ιστορία μετά το πείραμα του In Rainbows το συγκρότημα επέστρεψε στους παραδοσιακούς τρόπους προώθησης και διανομής.
επίσης για τους ριψοκίνδυνους πειρατές το cd του Yorke διατίθεται ήδη δωρεάν.

Γιώργος Τρίκερι

Touch Of Evil

''Αν θες θέλεις να απαλλαχτείς από τις κακές σου προδιαθέσεις, πρέπει να αποφύγεις τις κακές συναναστροφές...'' είπε κάποτε ένας φιλόσοφος...
''Δεν είμαι κακιά απλώς με σχεδίασαν έτσι'' Όλοι θυμόμαστε την ατάκα αυτή από την ταινία ''Ποιος παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ. Ο ''Τρελός'' του Hollywood Τζακ Νίκολσον κάποτε δήλωσε '' Όταν εμείς κάνουμε λάθη, το αποκαλούμε ''κακό'', όταν όμως ο Θεός κάνει λάθη, το αποκαλούμε ''φύση''! Σίγουρα το καλό είναι πιο δύσκολο από το κακό. Η δημιουργία είναι πιο δύσκολη από την καταστροφή. Τι ορίζουμε όμως καλό και τι κακό;  Ο ''κακός'' πάντα μια ιδιαίτερη γοητεία! Έτσι και στην έβδομη τέχνη ο ''κακός'' χαρακτήρας είναι γεμάτος από αντιθέσεις, συχνά αναπτύσσει κοινωνικές, υπαρξιακές, ψυχολογικές και καταστροφικές απόψεις. Δοκιμάζει τα όρια της ηθικής μας αλλά και της αντοχής μας! 
Πως να ξεχάσω τον ανατριχιαστικό Ρόμπερτ Ντε Νίρο στην ταινία ''Δαιμονισμένος Άγγελος'' του Άλαν Πάρκερ με συμπρωταγωνιστή τον Μίκι Ρούκ. Σε μια συνέντευξη του κάποτε ο Μίκι Ρούκ δήλωσε πως στην περίφημη σκηνή που ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο κρατάει ένα αυγό και το τρώει κοιτάζοντας τον ανατρίχιασε τόσο που θεώρησε πως είχε απέναντι του τον διάβολο! Πως να ξεχάσω τον Χένρι Φόντα στην ταινία ''Κάποτε στη Δύση'' του 'μεγάλου'' Σέρτζιο Λεόνε, ο οποίος μετατρέπεται για τις ανάγκες του ρόλου στον απόλυτο κακό και μάλιστα σκοτώνει ένα μικρό παιδί από την πρώτη κιόλας σκηνή που εμφανίζεται! Βέβαια δεν θα ξεχάσω και τον Λι Βαν Κλιφ τον περίφημο κακό της διάσημης παρέας που είχε και καλούς αλλά και άσχημους!
Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Κέβιν Σπέισι στο ''Se7en'' που καθάρισε όσους θεωρούσε γρανάζια του ''συστήματος''! Έχοντας επίγνωση των όσων έκανε ο Κέβιν Σπέισι μας σύστησε έναν ''δολοφόνο'' που αδιαφορούσε πλήρως για τα λεφτά και ότι έκανε το έκανε απλώς γιατί ήθελε να αλλάξει τον κόσμο! Και στους ''Συνήθεις Ύποπτους'' όμως άφησε να αιωρείται το όνομά του! Keyser Soze!
Τα μόλις δέκα επτά λεπτά του Άντονι Χόπκινς στη ''Σιωπή των Αμνών'' του χάρισαν επαξίως τον τίτλο του πιο κακού χαρακτήρα στην ιστορία του κινηματογράφου! Χάνιμπαλ Λέκτερ! Από τότε καμία ψυχανάλυση δεν είναι πια η ίδια! Ο Τζακ Νίκολσον στην ταινία ''Λάμψη'' του Στάνλει Κιούμπρικ μας χάρισε ίσως μια από τις πιο μεγάλες ερμηνείες του στην ιστορία του κινηματογράφου! Μια παλιότερη συμπρωταγωνίστρια του η Λουίζ Φλέτσερ στην ταινία ''Στη φωλιά του Κούκου'' μας έκανε να την αντιπαθήσουμε τόσο πολύ, εγώ ακόμα δεν ξέρω ποια ''αντιπαθώ'' περισσότερο, την Λουίζ Φλέτσερ η την Κάθυ Μπέιτς στο ''Misery''. Για ρωτήστε και τον Τζέιμς Κάαν τι είχε τραβήξει! 
Τζό Πέισι! Θα πρέπει να αφιερώσω πολλές παραγράφους για τον κύριο αυτόν! Ποιος δεν θυμάται τις ερμηνείες του στα ''Καλά Παιδιά'' του Μάρτιν Σκορτσέζε ή στο ''Καζίνο'' πάλι του Μάρτιν....! Τον Έντ Χάρις στον ''Βράχο'' πιο πολύ τον συμπαθήσατε παρά τον μισήσατε! Όπως και τον ''συνάφελφο'' του τρομοκράτη Άλαν Ρίκμαν στην ταινία ''Πολύ σκληρός για να πεθάνει''. Αλλά αυτόν που σίγουρα λατρέψατε διότι κακά τα ψέμματα όλοι μας κρύβουμε έναν Tyler Derden είναι ο Μπράντ Πιτ στο ''Figth Club''. Εδώ θα μπορούσα να προσθέσω και τον Alex από το ''Κουρδιστό Πορτοκάλι'', φιγούρες που ταυτιστήκατε ενδεχομένως διότι σας προβλημάτισαν και σας έβαλαν σε σκέψεις ως προς τους καθημερινούς σας συμβιβασμούς!!!
Δεν έχει τελειωμό αυτό το άρθρο! Μπορώ να γράψω εκατό δέκα πέντε σελίδες για τους πιο ''κακούς'' στην ιστορία του κινηματογράφου! Ο Ντένις Χόπερ στο ''Μπλέ Βελούδο'', Ο Αλ Πατσίνο στον ''Νονό'', ο Άντονι Πέρκινς στο ''Ψυχώ'', Ο Κρίστοφερ Λί (για όπου και αν έπαιξε), και σίγουρα ο Χιθ Λέτζερ για την ερμηνεία του ως Τζόκερ που του χάρισε  και το Όσκαρ (έστω και μετά θάνατο). Ένας Τζόκερ φόβος και τρόμος. ''Είμαι ο κακός που αξίζει να έχει αυτή η πόλη, που αξίζει να με σέβεται γιατί θα φέρω την Αναρχία που τόσο πολύ επιζητεί'' θα πει προς το τέλος της ταινίας. Σίγουρα επηρέασε κάποιους αυτός ο χαρακτήρας – μην ξεχνάτε το μακελειό στο Ντένβερ- αλλά είπαμε για κάποιους η ''τέχνη'' δοκιμάζει τα όρια και τις αντοχές τους, από μια άποψη, το καλό ίσως και να είναι άβολο για κάποιους....

Π. Πόντικας.

η μικρή ζωγράφος

ο αυτισμός είναι μια νευρολογική διαταραχή για την οποία λίγα ξέρουμε και ακόμα λιγότερα καταλαβαίνουμε. επηρεάζει την ικανότητα ενός ατόμου να συμμετάσχει σε διάφορες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις που εμείς οι υπόλοιποι θεωρούμε αυτονόητες. 
η πεντάχρονη Iris Grace από το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένα παράδειγμα από τα απροσδόκητα δώρα που προσφέρει η συγκεκριμένη διαταραχή ως ένα από τα συμπτώματα της. εξαιρετική εστίαση και προσοχή στη λεπτομέρεια.
η μικρή Iris παρακολουθεί μαθήματα λογοθεραπείας γιατί η λεκτικές της δεξιότητες είναι αντίστοιχες με ενός παιδιού δυο ετών.
οι γονείς της επίσης την ενθάρρυναν να ασχοληθεί με την ζωγραφική μέσα στα πλαίσια της θεραπείας της.

"εκεί ανακαλύψαμε πως έχει μια απίστευτη διάρκεια συγκέντρωσης περίπου δυο ωρών κάθε φορά που ζωγραφίζει. ο αυτισμός της έχει δημιουργήσει ένα ύφος της ζωγραφικής που δεν έχω δει ποτέ σε ένα παιδί της ηλικίας της. έχει μια εκπληκτική κατανόηση των χρωμάτων και πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους" δήλωσε η μητέρα της η οποία , όπως και εμείς άλλωστε, περιμένει να δει ποια θα είναι η καλλιτεχνική εξέλιξη της κόρης της.

πηγή: boredpanda.com

για περισσότερες πληροφορίες πάτησε εδώ.

το μυστικό της

Shae DeTar

Μέρες και νύχτες ατέλειωτες
έψαξα
Ένα μυστικό- στα κουτάκια
σου
Μια ωραία εικόνα να την
ντυθώ
Μια καλή κουβέντα να την
ονειρεύομαι
Άνοιξα όλα τα βιβλία για μια
συνταγή
Άνοιξα και τα παράθυρα να
δεις
Τον ήλιο που σου έχω
χαρίσει
Και ένα κύμα για να
φεύγεις
Ούτε τζούρα δεν
κατέβηκες
Στο γυάλινο πατάρι σου προσπάθησα να
ανέβω
Αλλά δεν μπήκα.
Ποτέ
Τα φτερά μου δεν
χώρεσαν
Σε χαιρετούσα από εδώ
κάτω
Όταν ξημέρωσε μια
μέρα
Που έκοψα τα φτερά, πήδηξα στις
ταράτσες
Και κάθισα στο
σύννεφο.
‘ Το βρήκα’ φώναξα
Σιωπή πια σιωπή
Μόνο τα βλέφαρα μου ακούω που
ανοιγοκλείνουν
Και τα χάρτινα φτερά μου- πια – όταν
φυσάει.

Μαρίνα Οζόριο

Έρωτας και Χρόνος

The Teacup by Catrin Welz Stein

Από το χρόνο και τον έρωτα να γλυτώσουμε δε μπορούμε. Είτε κάτω από τη γη κρυφτούμε, είτε κάνουμε τους τρελούς, είτε αρχίσουμε τις προσευχές και τα λιβανίσματα, το σώμα και η ψυχή είναι θηράματα αξιόλογα για το χρόνο και τον έρωτα, εξίσου και για τα δυό. Και τα λαβώματά τους είναι το ίδιο αήττητα από τον άνθρωπο. Με κανένα μαντζούνι ή γιατρικό δε μπορείς να ξεχάσεις έρωτα ή να ξεμπλέξεις από το χρόνο. Πως μπορεί να κρύψει το φουντωμένο πρόσωπο μια νεαρή ερωτευμένη ή ένας άνδρας πληγωμένος να παύσει δυο κρεμασμένες σταγόνες από τις κόγχες των ματιών του; Ή μήπως μπορεί κανείς να σκεπάσει δυο χαρακιές στο μέτωπο και άλλες τόσες γύρω από τα χείλη; Ούτε ο πιο σπουδαίος Θεός δε μπορεί να τα νικήσει. Και αν κανείς λέει πως είναι κατακτητής του έρωτα και του χρόνου, έχει μπλέξει σε μια αυτολατρεία καταστροφική και απερίσκεπτη.

Βέρα J. Φραντζή

για να επισκεφτείς το blog της Βέρας πάτησε εδώ. 

Cine News 20 Σεπτεμβρίου

Γεια σας! Τι μου κάνετε; Εγώ δεν μπορώ να κοιμηθώ με τίποτα! Αν έχετε να μου προτείνετε τρόπους αντιμετώπισης της αϋπνίας είμαι όλος αυτιά!
Τι έγινε το ''κάψαμε''εχθές; Πως περάσατε στην Lady Gaga; Εγώ να δείτε τι έπαθα! Μπέρδεψα τα στάδια! Αντί να πάω στο Ο.Α.Κ.Α πήγα στο Καυτατζόγλειο! Πόσο χαρούμενος είμαι, μα πόσο; Matt Damon & Paul Greengrass επιστρέφουν στον ''Bourne''! Πάμε ρε παιδιά! Τρελαίνομαι! Έχουμε και το πρώτο trailer για το ''Big Eyes'', του Tim Burdon. Ο Σκηνοθέτης ''ζωγραφίζει'' το χρονικό ενός καλλιτεχνικού σκανδάλου!!! ''A Most Violent Year'', o J.C. Chandor επιστρέφει με μια ταινία που θυμίζει λίγο Scorsese..λίγο όμως! Τι θα γίνει ρε παιδιά με το true detective; Θα αποφασίστε για το casting; Νέα ονόματα ακούστηκαν για τη σειρά! Μπείτε στην επίσημη ιστοσελίδα της σειράς και διαβάστε τα, βαριέμαι να τα γράφω!
Στις 25/09 θα έχουμε μία υπερδραστήρια Πέμπτη, με οκτώ νέες κυκλοφορίες παρακαλώ! Έτσι στις κινηματογραφικές αίθουσες θα δείτε να ξεχωρίζουν σίγουρα το ''Nymphomaniac'' του δογματικού Λαρς Φον Τρίερ, αλλά έχουμε και ελληνικό ενδιαφέρον στην νέα ταινία του Αθανάσιου Καρανικόλα, ''Στο Σπίτι'', το οποίο βραβεύτηκε στην Μπερλινάλε, έχουμε και μια ανεξάρτητη ταινία από την εγγονή παρακαλώ του Φράνσις Φορντ Κόπολα, τι dna είναι αυτό στο σόι; Όλοι με μια κάμερα στο χέρι....Έχουμε και την Αδελφή της Κάρλα Μπρούνι, Βαλέρια, να γράψει, να πρωταγωνιστεί και να σκηνοθετεί την ταινία ''Ένας Πύργος στην Ιταλία'', χαμός! Πως την έλεγαν εκείνη την ελληνική ταινία''Μια Ιταλίδα από Την Κυψέλη'', άσχετο αλλά μου 'ρθε! ''The Equalizer'' περιπέτεια με τον Ντένζελ Ουάσινγκτον, ''The Guest'', να και ένα θριλεράκι στην παρέα μας,''Ο Αξέχαστος μήνας''& ''Το Παιδί με την κουρδιστή καρδιά'', συμπληρώνουν το παζλ των ταινιών που θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον σας.
Σήμερα είναι Παγκόσμια ημέρα εθελοντικού καθαρισμού των ακτών – εγώ κατέβηκα στο Φάληρο να ενισχύσω στην προσπάθεια αλλά για να καθαριστεί η περιοχή θέλει δέκα αιώνες και κάτι μήνες οπότε πήγα για τσίπουρα – πρωινιάτικα; - επίσης είναι παγκόσμια ημέρα ελεύθερου λογισμικού, - Linux καλεί Mozilla- over! Πριν πενήντα τέσσερα χρόνια εγκαινιάστηκε στην Θεσσαλονίκη το φεστιβάλ Κινηματογράφου. Ο Γιάννης Σμαραγδής είναι ο τελευταίος Πρόεδρος του φεστιβάλ, ο οποίος και παραιτήθηκε για να αφοσιωθεί στα γυρίσματα της νέας του ταινίας με θέμα την Αμφίπολη έπειτα από προτροπή του καλού του φίλου Αντώνη....το σενάριο θα γράψει ο Άδωνις & την μουσική επιμέλεια η Ευγενία...(θα μπορούσαν όλα αυτά να ισχύουν μη το γελάτε). Μία μέρα σαν και αυτή γεννήθηκε η Σοφία Λόρεν ενώ μία μέρα σαν και αυτή μας ''άφησε'' ο Γιώργος Σεφέρης....
''...Στα λιμάνια την Κυριακή σαν κατέβουμε να ανασάνουμε, βλέπουμε να φωτίζονται στο ηλιόγερμα σπασμένα ξύλα, από ταξίδια που δεν τέλειωσαν σώματα που δεν ξέρουν πια πως να αγαπήσουν...''
Σήμερα στην παράγραφο ''cult & classic'', θα σας προτείνω την πιο φιλόδοξη παραγωγή που ''γέννησε'' ποτέ το κίνημα του γερμανικού εξπρεσιονισμού, την ταινία ''Metropolis'', περισσότερες πληροφορίες για την ταινία όταν την δείτε! Δείτε και κάτι μόνοι σας όλα εγώ θα σας τα λέω!
Μην ξεχάστε να ψηφίστε την καλύτερη ευρωπαϊκή ταινία της χρονιάς! Η ώρα του People's choice award έφτασε για την ευρωπαϊκή ακαδημία κινηματογράφου , όπου μπορείτε να συμμετάσχετε και εσείς για να αναδείξατε την καλύτερη ταινία. Επίσης να πάτε στην ταινιοθήκη της Ελλάδος σήμερα 20/09 και ώρα 21.00 να δείτε την ''Επέλαση των Απάτσι'' και μετά για βρώμικο στην πλατεία! Δύο εκκεντρικοί καλλιτέχνες επιστρέφουν! Ο Ένας από την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου στην Ακτή Πειραιώς σας παρουσιάζει το '' Guantanamo Club'', Ο Τζίμης Πανούσης θα σχολιάσει και θα σατυρίσει όσους πάτε να τον δείτε, και ο άλλος στις 5 Δεκεμβρίου στο γήπεδο Tae KwoDo θα σου πει πολύ απλά ''World peace is none of your business'', O Morrissey σε μεγάλα κέφια! Bigmouth strikes again....
Ατάκα της εβδομάδας που πέρασε: Παιδιά πολλές ατάκες διεκδικούν την ατάκα της εβδομάδας! Ίσως η ατάκα ''Άνγκελα, ο Αλέξης προηγείται δέκα μονάδες, τι να κάνω;'' θα μπορούσε σε έναν ''φανταστικό''κόσμο να είναι πρώτη με διαφορά! Καλό Σαβ/κο, καλά να περάσετε σε ότι και αν κάνετε και καλές νύχτες κινηματογραφικές σε όλους σας.

Π. Πόντικας.

Μόμπι

το όνειρο είναι πάντα το ίδιο. κάθομαι σε ένα πράσινο παγκάκι κάπου σε μια παραλία. δίπλα μου κάθεται μια ξανθιά. τα νύχια της είναι υπερβολικά μακριά και υπερβολικά ροζ. κρατάει ένα κουτάκι μπίρας. χτυπάει το νύχι του δείκτη πάνω στο κουτάκι σαν μετρονόμο. πινγκ-πινγκ.
στο διπλανό παγκάκι δύο ηλικιωμένοι παίζουν ντάμα. ο ένας καπνίζει άφιλτρα, κρατάει  το κόκκινο πακέτο με τη ζωγραφιά της κοπέλας με τις ξανθιές μπούκλες. έχει φυλακόβια τατού στα μπράτσα και μια άσχημη ουλή στο δεξί του μάγουλο. έρχεται μια δεύτερη ξανθιά. έχει βγάλει τον σκύλο της βόλτα. είναι ένας από αυτούς τους μαλλιαρούς σκύλους με τη μπλε γλώσσα.
 η καινούργια ξανθιά κάθεται δίπλα στη ξανθιά-μετρονόμο. ο σκύλος ξαπλώνει κάτω από το παγκάκι.
ο ηλικιωμένος ανάβει τα άφιλτρα το ένα μετά το άλλο. είναι αγχωμένος με τη τροπή της παρτίδας ή με κάτι άλλο. η ξανθιά-μετρονόμος κάνει ένα κλικ προς εμένα για να κάνει χώρο για τη φίλη της. τα γόνατα μας αγγίζονται. η ξανθιά γυρίζει και με παρατηρεί για πρώτη φορά. χαμογελάει και μου συστήνεται ως Τζένη. μου συστήνει τη φίλη της ως Μέλανι. μου συστήνει και τον σκύλο.
-Μό-μπι, έτσι το λέει σπάζοντας τις συλλαβές. είναι τσοου-τσόου. θέλεις μια μπίρα? Μό-μπι σαν τον μουσικό, τον Νεουορκέζο. αυτόν που έχει γράψει το porcelain από το Beach με τον ΝτιKάπριο. ήταν η τελευταία βιντεοκασσέτα που είχαμε νοικιάσει στο εξοχικό των γονιών μου ένα καλοκαίρι. αυτή και το Ποκαχόντας.
η Τζένη μιλούσε με την ταχύτητα του ήχου, ίσως και λίγο πιο γρήγορα. χωρίς το νύχι της να χάνει ούτε ένα μπιτ πάνω στο κουτάκι.πινγκ-πινγκ.
-η Μέλανι λάτρεψε το τραγούδι. είχαμε πάρει και το Λεόν με την Νάταλι Πόρτμαν και τον Ζαν Ρε-νό. όταν νοίκιαζες δύο βιντεοκασσέτες έπαιρνες μια δώρο. εμείς θέλαμε να πάρουμε τον "Ψαλιδοχέρη" με τον Τζόνι Ντεπ. η Μέλανι κι εγώ λατρεύουμε Τζόνι Ντεπ. ο Μίλτος που δούλευε στο βίντεο κλαμπ επέμενε να πάρουμε το Λεόν. ο Μίλτος ήταν καψούρης μαζί μου. πινγκ-πινγκ.
-πολύ καψούρης. έβαζε τις βιντεοκασσέτες σε μια τσάντα και έριχνε μέσα πέντε-έξι σακουλάκια Haribo χωρίς να μας χρεώνει. έτσι εκδήλωνε τον εφηβικό του έρωτα ο γλυκούλης Μιλτιάδης. θέλει να γίνει σηνοθέτης, είχε διαβάσει ότι ο Ταραντίνο πριν γίνει ... you know ο Ταραντίνο δούλευε σε βίντεο κλαμπ. πινγκ-πινγκ. θα γυρίσει μια ταινία μικρού μήκους και μου ζήτησε να παίξω. ο Μίλτος, όχι ο Ταραντίνο. είπε ότι πρέπει να κάνω μια γυμνή σκηνή. μέσα σε μια μπανιέρα. είπε ότι οι ρώγες μου θα κρύβονται από το αφρόλουτρο. θα είναι πολύ καλλιτεχνικό, σαν το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι. δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό.
  ο γέρος με τα τατού έχει χάσει το ενδιαφέρον του για τη ντάμα και είχε στρέψει όλη τη προσοχή στην ιστορία της Τζένης. απο τον ιδρώτα που σχηματίζοταν στο κούτελο του είμαι σίγουρος ότι την φαντάζοταν στη μπανιέρα χωρίς το αφρόλουτρο.
-δεν με πειράζει λατρεύω το στήθος μου. θα το κάνω, όχι τίποτε άλλο να βγάλω και την υποχρέωση για όλα τα haribo. η Μέλανι κι εγώ λατρεύουμε haribo.
η Μέλανι είναι κωφάλαλη ή πολύ ντροπαλή. είχε βγάλει ένα μπλοκάκι και κάτι σχεδίαζε. κάθε τόσο χάιδευε το τεράστιο κεφάλι του Μο-μπι. προσπαθησα να της αποσπάσω τη προσοχή αλλά ήταν αφοσιωμένη στο σχέδιο της. η Τζένη συνεχίζει ακάθεκτη.
- ο Μίλτος εκνευρίζεται όταν τον λέω Μίλτο. (μιμείται αντρική φωνή) Μιλτιάδη με λένε. είναι λέει ένας ένδοξος αρχαίος στρατηγός ή συνταγματάρχης. δεν θυμάμαι. και μένα με λένε Τζένη. δεν θα μπορούσα όμως να κάνω καριέρα ως Ευγένια. εκτός αν γινόμουν νοσοκόμα ή ... αρχαιόλογος. θα γίνω χορεύτρια, σαν την Νάταλι Πόρτμαν σε εκείνη τη ταινία με τους κύκνους που έχει τη σκύλα μάνα και τρελαίνεται στο τέλος. δεν με πειράζει να αρχίσω με τον κινηματογράφο όμως. ο Μίλτος λέει ότι θα πάμε στο φεστιβάλ της Δράμας. δεν ξέρω που είναι αυτό αλλά ο Μίλτος λέει  ότι θα μου αρέσει είναι βόρια και έχει χιόνι.  η Μέλανι κι εγώ λατρεύουμε χιόνι. σήκω Μέλανι, πρέπει να πηγαίνουμε.
σαν υπάκουο στρατιωτάκι η Μέλανι σηκώθηκε σέρνωντας το λουράκι του Μόμπι. αυτό το κορίτσι με είχε ξετρελάνει με την κατατονική της γοητεία. ήρθε και μου έσφιξε το χέρι  χωρίς καν να σηκώσει  το βλέμμα της. η χειραψία της όμως ήταν σφιχτή και σταθερή, σχεδόν αντρίκια. πήγα να σφίξω και το χέρι της Τζένης και αυτή μου έδωσε το άδειο κουτάκι της μπίρας.
ο γέρος έρχεται και στέκεται δίπλα μου. η Τζένη καθώς απομακρύνονται συνεχίζει να αναπτύσει τις θεωρίες της για τη τέχνη, τους άντρες, τα πολύχρωμα ζελεδάκια, το σύμπαν. ένα σύμπαν που σίγουρα δημιουργήθηκε για να την υπηρετεί και να την ακούει. η Μέλανι δίπλα της βαδίζει σιωπηλή με απαλά βήματα σαν να μην θέλει να πληγώσει τη γή που πατάει. βήματα χορευτικά που ακολουθούν ένα ρυθμό που μόνο αυτή ακούει. δεν αντέχω να την βλέπω να χάνεται. θέλω να τρέξω ξοπίσω της, να της πω ότι λατρεύω κι έγω το χιόνι, να της ζουλήξω το μπράτσο με δύναμη για να ακούσω κάποιο ήχο να βγαίνει από το στόμα της. δεν το κάνω. κάποιες γυναίκες είναι για να χάνονται. για να έχεις μετά μια ζωή να μετανιώνεις που τις άφησες να χαθούν.
κοιτάω τη παλάμη μου και βλέπω το χαρτάκι που ζωγράφιζε η Μέλανι. πριν προλάβω να το ξεδιπλώσω, να διαβάσω το χρησμό της βουβής μάγισσας, ο γέρος το αρπάζει και το κάνει μια μπουκιά. θέλω να τον αρπάξω από το λαιμό να τον αναγκάσω να το φτύσει αλλά το έχει καταπιεί ήδη.

ξυπνάω και κατευθύνομαι στη κουζίνα. πετάω στο μπλέντερ σταφύλια, ένα καρότο και στύβω ένα ρόδι. είναι άγουρο και δεν έχει ακόμα αυτό το έντονο χρώμα πηχτού αίματος. η ματιά μου πέφτει στο τραπέζι. στη μέση του το κόκκινο πακέτο με τα τσιγάρα του γέρου. έχω τέσσερα χρόνια να βάλω τσιγάρο στο στόμα μου αλλά αυτή τη στιγμή λαχταράω ένα. ανοίγω το πακέτο. μέσα του βρίσκω διπλωμένο το χαρτάκι της Μέλανι.
"θα με θυμάσαι όταν ξυπνήσεις?"

Γιώργος Τρίκερι

Καθαριότητα

Η δασκάλα έλεγε
Πάντα
Πως η καθαριότητα
Είναι
Μισή αρχοντιά
Η μαμά σας
Θα κόβει τα νύχια
Ο κουρέας τα μαλλιά
Όσο για το μυαλό σας
Μου δώσαν ειδικό ψαλίδι
Να σας το παίρνω
Πάντα σύρριζα.

Αργύρης Μαρνέρος

Ο Αργύρης Μαρνέρος γεννήθηκε στο Δοξάτο της Δράμας. Τέλειωσε το γυμνάσιο του χωριού του το 1960 και την άλλη χρονιά -σχεδόν με το πρώτο μεταναστευτικό κύμα- φεύγει για τη Δυτ. Γερμανία. Δουλεύει σε διάφορα εργοστάσια και το βράδυ παρακολουθεί μαθήματα γλώσσας. Το 1968 αρχίζει σπουδές Γερμανικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ο χώρος του Πανεπιστημίου και οι λογοτεχνικοί κύκλοι τον φέρνουν για πρώτη φορά σε μια ουσιαστική επαφή με τα ελληνικά λογοτεχνικά ρεύματα. Το 1972 τυπώνει την πρώτη του ποιητική συλλογή «ΚΑΣΤΑΝΑ», και τρία χρόνια αργότερα τον «ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΘΑΛΑΜO». Αμέσως μετά ακολουθεί ο «ΥΠΟΝΟΜΟΣ». Γρήγορα καταλαβαίνει πως τα βιβλιοπωλεία πουλάνε μόνο αυτά που θέλουν τα γνωστά κυκλώματα, γι' αυτό κατεβάζει τα βιβλία του στο πεζοδρόμιο, σε συναυλίες, σε μπουάτ. Το 1977 παίρνει το πτυχίο της Γερμανικής φιλολογίας. Τυπώνει την τέταρτη ποιητική συλλογή του «ΔΙΑΣΤΟΛΗ» και κατεβαίνει στην Αθήνα. Φοιτά στην ανωτέρα σχολή ξεναγών, από την οποία παίρνει το δίπλωμά του το 1978. Από τότε, μέχρι σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα σαν ξεναγός. Την άνοιξη του 198Ο, τυπώνει το «ΗΟΜΟ TOURISTICUS» και την ίδια χρονιά, το φθινόπωρο, την έκτη ποιητική συλλογή του «ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΣΤΕ». Το 1985 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή «ΟΙ AΡΧΟΝΤΕΣ». 

βιογραφικό σημείωμα από το www.doxato-athina.gr

ευχαριστώ Φίλη.

Ο Λύκος, οι X-MEN & οι άλλοι..

Βρισκόμαστε στα μισά του Σεπτέμβρη, σιγά – σιγά θα αρχίσουν να βγαίνουν οι ''καλές'' ταινίες που θα πρωταγωνιστήσουν στα Oscars του 2015, όμως έχω την ανάγκη να κάνω μια αναδρομή στους προηγούμενους μήνες και να θυμηθώ τι είδαμε! Έχω γράψει και σε παλιότερα άρθρα μου σχεδόν για όλες τις ταινίες του 2014, κάνοντας σχόλια – πάντα με χιούμορ & αγάπη- όμως είναι κάποιες ταινίες που μου ξέφυγαν!!!
The Grand Budapest Hotel. Αγγλογερμανική ταινία, σε σκηνοθεσία Wes Anderson, με πλούσιο casting όπως τους Ralph Fiennes, F. Murray Abraham, Jude Law κ. λ. π. Ο αινιγματικός κ. Μουσταφά αφηγείται σε ένα νεαρό συγγραφέα την ιστορία του και το πώς ξεκίνησε να δουλεύει την περίοδο του Μεσοπολέμου ως bell boy στο πολυτελές αλπικό ξενοδοχείο «Grand Budapest», του οποίου είναι τώρα ιδιοκτήτης του. Η ευρωπαϊκή ιστορία του πρώτου μισού του 20ου αιώνα αναβιώνει μέσα από μια ντελικάτη, παραμυθένια σάτιρα, γεμάτη χρώματα, λογοτεχνικές & σινεφίλ αναφορές. Όλα περιστρέφονται γύρω από έναν πίνακα ζωγραφικής, σαν να θέλει ο σκηνοθέτης να μας πει πως μια ήπειρο σαν την Ευρώπη κουβαλά την ιστορία της σαν πολιτιστικό θησαυρό! (βασικά αυτός μας λέει και το αποτέλεσμα είναι αρκετά συγκινητικό)
Το Μικρό Ψάρι. Ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία Γιάννη Οικονομίδη, με τους Βαγγέλη Μουρίκη, Βίκυ Παπαδοπούλου κ. λ. π. Ο Στράτος δουλεύει νυχτερινός σε ένα αρτοποιείο, ενώ παράλληλα εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Με τα λεφτά οργανώνει την απόδραση του Λεωνίδα από τη φυλακή, θέλοντας να ξοφλήσει το χρέος του προς τον άνθρωπο στον οποίο χρωστά τη ζωή του. Μία γκανγκστερική, αστυνομική περιπέτεια, όπου ένας άνθρωπος παλεύει για την προσωπική του λύτρωση και αξιοπρέπεια. Πέρα από τις ερμηνείες και τους χαρακτήρες βασικός πρωταγωνιστής παραμένει το ΧΡΗΜΑ!!! Το Μεγάλο Ψάρι τρώει το Μικρό; Στον καταραμένο τόπο οι μαϊμούδες προεστοί......
The two faces of January. Παραγωγής Γαλλίας, Βρετανίας & Αμερικής, σε σκηνοθεσία Hossein Amini, με τους Viggo Mortesen, Kirsten Dunst & Oscar Isaac. Αν ζούσε ο Χιτσκοκ θα σας έπαιρνε με τις πέτρες! Παλιομοδίτικο θρίλερ, πολλά κενά, καμία σκηνή δράσης! Ωραία πλάνα από Ελλάδα, δείτε το όσο ακόμα υπάρχουν τζιτζίκια, γιατί αν την δείτε χειμώνα θα κρεμαστείτε με την κουβέρτα!
Ο Απρόβλεπτος κ. Σπιβετ. Με συγκίνησε δεν θα το κρύψω!! Η νοημοσύνη των ενηλίκων συνδυάζεται με την παιδική αθωότητα σε ένα όμορφο road – film αλλά μέχρι εκεί! Όχι παραπάνω! Εκεί!
Locke. Του Steven Knigth, που μας έχει χαρίσει ΤΑΙΝΙΑΡΕΣ! Πρωταγωνιστεί ο πολλά υποσχόμενος ηθοποιός Tom Hardy – ήδη έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του σε ωραίες ταινίες – δίνοντας ακόμα μία ενδιαφέρουσα ερμηνεία σε μία ταινία η οποία εξελίσσεται σε ένα μόνο χώρο (ένα αμάξι) και με την κάμερα αποκλειστικά σημαδεμένη στον πρωταγωνιστή! Μία κούρσα 85 λεπτών κόντρα στο χρόνο, με την πλοκή να θέλει τον Hardy να οδηγεί μόνο ένα αυτοκίνητο και να μιλάει στο τηλέφωνο. Η ένταση μεγαλώνει και μαζί και η περιέργειά μας για το τι θα δούμε παρακάτω!!! Σας την προτείνω ανεπιφύλακτα. Κλάμα θα πέσει στο τέλος της ταινίας να είστε σίγουροι αλλά ελπίζω όχι επειδή σας την πρότεινα!!!
Ochos Apellidos Vascos. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ αλλά Ισπανικά! Το ξέρω είμαι κυνικός αλλά γέλασα με την ψυχή μου – ρωτήστε και την διπλανή μου-  θα περάσετε ωραία όσο ακόμα υπάρχουν τζιτζίκια, αν το παίζει σε κανένα θερινό τολμήστε το! Τι και αν είμαστε διαφορετικοί κόσμοι; Η έλξη θα είναι ακόμα πιο μεγάλη! 
Enemy. Τώρα εδώ τι να σας πω! Διεκδικεί τον τίτλο της πιο ''περίεργης'' ταινίας της χρονιάς! Αφού τα έβαλα κάτω, έστριψα τσιγάρο, σκέφτηκα 7522 εκδοχές για τον πρωταγωνιστή και την ιστορία του, αποφάσισα να σας την προτείνω να την δείτε και εσείς και μετά να την κράξουμε όλοι μαζί!!! Ο Ανταμ, καθηγητής πανεπιστημίου, που μάλλον θέλει να λήξει τη σχέση με τη φίλη του, βλέπει ένα βράδυ έναν ηθοποιό σε ταινία που του μοιάζει καταπληκτικά και κυριεύεται από την ιδέα να τον γνωρίσει. Τι κάνει ο άνθρωπος για να χωρίσει;;; Τελικά η ατάκα ''θέλω να μείνω μόνος να σκεφτώ, μάλλον δεν σου αξίζω...'' δεν πιάνει στις μέρες μας!!!
Πάντως η καλύτερη ταινία που είδα με διαφορά τους τελευταίους μήνες είναι η X-MEN Days of future past!!! Μου άρεσε βρε αδερφέ! Φυσικά καλύτερη ταινίας της χρονιάς παραμένει – για μένα- Ο Λύκος...Για να δούμε πως θα κλείσει η χρονιά κινηματογραφικά αλλά....είπαμε ο Λύκος!!!

Π. Πόντικας.

Cine News 14 Σεπτεμβρίου

Καλησπέρα, καλησπέρα τι κάνετε; Αντίστροφη μέτρηση για τις 20ες Νύχτες Πρεμιέρας, οι οποίες φέτος θα προβάλλουν συνολικά 241 ταινίες – αριθμός ρεκόρ ταινιών- από κάθε γωνιά του κόσμου. Κυκλοφόρησε και το νέο, συλλεκτικό, τεύχος του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ, με αξέχαστα κείμενα, θρυλικές στήλες, φωτογραφίες, τρέξτε να το αγοράσετε γιατί σας περιμένουν και άλλες εκπλήξεις! Ο Paul Greengrass σκηνοθετεί τον Di caprio και τον Jonah Hill στην νέα του ταινία, βασισμένη σε αληθινή ιστορία  άρθρου ''Ballad of Richard Jewell''. Τρεις μήνες πριν την κυκλοφορία της νέας ταινίας του Ridley Scott,''Η Έξοδος – Θεοί και Βασιλιάδες'', μπείτε στην ιστοσελίδα cinemag.gr να δείτε πρώτοι τα γυρίσματα και τα παρασκήνια! Νέο trailer για την ταινία ''The Judge'', το οποίο έχει μπερδέψει τους κριτικούς που ή θα του δώσουν όσκαρ ή θα το θάψουν όσο δεν πάει, ενώ έχουμε τις πρώτες εικόνες και από την νέα ταινία του ''ελέφαντα'' Gus Van Sant με πρωταγωνιστή τον Matthew McConaughey.
Για πάμε να δούμε ποιες ταινίες θα μας απασχολήσουν τη ερχόμενη Πέμπτη 18/09. Ήσυχη θα είναι λοιπόν η νέα βδομάδα κινηματογραφικά με μόλις τέσσερις νέες ταινίες αφού οι Νύχτες Πρεμιέρας παραδοσιακά επισκιάζουν τις όποιες νέες κυκλοφορίες. Μία περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας ''Ο Λαβύρινθος'', ένα θρίλερ με την Νικόλ Κίτμαν (πρόσφατα έχασε τον Πατέρα της κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες) ''Αμνησία'',μια ταινία Zombie – Movie ''The Battery'' και ''Barbie, Στο μυστικό Βασίλειο'' η ταινία που προτείνω για αυτή την εβδομάδα να δείτε όλοι!
Σήμερα γιορτάζει ο Σταύρος και Σταυρούλα. Να τους χαιρόμαστε βρε! Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας η σημερινή. Ότι και να γράψω είναι ''λίγο'' για τον Στέλιο Καζαντζίδη, που μια μέρα σαν και αυτή μας ''άφησε''.
Η Τηλεόραση έχει πολλές επιλογές για όλα τα γούστα, σίγουρα προβάδισμα έχει η αναμέτρηση των Η.Π.Α με την Σερβία για τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μπάσκετ, δύο σχολές, δύο μύθοι του Παγκόσμιου Μπάσκετ πρώτη φορά σε έναν τελικό μαζί! Το Inception και τα'' επτά χρόνια στο Θιβέτ'' σίγουρα θα κεντρίσουν και το ενδιαφέρον κάποιων από εσάς. Η Δεύτερη ταινία ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΤΕ οπότε ''χαθείτε'' στα όνειρα σας!
Σήμερα εγκαινιάζω μια νέα στήλη, ''Home cinema, cult & classic'', και σας προτείνω την ταινία ''Οι Κόκκινοι'', βιογραφική ταινία γύρω από τα έργα και τις ημέρες του Τζόν Ριντ, πιστού υπηρέτη του κουμουνιστικού ιδεώδους και συγγραφέα του βιβλίου ''Δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τον Κόσμο'', με θέμα την Οκτωβριανή Επανάσταση. Καλή προβολή και περιμένω εντυπώσεις στο προσωπικό μου e-mail: Stanley Kubrick@yahoo.com!!!
Στις 22 Σεπτεμβρίου θα κυκλοφορήσει στα Αγγλικά μια νέα βιογραφία για την ζωή του Τενεσί Ουίλαμς, η οποία βάζει σε δεύτερη μοίρα την προσωπική ζωή του συγγραφέα και επαναξιολογεί τα όψιμα έργα του. 
Ατάκα της εβδομάδας που πέρασε ανήκει δικαιωματικά στον Αρχισυντάκτη μου...''μου αρέσει που η Κεφαλονιά είναι πιο κοντά από την Αμερική...''

Π. Πόντικας

στο άγνωστο

δάσκαλο με έκανε η ζωή
σοφό και σπουδαγμένο
στο στόμα με κοιτούν
καθώς το ανοίγω
μη και τους ξεφύγει
κάτι από τα περισπούδαστα  
που λέω
με ύφος αρχοντικό.
τις σκοτεινές στιγμές μου
παλεύω με την κυνική Χάρυβδη
που φωλιάζει στη κοιλιά μου
η Σκύλλα του νου
θέλει όλες τις αλήθειες
να ουρλιάξει
την κάνω να σωπαίνει.
το ποτήρι της αισιοδοξίας
που με κέρασε η ζωή
δεν μισογεμίζει πια.
δεν βρίσκω μέρος να κρυφτώ
όταν η μπόρα ξεκινά
το προτιμούσα όταν ήμουν μαθητής
νέος, αγνός και αδαής
οι φίλοι έχτισαν κάστρα
μου λένε
έλα
άνετα έχουμε παπλώματα
και άφθονο κρασί
μα προτιμώ τη δίκαιη θάλασσα
της ουτοπίας και της αμφιβολίας
το μικρόβιο της αλητείας
δεν το έχω τιθασεύσει.
ούτε και θέλω.

Γιώργος Τρίκερι

Για τον Μπουκόφσκι που κάθε του λέξη με δαμάζει…

Το ραγισμένο πρόσωπο το νυφοστολίζεις με χάρες για να το δεχτείς. Ο χρόνος δεν είναι σκιά μελανωπή και αποχρωματισμός ύπουλος. Ο χρόνος συντροφεύει τα λεπτά μαραμένα χείλη, τις σφικτές ρυτίδες στο μέτωπο. Σε ξεμυαλίζει με την ανισορροπία του. Το συμπονάς έτσι ξεχασμένο από τη γυναικεία καύλα και απόρθητο.
Η στενόπορος σκέψη χαράζει βαριά ανάμεσα στα φρύδια αγρίμια. Σμιλεύει στο ρύγχος της μύτης όλη της την ουσία και την αφήνει να ελευθερωθεί σε καπνογόνα ρουθούνια. Σε κανένα μέρος, πουθενά, δε μπορείς να βρεις το σύναγμα αυτό.
(Το να ερωτευτείς ένα πρόσωπο όμορφο είναι υποτακτική ανάγκη και ευήθεια εφηβική. Το να ερωτευτείς ένα άσχημο πρόσωπο είναι ερρωμένη εγκαρτέρηση και επανάσταση βουβή.)

Βέρα J. Φραντζή

για να επισκεφτείς το blog της Βέρας πάτησε εδώ. 

Τιμωρία

Η νύχτα λιγοθυμούσε στης ρίγανης
τα υψηλά νοήματα.
Θαυμαστικά ξεμασκαρευότανε το καλοκαίρι
και τα δέντρα παίζανε φθινόπωρο
μα χωρίς όρεξη.
Όλα φορούσαν κάτι παράξενο
σαν από λέπι φεγγαριού.
Ραμμένοι στο σκηνικό εμείς
–τυφλοί σχεδόν στις λεπτομέρειες–
καίγοντας κάθε τόσο
τ’ ανείπωτα με πείσμα
στο κόκκινο μέσα της καρδιάς
ασχημονούσαμε.
Τότε ήταν που σηκώθηκε μια Ανδρομέδα
και μας έδειρε
γιατί δεν ησυχάζαμε
σε αλήθειες που ανασαίνανε
παρά λέγαμε ψέματα
μέχρι που γίναμε εχθροί

Στέλλα Δούμου

Χαμηλές οκτάβες, εκδ.Φαρφουλάς 2013
Art: Remedios Varo

do you ....?

μου αρέσει που η Κεφαλλονιά είναι πιο κοντά από την Αμερική
μου αρέσει που η Ιθάκη είναι απέναντι από τη Κεφαλλονιά
μου αρέσει που ξημερώνει στον Μπράλο
σου έφτιαξα μια συλλογή τραγουδιών
πρώτο είναι το absolute beginners
πριν είκοσι χρόνια θα σου έγραφα κασέτα
αλλά ήσουν μικρή και κρυβόσουν.
κρυφό μου όνειρο να πρωταγωνιστήσω 
στο ριμέικ του "Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι"
ο Μπερτολούτσι δεν σηκώνει το τηλέφωνο
στα δεκαεφτά διάβαζα τη Λάμψη του Κινγκ
φοβόμουν να γυρίσω τις σελίδες
είδα τους Πινκ Φλόιντ σε συναυλία
είχαμε κατασκηνώσει δυο μερόνυχτα στη σειρά
για να αγοράσουμε εισιτήρια
δεν ξέρω από λογική
δεν ξέρω προς τα που πάνε οι σταλαγμίτες 
ακούω τα σήματα που έρχονται στο μυαλό μου
ή στη κοιλιά μου κάποιες φορές
στρίψε αριστερά
αγάπα με πάθος
γράφε
γράφε συνέχεια
ο πόνος είναι πληροφορία
ενίοτε και απόλαυση.
στα γενέθλια μου μεθάμε με μαργαρίτες
κάθε χρόνο
στα γενέθλιά σου τρώμε παγωτό
αμαρτωλή σοκολάτα με πραλίνα από πάνω
φέτος ξεκινήσαμε
μου αρέσει να σε κοιτάω να ντύνεσαι
πριν φύγεις.

Γιώργος Τρίκερι

Υ.Γ. ο καφές είναι πάντα τριμμένοι κόκκοι, να θυμάσαι η κούπα κάνει τη διαφορά.

Issiz Adam μία ανθρώπινη ιστορία που συμβαίνει κάθε μέρα

Σπλας. Τα μυαλά στο πάτωμα. Τα δάκρυα λιμνούλα στη βάση του λαιμού.
Τα μάτια τσούζουν και το στόμα μου έχει στεγνώσει. Το κεφάλι μου βουίζει. Και η καρδιά μου είναι γεμάτη ευτυχία. Και πόνο. Νιώθω ζωντανή. Όπως νιώθω κάθε φορά που μια ταινία καταφέρνει να με ταρακουνήσει. Να με κάνει να την σκέφτομαι στον ύπνο και στον ξύπνιο μου για μέρες. Να μου δώσει τέτοιο γλυκό χαστούκι, που να βλέπω για μέρες στον καθρέπτη την αόρατη παλάμη της στο μάγουλό μου. Που από τη μια είναι ψίθυρος γλυκός που μου λέει πόσο τυχερή είμαι για ό,τι έχω και ό,τι ζω κι από την άλλη να με ξεκουφαίνει με ένα ουρλιαχτό απελπισίας για όσα δεν έχω πια και για όσα δεν έζησα. Για όσα χάνει κάθε μέρα, τόσος κόσμος, εκεί έξω. Χωρίς να το καταλάβει, χωρίς να το σκεφτεί, χωρίς να το θέλει πραγματικά.
Ήμουν ανυποψίαστη, παρά τις καλές κριτικές από φίλους και γνωστούς.. Για να πω ότι μια ταινία μου άρεσε πραγματικά, πρέπει να μιλήσει στην ψυχή μου. Είναι καθαρά υποκειμενικά θέματα αυτά κι έχουν να κάνουν με τα βιώματα, του καθενός, την κινηματογραφική του εκπαίδευση και την αντίληψη περί 7ης τέχνης γενικότερα.
Η αλήθεια είναι πως με διακρίνει ένας κάποιος μαζοχισμός. Δηλαδή, οι περισσότερες ταινίες που έχουν καταφέρει να μπουν στη (σύντομη) λίστα των αγαπημένων μου έχουν κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ τους. Βασικότερο κοινό στοιχείο είναι ο σπαραγμός. Όπως έχει πει ο Lars von Trier, “μια ταινία πρέπει να είναι σαν πετραδάκι στο παπούτσι”. Να ενοχλεί, να ταλαιπωρεί, να σε κάνει μέρος του δράματος, της ταλαιπωρίας, του σπαραγμού, αλλά και της αγάπης, της ελπίδας, της λύτρωσης.

Βεβαίως, η λίστα περιλαμβάνει και ταινίες που απλώς πέρασα πολύ καλά βλέποντάς τις και μου άφησαν κάτι. Γι’ αυτό, θα δεις από τη μία το Dancer in the dark κι από την άλλη το Sleepy Hollow, το Requiem for a Dream και το Leon.

Είχα πολύ καιρό να προσθέσω αγαπημένη ταινία στη λίστα μου. Την Κυριακή όμως, ήρθε η ταινία με φόρα σπρώχνοντας όλες τις υπόλοιπες για να στριμωχτεί κάπου μεταξύ των κορυφαίων θέσεων
Το Issiz Adam/Πάντα Μόνος με ισοπέδωσε. Έκανε ένα απλό κυριακάτικο μεσημέρι, αξέχαστο σημείο αναφοράς. Είχα χρόνια να νιώσω τόσα συναισθήματα βλέποντας μια ταινία. Χρόνια να γελάσω, να κλάψω, να ελπίσω, να πονέσω, να θυμώσω. Πόσα πράγματα χάνουμε κάθε μέρα.και για πόσο λάθος λόγους. Είναι τραγικό το πώς αφήνουμε ανθρώπους και καταστάσεις να γλιστρήσουν από τα χέρια μας και τις ζωές μας, έτσι απλά. Πόσες μικρές τραγωδίες συμβαίνουν καθημερινά δίπλα μας και δεν έχουμε ιδέα. Πόσοι άνθρωποι χάνουν την ευκαιρία τους στην αγάπη. Πόσος πόνος και μοναξιά. Πόσα λάθη.

Αν δεν το έχετε δει, κάντε το. Δεν είναι ένα ακόμη τουρκικό μελόδραμα. Είναι μία ανθρώπινη ιστορία που συμβαίνει κάθε μέρα. Δυστυχώς.

Γεωργία Καλδάνη

Ινκόγκνιτο

Πως νιώθεις όταν είσαι σ' ένα μέρος άγνωστο,
χωρίς φίλους,
με χαλασμένη φωτογραφική,
με κανένα να μιλήσεις
και το μέρος είναι τόσο όμορφο
κι' όσο πιο όμορφο είναι το τόσο πιο άδειος είσαι
και τόσο πιο μακρυά βλέπεις τον κόσμο που περνά από μπροστά σου
και απλά περιμένεις καθισμένος στο παγκάκι,
χαζεύοντας το χαντάκι με το νερό που'χε παγιδέψει 2-3 σύννεφα
και η τσάντα πλαγιασμένη στο πάτωμα ξεκουράζεται από μια κουραστική μέρα
και περιμένετε οι δυό σας να'ρθει άλλη μια νύχτα για να κρύψετε αυτό που δεν έχετε.
Και όταν βαρεθείς ν' αγναντεύεις το άπειρο
έρχεται η ώρα να πηγαίνεις
και σηκώνεσαι γεμάτος από άλλη μια μέρα αρώματα, ματιές, εικόνες,
βήματα στο κενό τοπίο, ανάμεσα στον γεμάτο κόσμο σταθμό,
από ένα γαλάζιο ουρανό που θα'ναι πάντα ο ίδιος
και όταν φτάσεις πίσω στο κρεβάτι έχεις τόσα να ονειρευτείς
γι' αυτούς που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι μυστικά μοιράστηκες κάποιες στιγμές τους,
για το πως θα'ναι εκεί το χειμώνα
ή όταν πέφτουν τα φύλλα
ή όταν θα'χει περάσει κάποιος τη ζωή του περνώντας τον ίδιο δρόμο κάθε μέρα,
για όλες τις στιγμές εκείνων που ήταν και θα'ρθουν κάποια στιγμή εκεί...
Όλοι εκεί είναι. Πάντα θα'ναι εκεί.
Και κλείνοντας τα μάτια, τους κλείνεις όλους μέσα σου
και σαν τα ξανανοίξεις ήρθε πάλι η ώρα να συνεχίσεις το μονοπάτι
που χωράει δύο μόνο βήματα: τα δικά σου.
Πρωινό,
τέντωμα σαν της γάτας,
μια στιγμή να δεις τι καιρό κάνει,
μια τολμηρή ανάσα
και πάμε πάλι εκεί έξω...

 ΓιωργοΣ