ημερολόγιο ενός performer.σκαρίφημα μονολόγου, μεγάλη πέμπτη

Η μέρα ποτέ δεν με συμπάθησε,
η μέρα είναι κουτσομπόλα.
αργόσχολη καλοθελήτρια.
Τη μέρα κυκλοφορούν οι φρόνιμοι κι οι αμφιβολίες.
τους φοβάμαι τους φρόνιμους, είναι επικίνδυνοι
κι οι αμφιβολίες το ίδιο.
Ξέρεις τι είναι οι αμφιβολίες;
κουνούπια που τσιμπάνε και ρουφάνε
όποια σταγόνα ρομαντισμού
μας έχει απομείνει.
Η νύχτα, αχ η νύχτα
τη νύχτα ξυπνούν οι γάτες, τεντώνονται
και σκαρφαλώνουν στα κεραμίδια
να ρουφήξουν έρωτα
γιατί κι ο έρωτας παιδί της νύχτας είναι
δαίμονας νυχτόβιος.
Ξέρω τι σκέφτεστε
το βλέπω στα μάτια σας
πως είμαι αιθεροβάμων
πως το μυαλό μου είναι κούνια τρέλα

είμαι εργάτης της τέχνης εγώ
οικοδόμος ψευδαισθήσεων
κουβαλητής της φαντασίας
εραστής ξάγρυπνων ονείρων
γαμιάς της νύχτας
γάτος ανένταχτος
αληθινός ποιητής της εποχής μου.

έχω τις παραξενιές μου κι εσείς τα θορυβώδη δόγματα σας
Ας δώσουμε όμως μια ευκαιρία 
στη τέχνη της αρμονικής συνύπαρξης
μην αφήσουμε τις λέξεις μας να σκουριάσουν
ας γίνουν τα κορμιά μας προσάναμμα
πυρομανείς άγγελοι
να κάψουν τις ιδέες μας
τα πεπρωμένα μας
τις ζωές μας τις ίδιες 
ώσπου να μείνουν πάνω από τις στάχτες τις ζεστές
μόνο τα παιδικά μας χαμόγελα

τότε επιτέλους θα ανασάνουμε

Γιώργος Τρίκερι

αυτογνωσία

Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; 
Η αγάπη μου 
ή η απουσία της.
Είμαι το παρόν
Οι φιλοδοξίες μου
Οι απογοητεύσεις μου
Είμαι παράδοξος
Παράξενος
Έχω τύχη.
Έχω αποτύχει
 αλλά δεν είμαι αποτυχημένος.
Είμαι οι αντιφάσεις μου
Οι επιλογές μου.
Γουστάρω απρόβλεπτη ζωή.

Γιώργος Τρίκερι

Χαϊκού ενός πεινασμένου

είσαι έρωτας καυτός
σ έχω μέσα μου βαθιά
σαν ρεβύθια στον φούρνο.

Γιώργος Τρίκερι

προσευχή

υπάρχουν δυο χιλιάδες θεοί
δέκα χιλιάδες προσευχές
που δεν φτάνουν ποτέ στον ουρανό
καίγονται 
χωρίς να φτάσουν μακριά από τα χείλη
ίσως οι θεοί
ποθούν την ίδια θρησκέια
με εμάς,
χάδια και φιλιά.

Γιώργος Τρίκερι

ημερολόγιο ενός performer. στο τραμ

Είμαι στο τραμ.
Απέναντι μου κάθεται ένα όμορφο κορίτσι, δίπλα της στέκεται ένα αγόρι, δεν θέλω να γράψω πως είναι άσχημος, αλλά είναι. Έχει ακμή στο πρόσωπό του και τα μαλλιά του είναι κουρεμένα αστεία, ούτε ξέρω τι σημαίνει αυτό.
Το αγόρι ρίχνει κλεφτιές ματιές στο κορίτσι. Το κορίτσι έχει το προσωπό της σκυμμένο στο κινητό της. Σκέφτομαι πως ήμουν και εγώ κάποτε ένα άσχημο αγόρι με αστεία μαλλιά. Εμένα ήταν και η μύτη μου σαν μελιτζάνα.
Θυμάμαι την ζωή μου να είναι θρύψαλα πριν να είναι ολόκληρη. Θυμάμαι τον θυμό, τον πόνο, τις ανασφάλειες, την απόγνωση.
Προσπαθώ να θυμηθώ τις στιγμές που ο πόνος έγινε πληροφορία, που οι ανασφάλειες  μεταλάχτηκαν σε ικανοποίηση, που η απόγνωση έδωσε την θέση της στην απόλαυση, που το αγόρι έγινε άντρας. Η διαδρομή της αυτογνωσίας δεν έχει ολοκληρωθεί, υποψιάζομαι πως ποτέ δεν ολοκληρώνεται. Πιστεύω πως ο έρωτας μας σπρώχνει με τον δικό του ύπουλο τρόπο στην αυτογνωσία, γι’αυτό έρχεται τις πιο ανυποψίαστες στιγμές. Σκορπίζει εντροπία και ανισορροπία και καλά κάνει, αυτή είναι η δουλειά του. Είναι μία μικρή επανάσταση ο έρωτας, με ταραχές και επεισόδια, με καταστροφές και απώλειες, όπως οφείλει κάθε επανάσταση που σέβεται τον εαυτό της. 
Το βόλεμα είναι ένα στατικό καθεστώς ρουτίνας και βαρεμάρας, μας κάνει οκνηρούς και μαλθακούς, σε σώμα και ψυχή. Ευτυχώς εμφανίζεται αυτός ο ρομαντικός προβοκάτορας με την αναίδειά του και την ανυπακοή του και τα ισοπεδώνει όλα. Θα έγραφα «τα γαμάει όλα» που είναι και το σωστό ...
Οι σκέψεις μου διακόπτονται από μία κίνηση που πιάνει το μάτι μου. Το αγόρι σκύβει και λέει κάτι στο κορίτσι. Αυτή παραμερίζει το κινητό της και τον κοιτάει. 
Το αγόρι παίρνει θάρρος. Της λέει και κάτι άλλο. Το τσουλούφι του πέφτει στα μάτια, τό κάνει πέρα με τα δάχτυλά του, τα μαλλιά του τώρα πια δεν φαίνονται αστεία, ούτε αυτός φαίνεται άσχημος.
Σηκώνομαι, έχω φτάσει στον προορισμό μου. Το τελευταίο πράγμα που βλέπω είναι το κορίτσι να χαμογελάει στο αγόρι.

Γιώργος Τρίκερι

Ερωτευμένος Μαρξ

Ταινίες που μιλάνε τη γλώσσα της ψυχής

Είδα χτες το βράδι τη "Φανταστική Γυναίκα" (Una Mujer Fantastica) του Σεμπάστιαν Λέλιο. Μια δυνατή ταινία που περιγράφει με συγκινητικό τρόπο τον ηρωικό αγώνα μιας γυναίκας που βιώνει μια απώλεια. Δεν θα πω περισσότερα για την υπόθεση της ταινίας, τα τρέιλερ γιαυτό υπάρχουν. Την προτείνω σε όποιον αγαπάει τον καλό κινηματογράφο. 

Στη παρούσα φάση για μένα καλός κινηματογράφος είναι οι εκτός Χόλιγουντ ταινίες που δεν περιέχουν βαρετούς, μασκοφόρους σούπερ-ήρωες οι οποίοι καθώς εξολοθρεύουν ακόμα πιο βαρετούς αντιπάλους, κλάνουν εξυπνακίστικες ατάκες.

Όπως πιθανόν γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με τα όσκαρς (όλοι δηλαδή) η "Φανταστική Γυναίκα" κέρδισε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Χαίρομαι για τους συντελεστές της ταινίας και ειδικά για την Ντανιέλα Βέγκα, η οποία έγραψε ιστορία ως η πρώτη transgender ηθοποιός που πρωταγωνιστεί σε ταινία που κερδίζει όσκαρ (βεβαίως μπορεί να υπήρξε και άλλη στο παρελθόν και να μην το μάθαμε ποτέ).

Όμως πρέπει να ομολογήσω πως θεωρώ τις άλλες δυο ταινίες που ήταν συνυποψήφιες για το συγκεκριμένο όσκαρ σαφώς καλύτερες.

Αναφέρομαι στο Loveless (ελλ. τίτλος: Χωρίς Αγάπη) του Αντρέι Ζβιαγκιντσέφ και την Ούγγρική ταινία Testrol es Lelekrol (ελλ. τίτλος: Η Ψυχή και το Σώμα) της Ιλντίκο Ενιέντι.

Δυο αληθινά διαμάντια της έβδομης τέχνης. Αν έπρεπε να δώσω βραβείο σε μια από τις δυο, δεν θα ήξερα ποιά να διαλέξω. Δεν έχει σημασία, τα όσκαρς έτσι κι αλλιώς είναι ένα κιτς πανηγύρι γκλαμουριάς άνευ αξίας.

Στους γνήσιους σινεφίλ προτείνω να δουν και τα τρία φιλμ κι όσο μπορείτε γυρίστε τις πλάτες σας στις ανούσιες παπαρόσουπες του Χόλιγουντ.

Διευκρινίζω του Χόλιγουντ και όχι του Αμερικάνικου ανεξάρτητου κινηματογράφου που συνεχίζει να μας προσφέρει υπέροχες ταινίες όπως το φετινό Lucky του Τζον Κάρολ Λιντς


Γιώργος Τρίκερι

χειμωνιάτικο

στον πηγαιμό για την Ιθάκη
μόνο τη Πηνελόπη
μπορούσα να σκέφτομαι.
μόνο μια φράση γραμμένη 
σε όλο το ημερολόγιο
"βροχή σαν γίνεις θάλασσα,
μην με ξεχάσεις"
σε βυθούς σκοτείνούς
βουτούσε η αστρόφεγγη μοναξιά μου
εκείνες τις ατέλειωτες νύχτες
πριν προσεγγίσω τον κόλπο σου.
τώρα σε απόκρημνους, θαρραλέους
βράχους
αναζητώ τα ίχνη σου
όταν σε βρω
με το καλό
δεν θα ντραπώ
τα φιλιά σου να ζητιανέψω.

Γιώργος Τρίκερι

ημερολόγιο ενός performer. Όταν γίνομαι γυναίκα. ντράφτ πρώτο

Δεν μπορώ να κοιμηθώ με αυτή τη ζέστη, δεν μπορώ να βολευτώ. Το σώμα μου εκπέμπει μία ανυπόφορη θερμότητα, σαν να έχω ξαπλώσει δίπλα σε φωτιά.
Θέλω να βγω στη βεράντα μήπως φυσάει λίγος αέρας, αλλά δεν του αρέσει να ξυπνάει και να μην με βρίσκει δίπλα του.
Μερικές φορές θέλω να του φωνάξω "Άσε με, δεν μπορώ, δεν μπορώ να αναπνεύσω". Αρχίζω να νευριάζω σαν να έχουμε τσακωθεί ήδη, όλοι οι τσακωμοί ξεκινούν στην φαντασία μου, οι σκέψεις στριφογυρίζουν με μανία στο κεφάλι μου, γίνονται βρισιές, προσβολές, λέξεις που δεν θα έπρεπε να ανταλλάσουν εραστές.

Πόνος ανάμεικτος με ερωτική έξαψη, ήταν μία συναρπαστική αίσθηση.
Όλη η ιστορία έτσι ξεκίνησε, μία ματιά και η ζωή μου άλλαξε πορεία.

Ούτε που γύρισε να με κοιτάξει, έπαιζε το πιάνο, τα χέρια του στα πλήκτρα σαν να ήταν η μόνη ερωμένη που ήθελε να αγγίζει..

Όλα πάνω του ήταν ζεστά, το χέρι του, τα μάτια του, ήχος της φωνής του κανένα σημάδι του βίαιου ανθρώπου που θα κατέστρεφε την ζωή μου.
Έχω χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, λίγο ακόμα θα μου κόστιζε και τα λογικά μου.

Έχω κενά μνήμης γιατί το μυαλό μου προσπαθεί να με προστατέψει, έχει σβήσει τις πιο φρικτές εικόνες, που με αυτές δεν θα μπορούσε άνθρωπος να παραμείνει λογικός.
Θέλω ξανά να έχω την ευθύνη των πράξεων μου, τον έλεγχο της ζωής μου.

Υπήρχε μία περίοδος που μπορούσα να του αντισταθώ, δεν με είχε αποπλανήσει πλήρως η ζεστασιά της φωνής του, η τρυφερότητα στο βλέμμα του.

Μισώ τον εαυτό μου που κλαίω μπροστά του, Μισώ τον εαυτό μου που τον κοιτάζω και πιστεύω και πως δεν θα το κάνει ξανά.

Είναι ήρεμος, καθησυχαστικός, εκπέμπει μία ευγένεια που δεν έχουν πια οι άντρες. Δεν μπόρεσα να διακρίνω πίσω από την ευγένεια τον αδηφάγο λύκο.   
Αφέθηκα στην γοητεία του και τον εμπιστεύθηκα, όπως τόσο συχνά κάνουμε εμείς οι γυναίκες και σχεδόν πάντοτε δίνουμε την εμπιστοσύνη μας στον λάθος άντρα.

Είδα πάλι εκείνο το όνειρο.

Κάθομαι στο πάτωμα του μπάνιου, κρατάω ένα τετράδιο. Ποτέ δεν μου άρεσε αυτό το «η ζωή είναι ένα βιβλίο», η δική μου ζωή είναι ένα τετράδιο, εγώ γράφω τις προτάσεις, με τα δικά μου αντικείμενα.

Το μπάνιο είναι σκοτείνο και μου αρέσει, μπάινει μέσα ο πατέρας μου, μου ανάβει το φως.. Δεν είναι ο πατέρας μου όμως, έχει το πρόσωπο του Αλέξη.
Το φως μου πονάει τα μάτια, του ουρλιάζω να το σβήσει.
Βγάινω τρέχοντας από το σπίτι, ώσπου καταλήγω στην παραλία.

Η ζέστη είναι αφόρητη, η θερμοκρασία διαρκώς ανεβαίνει.


Το δωμάτιο μοιάζει να βράζει, σαν να μην μπαίνει αέρας. Δεν αντέχω άλλο εδω μέσα, πρέπει να φύγω.


Δεν ξέρω τι νιώθω..Γαλήνη, τρόμο, σύγχυση και ενοχές, κυρίως ενοχές..Όχι, όχι δεν ισχύει, κυρίως λύτρωση, μόνο λύτρωση. Λύτρωση.

Από το παράθυρο ακούω ήχους της πολής, τα γέλια των παιδιών που ξέμειναν εδώ, την μουσική από κάποιο διπλανό διαμέρισμα, τους συνηθισμένους ήχους της φυσιολογικής ζωής. Αυτό θέλω και εγώ, μία φυσιολογική ζωή.

Γιώργος Τρίκερι

το χαϊκού του πονεμένου αλλά όχι απελπισμένου αγωνιστή

Πολυτεχνείο καφέ
μπαρ Ελευθερία
φτου και βγαίνω.

ημερολόγιο ενός performer. Κωμικοί Έρωτες (κανείς δεν θα γελάσει)

αποσπάσματα από την συλλογή διηγημάτων του Μίλαν Κούντερα:

ήμουν πεπεισμένος ότι κανείς δεν ήξερε για μας. Ζούσα σαν αυτούς τους ιδιόρρυθμους που νομίζουν ότι ζουν απαρατήρητοι πίσω από ψηλά τείχη, ενώ τους διαφεύγει μια μικρολεπτομέρεια: ότι τα τείχη αυτά είναι από διάφανο γυαλί.

Αυτό το κομμάτι της αφήγησης μου θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως παραβολή για την δύναμη της ομορφιάς. Τη μέρα που ο κ. Ζατούρετσκι είδε σπίτι μου την Κλάρα θαμπώθηκε τόσο πολύ , που εντέλει δεν την είδε. Η ομορφιά έβαλε ένα αδιαπέραστο φίλτρο μπροστά στα μάτια του. Ένα φίλτρο από φως που την έκρυβε σαν πέπλο.

Έρχονται στιγμές στη ζωή που πρέπει να δώσει κανείς τη μάχη του οπισθοχωρώντας που πρέπει να εγκαταλείψει τις ήσσονος σημασίας θέσεις για να περισώσει τις ζωτικής σημασίας. Και η πιο σημαντική μου φάνηκε πως ήταν ο έρωτας μου. Ναι, τις ταραγμένες εκείνες μέρες, άρχισα ξαφνικά να συνειδητοποιώ πως είμαι ερωτευμένος, πραγματικά ερωτευμένος με την μοδιστρούλα μου.

νομίζεις πως όλα τα ψέματα είναι ίδια αλλά δεν έχεις δίκιο. Μπορώ να σκαρφιστώ οτιδήποτε, να κοροϊδεύω τους πάντες, να σκαρώνω φάρσες, να κάνω κάθε λογής αστεία, αλλά δεν έχω την αίσθηση  πως είμαι ψεύτης. Αυτά τα ψέματα, αν θες να τα πούμε ψέματα, είμαι εγώ, έτσι όπως είμαι στη πραγματικότητα. Με τα ψέματα αυτά δεν κρύβω τίποτα, με τα ψέματα αυτά λέω εντέλει την αλήθεια.
Για μερικά όμως πράγματα δεν μπορώ να πω ψέματα. Για μερικά πράγματα που τα γνωρίζω σε βάθος, που έχω συλλάβει το νόημα τους, που τα αγαπώ. 
Μ' αυτά τα πράγματα δεν κάνω αστεία. Αν έλεγα ψέματα γι' αυτά θα ξέπεφτα στα ίδια μου τα μάτια κι αυτό δεν γίνεται, μη μου το ζητάς αυτό, δεν θα το κάνω

απ τον παππού στον εγγονό

ανθρώπινες σχέσεις

οι φίλοι μας τα ζώα

Το Τρίτο Μπουκάλι

γυναικεία φύση

του αι γιαννιού

ένα δάκρυ

ένα χαμόγελο

για όλα και για τίποτα

η γλύκα

η αγάπη

αναμνήσεις

ζωή

χαίρομαι

όσο είμαι εδώ

Γιώργος Τρίκερι

home is where the heart is

το σπίτι που ζήσαμε
το σκέπασαν οι πασιφλόρες
ο καφές με κάρδαμο που έφερες από το χωριό
ξεχασμένος στο μοβ βαζάκι
τον έψηνες αργά και βασανιστικά
άφηνες δυο καρύδια να μουλιάζουν στο νερό αποβραδίς
μου έδινες το καρυδόνερο να πιώ
πριν ανάψω τσιγάρο το πρωί  
ήθελες να με φροντίζεις  
σου άρεσε να διαβάζεις δυνατά 
σαν να είναι η ζωή θέατρο 
τώρα ο έρωτας που έζησε σ αυτό το σπίτι
είναι μια δωρική ανάμνηση
ένα σπασμένο κεραμίδι
μια απαλή μυρωδιά
η γειτόνισσα ρίχνει δενδρολίβανο 
στη κατσαρόλα
σκύβω να πιω νερό στη βρύση της αυλής
νίψονπάθηκαιπαθήματα ...
θα αφήσω την εξώπορτα 
ακλείδωτη

Γιώργος Τρίκερι

photo: Ιωάννα Τζίμα

food porn

ημερολόγιο ενός performer 2

19:37

μην γελιέσαι πως με καταλαβαίνεις. Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει.
Η μάνα μου έλεγε πως για να κατανοήσεις πλήρως έναν άνθρωπο πρέπει να είσαι δίπλα του τη στιγμή που θα γεννηθεί, να παραμείνεις συνέχεια δίπλα του για όλη του τη ζωή ώστε να είσαι μάρτυρας σε όλα που θα του συμβούν και να είσαι δίπλα του όταν θα ξεψυχήσει.
χα,χα,χα
ας γελάσω
 γέλασα ήδη
Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει.
Κανείς δεν ξέρει τι τραβάω.
είχα στεναχωρηθεί όταν συνειδητοποίησα πως δεν υπάρχει ελληνική λέξη για το χιούμορ.
Ναι, η ελληνική λέξη για το χιούμορ είναι η αίσθηση του χιούμορ
sense of humor.
μετά έμαθα πως η λέξη από μόνη της είναι ελληνική. προέρχεται από την λέξη "χυμός"
Ο θεός ο ίδιος είναι ένας κωμικός που κάνει black humor.
το γέλιο μπορεί να μας απελευθερώσει από τον φόβο του διαβόλου κι απελευθέρωση από τον φόβο είναι η αρχή της σοφίας.
κι εμείς φοβόμαστε να γελάσουμε.  
Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει.
κανείς δεν τολμάει να γελάσει. 


απόσπασμα από το θεατρικό που έχω γράψει. έχουμε αρχίσει τις πρόβες. ευελπιστώ να το ανεβάσουμε αρχές Μαρτίου. Να έρθετε να το δείτε.

ημερολόγιο ενός performer 1

10:22

μου αρέσει να ακούω ανθρώπους να μιλούν ξένες γλώσσες. απολαμβάνω τη μουσικότητα κάθε γλώσσας.
οι άνθρωποι συνήθως μιλούν για κοινότοπα πράγματα. μιλούν στο τηλέφωνο για το αυτοκίνητο τους που ανέβασε θερμοκρασία γιατί πήρε ο κινητήρας νερά με τις πλημμύρες και πόσο θα κοστίσει. Αλλά μια ξένη γλώσσα στα αυτιά μου ακούγεται σαν έργο λογοτεχνίας.
Ο ήρωας είναι πληγωμένος γιατί ο έρωτας του πρέπει να επιστρέψει στο Κιργιστάν.
Φοβάται πως δεν θα την δει ξανά. πως εκεί που θα πάει θα τον ξεχάσει. Τι αξία, τι νόημα θα έχει η ζωή του από δω και μπρός;

Θα δείξει!!!

μην κάνετε άλλα σχέδια για το Σάββατο που μας έρχεται. Ελάτε να δείτε τον πιο τυχερό άνθρωπο του κόσμου (εμένα δηλαδή) να προσπαθώ να χωρέσω όλη μου τη ζωή και όλη μου τη τύχη στη σκηνή του ΕύΠολις. Ως έξτρα μπόνους θα σας δοθεί η ευκαιρία να είστε παρόντες στην πρώτη παγκόσμια εμφάνιση του ταλαντούχου κύριου Κωνσταντίνου Καρούση.

mountain man

όνειρα

Δε θα τα κάνω πουλιά γιατί θα πετάξουν 
Θα τα κάνω δέντρα να χουν ρίζες 
Να μου θυμίζουν την ύπαρξη τους κάθε μέρα
Συνεχώς μια νέα επιθυμία 
Ναι θέλω πολλά 
Γιατί τα λίγα είναι πιο εφικτά 
ενώ τα πολλά παραμένουν όνειρα 
Ακόμα όμως κι αν γίνουν πουλιά 
θα ανεβώ πάνω τους 
και θα πετάξω κι εγώ μαζί τους

Θάλασσα

λευκή σελίδα

Christian Schloe 

Σε λευκό χαρτί αρχίζω
Όπως λευκά είναι όλα όταν γεννιόμαστε
Όπως λευκή νιώθω τη ζωή μου
Δεν έχω ζήσει τίποτα 
Νιώθω τα χρόνια να περνούν στους γύρω  
σε μένα όχι
Τα όνειρα μου απείραχτα με περιμένουν
Για πόσο;
Το μυαλό μου κάνει μια ανεξέλεγκτη ζωή
Κι εγώ μια ήσυχη

Θάλασσα

Πατήρ, κόρες κι ένα πνεύμα. Έρχεται!!!

Τι ήχο κάνει η καρδιά όταν σπάει;
Που βρίσκεται το Παραμαρίμπο;
Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα απαντηθούν τον Δεκέμβριο με την κυκλοφορία στο διαδίκτυο της κωμικής σειράς "Πατήρ, κόρες κι ένα πνεύμα", μια συμπαραγωγή του soulpie.gr και της avant-garde κινηματογραφικής ομάδας Dirty Laundry Band. 
η συνέχεια στις οθόνες σας.

Διεύθυνση παραγωγής:
Σοφία Ι. Τσεσμελάκη

Διεύθυνση Φωτογραφίας:
Πάνος Μακρής
Άγγελος Μελέτης

soulpie cinema presents ... Πηλιορείτικη χλωρίδα

Jazzmine says...........Mικρές χαρές!

Ζω σ' ένα δύσκολο κόσμο, αφάνταστα σκληρό και ερμητικά κλειστό.

Δεν μπορούμε να μοιραστούμε τις ζωές μας, δεν χαρίζουμε, δεν χαριζόμαστε..

Είμαστε μόνοι, στο μικροκοσμό μας και όλοι οι άλλοι γύρω μας μόνοι κι αυτοί.

Και διάγουμε τις ζωές μας ,παράλληλα, ανάπηροι και τυφλοί και χωρίς ελπίδα..

Πριν από λίγες μέρες άνοιξα την πόρτα στον delivery boy και του είπα - Καλώστον!

Μπερδεμένος με κοίταξε και με ρώτησε δειλά - Άργησα τόσο πολύ?

Εξίσου μπερδεμένη του χάρισα το πιο θερμό μου χαμόγελο: - Mα όχι κάθε άλλο!

Πέντε άνθρωποι μέσα, συζητήσαμε το ζήτημα εκτενώς, ώσπου ο αγαπημένος φιλόσοφος Τρίκερι έκλεισε το θέμα λέγοντας - μα πόσοι άνθρωποι φαντάζεσαι ότι καλωσορίζουν αυτόν τον έρμο άνθρωπο που έρχεται στην πόρτα τους με κάθε καιρό, που τρέχει για να τους φέρει το φαγητό τους κι όχι μόνο αυτόν, τη σερβιτόρα, τον κούριερ, την καθαρίστρια, τον περιπτερά?

Πόσοι από μας τους βλέπουμε καν, μπαίνουν στο οπτικοσυναισθηματικό μας πεδίο και τους αντιλαμβανόμαστε σαν ανθρώπινες οντότητες, ολόιδιες με μας?

Η επανάσταση ξεκινάει από σένα, απ' το σπίτι σου, απ΄τη διαδρομή στο γραφείο, απ' τη δουλειά, απ' το μπαράκι, απ' το τράμ κι έπειτα έρχεται η αλλαγή στη δική σου ζωή πρώτα κι έπειτα στην πόλη σου κι έπειτα στη χώρα σου.

Έτσι πάει κι όχι ανάποδα.

Δεν θα ισχυριστώ ότι το νοιάξιμο δεν κοστίζει. Ότι η αγάπη είναι δωρεάν.

Απλά θα πω ότι το τίμημα είναι μικρό και το κέρδος άμεσο και πολύτιμο.

Θα τολμήσω να προσθέσω πολύτιμο όσο τίποτ' άλλο.

Μπορώ να ορκιστώ οτι ο κόσμος γίνεται μαγικός και θαύματα συμβαίνουν κάθε μέρα.. Ότι η ζωή γίνεται ένα καλειδοσκόπιο που απ' όπου κι αν το γυρίσεις σκορπάει φως..

Πριν καιρό σ' ένα ταξί μέσα βρήκα ένα μικρό ασημένιο σταυρό..

Δυό νύχτες μετά, μπαίνω σ' ένα άλλο ταξί για μια σχετικά σύντομη βραδινή διαδρομή..

Πιάνω σχεδόν πάντα την κουβέντα με τους οδηγούς

- μια φορά θυμάμαι είχαμε σταματήσει μ' έναν παππού οδηγό σε μια καντίνα στο κέντρο και μου μιλούσε με πάθος για τα παιδικά του χρόνια στο χωριό του, καλή σου ώρα, τι ξημέρωμα, τι ταξίδι! -

κι έτσι και τώρα έμαθα την ιστορία αυτού του ανθρώπου που είχε χάσει την πίστη του στο Θεό και στη ζωή κι έτσι του βαλα τον μικρό σταυρό στο χέρι - που είμαι σίγουρη πως δε χάθηκε μα τον έστειλαν σε κείνον - και του το είπα και τον ξεπροβόδισα στην επόμενη μέρα με αγάπη, μου κράτησε τα χέρια και με κοίταξε μ΄ένα βλέμμα..που το κρατάω μέσα μου σα φυλαχτό.. καλή σου ώρα, τι ανταλλαγή..!

Μικρές χαρές..

Αν νοιαστείς για τον άγνωστο διπλανό, αν τύχει και το ζεστό σου χαμόγελο να φτιάξει το κέφι του, να καλμάρει την ταραγμένη του μέρα κι έπειτα να απλώσει το χέρι να βοηθήσει έναν εξίσου άγνωστο που κι εκείνος με τη σειρά του δεν θα κορνάρει στον άγνωστο μπροστινό του που ετοιμαζόταν να βρίσει έναν πεζό μα δεν θα το κάνει, δεν θα μασταν όλοι λίγο συνένοχοι στην ανεξήγητη χαρά, αν είχαμε απαίτηση στην κατανόηση, στη στοργή, δεν θα τη δίναμε λίγο πιο εύκολα?

Αύριο περιμένω τη μέρα με ανυπομονησία..

Ο φύλακας στην είσοδο θα πήγε τα χαρτιά που του φτιαξα σήμερα στην εφορία και θα ξεμπέρδεψε επιτέλους, της κας Αλεξάνδρας μας, που μας καθαρίζει τα γραφεία, έρχεται επιτέλους ο άντρας της απ' το νησί μαζί με το παιδί και θα ξανασμίξουνε μετά απο τόσο καιρό, ο τεχνικός μας απ' το ίντερνετ έκανε κόρη (!) φυλάω το δώρο της σε μια ασημί σακουλίτσα..

Θα πάω το μεσημέρι, θα πάρω τον ωραιότερο καφέ του κόσμου απ' τα χεράκια της πιο αγαπημένης Ρεββέκας που είχατε ποτέ την τύχη να συναντήσετε, μαζί με μια σφιχτή μητρική αγκαλιά απ' την Ταμάρα - απαραίτητα σύνεργα για να ξεκινήσει καλά η μέρα!

Κι έπειτα θα κατέβω να σου στείλω ένα χαμόγελο που στο χω στερήσει τόσο καιρό,

γιατί νόμιζα πως επειδή είσαι ο τόπος της καρδιάς μου, εσύ δεν θα το χρειαζόσουν..

Τι ανόητη...

Jazzmine every day

γουρούνια-πουτάνες, λευκή ισοπαλία

όταν η πρώτη Ελληνίδα μάνα πει στον γιο της

-πάρε αγόρι μου, να πλύνεις τα σώβρακα σου, μετά να τα απλώσεις κι επί τη ευκαιρία πλύνε και τα δικά μου, γιατί είμαι κουρασμένη.

κι όταν η πρώτη Ελληνίδα μάνα πει στη κόρη της

-κορίτσι μου, μην κάνεις τα ίδια λάθη με μένα, αντί να ψάχνεις έναν κακομοίρη που ποτέ στη ζωή του δεν έχει πλύνει ούτε σώβρακο να παντρευτείς, προσπάθησε να γίνεις ένα αύταρκες, ανεξάρτητο, δυναμικό άτομο που να μπορεί να σταθεί όρθια σ' αυτή τη κοινωνία.
ώσπου να έρθει αυτή η μέρα, οι γυναίκες θα κάθονται στα σαλονάκια και περιμένοντας να στεγνώσει το μανό θα μουρμουράνε πόσο άχρηστα γουρούνια είναι οι άντρες.
οι άντρες στα καφενεία θα περιμένουν το ημίχρονο να πάνε για κατούρημα και θα σιχτιρίζουν τις πουτάνες που τους χαντάκωσαν μια ολάκερη ζωή.
το "διαίρει και βασίλευε" έχει πολλά ποδάρια. δι εντ.

Γιώργος Τρίκερι
    

Μαζική ύπνωση

Μέρες σερνόταν στο πάτωμα
και τα φαντάσματα του κόσμου
ανήσυχα και αλαφιασμένα
ανέμεναν την νέα συντροφιά.
Άφραγκος τις στερνές του μέρες
λερός και αχτένιστος βάδιζε
μπροστά στην προκυμαία
μα από το μάτι του δεν έκλεβες το φώς.
Ήταν η μοίρα του να περιμένει τη σειρά του
τούτα τα χρόνια τα στεγνά
τα άδεια από ασημένιες κρήνες και νερά
βρώμικα κι’ αυτά και αδειανά.
Όταν νέος έτρεχε στα δάση
δωρίζοντας των αιώνων τη φωτιά
οι μάγισσες του είχαν τάξει
των απέραντων χρόνων φορεσιά.
Μα που τον ζήλεψε ανθρώπου μάτι
σιρόπι ύαινας, δέρμα από φίδι
με Κρόνου κάλεσμα
στη χαίτη του φύτεψε αχαριστίας μαχαιριά.

λουκία πλυτά


για να επισκεφτείς το blog της Λουκίας, πάτησε εδώ. 

κορίτσια μέσα στη νύχτα

Beth Conklin

Η Ντάλια τα βράδια γίνεται δρόμος και πάει …
Η Μένια τα βράδια γίνεται φως και φωτίζει…
Η Γκλόρι τα βράδια γίνεται σιωπή και ακούει…
Η Έστερ τα βράδια γίνεται σκόνη και χάνεται …
Η Κόνι τα βράδια λέει ένα τραγούδι για ένα κορίτσι που τα βράδια γινόταν νερό και την διψασμένη έρημο πότιζε και ένα λουλούδι άνθιζε και ως το πρωί είχε ζήσει όλη του τη ζωή και είχε γίνει φύλλο …
Η Κόνι τα βράδια λέει ένα τραγούδι κι εγώ ξυπνάω και ξυπόλητη ανεβαίνω στην ταράτσα και νιώθω ότι κάποιος τραγουδάει κάτι για μένα …
Μετά κοιμάμαι και δεν υπάρχεις.

Αυγή, 20/12/2015

Τα σημάδια των καιρών

Terry Ringler

ερωτικές αλχημείες
ερωτικές αποτυχίες
τα υλικά έπρεπε να αγοραστούν από υπαίθριες αγορές
αυτά των καταστημάτων έχουν υποστεί επεξεργασία
λογικό να έχουν χάσει την  θρεπτική τους αξία 
έχουν τροποποιηθεί ανάλογα με την αγοραστική δύναμη 
χωρίς να υπολογίζεται η έλλειψη της γεύσης και της διάρκειας 

οι έμπειροι μύστες 
γελούν κρυφά
καθώς βλέπουν τις λάγνες διαθέσεις 
νεαρών απαίδευτων παρθένων 

αν είχαν διαβάσει τα σημάδια των καιρών 
τώρα δεν θα έκλαιγαν απαρηγόρητες
γρήγορα θα ανακάμψει η ψυχολογία τους
βουτώντας δάχτυλα και γλώσσες 
στην επόμενη γλυκιά αμαρτία 
που θα έχει επινοηθεί 
όπως πάντα "μόνο" για εκείνες

Erina Espiritu


περισσότερα ποιήματα της Erina θα βρεις στο: erinaespiritu.blogspot.gr

cheap thrills

Κόκκινο σουτιέν μέσα από την άσπρη ποδιά, επίτηδες εκεί το έχει αφήσει να φαίνεται λιγάκι το παλιοκόριτσο, για να δαιμονίζει τις σαραντάρες με τα ταγιέρ και τα ψηλοτάκουνα που έρχονται για διπλό εσπρέσο. Σταματάω καθημερινώς στο φούρνο κι αν δω το πράσινο λούπο ξέρω θα είναι μέσα το κορίτσι με τα κόκκινα χείλια και τα χρωματιστά σουτιέν. Βάφει τα χείλια της, που είναι φουσκωτά σαν τα ψωμάκια που πουλάει, κόκκινα, με φτηνοκραγιόν του τρίευρου και έχει ξεχειλίσει το χρώμα ήδη μα δεν τη νοιάζει. Ξεχείλισε από τα βουναλάκια των χειλιών της και θες να την πιάσεις και να τη στήσεις μπροστά σου. Έλα εδώ, να της πεις και να πιάσεις ένα χαρτομάντηλο και με προσοχή να της σκουπίσεις το κραγιόν που το σκασε από τα χείλη με προσοχή. Να βγάλεις το δικό σου του σαραντάευρου και να της σχεδιάσεις τα τέλεια χείλη με προσοχή. Μια δυο τρεις κινήσεις βάφω χείλια και χωρίς να βλέπω. Φίλησε το χαρτομάντιλο να της πεις κι αυτή να σε κοιτάζει στα μάτια με τρυφερότητα. Να περάσεις και το μεσαίο δάχτυλο από τις μυτούλες των χειλιών, πρέπει να σβήνει εκεί το χρώμα ω πόσο θα ήθελες να περάσεις το δάχτυλο από τις ρώγες της καλύτερα, που τις φυλάκισε κι αυτές σε ένα κόκκινο νάιλον σουτιέν κι αυτό του πεντάευρου. Κι ένα φιλί να της δώσεις πεταχτό στα φρεσκοβαμμένα χείλια ίσα που να περάσεις τη γλώσσα σου λίγο από δεξιά προς τα αριστερά από το πάνω χείλος σίγουρα θα αφήσει λίγο χρώμα στη γλώσσα σου. Άντε, φτιάξε μου ένα διπλό εσπρέσο τώρα, κορίτσι όλο καύλα με τα φτηνά κραγιόν και τα πιο φτηνά εσώρουχα, θα σε έγλειφα μέχρι να ουρλιάξεις μα έχω δουλειά.

Άντζυ Ντίκινσον


επισκεφτείτε τον κόσμο της Άντζυ: frauem.wordpress.com 

coda

ξεκίνησε μια νέα χρονιά
από μόνη της.
η χρονιά που θα καταστραφεί
δεν θα καταστραφεί το σύμπαν
η χρονιά που θα σε ξαναδώ
δεν θα σε ξαναδώ.
χρήσιμη η χρονιά που πέρασε
ανακάλυψες ότι η ζωή είναι μια αλληλουχία κύκλων
ανακάλυψα ότι παρ΄ότι έχουν τα ίδια φωνήεντα
η ανάγκη κι η αγάπη
δεν είναι δίδυμα αδελφάκια
τουλάχιστον όχι μονοζυγωτικά.
η θάλασσα όταν την κοιτάς απ΄έξω
είναι όμορφη, ακίνδυνη, τόσο γαλάζια
μόνο όταν βουτήξεις πάνω από το πρώτο κύμα όμως σε πάει κάπου.
αλλά δεν σου άρεσε η θάλασσα
για τα βουνά δεν ξέρω
ούτε μέχρι τον Υμηττό δεν φτάσαμε.
το τραμ πάλι κινείται πάνω σε ράγες
όσο κι αν ελπίζεις σε απρόσμενες περιπέτειες, σε υπερβάσεις
η διαδρομή του είναι μοιραία
καταλήγει σ΄ένα στάδιο που βρίσκεις, σύμφωνα με τον μύθο, ειρήνη και κάτι άλλο.
εσύ κατέβηκες στον Νέο Κόσμο
συνέχισα μέχρι Μουσών.
κάτι λέγαμε για κύκλους πριν.
δεν θα αναφέρω καν το τριγωνικό σάντουιτς που έκρυβε το μισό σου πρόσωπο
είναι τόσο inside joke, ούτε εσύ δεν θα γελάσεις.
-δεν υπάρχουν προβλήματα, μόνο λύσεις
είπε ο θείος Τζέι πριν ανάψει την πίπα της ειρήνης και φιλίας
μετά τη πρώτη ρουφηξιά κατάλαβα ότι αυτό που προσπαθούσαμε να λύσουμε τόσο καιρό ήταν η ίδια η ζωή
έπρεπε απλώς να την ζήσουμε.
όπως γράφει και στη τελευταία σελίδα του ημερολόγιου των Μάγια
"από δω κι εμπρός τα πράγματα είναι καταδικασμένα να πάνε καλύτερα"

Γιώργος Τρίκερι.