Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

μόνο αντίο να μην πεις


έβαλα σε τρία ποτήρια κρασί να πιω
και σε ένα μικρό έβαλα τσίπουρο
με γλυκάνισο
έτριψα ένα φύλλο ευκάλυπτου
με εκστασιάζει η μυρωδιά του
άδειασα το πρώτο το ποτήρι
το δεύτερο το έχυσα στο χώμα
σπονδή στον αλχημιστή θεό 
που σε έφερε εδώ
δεν ήξερα τι σημαίνει
σεβντάς
είχα την τύχη να με μάθεις
τώρα κάθε Σάββατο
στρώνω το καλό τραπεζομάντηλο 
και περιμένω τη βροχή
να σε φέρει στη πόρτα μου
θα κλέψω τα δροσερά φιλιά σου
είναι ο καλύτερος θάνατος
όταν η παρουσία σου
είναι το μόνο ποίημα
στίχοι υγροί που ξεπηδούν 
από τον αφαλό σου
που κυλούν σε γυαλιστερούς γλουτούς
σε πεινασμένα ακροδάχτυλα που ταξιδεύουν
στις οδύσσειες της σάρκας
είμαι μεγάλο παιδί
ξέρω να επιβιώνω 
στο μοιρασμένο μας ποτό

Γιώργος Τρίκερι