Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

Jazzmine says.....




Δε θα αφεθώ στη στιβαρή σου απουσία, στη συνέπεια. 
Στην ακολουθία λόγου και πράξης, στην απόφαση, στην άγνοια.
Δε θα παραδοθώ στη σταθερότητα.
Στο δισταγμό.
Στην επανάληψη,
στο ψιθύρισμα,
στην αιχμηρή βελόνα που σχηματίζει η φωνή σου κάθε βράδυ και κεντάει το σκοινί που θα ισορροπήσω ή θα πνιγώ.
Όχι στο σωσίβιο που πετάς κάθε τόσο ενώ με τα χέρια σου φουρτουνιάζεις τη θάλασσα.
Βλέπεις το σωσίβιο αλλά όχι το κύμα.

Δεν το χω σκοπό, ποτέ μου δεν το χα.
Θα μπορούσα να το κάνω, αν το κάνα όμως θα ήταν εκείνη τη φορά που ήσουν μικρό αγόρι και πάσχιζες να τραβήξεις το ξόρκι από πάνω σου σα να ήταν τραυμαπλάστ σε ξένη πληγή.
Ο άντρας που κρύβεται από μένα σήμερα, είναι εχθρός.
Θα διάλεγα να το κάνω όταν ήσουν ένας γίγαντας σκυμμένος από πάνω μου και μέτραγες τους σφυγμούς μου ενώ εγώ φώλιαζα πάνω στο στήθος σου και τους άφηνα να ξεχυθούν μέσα στα χέρια σου σαν ζαλισμένες πεταλούδες που θα ζούσαν λίγο.
Ο άντρας που αναμετράει τις δυνάμεις του με τις δικές μου σήμερα, είναι αντίπαλος.
Νομίζω ότι παλεύεις να χωρέσεις μια δαχτυλήθρα νερό σ ένα κουτί που ξερνάει φωτιά καιρό τώρα και να τη σβήσεις, χωρίς καν να καψαλίσεις τα δάχτυλα σου.
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, μπορώ μονάχα να κατευθύνω τη φωτιά καταπάνω σου σα να ναι το όνομα σου μέρος του υλικού της.
Τρέξε η μείνε.
Η μείνε απλά.
Νομίζω ότι προσπαθώ να κοιτάξω απ’ την άλλη μεριά όταν στη θύελλα  κουνάς την ανεμόσκαλα μπροστά στα μάτια μου.
Μπορεί να της λείπουν μερικά σκαλιά.
Μπορεί να είναι ολόκληρη.
Δεν γυρίζω να δω.

Δεν μπορείς να με βοηθήσεις, μπορείς μονάχα να φουντώσεις τους ανέμους σα να φυσούν μόνο για να με γκρεμίσουν.

Να τρέξω ή να μείνω.
Ή να μείνω μόνο.





                          Vladimir Kush 
                                                  Full moon game



Jazzmine in a half moon..without you