γράφει η Γεωργία Καλδάνη.
Με μισόκλειστα μάτια περιμένω το φανάρι. Ένας κοπριτάκος με βλέμμα παιδιού –όπως όλα τα σκυλιά- ουρά αεικίνητη, και φωνή αμετανόητου καπνιστή, γαβγίζει τ’ αυτοκίνητα που τρέχουν με χίλια. Είναι πολύ νωρίς, ο δρόμος άδειος κι οι νυσταγμένοι οδηγοί παραβιάζουν τα κόκκινα και τη στοιχειώδη λογική. Εδώ που κανείς δεν ασχολείται με την τήρηση κανόνων, είναι τόσο απλό να πατήσουν ένα σκύλο και να νοιαστούν μόνο για τη λακκούβα στη λαμαρίνα.
Ανίδεος αυτός, τρέμει από συγκίνηση. Ρόδες. Κι άλλες ρόδες. Γαβ και γουφ. Έξαψη και δώστου κουνήματα της ουράς. Νοιώθει δυνατός. Νομίζει, μπορεί να επιβληθεί στ’ αμάξια κι απολαμβάνει την ψευδαίσθηση.
Βρίσκεται όμως, σε μια κάποια ετοιμότητα. Αμυδρή αίσθηση κινδύνου. Ζυγίζεται και βηματίζει πίσω πριν ξαναχυθεί στη μάχη που νομίζει πως μπορεί να κερδίσει.
Ανησυχώ πολύ γι αυτόν. Μου θυμίζει τόσο πολύ εμάς. Κάποιους από μας. Που νομίζουμε ότι μπορούμε να γαβγίσουμε. Που μας περνάει απ’ το μυαλό ότι μπορούμε να νικήσουμε. Κι ενώ τη μυριζόμαστε τη δουλειά, συνεχίζουμε. Και γι αυτό μας αγαπάω. Και μας και τον σκύλο.
του Θωμά Γιούργα
Στην Βραζιλία του Μουντιάλ πάνω από 12 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στις φαβέλες σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και περιθωριοποίησης. Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση της Βραζιλίας θα ξοδέψει περισσότερα από 7 δις δολάρια μόνο για την κατασκευή των γηπέδων, τη στιγμή που ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε τρόφιμα, βασική εκπαίδευση, φάρμακα και υπηρεσίες υγείας.
Πικάντικη λεπτομέρεια; Η FIFA ως μη-κερδοσκοπικός-οργανισμός μπαίνει σε καθεστώς μεγάλων φοροαπαλλαγών γλυτώνοντας έτσι την απόδοση περίπου μισού δις δολαρίων στο κράτος της Βραζιλίας. Το πως και το γιατί θεωρείται μη-κερδοσκοπικός ένας οργανισμός που στοχεύει ξεκάθαρα στο κέρδος από το χρυσό εμπόρευμα του ποδοσφαίρου το αφήνω ως ρητορικό ερώτημα και τροφή για σκέψη.
Πέρα από το ηθικά τερατώδες οικονομικό σκάνδαλο, στην Βραζιλία του Μουντιάλ συντελείται ένα οργανωμένο έγκλημα με ξεκάθαρα ταξικά χαρακτηριστικά. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν εκδιωχθεί βιαίως από τα σπίτια όπου έμεναν για χρόνια. Αθώοι άνθρωποι και μικρά παιδιά, έχουν τραυματιστεί και δολοφονηθεί από τις μαζικές επιχειρήσεις τις Βραζιλιανικης αστυνομίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ακραίας και αχρείαστης βίας, η εκδίωξη από τα σπίτια τους των κατοίκων γύρω από την περιοχή του γηπέδου Μαρακανά ώστε να κατασκευαστεί ένας τεράστιος χώρος στάθμευσης για 10.000 αυτοκίνητα.
Το μοναδικό παράπτωμά των περισσότερων εξ αυτών ήταν ότι θα εξέθεταν την αντιαισθητική φτώχεια τους στα μάτια των Μουντιαλικών τουριστών. Οι ζωές των πιο φτωχών Βραζιλιάνων θεωρήθηκαν ως το αποκρουστικό, αηδιαστικό πρόγραμμα στην τηλεόραση την ώρα του πλούσιου δείπνου. Η Βραζιλιάνικη κυβέρνηση μετετράπη στο βίαιο χέρι που έτρεξε να αλλάξει κανάλι ώστε να μην αηδιάσουν οι χορτασμένοι οπαδοί του θεάματος.
Κι εμείς εδώ τι σχέση έχουμε με όλα αυτά; Μπορούμε να σώσουμε τον κόσμο; Μπορούμε να αλλάξουμε κάτι εάν µποϊκοτάρουμε το Μουντιάλ; Μήπως δεν είναι πρακτική μια ζωή που βάζει τόσο αυστηρά ηθικά όρια και βέτο;
Με τη σειρά, όπως λέει και ο Άδωνις Γεωργιάδης, με τη σειρά:
α) Η ηθική υποχρέωση μπορεί να σχετίζεται με την εγγύτητα ενός γεγονότος σε σχέση με την δυνατότητα παρέμβασης. Για παράδειγμα, μπορεί να έχω ηθική ευθύνη να σώσω το μωρό που πνίγεται δίπλα μου αλλά όχι το μωρό που πνίγεται σε μια λίμνη στην Καμπότζη. Η Βραζιλία πέφτει αρκετά μακριά ώστε να έχουμε την ηθική υποχρέωση να αντισταθούμε στην αστυνομική βία που ασκείται κατά των κατοίκων στις φαβέλες.
β) Η ηθική υποχρέωση μπορεί να σχετίζεται με την ένταση ενός γεγονότος, την πρόσβαση στην πληροφορία περί του γεγονότος ή στην δυνατότητά μας να πράξουμε κάτι ώστε να ελαχιστοποιήσουμε τον αχρείαστο πόνο.
Εδώ είναι ξεκάθαρο πως η δολοφονική βία που ασκείται εναντίων των φτωχών Βραζιλιάνων έχει γίνει ή μπορεί εύκολα να γίνει γνωστή σε κάποιον που ασχολείται με το γεγονός του Μουντιάλ. Αυτομάτως, ερχόμαστε σε επαφή με την ένταση του γεγονότος μαθαίνοντας για τις ποσοτικές και ποιοτικές πτυχές της καταστροφής της ζωής των θυμάτων. Από αυτούς τους δύο παράγοντες πηγάζει η ηθική υποχρέωσή μας για αντίδραση.
Είναι σαν να γνωρίζουμε πως για την κατασκευή ενός μπαρ δολοφονήθηκαν και εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους οι φτωχοί της γειτονιάς και εμείς να πηγαίνουμε χωρίς να τρέχει τίποτα για να πιούμε το μοχίτο μας.
Πως μπορούμε να αντισταθούμε στο έγκλημα που συντελείται στην Βραζιλία του Μουντιάλ;
Απάντηση: Απέχοντας από κάθε επαφή με το προϊόν, και διαδίδοντας τα πραγματικά γεγονότα με σκοπό να αφυπνίσουμε συνειδήσεις.
Και τι θα καταφέρουμε αν τα κάνουμε αυτά; Και πάλι κάποιοι θα πάνε στο αιματοβαμμένο μπαρ, θα πιούνε τα ποτάκια τους και θα φύγουνε σαν κύριοι. Τι θα αλλάξουμε εμείς εδώ από την Ελλάδα αν δεν δούμε την μπαλίτσα μας;
Απάντηση: Τον εαυτό μας θα αλλάξουμε. Θα μεγαλώσουμε την συνείδησή μας. Θα είμαστε σε μεγαλύτερη εγρήγορση για την επόμενη προσπάθεια αποκτήνωσής μας.
Μπορείτε να σκεφτείτε κάτι πιο πρακτικό και ωφέλιμο από αυτό;
πηγή: nostimonimar.gr
γράφει η Βέρα J. Φραντζή
Ζω σε μια πολυκατοικία με είκοσι δυο διαμερίσματα. Θα μπορούσε να είναι εργατικές κατοικίες. Απλώς, ήταν από τις πρώτες πολυκατοικίες που φτιάχτηκαν στη λεωφόρο. Το να ζεις σε μια πολυκατοικία με τόσους ενοίκους ποτέ δεν ήταν ευχάριστο, αλλά τουλάχιστον είναι αξιομνημόνευτο, έμπνευση, βάσανο.
Διανύουμε το μήνα Ιούνιο. Ο μήνας Ιούνιος δεν είναι ένας εύκολος μήνας. Δεν είναι ο Μάιος, που το βράδυ κάνει ψύχρα και κλείνουμε τα παράθυρα. Δεν είναι ο Ιούλιος, που η ζέστη έχει σφίξει και τα αμπαρώνουμε όλα και βάζουμε τα αιρ-κοντισιονινγκ. Είναι ο Ιούνιος. Το βράδυ έχει δροσούλα και δε χρειάζεται το τεχνητό το αγιάζι για να ταβλιαστείς στον ύπνο. Το πρωί έχει φυσιολογική θερμοκρασία για να ανταπεξέλθεις σε κινήσεις που σπαταλάς θερμίδες περίπου 100. Έτσι, τα παράθυρα είναι ανοιχτά…. Επομένως….
ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΩΤΗ
Τις προάλλες, με ξύπνησαν γυναικεία βογγητά. Ήταν τέσσερις και μισή. Μέσα στο μισουπνι, σκέφτηκα «ΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΣΕΞ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ;» .Ο πιο νέος γείτονας εδώ μέσα πήρε σύνταξη σε μνες. Δεύτερον, είμαστε προλεταριάτο και εργατιά «ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΣΕΞ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ;».
Καθώς σκεφτόμουν αυτά και άλλα , αυτή συνέχιζε περίπου στο εικοσάλεπτο και με εξάρσεις βογκητών ανά δεκάλεπτο. Επομένως, το έκανε με άντρα. Και μάλιστα μαλακοκ@@λη. Δεύτερον, μετά από κανένα μισάωρο και χωρίς κορύφωση του δράματος, άρχισε ο τσακωμός. Εντάξει… δεν τελείωσε ποτέ και όντως το έκανε με άντρα και όχι μόνη της.
Μετά βγήκε ένας από το πρώτο και τους είπε να σκάσουν. Ο ύπνος με πήρε στις 5 και μισή και το ξυπνητήρι χτύπησε στις έξι.
Η κρέμα για τους μαύρους κύκλους δεν κάνει τίποτα και σας μισώ όλους.Και τους αυνάνες και τους μη.
για μια επίσκεψη στο blog της Βέρας πάτησε εδώ.
1. We Are the Best (Vi är bäst!)
τρία κορίτσια στη Στοκχόλμη των 80's αρνούνται να αποδεχτούν τον θάνατο του πανκ (Punk's not dead) και αποφασίζουν να φτιάξουν μια μπάντα χωρίς να θεωρούν την έλλειψη ταλέντου ή μουσικών οργάνων ανασταλτικούς παράγοντες.
2. Borgman
ένας άστεγος εισβάλει στη ζωή μιας "καθώς πρέπει" οικογένειας. μια ιστορία με στοιχεία μαύρης κωμωδίας που μόνο σκοπό έχει να κάνει τον θεατή να νιώσει άβολα. ένα φιλμ που ο Μπουνιουέλ και ο Χάνεκε θα πήγαιναν να δουν σε θερινό, παρέα.
3. Obvious Child
όταν μια νεαρή κωμικός μένει έγκυος μετά από ένα one night stand ένα απολαυστικό ταξίδι αυτογνωσίας ξεκινάει.
4. The Signal
πότε είναι η τελευταία φορά που είδες μια low budget ταινία επιστημονικής φαντασίας και πέρασες καλά? μια εφιαλτική ταινία που όταν εμφανίζεται ο Μορφέας-Λόρενς Φίσμπερν όλα πηγαίνουν κατά διαόλου.
5. Venus in Fur
μια κινηματογραφική διασκευή του θεατρικού σαδομαζοχιστικού ψυχοδράματος του Ντέιβιντ Άιβς. μια ηθοποιός προσπαθεί να πείσει τον σκηνοθέτη ότι είναι τέλεια για το έργο του με όλα τα μέσα. η Εμμανουέλ Σενιέ επιτέλους σε ένα ρόλο αντάξιο του ταλέντου της.
Γιώργος Τρικέρι.
Ποιος τολμάει να έχει το κινητό του ανοικτό, όταν στην σκηνή είναι ο Kevin Spacey; Γιατί μετά από είκοσι χρόνια γάμου χωρίζουν ο Antonio Banderas και η Melanie Griffith; Είναι αλήθεια ο Robert Pattinson είναι ο νέος Indiana Jones; Αίσχος! Πως θα σας φαινότανε ο Martin Freeman να ενσάρκωνε την ζωή του Sir Alex Ferguson; Μία σκέψη που με κυριεύει όλο ένα και περισσότερο τις τελευταίες μέρες!
Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών, κατά των εγκεφαλικών όγκων, χαρταετού ενώ γιορτάζει η Καλλιόπη! Επίσης 8 Ιουνίου του 1949 ο βρετανός συγγραφέας George Orwell εκδίδει το εμβληματικό μυθιστόρημά του ''1984'' ενώ ο Μίκης Θεοδωράκης και ακόμα είκοσι Έλληνες επιστήμονες, καλλιτέχνες, εργάτες, φοιτητές και δημοσιογράφοι ιδρύουν το Κίνημα Νεολαίας ''Γρηγόρης Λαμπράκης'', (ΔΚΝΓΛ.)
Πάμε τώρα να δούμε ποιες ταινίες θα μας απασχολήσουν στις 12/06 την ημέρα που ξεκινά η γιορτή του Παγκοσμίου Ποδοσφαίρου, το Mundial. Μια Γαλλίδα στο Μανχάταν, το χέρι του ενός εκατομμυρίου, Πως να εκπαιδεύσετε τον Δράκο σας 2 (όσοι βλέπετε Game of Thrones έχετε ένα Α' Επίπεδο), Ένα εκατομμύριο τρόποι να πεθάνεις στην Άγρια Δύση (Πολύ γέλιο λένε...) και το Αμελί η γνωστή ταινία του Ζαν- Πιέρ – Παπέν...σόρρυ Ζενέ,- είπαμε ξεκινά το Μουντιάλ-, σίγουρα το cinema μας φέρνει καινούργιες ταινίες που σίγουρα θα μας ανεβάσουν το κέφι!
Κλείνοντας την σημερινή μας στήλη, εδώ θέλω να ευχαριστήσω τους εκατομμύρια θαυμαστές μου ανά τον κόσμο που με στηρίζουν και διαβάζουν τις....απόψεις μου, να αποθεώσω και εγώ με την σειρά μου την Jane Fonta, η οποία βραβεύτηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, τιμώντας το σύνολο της καριέρας της Αμερικανίδας ηθοποιού. Επίσης έχουμε νέο Πρόεδρο στο ΔΣ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου τον κ. Πέτρο Μαρκάκη γνωστό συγγραφέα αλλά και σεναριογράφο (βλ. ''Το μετέωρο βήμα του Πελαργού''). Και μην ξεχνάτε πως για τέταρτη χρονιά όλη η Αθήνα θα γίνει χάρη στο Athens Open Air Film Festival ένα θερινό σινεμά με ελεύθερη είσοδο – μεγάλες πρεμιέρες, σπάνια κλασσικά αριστουργήματα, μερικά από τα διαμάντια του Ελληνικού Κινηματογράφου και πρωτότυπες μουσικές εκδηλώσεις.
Καλές προβολές & καλή σας διασκέδαση
Με τιμή
Π. Πόντικας
Η βρετανική Inmarsat ανακοίνωσε το πλάνο δημιουργίας ενός πανευρωπαϊκού δικτύου που θα επιτρέπει στους επιβάτες των αεροπορικών γραμμών να απολαμβάνουν δίκτυο Wi-Fi, κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Για το σκοπό αυτό η Inmarsat θα συνεργαστεί με παρόχους δικτύων 4G, ώστε να δημιουργηθούν τα κατάλληλα δίκτυα που θα επιτρέπουν τη μεταφορά δεδομένων από το έδαφος στον αέρα και αντίστροφα. Το δίκτυο που προβλέπεται να καλύπτει το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναμένεται να είναι ολοκληρωμένο πριν από το τέλος του 2016.
Βασικό συστατικό του προγράμματος θα αποτελέσει ο δορυφόρος Europasat, ο οποίος θα αναλάβει να προσφέρει υποστήριξη από το επίπεδο του διαστήματος, διασφαλίζοντας ότι οι συνδέσεις θα παραμένουν συνεχείς, καθώς το εκάστοτε αεροσκάφος θα μετακινείται από το δίκτυο της μίας κεραίας στην άλλη.
Σύμφωνα με την ίδια την εταιρεία το υβριδικό δίκτυο που θα δημιουργηθεί θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την υποστήριξη μιας ευρείας γκάμας δραστηριοτήτων. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις χρήσης από κυβερνητικές υπηρεσίες για ασφαλείς επικοινωνίες ή κατά τη διάρκεια φυσικών καταστροφών, που θα έχουν επιφέρει βλάβες στα επίγεια δίκτυα.
Η επιλογή χρήσης συνδυασμού δορυφόρων και της επίγειας υποδομής κεραιών έγινε τόσο για να αυξηθεί η χωρητικότητα δεδομένων των δικτύων και συγχρόνως να μην υπάρξει σημαντική επιβάρυνση στις χρεώσεις προς τους επιβάτες-χρήστες.
Η Inmarsat θα ακολουθήσει την αρχιτεκτονική «αέρος- εδάφους», η οποία σύμφωνα με το BBC θα προσομοιάζει με την προσέγγιση της GoGo στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία προσφέρει υπηρεσίες ευρυζωνικού Internet κατά τη διάρκεια των πτήσεων από το 2008. Μία άλλη αμερικανική εταιρεία, η AT&T, αναπτύσσει ένα ανταγωνιστικό σύστημα αυτή την περίοδο, που θα καλύπτει το σύνολο της Βόρειας Αμερικής.
Αξίζει να αναφερθεί ότι ο δορυφόρος Europastat θα είναι κοινός με την Hellas Sat, η οποία θα τον χρησιμοποιήσει για την αντικατάσταση του υφιστάμενου δορυφόρου Hellas Sat 2 και για την περαιτέρω ανάπτυξη των δορυφορικών επικοινωνιών της Hellas Sat. Ο κοινός δορυφόρος θα κατασκευαστεί από τη γαλλική εταιρεία Thales Alenia Space και η εκτόξευση προγραμματίζεται για το 2016.
πηγή: naftemporiki.gr
πουλάνε τις αμμουδιές
πουλάνε τις βουτιές μας
τις αναμνήσεις μας
πουλάνε τις μανάδες τους
πριν μετανοιώσουν που τους γέννησαν
αγοράζουν σφαίρες
περίστροφα και κράνη
ρόπαλα που τα ασπόνδυλα χέρια τους
ποτέ δεν θα αγγίξουν
αγοράζουν ανθρωπάκια
μικρότερα από αυτούς
να βάψουν την οργή σαν θάνατο
να κάνουν το αίμα θάλασσα
πουλάνε τα πάντα
εκτός από τη τηλεόραση
και το γρασίδι των γηπέδων
και τις φανέλες τις ιδρωμένες
και τους ύμνους τους εθνικούς
που σου χαϊδεύουν τα αυτιά
πουλάνε μισοτιμής
τις μπίρες στα σουπερμάρκετ
και τους μπάφους στις πλατείες
σε κερνούν λήθη και σήψη
και πίνουν στην υγειά σου
αγοράζουν ο' τι θα αγόραζες κι εσύ
αν ήσουν στη θέση τους
πουλάνε μόνο τα όνειρα
που τους χάρισες.
Γιώργος Τρίκερι
γράφει η Βέρα J. Φραντζή
«Θέλω μπλούζα να φαίνεται το τατουάζ».
Όσο αυξανόταν η έκδοση γυναικείων περιοδικών που συμβούλευαν τα κορίτσια να απελευθερωθούν σεξουαλικά και να επιδοθούν (μα επιτέλους!) σε φρενιασμένα τρίο, σε πλουραλιστικές παρτούζες, να πάρουν και μια πίπα σε δημόσιο χώρο, να δουν και ερωτικά την παιδική τους τη φίλη, δημιουργήθηκε και αυτή η λανθάνουσα εκδοχή της ηφαιστειακής λίμπιντο, παρούσα και ολοσχερώς ολοφάνερη. Η ασυγκράτητη, όμως, δήθεν σεξουαλική επιθυμία που ταυτίστηκε στη γυναικεία συνείδηση με την όλο και πιο «απλουστευμένη» ένδυση ενισχύθηκε και από την επιθετική γυναίκα της διαφήμισης και της τηλεόρασης, τη τηλεπερσόνα με το αβυσσαλέο μπούστο, τα τρία παιδιά και τον ωραίο πλούσιο γκόμενο.
Έχεις καύλες, γυναίκα, δείξε τις. Και αν δεν έχεις να τις δημιουργήσεις. Ένα καυτό σoρτς αποκαλυπτικό όσο δεν πρέπει, ένα ημιδιαφανές κολλητό φόρεμα και ένα στήθος πιεσμένο κάτω από το λαιμό, αλλά και μια φούστα μίνι που θα σηκώνεται σε κάθε φύσημα του ανέμου είναι διόλου ευκαταφρόνητες ριπές σεξουαλικής αδημονίας και όλοι θα το πιάσουν το υπονοούμενο, που τώρα πια ευκόλως εννοούμενο είναι. Και ο χορός στα κλαμπ κανονική μίμηση της σεξουαλικής πράξης είναι. Και τρίψου και στον καβάλο του χθεσινού φίλου σου, που δεν τρέχει τίποτα, αλλά ας καυλώσει απόψε.
Τελικά, όμως μέσα σε αυτό το ασφυκτικό στράπλες φόρεμα, το κορίτσι που χορεύει θελκτικά και προκλητικά, μπορεί να μην έχει ιδέα πως λειτουργεί ο γυναικείος οργασμός. Μπορεί να έχει πλήρη επίγνωση του σεξ όπως διαγράφεται στο φθηνό πορνό αλλά ουδεμία του ολοκληρωτικού δοσίματος του έρωτα. Και στην πιο «ευχάριστη» εκδοχή να κατακρημνιστεί σε κάποιου αξιόλογου μαλάκα το κρεβάτι για το απαραίτητη εθιμοτυπική κατάληξη μιας νύχτας φλύαρης διασκέδασης.
Και δεν λέω να φορέσουμε τα μεσοφόρια εποχής και να το παίξουμε αθώες χριστιανοπούλες, αλλά πλησιάζει το καλοκαίρι και φοβάμαι για τα γυμνά κορίτσια.
Η νεαρή τραγουδίστρια, που τα τελευταία χρόνια σπουδάζει στο εξωτερικό θα βρεθεί τον Ιούνιο για λίγες μέρες στην Αθήνα και στο διάστημα αυτό θα πραγματοποιήσει μία και μοναδική εμφάνιση στο Kreuzberg urban culture bar (Πλαταιών 36, Κεραμεικός) τη Παρασκευή 6 Ιουνίου.
Η Joanna Drigo έκανε το δισκογραφικό ντεμπούτο της τον Ιούνιο του 2008 με το άλμπουμ “Κάποιες ώρες γεννιούνται τα όνειρα”. Ξεκίνησε την καριέρα της όταν την άκουσε ο Φίλιππος Πλιάτσικας σε μια οντισιόν, στον Σταυρό του Νότου και την επέλεξε, να τον συνοδέψει στο χειμερινό πρόγραμμά του.
Στα χρόνια που ακολούθησαν η Joanna Drigo συνεργάστηκε στην σκηνή με πολλούς καλλιτέχνες όπως την Μάρω Μαρκέλλου, τους Lexicon Project, τον Βασίλη Μπαμπούνη, την Ισμήνη Πεπέ, τον Nomik, την Lia Hide και άλλους.
Μετά από αναρίθμητα live και συμμετοχές σε φεστιβάλ στην Αθήνα και την επαρχία, η νέα τραγουδοποιός επέστρεψε στην αρχή του έτους, κατασταλλαγμένη πια στον στίχο, στην ερμηνεία και τον ήχο της, παρουσιάζοντας δέκα νέα ελληνικά τραγούδια στο καινούριο της άλμπουμ με τίτλο “Ζυγός στη Καρδιά” που κυκλοφορεί από την Antelma Music του Στάθη Δρογώση.
Τη βραδιά που διοργανώνει η MUSIC TRAIN team, θα ανοίξουν οι Άλφα Πέντε (αυτές τις μέρες κυκλοφορεί το 2ο cd τους με τίτλο “Πόλεμος”) και ο Ρήγας Σκεπετάρης με την Αναστασία (γνωστοί από το project “Εξοδος Κινδύνου” του “Σκηνοθέτη”).
Η MUSIC TRAIN team είναι μια ομάδα που φτιάχτηκε από μια παρέα φίλων που αγαπάνε την μουσική και έχει σαν σκοπό τη δημιουργία liveevents που θα ομορφύνουν τις βραδιές σας.
Kreuzberg urban culture bar, Πλαταιών 36, Κεραμεικός
Ώρα έναρξης: 22:00,
Είσοδος ελεύθερη
Πόσο πορνό είναι η ταινία για τον Dominigue Gaston Andre Strauss-Kahn; Γιατί επέλεξε τώρα να
μιλήσει η Charlize Theron για τον ''βιασμό'' της ιδιωτικής της ζωής, και γιατί θεωρήθηκε ''αμαρτωλή'' και ακατάλληλη η αφίσα της Eva Green στην νέα ταινία του Frank Miller, Sin City: A Dame to kill for;
Τι να πω! Τουλάχιστον ο George Clooney θα ασχοληθεί με την πολιτική; Ο Oliver Stone πάντως μοιράζει δεξιά και κυρίως αριστερά συγχαρητήρια!
Καλησπέρα, καλησπέρα! Όπως καταλάβατε, εγκαίνια για την καινούργια στήλη με θέμα το Cinema, όπου θα ενημερώνεστε για τα κινηματογραφικά νέα και όχι μόνο! Ξεκινάω ευθύς αμέσως στέλνοντας τις ευχές μου στον Morgan Freeman ο οποίος κλείνει τα 77 χρόνια ζωής! Βέβαια σαν σήμερα γεννήθηκε και η Merilyn Monroe, ακόμα να μάθουμε τις έγινε το μοιραίο βράδυ όπου ''έσβησε''ξαφνικά ο ξανθός άγγελος, μάθαμε όμως πρόσφατα ότι με τα αδέρφια Kennedy (όλα) είχε αναπτύξει ''ιδιαίτερες'' σχέσεις όπως άλλωστε και η Jackie Kennedy...χαμός!
Ας δούμε τώρα ποιες ταινίες θα προβληθούν στις αθηναϊκές αίθουσες την Πέμπτη 5/6. Έχουμε και λέμε, μια Sci-Fi περιπέτεια με τον Tom Cruise, ένα αμερικάνικο θρίλερ με ηχηρό καστ, η βιογραφία του Yves Saint Laurent, το νέο φίλμ του Atom Egoyan και μια κωμωδία μου έχει σπάσει τα ταμία στη Γαλλία. Με τίτλους οι ταινίες: Στα όρια του Αύριο, Σκουριασμένη πόλη, Yves Saint Laurent, Τα Δεσμά του Διαβόλου, Θεέ μου, Τι Σου Κάναμε;
Μην ξεχάσω να αναφερθώ όσοι επιθυμείτε να συμμετάσχετε στο 20ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας, το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τις 17 έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2014, έχετε περιθώριο να κάνετε τις αιτήσεις σας μέχρι τις 13 Ιουλίου.
52 ταινίες φτάνουν για να χορτάσετε τον Jean-Luc Godard; Μεγάλο αφιέρωμα στον ''Αναρχικό'' δεξιοτέχνη της 7ης τέχνης ξεκινά στην ταινιοθήκη στις 5/6. Τι άλλο ξέχασα; Α! Στο νεοκλασικό κτίριο του Πολιτιστικού κέντρου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στο Ρουφ, η εκκλησία συναντά την 7η τέχνη! Όσοι πιστοί προσέλθετε!
Καλό μήνα να έχουμε, τα λέμε την επόμενη εβδομάδα μέχρι τότε να περνάτε καλά.
Με Εκτίμηση
Π. Πόντικας
γράφει Η Αδαμαντία Συριάτου
To 1985 ο μεγάλος Γάλλος κωμικός Coluche ιδρύει τα Εστιατόρια Καρδιάς. Εκεί όπου κάθε άνθρωπος που δεν έχει αρκετά χρήματα για οποιοδήποτε λόγο, μπορεί να φάει και να ζεσταθεί όπου και να βρίσκεται στη Γαλλία.
Για να ενισχύσει οικονομικά αυτή την προσπάθεια επισκέπτεται ένα πολύ γνωστό μουσικό και τραγουδιστή τον Jean-Jacques Goldman και του ζητάει να γράψει και να τραγουδήσει ένα τραγούδι.
Έτσι, με την πρώτη ερμηνεία του τραγουδιού για τα εστιατόρια καρδιάς ξεκινάει το πρώτο γκρουπ των Enfoires που αποτελούσαν οι Jean-Jacques Goldman, Yves Montand,Nathalie Baye,Michel Platini,Micher Drucker.
Τι σημαίνει όμως les enfoires? Στη κυριολεξία σημαίνει "Οι Γαμημένοι" και θεωρείται βρισιά. Την χρησιμοποιούσε τόσο πολύ ο Coluche στους ατέλειωτους κωμικούς μονολόγους του που κατάφερε να την κάνει κατά μία έννοια ν'ακούγεται σαν κομπλιμέντο!
Ο Coluche με τις φιλίες και τις γνωριμίες του θα καταφέρει μέσα σε λίγα χρόνια να δημιουργήσει ίσως το μεγαλύτερο γκρουπ αλληλεγγύης παγκοσμίως. Τραγουδιστές, ηθοποιοί,αθλητές και κάθε είδους άνθρωποι του θεάματος προσφέρουν δωρεάν την φωνή και την παρουσία τους για τον σκοπό αυτό.
Η προβολή απ' τα μίντια και τον τύπο όπως και οι πωλήσεις των δίσκων και των συναυλιών τους αποφέρουν περίπου 80 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, αρκετά για να συντηρήσουν κατά το μεγαλύτερο μέρος τα εστιατόρια αυτά. Πολλές εταιρείες προσφέρουν επίσης δωρεάν μηχανήματα ήχου και ότι χρειάζεται για να οργανωθεί μια συναυλία ενώ εθελοντικά εργάζονται μάγειρες, σερβιτόροι,κλπ.
Όταν πέθανε ο Coluche πολλοί πίστεψαν ότι όλο αυτό θα σταματούσε και θα έμενε μιά ιστορική ανάμνηση.
Η δύναμη του σκοπού όμως ήταν πιο δυνατή.
Συναντιούνται τον Δεκέμβρη του 1986, λίγους μήνες μετά τον θάνατο του κωμικού, σ' ένα τηλεοπτικό show και με προτροπή της Veronique Colucci γυναίκας του Coluche ξαναρχίζουν ακόμα πιό δυναμικά.
Αυτή τη φορά, προστίθενται ο Michel Sardou, Johnny Hallyday,Veronique Sanson,Eddie Mitchell και ξεκινούν μιά περιοδεία σε 7 πόλεις της Γαλλίας.
Από τότε κάθε χρόνο γίνονται πολλές συναυλίες και πλέον υπάρχει μία πόλη που φιλοξενεί τις περισσότερες.
"Bάζουμε το εγώ στη τσέπη" λένε όλοι.
Σήμερα ακόμα ή μάλλον κυρίως οι νεότεροι Γάλλοι καλλιτέχνες, μουσικοί και ηθοποιοί αλλά και αθλητές και προσωπικότητες απ' όλη τη χώρα είναι μέλη και παρόντες στις μεγάλες ετήσιες συναυλίες.
Η επιλογή γίνεται αυστηρά και μόνο αφού βεβαιωθούν όλοι ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ο σκοπός αυτός για την προβολή κανενός.
Το μήνυμα του Coluche ήταν ότι δεν έχουμε δικαίωμα να αφήνουμε κανέναν άνθρωπο να πεθαίνει από πείνα κι από κρύο.Η δύναμη του μηνύματος αυτού, η δύναμη της ιδέας του, το αδύνατο που γίνεται δυνατό είναι ακόμα όλα εκεί... εκτός απ'τον ίδιο..
Υ.Γ. Το κείμενο αυτό το είχα γράψει τον Ιούνη του 2009 πληροφοριακά και μόνο τότε για τους φίλους μου. Στην Αθήνα δεν υπήρχαν τόσοι άστεγοι ούτε υποσιτισμένα παιδιά. Τα Εστιατόρια της Καρδιάς στη Γαλλία έχουν σώσει πολύ κόσμο και υπάρχουν ακόμα. Αναρωτιέμαι αν μια τέτοια προσπάθεια θα μπορούσε να έχει έστω και μία πιθανότητα επιτυχίας στην Ελλάδα του 14 που η ανάγκη είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
όταν βγαίνεις στη βεράντα για τον πρωινό καφέ και βλέπεις τις ορθογώνιες γραμμές των κτηρίων να χαϊδεύουν τις αναρχικές τιρκουάζ καμπύλες της θάλασσας και το μόνο που θέλεις είναι να προσθέσεις μουσική σε αυτό το μικροσύμπαν.
επιστρέφεις στο σαλόνι και πατάς play στο Morceaux de Fantaisie.
με το που διαχέονται οι πρώτες νότες στην ατμόσφαιρα ακούς την αγουροξυπνημένη φωνή της.
-Ραχμάνινοφ? σ'ευχαριστώ.
αυτή τη γυναίκα τη κρατάς και την αγαπάς
μια ολόκληρη ζωή.
Γιώργος Τρίκερι.
οι πιο δημιουργικές αγγελίες εργασίας που έχουμε δει.
Αν είσαι πιο γρήγορος από τον Φλας, οδηγείς και έχεις μηχανάκι σαν τον Βαλεντίνο Ρόσι, σου αρέσει το πρωινό ξύπνημα και γνωρίζεις την περιοχή του Κεραμεικoύ καλά, τότε σε περιμένουμε. Τ:210 3471401
ΖΗΤΕΙΤΑΙ: Ακούραστος, ευχάριστος μπαρίστας με όρεξη και διάθεση για πρωινό ξύπνημα, αγάπη για τους συνανθρώπους, χιούμορ και λατρεία για τον καλό καφέ. Απαραίτητη προϋπόθεση να καλέσει στο 210 3471401 και να ζητήσει τον Μελέτη.
είχα δει το τρέιλερ πριν από καιρό αλλά δεν ήμουν στη κατάλληλη διάθεση. την φύλαξα όπως φυλάμε ένα βιβλίο ή ένα μπουκάλι κρασί για να το ανοίξουμε μια όμορφη στιγμή.
μια υπέροχη ταινία, σκηνοθετημένη από τους δημιουργούς του Little Miss Sunshine με σενάριο γραμμένο από την πρωταγωνίστρια της ταινίας Ζωή Καζάν (εγγονή του Ηλία).
ένας μοναχικός συγγραφέας, πάνω στην απόγνωση του πλάθει μια γυναίκα για να έχει συντροφιά και ανακαλύπτει πως δεν μπορούμε να κάνουμε τους ανθρώπους ο'τι θέλουμε ακόμα και αν είναι "δικοί" μας.
μια ξεχωριστή ιστορία αγάπης, υπόσχομαι να μην σας πω πως τελειώνει, αν μου υποσχεθείτε ότι θα την δείτε.
ποτέ δεν ξέρω πως θα τελειώσει μια ταινία.
δεν θέλω να ξέρω
ποτέ δεν έχω δει ολόκληρη τη Νύχτα Αγωνίας του Χίτσκοκ.
θέλω η Μπέργκμαν και ο Πεκ να μείνουν αγκαλιασμένοι
στο δωμάτιο του ξενοδοχείου στη Νέα Υόρκη
κυνηγημένοι από την αστυνομία
στιγμιαία ευτυχισμένοι στην άγνοιά τους.
σου έχει τύχει να ζωγραφίζεις στο όνειρο σου
ένα πίνακα και να μην θέλεις να ξυπνήσεις?
ο σκύλος να σου γλείφει τα δάχτυλα
γιατί είναι η ώρα για τη πρωινή βόλτα του
κι εσύ να ανακατεύεις τα χρώματα
ζωγράφισα μια απαγορευτική πινακίδα της τροχαίας
αντί για STOP
έγραψα
Όλα
δεν ξέρω τι σημαίνει
δεν θέλω να ξέρω
ξέρω τη πρωτεύουσα του Σουρινάμ.
καλημέρα
Γιώργος Τρίκερι
γράφει η Γεωργία Καλδάνη
Βαρέθηκα να μιλάω για τα αυτονόητα. Πως να στο πω.. από τότε που μπήκαν οι επιθετικοί προσδιορισμοί στη ζωή μας ξεχάσαμε την ανθρώπινη υπόσταση και ιδιότητα. Όταν βρίζω ανθρώπους, στην ουσία βρίζω τους επιθετικούς προσδιορισμούς τους. Είμαι μαύρος, είμαι χριστιανός, είμαι γιατρός, είμαι πρόεδρος, είμαι στρέιτ, είμαι λεσβία, είμαι Ελληνίδα, είμαι μάνα, είμαι μουσουλμάνα, είμαι καλή, κακή, είμαι γκομενάρα, είμαι εγωίστρια, είμαι ότι γουστάρω ανά περιόδους. Και ανάλογα με την ιδιότητά μου γίνομαι ότι είναι και οι άλλοι με τον ίδιο επιθετικό προσδιορισμό. Όμοια κατασκευασμένα ανδρείκελα δηλαδή. Μεγαλώνω στα σπλάχνα μου την μισαλλοδοξία. Τον πόλεμο. Πόσο ανώτερος πρέπει να αισθάνομαι που μπορώ να κρίνω τους πάντες. Και πόσο καλύτερος για να κατηγορώ τους πάντες ορίζοντας τη ζωή τους σύμφωνα με τα δικά μου δεδομένα. Όχι φίλε μου. Δεν είναι ο άνθρωπος που καταστρέφει τα πάντα. Ο άνθρωπος είναι μια χαρά ζώο στην τελική. Οι επιθετικοί προσδιορισμοί γαμούν τις κοινωνίες, τον Πλανήτη, τα ζώα. Μη ψάχνεις για ανθρώπους. Κατασπαράχτηκαν από την ίδια τους την οξυδέρκεια...
Παλέψτε για
να γίνετε διαφορετικοί
από όλους τους
άλλους και
κυρίως από αυτούς
που βρίζετε και μετά
παλέψτε τη
διαφορετικότητά
σας ...
γράφει η Βέρα J. Φραντζή
«Θα έπρεπε να κοκκινίζω για τα λάθη που έχω κάνει. Αντί γι’αυτό, λυπάμαι για όσα δεν έκανα».
Αβελάρδος
Ποιος είναι ο άντρας της ζωής μου; Της δικής σας;
Τι θα μου χαρίσει; Τι ξεφαντωτής; Τι πλάνος; Σάματις θα φοράει τα κυριακάτικα ρούχα, όταν θα με συναντά; Και τις Δευτέρες θα τα φορά; Θα έχει γυαλισμένα παπούτσια και μάτια καστανά; Θα ορέγεται την υποψία της έκρηξης που εξέχει από το κορμό μου; Άνδρας ολάκερα δικός μου;
Πάλι ανόητα τα έγραψα.
Ως τότε με άλλους άνδρες θα μιλώ και οθνεία πρόσωπα θα συναντώ. Άνδρες κοινούς, αλλά επιζήτητους. Αγόρια ενήλικα. Αυτοί θα είναι οι άνδρες της ζωής μου… άνδρες μιας νύχτας κουρασμένης, άνδρες ξεχασμένοι από τις μάνες τους και τις αλλοτινές αγάπες τους και άντρες μιας αργίας. Με τα καταστίγματά τους περπατώ και αυτό το βάδισμα ποθεινό για τον καθένα είναι ολότελα.
Άλλοι με αρπάζουν και με κατσαδιάζουν γι’αυτό που θέλουν να είμαι, αλλά εγώ δε μπορώ. Τρεχάτα τους βρίσκω πάντα σε δρόμους συχνούς και οικείους. Δρομαία φεύγουν από τη ζωή μου. Και αυτό δε στέκει με κανένα επιχείρημα, παρά μόνο με το δικό μου.
Δόσιμο μονομερές και ερωτικό που το αποδέχομαι. Σε αυτή την πλευρά δεν βρίσκεις χρόνο για αντιπαραθέσεις, άλλωστε. Αλλά σπινθήρες ρέμβης βραδινής, που θα αναμοχλεύεις αργότερα τα κοινά τα βράδια με τον άντρα της ζωής σου. Και αναρωτιέσαι εκεί τότε... Μήπως εκείνος ήταν ο άντρας της ζωής μου; Εκείνος πρέπει να ήταν, γιατί αυτός εδώ απόψε δεν είναι. Αυτός εδώ, που σήμερα σφουγγάρισα γι’αυτόν, ξένο τον νιώθω. Τις προάλλες, ωστόσο, μαζί του κοιμήθηκα γνώριμα. Τον έψαξα μέσα στο βράδυ δίπλα μου και τον αποδέχτηκα γλυκά. Πώς να σε ξεχάσω και ας περίμενα τον μοναδικό μου; Και πίσω- μπρος και ανάποδα και ποτέ δε θα μάθω ποιος είναι αυτός που δε θα ξεθωριάσει ποτέ.
Το εξουθενωτικό βράδυ εκείνο τα γένια σου γαργαλούσα και πήρα στις παλάμες σου το πρόσωπό μου. Νότισα τα χείλη σου. Το πρωί σε βρήκα αντίκρυ μου. Μονάχος ήσουν. Και εγώ το ίδιο. Δεν είχε τίποτα το λυρικό και το όσιο εκείνο το πρωί. Πήρα το τρένο να γυρίσω σπίτι μου και είχα το βιβλίο το δανεικό μέσα στη τσάντα μου. Πρόδηλα το άφησα το άρωμα μου, να το ξέρεις. Μα δεν είσαι εσύ ο άντρας της ζωής μου. Ο άλλος είναι, μα και αυτός κάπου ήταν εκείνο το βράδυ. Πω πω ταξίδια που κάνουμε.
Πάλι θα γυρίσω εκεί που άρχισα. Άνδρες που δεν είναι αυτοί της ζωής μου. Αν τους βάλω πλάι – πλάι , θα κοιταχτούν αναμεταξύ τους. Θα πιάσουν και κουβέντες.
Και εσύ είσαι ένα κορίτσι απόψε, που ψάχνεις τον άντρα της ζωής σου. Σε καταλαβαίνω. Μα δεν είναι ο καιρός για σένα σήμερα.
Όσο τραβήξει αυτή η ιστορία. Τόσα τσιγάρα θα κάνω και άλλους τόσους σκέτους, πικρούς καφέδες που θα μου φέρει τα πρωινά στο κρεβάτι και ξανά και ξανά θα θυμάσαι πως δεν θα είσαι ο άντρας της ζωής μου.
Σε σένα μιλώ, αλλά και σε μένα. Το ίδιο είναι. Το ίδιο λέμε.
Εάν ερωτηθείς τι περιέχει ένα ποτήρι γάλα, το πιο πιθανό είναι να απαντήσεις ασβέστιο, πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία. Ήξερες ότι το λευκό ποτήρι που απολαμβάνεις στο πρωινό σου, στον καφέ σου ή στην μαγειρική είναι ένα κοκτέιλ από αυξητικές ορμόνες, αντιβιοτικά και αναλγητικά, χοληστερόλη και λιπαρά;
Πολλοί πιστεύουν ότι το γάλα είναι απαραίτητο για την διατροφή του ανθρώπου. Δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει ότι το μητρικό γάλα για το μωρό είναι το ότι πιο αγαθό και πολύτιμο υπάρχει καθώς του παρέχει θρεπτικά συστατικά και αντισώματα απαραίτητα για την επιβίωση και ανάπτυξη του. Ο άνθρωπος όμως είναι το μοναδικό θηλαστικό το οποίο συνεχίζει να καταναλώνει γάλα και στην ενήλικη ζωή του.
1. Δεν είμαστε σχεδιασμένοι για να καταναλώνουμε γάλα άλλων θηλαστικών. Υπολογίζεται ότι το 70% του πληθυσμού έχει δυσανεξία στο βασικό σάκχαρο του γάλακτος, την λακτόζη.
2. Έχει πλέον καταρριφθεί ο μύθος του ότι το γάλα είναι καλή πηγή ασβεστίου. Οι επιδημιολόγοι έχουν κατά καιρούς αναφέρει τα αυξημένα ποσοστά οστεοπόρωσης σε πληθυσμούς που χαρακτηρίζονται από μεγάλη κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων όπως οι Η.Π.Α και η Φινλανδία. Μπορεί δηλαδή το γάλα να περιέχει ασβέστιο, έχει όμως και άλλους παράγοντες οι οποίοι εμποδίζουν την απορρόφηση του από τον ανθρώπινο οργανισμό. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι φυτικές πηγές ασβεστίου όπως αποξηραμένα φρούτα, σπανάκι, φασόλια, αμύγδαλα, ακόμα και κάποια είδη ψαριού έχουν πολύ περισσότερα οφέλη στον οργανισμό.
3. Αποτελεί μορφή βασανισμού των ζώων. Κανένα ζώο δεν είναι σχεδιασμένο να παράγει γάλα όλη του τη ζωή. Οι αγελάδες φυσιολογικά παράγουν γάλα για τα μικρά τους την περίοδο που θα τα γεννήσουν. Στις γαλακτοβιομηχανίες τα ζωντανά παροχετεύονται με ορμόνες όπως η BGH, για να αυξήσουν την παραγωγή γάλατος. Η αγελάδα φυσιολογικά ζει 25 χρόνια αλλά λόγω των χημικών και της μεταχείρισης της στην βιομηχανία θα ζήσει 5 χρόνια και στη συνέχεια το κρέας της θα πουληθεί για τροφή κατοικίδιων ή χαμηλής ποιότητας junk food.
Υπάρχουν πολλά ντοκιμαντέρ τα οποία παρουσιάζουν την αλήθεια πίσω από τις βιομηχανίες παραγωγής γάλατος και θεωρώ ότι όποιος καταναλώνει γάλα θα πρέπει να ξέρει πως παράγεται και τι κάνουν οι εταιρίες που ενισχύει με την αγορά αυτή.
Διότι το να παρουσιάζουν μια χαμογελαστή οικογένεια το πρωί και ένα υγιές αγελαδάκι δεν σημαίνει ότι αυτή είναι η πραγματικότητα καθώς ο τρόπος παραγωγής γάλατος πλέον δεν είναι όπως τον έχουμε στο μυαλό μας με την γιαγιούλα που αρμέγει υπομονετικά σε έναν αγρό.
Σήμερα υπάρχουν πολλές εναλλακτικές στο ζωικό γάλα όπως το γάλα αμυγδάλου, σόγιας, καρύδας και άλλα, οι οποίες απορροφώνται καλύτερα από τον άνθρωπο και είναι φιλικές προς το περιβάλλον.
πηγή: Athensvoice.gr
Αγαπητή Μισέλ,
Είδα την φωτογραφία σου στο ίντερνετ,στην οποία κρατάς την εξαιρετικά επίκαιρη ''Σώστε τα κορίτσια μας'' ταμπέλα και συγκινήθηκα από την συντριβή στο πρόσωπό σου.
Είσαι γυναίκα και μητέρα και δεν έχω λόγους να αμφισβητώ την ειλικρινή συναισθηματική σου ταύτιση με τα κορίτσια που αγνοούνται.Αλλά δεν μπόρεσα παρά να αναρωτηθώ αν σου έχει ποτέ περάσει από το μυαλό ότι και πολλές άλλες νεαρές Μουσουλμάνες έχουν χαθεί εξ αιτίας της πολιτικής του συζύγου σου.
Στην Αφρική,απ' όπου προέρχονται οι δικοί σου (και του συζύγου σου) πρόγονοι,στο Αφγανιστάν,στο Ιράκ και σε κάμποσα άλλα μέρη.Άρχισα,επίσης,να σκέφτομαι τις νεαρές Βουδίστριες στο Βιετνάμ αλλά και κάποιες ''καλές'' Χριστιανές στη Νότια Αμερική.Όλες θύματα της Αμερικανικής Στρατιωτικής και Εξωτερικής πολιτικής.
Εάν δεν απατώμαι,από την οικία σου προέρχονται όλες οι διαταγές που ευθύνονται για τις κακοτυχίες (παλιότερες και πιο πρόσφατες) όλων αυτών των παιδιών.
Εγώ είμαι ένας πραγματιστής,Μισέλ και γνωρίζω πως ότι έγινε,δεν ξεγίνεται αλλά ίσως οι δυο μας θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι για το μέλλον.Εσύ ως γυναίκα και ως μητέρα που δεν θα ήθελε επ ουδενί να βρεθεί στο μέλλον στην ίδια θέση να κρατά περισσότερες ταμπέλες σαν κι αυτή που κρατάς σήμερα αλλά και ως σύζυγος του ανθρώπου που κρατά στα χέρια του αποκλειστικά τον μηχανισμό ενεργοποίησης των Αμερικανικών Στρατιωτικών Δυνάμεων,ίσως θα μπορούσες να πετύχεις να κάνεις κάτι περισσότερο από μία απλά συμβολική χειρονομία.
Ίσως θα μπορούσες να γίνεις άτεγκτη (όπως θυμάμαι να κάνει η μητέρα μου με τον πατέρα μου για ζητήματα πολύ λιγότερο σημαντικά από αυτό) και να απαιτήσεις να γίνει επιτέλους κάτι.
Δεν γνωρίζω πόσο εξοικειωμένη είσαι με την Αρχαία Ελληνική Κωμωδία αλλά υπάρχει ένα εξαίσιο θεατρικό έργο του Αριστοφάνη που ονομάζεται Λυσιστράτη (ένα Ελληνικό όνομα που σημαίνει ''αυτή που καταλύει τους στρατούς'').
Η Λυσιστράτη,λοιπόν,ήταν μία αποφασισμένη και με ισχυρή θέληση γυναίκα,η οποία έχει μπουχτίσει να βλέπει τους άντρες να επιδίδονται σε ανόητους αιματηρούς πολέμους.Έπεισε,λοιπόν τις υπόλοιπες γυναίκες να αρνηθούν οποιοδήποτε σεξουαλικό προνόμιο στους συζύγους και εραστές τους σε μια προσπάθεια να τους αναγκάσουν να εγκαταλείψουν τις πολεμικές συρράξεις και να ζήσουν ειρηνικά.
Δες τώρα,αν μια γυναίκα του δικού σου πολιτικού αναστήματος ακολουθούσε το παράδειγμα της Λυσιστράτης,μπορείς να καταλάβεις πόσο ευεργετικό θα ήταν αυτό για την διάσωση αθώων κοριτσιών και αγοριών σ'όλο τον κόσμο.
Σκέψου,Μισέλ για χάρη των κοριτσιών μας.
Ειλικρινά δικός σου,
Γιώργος Τρικεριώτης
Ελλάδα
Υ.Γ Θα χαιρόμουν να σου δανείσω ένα αντίγραφο της Λυσιστράτης.Παρακαλώ απάντησε μου το συντομότερο δυνατό γιατί οι καιροί που ζούμε είναι ζοφεροί.
ευχαριστώ τη Φίλη Λίτσα για την εξαιρετική απόδοση της επιστολής μου στα Ελληνικά. για να διαβάσεις το αυθεντικό κείμενο, πάτησε εδώ.
Περίμενε αμέτρητες ώρες, επί δύο χρόνια και έκανε πάνω από 3000 κλικ με τη φωτογραφική του κάμερα για να πετύχει ένα μικρό πουλάκι να πετάει πάνω από το νερό, ψάχνοντας για τροφή. Η υπομονή του και, κυρίως, η τεχνική του βραβεύτηκαν τελικά σε έναν παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας, όπου παρά τον σκληρό ανταγωνισμό από τους χιλιάδες συμμετέχοντες, κατόρθωσε να κατακτήσει την πρώτη θέση!
Ο 35χρονος Νίκος Φωκάς είναι ο μεγάλος νικητής του Handbook of the Birds of the World (HBW)-World Bird Photo Contest, του παγκόσμιου διαγωνισμού φωτογραφίας πουλιών, που διοργάνωσαν για δεύτερη χρονιά οι εκδόσεις Lynx Edicions.
Η φωτογραφία, που χάρισε τη νίκη στον Έλληνα φωτογράφο, απεικονίζει ένα στακτοπετροχελίδονο (αλλιώς ωχροσταχτάρα ή Apus pallidus ή Pallid Swift), ένα αποδημητικό είδος, το οποίο περνά σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του πετώντας. Αυτό, άλλωστε, υπονοεί και η επιστημονική ονομασία του, που προέρχεται από την αρχαία ελληνική άπους, Apous, που σημαίνει "χωρίς πόδια".
"Στη μελέτη μου για το συγκεκριμένο πουλί παρατήρησα ότι πλησιάζουν πολύ κοντά στο νερό για να φάνε μικρά έντομα. Βρήκα, λοιπόν, ένα σημείο στα Σπάτα και ακολουθώντας μια ειδική τεχνική προεστίασης, έστησα 'καραούλι'. Η βραβευμένη φωτογραφία προήλθε μετά από 3000 αποτυχημένα κλικ σε διάρκεια 2 χρόνων" εξήγησε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Φωκάς, ο οποίος εργάζεται ως περιβαλλοντολόγος στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών "Ελευθέριος Βενιζέλος". Ξεκαθάρισε δε, ότι μια καλή φωτογραφία με πουλιά δεν είναι θέμα τύχης, όπως πιστεύουν μερικοί, αλλά απαιτεί αμέτρητες ώρες δουλειάς και μελέτης για το είδος.
"Να τονίσουμε, εξάλλου, ότι στους διαγωνισμούς φωτογραφίας, δεν δέχονται εικόνες που έχουν υποστεί μεγάλη επεξεργασία. Στέλνεις μάλιστα και την αρχική φωτογραφία προκειμένου η κριτική επιτροπή να δει την επεξεργασία στην εικόνα που συμμετέχει στο διαγωνισμό. Έτσι, η εικόνα από μόνη της πρέπει να είναι καλή. Προσωπικά, επειδή υστερώ στο photoshop, έκανα μια υποτυπώδη επεξεργασία στην εικόνα μου που κέρδισε" τονίζει ο 35χρονος φωτογράφος.
Η ενασχόληση με τη φωτογραφία άρχισε για τον κ. Φωκά, όπως λέει ο ίδιος, πριν από 5-6 χρόνια, όταν άρχισε να παρατηρεί τα πουλιά στο αεροδρόμιο. "Γενικότερα, βέβαια, μ' ενδιαφέρει και αγαπάω τη φύση και ιδιαίτερα τα πουλιά που έχουν σύνθετη και μυστηριώδη συμπεριφορά, απόρροια της ανάγκης για επιβίωση" σημειώνει.
Με προσόν λοιπόν την... ιώβεια υπομονή του και με πολύωρη μελέτη γύρω από την τεχνική της φωτογραφίας, ο κ. Φωκάς δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει τις εξορμήσεις στην Αττική αλλά και σε υγροβιότοπους της Ελλάδας για να απαθανατίσει τα αγαπημένα του πουλιά που αποτελούν ένα εξαιρετικά δύσκολο είδος φωτογράφισης.
πηγή: http://www.newsit.gr/
πατώντας εδώ θα βρεθείς στο blog του Νίκου Φωκά όπου θα έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις τις φωτογραφίες του.
.jpg)
