Σ’ ένα μέρος άγνωστο, δίπλα στη θάλασσα… πάντα

Μας φιλοξενεί ένας άντρας πλούσιος, 
το σπίτι του έχει μια πισίνα ενωμένη οπτικά με τον ορίζοντα της θάλασσας, 
μα μ' ένα ψηλό, διάφανο τείχος να χωρίζει τις δυο υδάτινες επιφάνειες
-ή μάζες καλύτερα;-
γιατί τα κύματα είναι στην πρώτη ματιά τρομακτικά, τεράστια, 
σπειροειδή όπως απεικονίζονται γύρω απ’ τις αρχαίες τριήρεις.
Μα στην πορεία νιώθεις ασφάλεια, 
την ασφάλεια που παρέχει ένα καλοστημένο κι ακριβοπληρωμένο σύστημα 
ενάντια στα θεριά της φύσης, τα καιρικά φαινόμενα, τα ζώα και τους ανθρώπους.
----
Ο άντρας με θέλει με πάθος...
με το πάθος που μόνον κάτι τέτοιοι χορτασμένοι αντέχουν να ποθούν, 
που ξέρουν να παίρνουν αυτό που θέλουν με κάθε μέσο,
χωρίς όμως βιαιότητα... χωρίς κανέναν εξαναγκασμό.
Κι εγώ όμως ξέρω ακόμα καλύτερα να αποφεύγω έντεχνα αυτό που δεν θέλω.
Κολακεύομαι απ’ την επιθυμία του, μα παίζω σαν το γατί με το κουβάρι… 
που όλο λες και το φτάνει κι όλο το ξαναπετάει μακριά… 
με τρόπο που μοιάζει ν’ απομακρύνεται το ίδιο το κουβάρι… με τη δική του θέληση.
Κι αυτός υπομένει και προσφέρει γενναιόδωρα τη φιλόξενη φύση του, 
τη θαλπωρή του υπέροχου καταλύματος, τον ελεγχόμενο πόθο του,
-ίσως τον ελεγχόμενο θυμό του-
και την πισίνα δίπλα στη μανιασμένη θάλασσα· δεν είναι σίγουρα Ελλάδα.
----
Στην πισίνα πέσαμε με τη φίλη μου απ’ την αντίθετη πλευρά η καθεμία, 
μα περιέργως κάναμε κι οι δυο μονάχα μακροβούτια, 
βρισκόμασταν με τρεις χεριές απέναντι και πάλι πίσω… 
Ήταν κάπως βρώμικα εκεί μέσα, μα όχι ακριβώς σιχαμένα, απλά βρώμικα, 
σα να ευδοκιμούσε εκεί κάποιο βακτήριο, κάποιος αρχέγονος μύκητας ή κάτι παρόμοιο… 
κάτι που προϋπήρχε ημών και το αποδεχόμασταν. 
Κάτω λοιπόν απ’ το θολό νερό σε κάποια απ’ τις πολλές πέρα-δώθε συναντήσεις μας, 
η φίλη μου άρχισε να μου μιλά 
κι εγώ παρά τους γνωστούς σε όλους νόμους της φυσικής την άκουγα 
και καταλάβαινα τι έλεγε κι αυτό που έλεγε ήταν πως πειράζουν τις κουρτίνες 
(οι πλευρές της πισίνας ήταν σκεπασμένες με κόκκινες κουρτίνες, 
σαν κι αυτές που θυμίζουν αυλαία, 
και όταν ήταν ανοιχτές έμπαινε φως μέσα από το γυάλινα τοιχώματα).
Κι έτσι καθώς κολυμπούσαμε υπογείως, 
τραβήχτηκε στην άκρια η μεσημβρινή κουρτίνα κι έκλεισε η κάθετη, η ισημερινή ας πούμε, 
κι ο φωτισμός άλλαξε, 
τα φώτα της ράμπας έσβησαν προς στιγμήν για τη μία από ‘μάς και έλουσαν την άλλη… 
Τρομάξαμε λίγο, χάσαμε τον προσανατολισμό μας, 
μα συνεχίσαμε να κολυμπάμε και βέβαια παραμείναμε φίλες 
μέσα και έξω από αυτήν την πισίνα των άλλων… ας πούμε των αντρών...
Ή ας πούμε των εναλλασσόμενων δυνατοτήτων…
Ή ας την ονομάσουμε απλούστατα πισίνα των ευκαιριών.
----
Βγήκαμε κάποτε έξω βόλτα κι ήταν σοκάκια σκεπαστά, σκονισμένα, 
γεμάτα πραμάτειες προς πώληση στις πλευρές τους, στοιβαγμένα σε κάτι σκηνές ανατολίτικες 
και μέσα σε κάποια σκηνή έπαιζε μία αυτοσχέδια μπάντα
έναν ρυθμό λιγωτικό σαν τρισιροπιασμένο μπακλαβά… 
μακρόσυρτο, πανέμορφο, 
πιο μινόρε κι από λιτανεία σε κηδεία της Λουιζιάνα… ή από σκίρτημα του Χατζηδάκι… 
αλλά με την ξεκάθαρη εσάνς της πιο βαθιάς, της πιο βάρβαρης και αισθησιακής συνάμα αραπιάς.
Δυσοίωνα τ’ αποκαλεί αυτά η φίλη μου, ίσως και νά ΄χει δίκιο... μα εγώ τα λατρεύω.
Και τότε αντήχησε με πλήρη σαφήνεια στ’ αυτιά μου η φράση «Θα πεθάνουμε όλοι».
Την είδα μπροστά με την μικρή της κόρη να περπατάνε αγκαλιά, 
είδα τον σύντροφό μου δίπλα μου, 
κάθε αγαπημένο και κάθε ξένο ολόγυρα 
και μονολογούσα επαναλαμβανόμενα «Θα πεθάνουμε όλοι».
Χωρίς τρόμο… 
με θλίψη μοναχά απέλπιδα, και συνοδεία όμορφες εικόνες, αναμνήσεις, 
αγάπη, 
απέραντη αγάπη, 
κατακλυσμιαία αγάπη, 
και τον σιροπιαστό σκοπό κάπως να με παρηγορεί.
----
Μπήκαμε στο καράβι… το εξωτικό τούτο ταξίδι είχε τελειώσει. 
Η θάλασσα τρομακτική, όπως και πριν, εκεί πέρα από τα όρια της πισίνας. 
Ένιωσα άξαφνα τις μηχανές να σταματούν, να παύει κάθε κίνηση. 
Ανέβηκα στο κατάστρωμα να δω τι συμβαίνει. Είχαμε πέσει σε βράχια. 
Βράχια παντού, απαγορευτικά, το μόνο άνοιγμα ήταν πια πίσω μας, 
στο βάθος θαμπή η σκονισμένη πόλη κι ομίχλη.
Δεν είχαμε καταφέρει να βρούμε διέξοδο, να απομακρυνθούμε… 
Κάναμε κύκλους, ποιος ξέρει γιατί, και τώρα ήμασταν έτοιμοι να εξοκείλουμε  
ελάχιστα μίλια έξω από το πολύβουο λιμάνι.
Και σταματήσαμε… μην ξέροντας τι να κάνουμε, ποια νέα πορεία να χαράξουμε…
Εκεί, μέσα στη θάλασσα… μέσα στη θάλασσα θα μέναμε.
Κύμα, στάλα, μόριο θα γινόμαστε μες στον ωκεανό...
θέλω να λέω και να πιστεύω της Αγάπης.
Γιατί τούτο το όνειρο το είδα μία νύχτα απίστευτης τρέλας και κεφιού και διάχυτης αγάπης...

απόσπασμα από μυθιστόρημα που γράφει μια φίλη μου. μου ζήτησε να το δημοσιεύσω ανωνύμως. ένα μυθιστόρημα που ανυπομονώ να πιάσω στα χέρια μου.

γείτονας

είναι στη βεράντα και κάνει στρέτσιν ασκήσεις πριν την ανατολή. τον πετυχαίνω στο ασανσέρ. μυρίζω τη φτηνή του κολόνια, μασουλάει κάτι με γεύση πικραμύγδαλου
-δεν φιλάω τις γυναίκες στο στόμα, είναι όλες πουτάνες.
δεν το λέει με εμπάθεια. η βεβαιότητα του είναι σουρεαλιστική οπότε δεν ζητάω διευκρινήσεις. δεν φιλάει γυναίκες στο στόμα.
τον ρωτάω για το χθεσινό ματς.

πριν ένα μήνα ξεκίνησε κολυμβητήριο. η θερμοκρασία του νερού στους είκοσι εφτά βαθμούς. η κοιλιά έχει αρχίσει να γίνεται επίπεδη. οι πλάτες ανοίγουν. οι καρποί δυναμώνουν. ίσως κάποια στιγμή η αερόβια άσκηση του δώσει το σθένος να φιλήσει γυναίκα στο στόμα.

Γιώργος Τρίκερι

το ημερολόγιο ενός σκηνοθέτη

4 δεκεμβρίου (εισαγωγή)

με την Δήμητρα γνωριζόμαστε σχεδόν τέσσερα χρόνια. τέσσερα χρόνια γεμάτα βόλτες, αλητείες, ξενύχτια, γέλια μα πάνω απ' όλα αγάπη.
πριν δύο χρόνια με κάλεσε στον Αι Γιώργη να περάσω πάσχα με τα αδέλφια της. μια από τις καλύτερες διακοπές της ζωής μου. κάποια στιγμή έβγαλε ένα ντοσιέ και μου έδειξε ένα θεατρικό που έγραφε. κάτσαμε και το διαβάσαμε. μου άρεσε από τη πρώτη στιγμή. αληθινοί χαρακτήρες με δραματικές ζωές που ξεπηδούσαν από τις σελίδες με το χιούμορ και τη ζωντάνια τους.
της υποσχέθηκα πως όταν το τελείωνε θα ερχόμουν στο Βόλο να το σκηνοθετήσω.
Να'μαι.

Γιώργος Τρίκερι 

Η σοκολάτα μας κάνει … εξαρτημένους

Μια νέα μελέτη στον εγκέφαλο, δείχνει πως μια χημική ουσία (παραπλήσια με το όπιο), μπορεί να οδηγήσει στον πειρασμό να υπερκαταναλώνουμε καραμέλες, σοκολάτες και παρόμοια λιπαρά και γλυκά. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι όταν έδωσαν σε αρουραίους τεχνητή ‘ώθηση’ με ένα φάρμακο που πήγαινε κατ ‘ευθείαν σε μια περιοχή του εγκεφάλου, που ονομάζεται νεοραβδωτό, έκαναν τα ζώα να διπλασιάσουν την ποσότητα των M&Ms που έτρωγαν (καραμέλες επικαλυμμένες με σοκολάτα).
Η ομάδα βρήκε επίσης ότι όταν τα ποντίκια άρχισαν να τρώνε τις επικαλυμμένες με σοκολάτα καραμέλες, υπήρξε μια απότομη αύξηση της εγκεφαλίνης, μιας φυσικής οπιοειδούς ουσίας, που παράγεται στην ίδια περιοχή του εγκεφάλου. Η Alexandra DiFeliceantonio του Πανεπιστημίου του Michigan, η Ann Arbor στις ΗΠΑ, και οι συνεργάτες τους, γράφουν για τα ευρήματά τους σε ένα κείμενο που δημοσιεύθηκε διαδικτυακά την Πέμπτη στο περιοδικό Current Biology.
Ευρήματα
Αποδείξαμε ότι τα κύματα εγκεφαλίνης στο πρόσθιο έσω τεταρτημόριο του νωτιαίου νεοραβδωτού συμβάλλουν στη ανάγκη έντονης κατανάλωσης εύγευστου φαγητού», γράφουν, σημειώνοντας ότι: Τα ενδογενή κύματα εγκεφαλίνης στο πρόσθιο μεσοραχιαίο νεοραβδωτό ενεργοποιήθηκαν σε ποσοστό πάνω από 150% όταν οι αρουραίοι άρχισαν να καταναλώνουν εύγευστες σοκολάτες και συμπληρώνουν, ότι τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι τα οπιοειδή σήματα είναι σε θέση να κωδικοποιήσουν και να προκαλέσουν την κατανάλωση φαγητού ως ανταμοιβή για τις αισθήσεις.
Αυτά είπαν οι ερευνητές. Σε απλά ελληνικά όμως, φαίνεται ότι η σοκολάτα απελευθερώνει μια ουσία ή οποία μοιάζει με εθιστικό ναρκωτικό και προκαλεί τέτοια ευφορία, ώστε να θέλουμε να ξαναφάμε….
Επίγνωση της υπερκατανάλωσης
Σχολιάζοντας τα ευρήματα στον τύπο, η DiFeliceantonio λέει:
Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος έχει πιο εκτεταμένα συστήματα από ό, τι νομίζαμε μέχρι σήμερα, τα οποία κάνουν τα άτομα να θέλουν να υπερκαταναλώνουν ως αισθητηριακή ανταμοιβή. Μπορεί να είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η υπερκατανάλωση είναι ένα πρόβλημα σήμερα, σημειώνει.
Τα ευρήματα αποκαλύπτουν έναν εκπληκτικό ρόλο του νεοραβδωτού, ο οποίος μέχρι τώρα είχε ως επί το πλείστον συνδεθεί με την κίνηση. Αλλά υπάρχουν λόγοι για τους οποίους αυτή η ανακάλυψη στα ποντίκια θα μπορούσε να αποκαλύψει κάτι για την ανθρώπινη τάση για ευκαιριακή και άμετρη κατανάλωση:
Η ίδια περιοχή του εγκεφάλου που δοκιμάστηκε εδώ, είναι ενεργή όταν οι παχύσαρκοι άνθρωποι βλέπουν τρόφιμα και όταν οι τοξικομανείς βλέπουν ναρκωτικά, λέει η DiFeliceantonio. Φαίνεται πιθανό ότι τα ευρήματά μας για την εγκεφαλίνη στους αρουραίους σημαίνουν ότι αυτός ο νευροδιαβιβαστής μπορεί να οδηγήσει σε κάποιες μορφές υπερκατανάλωσης και εθισμού σε ανθρώπους, προσθέτει.
Η βουλιμία δεν είναι το ίδιο με την αρέσκεια
Η ομάδα επισημαίνει ότι η εγκεφαλίνη ή παρόμοια φάρμακα μπορούν να ασκούν επίδρασή, όχι αυξάνοντας την προτίμηση για τη σοκολάτα, αλλά προκαλώντας βουλιμία για αυτή. Παρομοίως δηλαδή με την καταναγκαστική υπερκατανάλωση που χαρακτηρίζει διαταραχές που κυμαίνονται από την ευκαιριακή άμετρη κατανάλωση έως και την τοξικομανία.

πηγή: nutrilabs.gr

ένα ενδιαφέρον site με θέματα υγείας και διατροφής όπως:

- Κανέλλα και Διαβήτης

- Το εργασιακό στρες αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά επεισόδια
- Τα μικροκύματα μειώνουν τη διατροφική αξία.

Ain't no Cure for the Borderline Blues

- Τι σου αρέσει να κάνεις πιο πολύ;
- Να πηγαίνω να βλέπω μια ταινία που κάνει το σαγόνι μου να τρέμει από το κλάμα, μετά να πίνω δυο μπουκάλια κρασί και να με πιάνει κρίση επιδειξιομανίας σε κάποιο σταθμό μετρό.
- Γιατί σε σταθμό μετρό;
- Δεν ξέρω. Μάλλον έχω μπερδέψει το μετρό με το μέτρο. Δεν τα πάω καλά με τους τόνους.
- Γιατί έπαψες να τα κάνεις όλα αυτά;
- Κυρίως για το τρίτο μέρος. Γιατί δεν υπάρχει κανείς πια που να απολαμβάνει καλοπροαίρετα την γελοία πλευρά του εαυτού μου. What's the use of being a joker, if there is noone to appreciate the tragedy in your self-ridicule? He sneered, but "he never sneered in his heart".

Όλγα Αικατερίνη Φουντέα

photo: Kostas Koronidis

K-PAX, η ιστορία ενός παράξενου επισκέπτη

On K-PAX, when I'm gone, nobody misses me. There would be no reason to. And yet I sense that when I leave here... I will be missed. Yes. Strange feeling.
                                                                                    prot

ο prot (χωρίς κεφαλαίο για να τονίσει την ασημαντότητα ενός ατόμου στην απεραντοσύνη του σύμπαντος) είναι ίσως ο πιο ενδιαφέρων εξωγήινος στην ιστορία του σινεμά. ο λόγος είναι πως δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι όντως εξωγήινος. όπως αυτό το φως που βλέπεις ένα βράδυ στον ουρανό όταν έχεις βγάλει τον σκύλο βόλτα.
είναι καρφωμένο στον ουράνιο θόλο, είναι μπλε ελεκτρίκ άρα δεν είναι αεροπλάνο. μετά εξαφανίζεται και μένεις με την απορία και την επιθυμία.
θέλεις, λαχταράς να είναι κάτι έξω από αυτόν τον κόσμο γιατί έτσι υπάρχει μια κάποια ελπίδα.
η ταινία K PAX είναι περισσότερο ένα θρίλερ μυστηρίου παρά επιστημονική φαντασία, βασίζεται στη σειρά βιβλίων του Gene Βrewer.
στην αρχή της ταινίας o prot εμφανίζεται σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό της Νέας Υόρκης μέσα από μια δέσμη φωτός φορώντας γυαλιά ηλίου.
-είχα ξεχάσει πόσο φωτεινός είναι πλανήτης σας, σχολιάζει με ένα σαρδόνιο ύφος στους αστυνόμους που τον συλλαμβάνουν και τον μεταφέρουν σε ένα ψυχιατρικό ινστιτούτο.
είναι ο prot ένας αναρχικός ουτοπιστής από το υπερπέραν ή απλώς ένας ένας πονεμένος άνθρωπος παγιδευμένος στις αυταπάτες του?
αυτό το μυστήριο καλείται να λύσει ο δόκτορ Μαρκ Πάουελ.
τον ψυχίατρο που αναλαμβάνει να θεραπεύσει τον ιδιόμορφο επισκέπτη υποδύεται ο Τζεφ Μπρίτζες ενώ τον prot ο απολαυστικός Κέβιν Σπέισι. η χημεία μεταξύ τους είναι άριστη και οι συνεδρίες τους πολλές φορές θυμίζουν τις μυθικές λεκτικές μονομαχίες του κάπτεν Κερκ με τον μίστερ Σποκ.
η απολαυστική αυτή ταινία στηρίζεται στις τεράστιες υποκριτικές δυνατότητες των δυο αυτών ηθοποιών , την σκηνοθεσία του Βρετανού Iain Softley και την υπέροχη φωτογραφία του John Mathieson.
είναι μια ταινία που θέτει πολλά υπαρξιακά ερωτήματα και επιλύει κάποια άλλα όπως π.χ. γιατί είναι στρογγυλές οι σαπουνόφουσκες.

Γιώργος Τρίκερι

Η ιστορία της μελαγχολίας και η ευκαιρία που κρύβει για προσωπική εξέλιξη

Melancholy, 1894 by Edvard Munch

Όλοι οι άνθρωποι έχουν βιώσει το συναίσθημα της μελαγχολίας στη ζωή τους, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης προσωπικότητας, η μελαγχολία εμφανίζεται ως συναισθηματική έννοια στους αρχαίους Έλληνες, που της έδωσαν το όνομα  "μέλαινα χολή" σαν ένα από τα τέσσερα υγρά του ανθρώπινου σώματος. Το συναίσθημα της μελαγχολίας, αν και τυπικά θεωρείται ανεπιθύμητο και δυσάρεστο διότι αφορά στη σκοτεινή πλευρά της ψυχής μας, κρύβει πολλή δύναμη όταν το αντιμετωπίσουμε ως ευκαιρία για προσωπική εξέλιξη και αναπλαισίωση.

(εάν χρειάζεται, επιλέξτε από τις ρυθμίσεις τους ελληνικούς υπότιτλους)

πηγή: psychologynow.gr

Μια μέρα στο σχολείο

Θα μπω στην τάξη με σκυμμένο όπως πάντα πρόσωπο
θα καθαρίσω προσεκτικά τον πίνακα
θα καθίσω στην έδρα κάτω από την εικόνα
και χαμογελώντας θα ανοίξω την τσάντα μου.
Θα βγάλω τους μαρκαδόρους τα βιβλία μετά τα τετράδια
θα μετρήσω ένα ένα τα θρανία με τα στοιβαγμένα κεφάλια
και με ύφος σοβαρό θα παρακαλέσω να γίνει ησυχία.
Θα ξεκινήσω την παράδοση του μαθήματος 
με συνείδηση και υπευθυνότητα
περιμένοντας ακόμα μια μέρα την στιγμή που
κάποιος από κάτω θα τινάξει στον αέρα
την τάξη τον πίνακα την έδρα την εικόνα 
την τσάντα τους μαρκαδόρους τα βιβλία 
τα τετράδια τα θρανία το μάθημα εμένα
και πηδώντας απ’ το παράθυρο θα τρέξει
για να γλιτώσει το διαγώνισμα.΄

πηγή: defteroprosopo.tumblr.com

ευχαριστώ Φίλη

Κάν'το σωστά στο φουμπού

Τα σόσιαλ μίντια δημιουργήθηκαν για να φλερτάρει ο κόσμος… ο κόσμος που δεν διαθέτει μια ευχέρεια με το φλερτ και την προσέγγιση του αντίθετου φύλου. Εν ολίγοις,οι συνεσταλμένοι δεν είναι πια οι καταδικασμένοι της ζωής και οι απόκληροι του ερωτικού παιχνιδιού. Ωστόσο, τα αποτελέσματά του φουμπού αποδεικνύουν πως σαν ντουβάρια εγγράφονται κάποιοι και στην πιο ευοίωνη των περιπτώσεων να καταλήξουν σε κούφωμα αλουμινίου. Δεν ευοδώθηκαν, λοιπόν, οι σεπτοί σκοποί ύπαρξης του μέσου και αυτοί που ήταν να το ευχαριστηθούν το άθλημα, θα το έπρατταν και χωρίς το φερετζέ του φουμπού. Οι υπόλοιποι αναδιπλώθηκαν ποσοτικά και ποιοτικά πίσω από τις οθόνες κάνοντας ακόμη πιο δύσκολη την επαφή με το αντίθετο ή το ίδιο φύλο. Και αναφέρομαι στους άνδρες τους θηρευτές κατ’ευφημισμό.
Πώς, όμως, μπορείς να μεταπηδήσεις από το ένα γκρουπ στο άλλο; Πώς μπορείς από το ποταπό  following, να περάσεις στη σφαίρα της αθάνατης, αιώνιας και αδιαμφισβήτης ιντερνετικής φιλίας και με στρατηγικούς χειρισμούς στη συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο και αργότερα λεκάνη με λεκάνη με το αντικείμενο του πόθου σου; Και όλα αυτά χωρίς να σκοτώσεις όλους του υπόλοιπους αντίζηλούς σου για να μείνετε μόνοι, το οποίο βέβαια θα έχει απόλυτη επιτυχία, αλλά ποτέ δε θα είσαι σίγουρος αν σε διάλεξε για αυτό που πραγματικά πρεσβεύεις ή λόγω της λειψανδρίας.
Πρώτα, θα πρέπει να ξεχάσεις! Γιατί οπως έχει πει ένας Αμερικανός συγγραφέας “Η γερή μνήμη είναι θεϊκό δώρο, ακόμα μεγαλύτερο όμως είναι να μπορείς να ξεχνάς.” Έτσι, πρέπει να ξεχάσεις τα μηνύματα τύπου “τι κάνεις κουκλα μ’ “  ή τις ατάκες από τις καφρίλες που κάνεις με τους φίλους και τις ποστάρεις ως στάτους περισπούδαστα και στα πλαίσια των σοφιστειών της ζωής σου ή ακόμη πιο στοχευμένα φωτογραφίες με βερμούδες ή ψαράδικα παντελόνια. Kαι μόλις έχουμε αγγίξει δυο βασικά σημεία του να πράξεις για να αδράξεις έπειτα : την αυτοπροβολή σου και τα ελληνικά σου… Αααα… επίσης πρέπει να διαγράψεις όποιοδήποτε καταθλιπτικό τσεκ ίν όπως στα παλμιέ μπιστρό που είχατε πάει με τα παιδιά να δείτε μπάλα.
Οι φωτογραφίες που σε έχουν απαθανατίσει σε καταστάση μέθης ή με την πρώην σου καλύτερα να σβηστούν από τη σελίδα στο facebook  και ας μείνουν στο σκληρό δίσκο μαζί με όλα τα υπόλοιπα άχρηστα πράγματα όπως το τελευταίο άλμπουμ του Πλιάτσικα. (Παρεπιπτόντως, υπάρχει πιο άχρηστο πράγμα μέσα στο σκληρό σας δίσκο από τις φωτογραφίες με τις τελευταίες κοινές διακοπές με τον/την πρώην σας στα Κουφονήσια, που σας εικονίζει με τσάντα πόλο και ραμμένη τη χειρολαβή από το Γ18 και με ικανοποιημένο χαμόγελο οτι το τραγούδι “Κατσ’ κάτω” του Πρόδρομου είναι το πιο πετυχημένο σαουντρακ για το  προφίλ σας στο hi-five σας). Η χρυσή τομή είναι λίγες φωτογραφίες με προδιαγραφές και με υποβόσκοντα νοήματα. Όχι πάνω στο κρεβάτι σου με την αγαπημένη κούκλα Πατατούφα, όχι έξω από το χλιδάτο αυτοκίνητο, όχι φορώντας το οπαδικό κασκόλ,όχι σε γούρνες με αποχλωριωμένο νερό, όχι δίπλα σε κλαμπ να δείχνεις με το δείκτη τον φωτογράφο. Και έτσι θα σε ξεχωρίσει από τη μάζα ως σχετικά νορμάλ άνθρωπο και ουχί χαμερπή και τιποτένιο ανδρείκελο. Και έτσι, θα σχηματίσει μια καλή ή έστω αδιάφορη πρώτη εντύπωση, η οποία θα λειτουργήσει ως εισιτήριο στο να εξασφαλίσεις την ιντερνετική της φιλία.
Όταν κάνεις αδδ ένα κορίτσι και δε θες να φανείς οτι πάσχεις από κάποιο σοβαρό ιδεοληπτικό σύνδρομο, πρέπει να αφήσεις να περάσει ένα σεβαστό χρονικό διάστημα, το οποίο είναι αντιστρόφως ανάλογο του πόσο ωραίος δείχνεις. Αν δεν είσαι για παράδειγμα ο Γιάννης Στάνκογλου (ενός λεπτού σιγή), καλύτερα να αφήσεις από τρεις εως δυο μήνες… έλα, δεν έγινε κάτι! Μπακούρι ήσουν, μπάκουρι θα είσαι για λίγο ακόμα. Υπομονή και έρευνα εως τότε.
Τα greekenglish είναι κάτι που θα πρέπει να κιμαδιάσεις και να πετάξεις στο κουβά ανακύκλωσης μαζί με όλα τα τεύχη του Burn out. Και ένα πράγμα είναι σίγουρο και επιβεβαιώμενο : πως η ανορθογραφία λειτουργεί στο πεδίο του φλερτ όπως το να έχεις να πλυθείς δέκα μέρες ή να φοράς φλις φούτερ με διακριτική διχρωμία πορτοκαλί με κίτρινο. Πρόσεξε να την ρωτήσεις κάτι που θα προκαλέσει ενδιαφέρον και όχι ας πούμε τι πιστεύει πως έφταιξε και δεν συνέχισαν την καριέρα τους οι Eiffel 65. Ο καιρός που πέρασε θα φανεί αν ήταν επικοδομητικός με τη σωστή ερώτηση διατυπωμένη με μικρή δόση ενδιαφέροντος και λιγότερης καμακίου; Π.χ. αν ανεβάζει ροκ τραγούδια, το να ξεκινήσεις συζήτηση για το τελευταίο άλμπουμ του Παντελίδη, μάλλον δε θα αποδόσει (εκτός βέβαια αν έπεσες σε κρυφοπληγή!). 
Ο χρόνος, όμως, θα κυλήσει προς όφελός σου εφόσον διαπιστώσεις κάποια βασικά πράγματα για αυτή που ενδιαφέρεσαι. Δε χρειάζεται να είσαι ούτε η μετεμψύχωση του Φρόιντ, ούτε να διαβάζεις πίσω από τις λέξεις σαν τον Αλέξη για να κινηθείς σωστά. Χρησιμοποίηση την κριτική σου ματιά, αν έχεις για να διαπιστώσεις πως πρέπει να την πλησιάσεις και τι τύπος είναι. Αν δεν σου βρίσκεται καθόλου κριτική ματιά, γιατί την εξάντλησες στην συμπλήρωση δελτίων στο προποτζίδικο, χρησιμοποίησε τη χαλαρή πεπατημένη της δήθεν αδιάφορης συζήτησης σε κοινωνικό επίπεδο.
Επίσης, τα like και τα comments δεν είναι για σένα. Για να το ξεροψήσεις το μωρό, πρέπει να διατηρείς μια φειδωλή έως και σκληρή στάση σε αυτό το σημείο και να μετράς κάθε σου κίνηση προς απόδειξη του ενδιαφέροντός του. Αν γίνεις το πρώτο γλειφτρόνι δε θα φεγγοβολήσεις μέσα στο συρφετό από θαυμαστές με την ιδιαίτερη λάμψη σου, αλλά από τα σάλια που θα σου τρέχουν και πρέπει να μαζέψεις μαζί με το κάθε άλλο σύμπλεγμά σου. Όλες τις ανασφάλειες και τα χούγια σου μπορείς να τα παρουσιάσεις με αλφαβητική σειρά μετά τους πρώτους έξι μήνες σχέσης.
Τέλος, φίλτραρε λίγο τις αναρτήσεις σου, γιατί μετά θα βρεθείς υπόλογος για την χτυπητή χαμηλή ποιότητα των ενδιαφερόντων σου και θα βρεθείς αντιμέτωπος με τις αστάθμητες δυνάμεις της γυναικείας επικριτικότητας. Ναι… όλα τα ψειρίζουμε!
Μετά από όλα αυτά, αρνούμαι κατηγορηματικά ότι είστε ασυμβούλευτοι. Αρνούμαι να έχετε πρόβλημα στο φλερτ και αρνούμαι να σας βρουν τα Χριστούγεννα μόνους και κοιλιόδουλους.
Καλή τύχη!

Βέρα J. Φραντζή


Υ.Γ. Ευχαριστώ τη βοήθεια του Θ.Μ. που με βοήθησε με τις πολύτιμες συμβουλές του για την κάλυψη όλων των μέχρι τώρα μαύρων χωρίων του διαδικτυακού φλερτ.

για να επισκεφτείς το blog της Βέρας πάτησε εδώ.

ο Γιάλομ στο σινεμα

Θα κυκλοφορήσει μέσα στον Δεκέμβριο ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τη ζωή του διάσημου ψυχοθεραπευτή Ίρβιν Γιάλομ. σύμφωνα με τους παραγωγούς δεν θα είναι μια απλή βιογραφία αλλά μια υπαρξιακή διαδρομή μέσα από τα μονοπάτια του ανθρώπινου νου. ο Γιάλομ είναι ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή εκπροσώπους της υπαρξιακής σχολής ψυχοθεραπείας με πλούσιο επιστημονικό συγγραφικό έργο. η μεγάλη επιτυχία ήρθε με το μυθιστόρημα Όταν έκλαψε ο Νίτσε μια μυθοπλαστική συνάντηση του Γερμανού φιλόσοφου Φρ. Νίτσε και του Αυστριακού γιατρού Γιόζεφ Μπρόιερ (απ όπου και το απόσπασμα που έπεται). θυμάμαι πως όταν o Γιάλομ είχε επισκεφτεί την Αθήνα για να μιλήσει στο Χίλτον το αθηναϊκό κοινό του είχε επιφυλάξει υποδοχή αντίστοιχη ενός ροκ σταρ. η εισπρακτική επιτυχία της ταινίας είναι δεδομένη, ευελπιστούμε να την αξίζει. ο ελληνικός τίτλος της ταινίας είναι Ο Κήπος του Γιάλομ.

Τι θα συνέβαινε αν κάποιος δαίμονας σου έλεγε ότι αυτή τη ζωή -όπως τη ζεις τώρα και όπως την έχεις ζήσει στο παρελθόν- πρέπει να τη ζήσεις ξανά, αμέτρητες φορές; Και χωρίς να συμβαίνει τίποτα καινούργιο; Όπου κάθε πόνος και κάθε χαρά κι ό,τι ήταν άφατα μικρό ή μεγάλο στη ζωή σου, θα επιστρέφει σε σένα, όλα στην ίδια διαδοχή και ακολουθία; Φαντάσου την αιώνια κλεψύδρα της ύπαρξης ν' αναποδογυρίζει ξανά και ξανά και ξανά. Και κάθε φορά, αναποδογυρίζουμε κι εσύ και γω, απλοί κόκκοι στη διαδικασία.
- Προτείνεις πως κάθε πράξη που κάνω, κάθε πόνος που νιώθω, θα βιώνεται συνεχώς στην αιωνιότητα;
-  Ναι, η αιώνια επανάληψη που σημαίνει ότι κάθε φορά που επιλέγεις μια πράξη, θα την επιλέγεις αιώνια. Και ισχύει το ίδιο για κάθε πράξη που δεν κάνεις, κάθε εμποδισμένη σκέψη, κάθε επιλογή που απέφυγες. Και όλη η αβίωτη ζωή θα μένει να φουσκώνει μέσα σου, αβίωτη για όλη την αιωνιότητα. Κι η αδιόρατη φωνή της συνείδησής σου θα σου διαμαρτύρεται αιώνια. Τη σιχαίνεσαι αυτή την ιδέα; Ή σ' αρέσει;
-Τη σιχαίνομαι.
- Τότε ζήσε με τέτοιο τρόπο που να σου αρέσει η ιδέα. Δεν διδάσκω, Γιόζεφ, ότι ο άνθρωπος οφείλει ν' αντέχει τον θάνατο ή να «συμβιβάζεται» μαζί του. Ακολουθώντας αυτή την κατεύθυνση, προδίδεις τη ζωή σου! Το μάθημα που σου διδάσκω είναι: Να πεθαίνεις τη σωστή στιγμή!
- «Να πεθαίνεις τη σωστή στιγμη». Η φράση αυτή προκάλεσε ένα σοκ στον Μπρόιερ. Η ευχάριστη απογευματινή βόλτα είχε αποκτήσει θανάσιμη σοβαρότητα.«Να πεθαίνεις την κατάλληλη στιγμή; Τι εννοείς; Σε παρακαλώ, Φρήντριχ, δεν το αντέχω, σ' το 'χω πει πολλές φορές, να μου λες κάτι τόσο σημαντικό με τόσο αινιγματικό τρόπο. Γιατί το κάνεις αυτό;»
- Θέτεις δυο ερωτήματα. Σε ποιο από τα δυο να απαντήσω; «Σήμερα, πες μου για το να πεθαίνει κανείς τη σωστή στιγμή»
- Ζήσε όταν ζεις! Ο θάνατος χάνει τη φρίκη του, αν κάποιος πεθάνει έχοντας εξαντλήσει τη ζωή του! Αν ο άνθρωπος δεν ζει στη σωστή στιγμή, τότε δεν μπορεί ποτέ να πεθάνει τη σωστή στιγμή.
- Και τι σημαίνει αυτό; ξαναρώτησε ο Μπρόιερ, νιώθοντας ακόμη πιο μπερδεμένος. - Ρώτησε τον εαυτό σου, Γιόζεφ: έχεις εξαντλήσει τη ζωή σου;
- Απαντάς στην ερώτηση με ερώτηση. Φρήντριχ!
- Κάνεις ερωτήσεις που γνωρίζειςτην απάντησή τους, αντέκρουσε ο Νίτσε.
- Αν γνώριζα την απάντηση, γιατί να ρωτήσω;
- Για ν' αποφύγεις να μάθεις τη δική σου απάντηση! Στη διάρκεια αυτής της συνάντησης, ο Νίτσε παρέμενε προσηλωμένος: έγνεφε επιδοκιμαστικά με το κεφάλι σε κάθε ερώτηση. Τον Μπρόιερ δεν τον παραξένευε αυτό. Δεν είχε ποτέ συναντήσει ασθενή που να μην απολάμβανε κρυφά την εξέταση της ζωής του στο μικροσκόπιο. Κι όσο μεγαλύτερη η μεγέθυνση, τόσο χαιρόταν ο ασθενής. Η χαρά να σε παρατηρούν ήταν τόσο μεγάλη που ο Μπρόιερ πίστευε ότι ο αληθινός πόνος των γηρατειών, του πένθους, του να ζεις αφού οι φίλοι σου έχουν πεθάνει, ήταν η απουσία εξονυχιστικής παρατήρησης -η φρίκη του να ζεις μια ζωή που δεν την παρατηρεί κανείς.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ, Όταν έκλαψε ο Νίτσε, εκδόσεις Άγρα. 

2046 ένας καμβάς γεμάτος κινηματογραφικές μνήμες

το φιλμ 2046 είναι το τελευταίο κεφάλαιο της κινηματογραφικής τριλογίας του Wong Kar-wai.
τα δυο πρώτα κεφάλαια είναι οι ταινίες Days of Being Wild και In the Mood for Love.
ο δημοσιογράφος Chow Mo-wan είναι ο ήρωας και ο αφηγητής της ιστορίας. μια ιστορία που χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες. σε κάθε ενότητα ο Chow συναντά και μια γυναίκα. ουσιαστικά προσπαθεί να καλύψει το κενό που άφησε πίσω του ο ανεκπλήρωτος έρωτας για τη Su Li-Zhen (τη γυναίκα που γνώρισε στη προηγούμενη ταινία In the Mood for Love). μάλιστα η μυστηριώδης γυναίκα που συναντάει στην τρίτη ενότητα ονομάζεται και αυτή Su Li-Zhen. η τελευταία ενότητα είναι ένα κεφάλαιο από το βιβλίο επιστημονικής φαντασίας που γράφει ο πρωταγωνιστής. ένας Ιάπωνας επιβάτης ερωτεύεται ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ σε αυτή την ενότητα.
ο σκηνοθέτης δεν ακολουθεί την ορθόδοξη γραμμική αφήγηση και οι ενότητες προβάλλονται αποσπασματικά και χωρίς συγκεκριμένη σειρά. ο θεατής καλείται να εγκαταλείψει τον συμβατικό τρόπο παρακολούθησης μιας ταινίας και να αφεθεί στην ατμοσφαιρική γοητεία των εικόνων.
το σινεμά που υπηρετεί ο Wong Kar-wai, όπως και άλλοι Ασιάτες συνάδελφοί του όπως ο Hou Hsiao-Hsien από την Ταϊβάν, δεν ακολουθεί την τυποποιημένη αρχιτεκτονική των χολιγουντιανών παραγωγών και τα δημιουργικά τους αδιέξοδα. 
προσεγγίζει το σινεμά ως μια νεαρή τέχνη όπου οι εικόνες, τα πλάνα, η μουσική έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τις λέξεις και την πλοκή. επηρεασμένος από όλους τους μεγάλους Ευρωπαίους δημιουργούς η ταινίες του είναι φιλοτεχνημένες με την παιχνιδιάρικη διάθεση του Γκοντάρ, τον υπαρξισμό του Αντονιόνι, τις ονειρικές φαντασιώσεις του Φελίνι και την μελαγχολία του Μπέργκμαν. 
το 2046 είναι ένα έργο για τον πόνο του έρωτα και πως η απώλεια αυτού του έρωτα οδηγεί στην εμμονή με τις αναμνήσεις και την νοσταλγία. η ταινία παρουσιάζει μια πρόκληση για τον θεατή, του προσφέρει αποσπασματικές σκηνές από όνειρα και διάσπαρτους στοίχους. με αφορμή αυτά τα ερεθίσματα ο θεατής καλείται χρησιμοποιώντας τα δικά του βιώματα και ένστικτα να σμιλεύσει το ακατέργαστο υλικό που του δίνεται και να συνθέσει ένα δικό του ποίημα. 
στο τέλος πιθανώς παρασυρμένος από την ομορφιά της εικόνας και των ήχων να βιώσει μια προσωπική κάθαρση και λύτρωση. εάν αυτό συμβεί κερδισμένοι είναι και ο σκηνοθέτης και ο θεατής. 

Γιώργος Τρίκερι

Είσαι έγκυος; Μην πετάς τη γάτα!

Από την Ελένη Κεφαλοπούλου

Ένα παράσιτο, το τοξόπλασμα, κατάφερε εδώ και χρόνια να τρομοκρατήσει πολλές Ελληνίδες και να δημιουργήσει σύγχρονες φοβίες και προκαταλήψεις απέναντι στις γάτες. Άγνοια ή παραπληροφόρηση; Υπάρχει κίνδυνος τελικά;
Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν τους μύθους και µε αυτούς εξηγούσαν πολλά φυσικά φαινόμενα. Οι σύγχρονοι απόγονοί τους, δυστυχώς, δημιουργούν μύθους από καθαρή άγνοια. Ένας από αυτούς είναι και ο σχετικός µε το τοξόπλασμα, που εξοστράκισε χιλιάδες ταλαίπωρες γάτες και δημιούργησε προκαταλήψεις απέναντί τους.

Τι είναι η τοξοπλάσμωση;
Το πρωτόζωο Toxoplasma Gondii προσβάλλει τη γάτα και παραμένει στους ιστούς της προσφέροντάς της ανοσία. Η γάτα δεν μολύνει άμεσα τον άνθρωπο. Στο ελάχιστο διάστημα που θα νοσήσει αποβάλλονται µε τα κόπρανά της ωοκύστες του παράσιτου, που γίνονται μολυσματικές µόνο όταν μείνουν πάνω από ένα 24ωρο στο περιβάλλον. Συνήθως η νόσος είναι ασυμπτωματική ή παρουσιάζει συμπτώματα μέτριου κρυολογήματος. Σπάνια προκαλεί µυαλγίες, πυρετό, λεµφαδενοπάθεια, ηπατομεγαλία και χρειάζεται αντιβίωση. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο άνθρωπος που θα προσβληθεί αποκτά ανοσία για όλη τη ζωή του. H τοξοπλάσμωση μπορεί να γίνει επικίνδυνη µόνο στις εγκύους που είναι αρνητικές στο τοξόπλασμα, δηλαδή δεν έχουν προσβληθεί ποτέ από το μικρόβιο, επειδή ενδέχεται να δημιουργηθεί πρόβλημα στο έμβρυο, κυρίως κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης.
Ο Γιάννης Παπούλιας, µαιευτήρας-γυναικολόγος µε μεγάλη πείρα, θεωρεί ότι οι αντιδράσεις σχετικά µε την τοξοπλάσμωση είναι υπερβολικές, κάτι που δεν συµβαίνει σε άλλες χώρες. «Η εξέταση για τοξόπλασμα ανήκει στις βασικές εξετάσεις που κάνει μια γυναίκα όταν μείνει έγκυος. Σε περίπτωση που είναι αρνητική, της συνιστούμε να προσέχει κυρίως άψητα κρέατα και άπλυτα λαχανικά και, δευτερευόντως, μια αδέσποτη γάτα.
Σε περίπτωση που εμφανιστεί λοίμωξη από τοξόπλασμα Gondii στην πορεία της εγκυμοσύνης, πράγμα σπάνιο, χορηγούµε αντιβίωση, ενώ παρακολουθούμε το έμβρυο µε υπερηχογράφημα. Τα πράγματα είναι απλά».

Η Πόπη Μαρούλη, κτηνίατρος – υγιεινολόγος µε μεταπτυχιακό στις ζωοανθρωπονόσους, επισημαίνει ότι γιατροί και κτηνίατροι πρέπει να ενημερώνονται σωστά για τις ανθρωπονόσους και να µη ρίχνουν την ευθύνη αποκλειστικά στα ζώα, καθώς είναι γνωστό ότι και τα λαχανικά έχουν εκατομμύρια παράσιτα.
«Η γάτα θεωρείται αφανής φορέας της τοξοπλάσµωσης. Ξεχνάµε όµως ότι οι κατοικίδιες που δεν τρέφονται µε ωµό κρέας δεν υπάρχει πιθανότητα να μεταδώσουν το παράσιτο, ενώ κάποιες αδέσποτες που θα εκτεθούν σε τοξόπλασμα Gondii μπορούν να το μεταδώσουν µόνο για διάστημα 2 έως 20 ημερών και δεν θα το μεταδώσουν ποτέ ξανά. Το γεγονός ότι η γάτα σκεπάζει τις ακαθαρσίες της ελαχιστοποιεί τους κινδύνους. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις γυναικών που απέβαλαν λόγω τοξοπλάσµωσης και δεν είχαν πλησιάσει γάτα ποτέ στη ζωή τους. Το παράσιτο μεταδίδεται όπως η σαλμονέλα, επομένως οι πιο απλές προφυλάξεις είναι πλύσιμο των χεριών, προσοχή σε ωµό κρέας, γάλα και λαχανικά και όχι φόβος απέναντι στα ζώα. Έχω δύο παιδιά και δούλευα στο κτηνιατρείο μέχρι την τελευταία μέρα πριν γεννήσω. Φυσικά δεν είχα κανένα πρόβλημα στην εγκυμοσύνη. Η κόρη µου, φοιτήτρια της Ιατρικής, µε βοηθά πολλές φορές στη δουλειά µου. Αν ίσχυαν οι φήμες περί τοξοπλάσµωσης, πιστεύετε ότι θα άφηνα το παιδί µου να εκτεθεί;»
Συνεπώς, πάρτε άφοβα αγκαλιά την αγαπημένη σας γάτα και ενημερώστε τους παραπληροφορηµένους φίλους και γνωστούς. Φροντίστε τις αδέσποτες γάτες και, αν είστε έγκυος, πλύνετε καλά τα χέρια. Η άγνοια δημιουργεί φοβίες, η γνώση οδηγεί στην αγάπη.

Σε αριθμούς

Υπολογίζεται ότι 30 – 65% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι μολυσμένο, άρα έχει ανοσία. Στη Γαλλία το ποσοστό φτάνει μέχρι και 85% λόγω της προτίμησης για κατανάλωση μισοψημένου κρέατος. Σε Γερμανία, Ολλανδία, Βραζιλία φτάνει το 80%. Πάνω από 60 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν ανοσία.
Στην Ελλάδα περίπου το 50% των βοοειδών και το 25% των αιγοπροβάτων είναι μολυσμένα µε το παράσιτο.
Σύμφωνα µε έρευνες, στη χώρα µας η συχνότητα μόλυνσης μιας αδέσποτης γάτας είναι μόλις 0,9%, ενώ για τις κατοικίδιες το ποσοστό είναι σχεδόν μηδενικό.

Απλές προφυλάξεις

Ψήνουμε ή μαγειρεύουμε το κρέας πολύ καλά. Να µη μείνει ροζ σημείο και ο χυμός να βγαίνει καθαρός χωρίς αίμα. Μπιφτέκια και λουκάνικα μπορεί να φαίνονται ψημένα εξωτερικά, αλλά να μην είναι μέσα.
∆εν δοκιμάζουμε τον ωµό κιµά που ζυμώνουμε.
Καθαρίζουμε καλά το μαχαίρι και την επιφάνεια όπου κόψαμε κρέας, πριν τα χρησιμοποιήσουμε για άλλα τρόφιμα.
Αποθηκεύουμε το κρέας στο ψυγείο προσεκτικά, ώστε να µη στάζει πάνω σε άλλα τρόφιμα. Εάν το μαρινάρουμε, το κρατάµε καλυμμένο µε μεμβράνη.
Πλένουμε πολύ καλά φρούτα και λαχανικά.
∆εν πίνουμε άβραστο ή µη παστεριωμένο γάλα.
∆εν τρώμε ωµά αυγά.
∆εν δίνουμε στη γάτα µας ωµό κρέας.
Καθαρίζουμε την άµµο της συχνά (1 – 2 φορές το 24ωρο) και κατά διαστήματα απολυμαίνουμε τη λεκάνη.
Φοράµε γάντια για τις δουλειές στον κήπο ή πλένουμε τα χέρια µας πολύ καλά.

πηγή: trihes.gr

Αποτυχημένο ραντεβού ν. 148

Θα ήταν σημαντικό να κατανοήσουμε τον τύπο του συγκεκριμένου άνδρα. Ήταν ο δήθεν αγγελόψυχος κουβαλητής, ο ευφυής αλλά άχρηστος σε οτιδήποτε πρακτικό, ο τύπος που την πέμπτη μέρα της άδειας παίρνει τηλέφωνο στο γραφείο να δει αν όλα βαίνουν καλώς, ο άνθρωπος εκείνος που αγοράζει κρουασάν με γέμιση κατάπτυστης κρέμας βερύκοκο και φυτεύει φακές στα άδεια κεσεδέκια από στραγγιστό γιαούρτι με λίγα λιπαρά ενώ πριν έχεις περάσει το πλαστικό με ένα χέρι μπογιά.
Βέβαια, εγώ δεν τα γνώριζα όλα αυτά στα πρώτα τρια ραντεβού, αλλά αργότερα ξεδιπλώθησαν νοσογόνα με ένα βάθος τραχύ και σχιζοφρενές ως απλή απόδειξη της κερδισμένης μου γνώσης ότι ¨η πρώτη εντύπωση μετράει¨και ποτέ μην το διαψεύδεις αυτό.
Όλα ήταν θέμα συζήτησης ενδοσκοπικής, αναζήτησης του ύπουλου υπερεγώ. Το σύμπαν, το καφέ της γειτονιάς και η πανίδα της πόλης θα έπρεπε να αποστασιοποιούνται από την φυσική ροή της ζωής και να αναπνέουν μονάχα αμυντικά, γιατί ΕΜΕΙΣ συζητούσαμε. Έπρεπε να κοιταζόμαστε στα μάτια και οποιαδήποτε παρρέκλιση του αμφιβληστροειδούς χιτώνα αποτελούσε εκτροπή από την σοβαρή ανταλλαγή απόψεων περί λαδωμένης πίτας ή αλάδωτης ή την δόμηση της επιχειρηματολογίας για το αν ζει ο Μαικλ Τζάκσον…και αρκετό να προκαλέσει ένα λίβελο για την φθίνουσα πορεία των ανθρωπίνων σχέσεων.
Μια μέρα, λοιπόν, βλεφάριασα την αγλαή οθόνη του κινητού. Πως να άντεχε το πετάρισμα της κόρης του ματιού; Με καταχώρησε στις βέβηλες και εγώ συνέχισα να ασχολούμαι με το μπλιμπλίκι όσο ήθελα.
Τι κάνω λάθος (δις);

Βέρα J. Φραντζή

για να επισκεφτείς το blog της Βέρας πάτησε εδώ. 

Η αστειότητα του κειμένου για τα προσωπικά δεδομένα που αναπαράγεται στο ελληνικό Facebook

Με μορφή «επιδημίας» τις τελευταίες ώρες οι  Έλληνες χρήστες του Facebook, ο ένας μετά τον άλλο αντιγράφουν και αναρτούν στο προφίλ τους το παρακάτω κείμενο:

«ΔΗΛΩΣΗ – ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Προς κάθε πρόσωπο, ίδρυμα, πράκτορα, φορέα ή οργανισμό ιδιωτικό ή δημόσιο ή κάθε άλλη κυβερνητική δομή συμπεριλαμβανομένης μη περιοριστικά της Ελληνικής κυβέρνησης ή οποιαδήποτε άλλης κυβέρνησης, ή επίσημης ή ανεπίσημης αρχής που κάνει χρήση ή παρακολουθεί αυτόν τον δικτυακό τόπο ή οποιονδήποτε από τους συνδεδεμένους με αυτόν τρίτους δικτυακούς τόπους της:

ΔΕΝ έχετε την άδεια μου να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε από τα στοιχεία του προφίλ μου ούτε οποιαδήποτε από το περιεχόμενο που περιέχονται στο παρόν, συμπεριλαμβανομένων και των φωτογραφιών μου ή των σχολίων που έγιναν σχετικά με τις φωτογραφίες μου ή οποιαδήποτε άλλη εικόνα, φωτογραφία ή προϊόν τέχνης αναρτήθηκε στο προφίλ μου. Ως εκ τούτου απαγορεύεται αυστηρά η αποκάλυψη, αντιγραφή, διανομή, διάδοση ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια εναντίον μου σχετικά με αυτό το προφίλ και το περιεχόμενο του. Οι ανωτέρω απαγορεύσεις ισχύουν και για κάθε εργαζόμενο, πράκτορά, φοιτητή ή άλλο προσωπικό υπό την καθοδήγηση σας. Το περιεχόμενο αυτού του προφίλ είναι ιδιωτικό και προστατεύεται από την εθνική νομοθεσία περί επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (Ν.2472/1997, Ν. 3783/2009, Ν. 3917/2011 και Ν. 4070/2012), καθώς επίσης από την αντίστοιχη ευρωπαϊκή και αμερικάνικη νομοθεσία.

Για όσους από εσάς δεν καταλαβαίνετε το σκεπτικό πίσω από αυτή την ανάρτηση, σας ενημερώνω πως το Facebook είναι πλέον μια δημόσια εισηγμένη εταιρεία στις ΗΠΑ. Έτσι αν δεν δημοσιευτεί εφάπαξ μια ρητή απαγόρευση, ο καθένας μπορεί να παραβιάσει ατιμώρητα το δικαίωμα στην ιδιωτική σας ζωή σας μόλις θα δημοσιεύσετε σε αυτό το δικτυακό τόπο. Σας προτείνω να δημοσιεύετε μια παρόμοια δήλωση, ή μπορείτε να αντιγράψετε και να επικολλήσετε αυτήν εδώ. Εάν δεν αναρτήσετε μια τέτοια δήλωση για μία τουλάχιστον φορά, τότε θα επιτρέπεται εμμέσως η δημόσια χρήση και επεξεργασία στοιχείων όπως φωτογραφίες και πληροφορίες που περιέχονται στις ενημερώσεις της κατάστασής σας.»

Πίστεψαν εν ολίγοις όλοι ότι η ανάρτηση αυτού του κειμένου με την βαρύγδουπη νομική διατύπωση και την σκόρπια αναφορά σε νομοθετικές διατάξεις θα τους περιφρουρήσει από την κακόβουλη χρήση των προσωπικών τους δεδομένων και θα τους προστατέψει από την εταιρία που βρίσκεται πίσω από το δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης, η οποία μάλιστα (σύμφωνα με το κείμενο) είναι πιο ύποπτη και ύπουλη πλέον απ΄ό,τι παλαιότερα καθώς είναι μια «εισηγμένη εταιρία» (!!!).

Για να τα πάρουμε από την αρχή. Ο κάθε χρήστης του Facebook όταν δημιουργεί τον λογαριασμό του καλείται να αποδεχθεί τους «Όρους χρήσης και λειτουργίας». Σύμφωνα με τους νόμους περί ηλεκτρονικών συναλλαγών κλπ, η αποδοχή των όρων (το κλικ δηλαδή που είναι υποχρεωτικό να γίνει δίπλα στην πρόταση «Αποδέχομαι τους όρους κλπ» προκειμένου να ολοκληρωθεί η εγγραφή του χρήστη) είναι η «ηλεκτρονική υπογραφή» μιας σύμβασης, ενός ιδιωτικού συμφωνητικού μεταξύ του χρήστη και της εταιρίας που βρίσκεται πίσω από το Facebook. Καλό ή κακό, ό,τι γράφεται εκεί ισχύει για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών. Στο κάτω αριστερά μέρος της σελίδας του Facebook υπάρχει και μπορεί ο καθένας να δει  άνα  πάσα στιγμή τους όρους χρήσης, προστασίας προσωπικών δεδομένων κλπ που ισχύουν, γιατί ο ίδιος τους αποδέχθηκε και τους αποδέχεται καθημερινά συνεχίζοντας να χρησιμοποιεί την σελίδα.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι κάποιοι από τους όρους που έχουν όλοι οι χρήστες συνομολογήσει είναι: η δυνατότητα της εταιρίας να χρησιμοποιεί τα δεδομένα προκειμένου να αξιολογήσει εμπορικά καλύτερα τις υπηρεσίες που παρέχει, η δυνατότητα της εταιρίας να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα σε συνεργασία με διαφημιστικές εταιρίες, να τα μεταβιβάσει συνολικά σε τρίτους μαζί με την μεταβίβαση της εταιρίας κ.α. Ωστόσο, δίνεται η δυνατότητα μέσα από κάποιες ρυθμίσεις  συγκεκριμένη κατηγορία δεδομένων να παραμείνει απόρρητη σε τρίτους - απλούς χρήστες, ή σε διάφορες εταιρίες που χρησιμοποιούν το facebook για ιδιωτικούς σκοπούς, χωρίς δηλαδή, να είναι επίσημοι συνεργάτές του.

Οι δημόσιες αρχές, οργανισμοί κλπ δεσμεύονται για την χρήση των δεδομένων από την ισχύουσα νομοθεσία και καμία περαιτέρω ιδιωτική δήλωση δεν χρειάζεται ή τέλος πάντων δεν μπορεί να είναι χρησιμότερη.

Ένα κείμενο σαν αυτό που αναπαράγεται τις τελευταίες ώρες στο facebook δεν μπορεί να δεσμεύσει νομικά κ α ν έ ν α ν. Για την ακρίβεια είναι σαν να υπογράψετε με κάποιον μισθωτήριο για ένα σπίτι, όπου όλοι οι όροι και οι υποχρεώσεις αναφέρονται αναλυτικά, και μόλις εγκατασταθείτε να βγείτε στο μπαλκόνι και να φωνάξετε «δεν θα πληρώνω τα κοινόχρηστα». Όσο θα σας απαλλάξει αυτό από τα κοινόχρηστα άλλο τόσο θα σας βοηθήσει και το παραπάνω βαρύγδουπο κείμενο σε σχέση με την χρήση των δεδομένων σας από το facebook.

Επιπλέον, ακόμη και εαν δεν ήταν παντελώς άχρηστη ως προς το περιεχόμενό της η δήλωση, πρέπει να γνωρίζετε ότι καμία δήλωση δεν έχει νομική ισχύ εαν δεν γίνει με συγκεκριμένο τύπο και δεν αποδεικνύεται με κάποιον τρόπο ότι αυτός προς τον οποίο απευθύνεται έλαβε γνώση (γι αυτό όταν κάνετε οποιαδήποτε συναλλαγή στο ιντερνετ είναι απαραίτητο να κάνετε «κλικ» για να θεωρηθεί ότι λάβατε γνώση των όρων χρήσης κλπ). Σε ποιόν θα πείτε στο μέλλον ότι είχατε εκφράσει ρητά την αντίθεσή σας στην χρήση των προσωπικών σας δεδομένων; Επειδή αναφέρεται στο κείμενο ότι απευθύνεται σε κάθε οργανισμό, αρχή κλπ, συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνικής Κυβέρνησης (!!!!), πάει να πει ότι όλοι αυτοί κάθονται σε μια οθόνη και βλέπουν τι δημοσιεύετε ανά πάσα στιγμή στο προφίλ σας;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι όποιος είχε την φαεινή ιδέα να συντάξει το κειμενάκι ή είχε κρυφό όνειρο να γίνει νομικός και βλέπει την τεράστια επιτυχία μέσα από την αναπαραγωγή του και χαίρεται για το «κατόρθωμά του» ή έχει επίγνωση της αστειότητας και γελάει με το πόσο εύπιστοι είναι οι Έλληνες και πόσο πρόθυμοι να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους, εαν αυτό είναι να γίνει με μερικά κλικ από την καρέκλα του γραφείου τους.

Και όχι!!! η σκέψη «καλού κακού ας το δημοσιεύσω, ποτέ δεν ξέρεις», δεν ανήκει σε σκεπτόμενους πολίτες!! Γιατί αύριο μεθαύριο «η φήμη» θα είναι για κάτι πιο σοβαρό:  ένα πρόβλημα στο νόμισμα, μια εισβολή στη χώρα, μια εμφάνιση εξωγήινου.. και πριν το καταλάβουμε («καλού κακού») θα έχει διαδοθεί και γίνει πιστευτό στο λεπτό σε όλη την Ελλάδα με όποιες συνέπειες αυτό μπορεί να έχει.

Φωτεινή Ντούρα - Δικηγόρος Αθηνών

πηγή: myreview.gr

με λένε Τασούλη

Λόγω του γεγονότος ότι το Facebook έχει επιλέξει να εμπλέξει λογισμικό που επιτρέπει την κλοπή προσωπικών πληροφοριών, δηλώνω τα εξής:
τα τραγούδια που ποστάρω Nick Cave, Nina Simone, Leonard Cohen δεν μου αρέσουν, ποτέ δεν άρεσαν. τα ποστάρω μόνο και μόνο για να φαίνομαι ψαγμένος και κουλτουριάρης.
μόνο η Lady Gaga μου αρέσει και λίγο η Beyoncé. και φυσικά ο θεός  Bieber.
τα στάτους που γράφω είναι όλα κλεμμένα από κάτι σκωροφαγωμένα βιβλία του παππού μου που βρήκα στην αποθήκη.
Τρικεριώτης ονομαζόταν ένας πλούσιος γείτονας μας. πήγαμε τα περασμένα Χριστούγεννα να του πούμε τα κάλαντα με τον μεγάλο μου αδελφό. πριν φύγουμε του προσφέραμε ένα μελομακάρονο που είχαμε ποτίσει με ένα δηλητήριο που αντιγράψαμε από τον Mr. White του Breaking Bad.
όταν επιστρέψαμε την πρωτοχρονιά ήταν ήδη νεκρός. ο αδελφός κράτησε τα κλειδιά της ασημί mercedes και τις πιστωτικές κάρτες, εγώ έκτοτε χρησιμοποιώ το προφίλ του στο fb. έχω συνάψει σχέσεις με 27 γυναίκες μέσω του inbox και συχνά πυκνά κάνω cyber sex μαζί τους. αρκετές από αυτές θέλουν να με γνωρίσουν από κοντά και να μου προσφέρουν το κορμί τους.
με λένε Τασούλη είμαι δέκα χρονών και πηγαίνω τετάρτη δημοτικού. πολύ θα γούσταρα να συναντήσω αυτές τις καλές κυρίες και να δω τα στήθη τους από κοντά. έχω βαρεθεί να τα βλέπω σε φωτογραφίες. δεν είμαι σίγουρος πως θα με αντιμετωπίσουν οπότε το τρενάρω.
όσοι διαβάζετε αυτό το κείμενο αντιγράψτε το και επικολλήστε το στον τοίχο του Facebook ως ελάχιστο φόρο τιμής στον άτυχο Τρικεριώτη. επίσης όσοι το κάνετε υπόσχομαι να μην έρθω με τον αδελφό μου να σας πούμε τα κάλαντα. 
καλές γιορτές. 

Υ.Γ. μην το πείτε στη μαμά μου.

Αποτυχημένο ραντεβού ν.657

Με αιματηρές θυσίες του προσωπικού μου χρόνου, της ψυχικής μου ηρεμίας και της όποιας ανώνυμης και ακατάληπτης εν τέλει παθογένειας της συμπεριφοράς μου, συνεχίζω να βγαίνω ραντεβού. Μια, όμως, μεγάλη αλήθεια είναι πως το dating δεν είναι ποτέ άσκοπο και πάντα μας μαθαίνει κάτι, μας κάνει λίγο πιο καπάτσες, μας γαληνεύει τη θέρμη της ψυχή μας. Όλα τα ραντεβού έχουν ένα κύρος υποχρεωτικό και ανεπιτήδευτα θεμελιωμένο και μόνο ως σοβαρή έρευνα μπορούν να λογίζονται από όλους μας.
Έτσι, όταν ο μόνιμα ερωτευμένος συμμαθητής μου από το σχολείο, που μετεξελίχθηκε σε λούρκερ ολκής κι αργότερα σε στόκερ εμμονικό και επίμονο μου πρότεινε να πάμε σινεμά, αποφάσισα να αποδεχτώ τη 1.378η πρότασή του γιατί 1ον) ήθελα να του αποδείξω πως δεν είμαι τίποτα από αυτά τα καταπληκτικά που νόμιζε και 2ον) θεώρησα για να επιμένει τόσο ίσως είχε όντως να μου δείξει κάτι φανταστικό.
Συναντηθήκαμε μόνο μισή ώρα πριν την ταινία. Συζητήσαμε τόσο ώστε να καταλάβω του είχε κρυφογλυστρήσει το ιq του στο σπίτι αλλιώς δε γίνεται να έβρισκε ενδιαφέρον να συζητάει για τον φυσικό του λυκείου μετά από σχεδόν οχτώ χρόνια που είχαμε αποφοιτήσει από το ξακουστό τρίτο ενιαίου λύκειο του δήμου μας.
Όταν τελείωσε η ταινία, εγώ βρήκα μια προφανώς αποδεκτή κοινωνικά δικαιολογία (ότι ο του-πακ αναστήθηκε και θα το γιορτάζαμε με ολονύκτιες απαγγελίες ριμών στη ταράτσα) και έφυγα έχοντας θωρακίσει το μυστικό του αιώνα μέσα στα τρίσβαθα της καρδιάς μου.. ότι το ραντεβού στο σινεμά είναι το πιο ανώδυνο σε περίπτωση που έχετε πρόβλημα να πείτε όχι.
Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ πως τανάπαλιν, όταν ο εφηβικός μου έρωτας σε ένα τυχαίο ξανασμίξιμο (είχα ρωτήσει τον πρώτο ξάδερφό του που ήταν φίλος με την κολλητή μου που τα είχε το χειμώνα του 2013 με τον παρκαδόρο της θείας μου που συχνάζει), μου πρότεινε να πάμε σινεμά, είχα λάβει το ξεκάθαρο μήνυμα και αναδιπλώθηκα στη ζεστή μου φλις κουβερτούλα, που όλα είναι πιο ασφαλή, αρνούμενη να μου βεβηλώσει τον μύθο μου.

Βέρα J. Φραντζή

για να επισκεφτείς το blog της Βέρας πάτησε εδώ. 

Οι ''Καταραμένές'' ταινίες

Τι κοινό έχουν ο Φράνσις Φορντ Κόπολα,  ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο Στάνλει Κιούμπρικ, ο Σέρτζιο Λεόνε,ο Αντρέι Ταρκόφσκι; 
Πέρα από τεράστιοι δημιουργοί και σκηνοθέτες του κινηματογράφου τους ενώνει και  μια ''κατάρα''! Σενάρια τους που ''πέθαναν'' πριν καν ''γεννηθούν'', καθώς δεν κατάφεραν να κερδίσουν την προσοχή των παραγωγών. Κάποιες ταινίες ξεκίνησαν την παραγωγή τους αλλά εγκαταλείφθηκαν στην μέση! Τι θα γινόταν όμως αν τα σενάρια αυτά των καταξιωμένων δημιουργών λάμβαναν ''σάρκα & οστά''; Κανείς δεν ξέρει, αλλά κάποια σίγουρα θα γίνονταν ''διαμάντια'' κινηματογραφικής πανδαισίας στην ιστορία του σινεμά!
Στα γυρίσματα της ταινίας ''Αποκάλυψη Τώρα'' ο Κόπολα χλευάστηκε από τεχνικούς, παραγωγούς και ηθοποιούς λέγοντας του πως έπρεπε να ονομάσει την ταινία ''Αποκάλυψη Αύριο'', ο λόγος διότι έκανε πάνω από τρία χρόνια να γράψει το σενάριο -εθισμένος σε ναρκωτικά και αλκοόλ όπως θα δήλωνε αργότερα  σε συνέντευξη του – όμως κατάφερε να πείσει παραγωγούς και προσωπικό και να μας χαρίσει ένα παγκόσμιο αντιπολεμικό κινηματογραφικό αριστούργημα. Δεν έγινε το ίδιο όμως στην περίπτωση της ''Megalopolis'', μιας ταινίας που ετοίμαζε ο ίδιος και που η μοίρα δεν θέλησε να ολοκληρωθεί ποτέ! Το καστ είχε ήδη κλέισει από τους Κέβιν Σπέισι, Γουόρεν Μπίτι, Πολ Νιούμαν, Ρόμπερτ Ντε Νίρο κ.α. Φανταστείτε να γυριζόταν ποτέ αυτή η ταινία....
Αντρέι Ταρκόφσκι. Ένας ποιητής των εικόνων, προσπάθησε να μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη τον ''Ηλίθιο'' του Ντοστογιέφσκι. Δυστυχώς τα σχέδια του έμειναν ανεκπλήρωτα. Σέρτζιο Λεόνε. Ο ''Δάσκαλος'', ο ''Βασιλιάς των Σπαγγέτι Γουέστερν''όπως τον αποκαλώ ετοίμαζε ένα φιλμ επικών προδιαγραφών που θα λάμβανε χώρα σε μια από τις πιο μακρόχρονες  και αιματηρές μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, την πολιορκία του Λένιγκραντ. Όμως λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα ο Σέρτζιο μας ''άφησε'' για πάντα αφήνοντας ανεξίτηλο το σημάδι του στον κόσμο του κινηματογράφου.
Στάνλει Κιούμπρικ. Ότι και να πω είναι λίγο για αυτόν τον σκηνοθέτη. Ο ίδιος ετοίμαζε μια ταινία με θέμα τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ η ιδέα του. Άλφρεντ Χίτσκοκ. Ο Μετρ του τρόμου θα ετοίμαζε μια ταινία με τον τίτλο'' Kaleidoscope'' όπου θα αναφερόταν σε έναν νεκρόφιλο κατά συρροήν δολοφόνο στη Νέα Υόρκη, όταν όμως οι παραγωγοί του γύρισαν την πλάτη τρομαγμένοι από την θεματολογία της ταινίας – κι ας ήταν ο Χίτσκοκ- ο ίδιος δεν κατάφερε να μας παρουσιάσει μια ταινία που θα έκανε το κοινό να ξεχάσει ότι μέχρι τότε είχε δει από τον ίδιο, όπως είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη του!
Ήταν μερικά παραδείγματα ταινιών που έμειναν στο ράφι όπως λένε και δεν βγήκαν ποτέ στις κινηματογραφικές αίθουσες. Άβυσσος η ψυχή των δημιουργών αλλά και των παραγωγών! Καλές προβολές και ότι και αν κάνετε έστω μια ταινία την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα!

Π. Πόντικας.

Cine News 22 Νοεμβρίου

Γεια σας τι κάνετε; Πως περνάτε; Ταινίες βλέπετε η να σας μαλώσω;
Η Αντζελίνα Τζολί δήλωσε σε Αυστραλιανό έντυπο πως λίγες φορές θα την δούμε ακόμα σε ρόλο ηθοποιού αφού σύντομα θα αναλάβει τον ρόλο του σκηνοθέτη. Ούτως η άλλως την πρώτη της απόπειρα την έκανε στην ταινία ''Unbroken''. Η Μέριλ Στρίπ πάει για το τρίτο της Οscar; Στην ταινία ''into the woods'' όπου και πρωταγωνιστεί θα μάθουμε αν όντως ισχύει! Τι γίνεται ρε παιδιά με τον Μπίλ Κόσμπι; Κατηγορείται πλέον ανοικτά για 15 βιασμούς!! Ο Morrissey αποχώρησε από συναυλία όταν θεατής τον κορόιδεψε για τον καρκίνο! Ντροπή....
Για να δούμε ποιες ταινίες θα μας απασχολήσουν στις 27/11. Η ''Έκρηξη'' του Σύλλα Τζουμέρκα, ''Πρόμαχος'' μία ταινία με θέμα την επιστροφή των Ελγινείων, ''Οι Πιγκουίνοι της Μαγαδασκάρης'' για τους μικρούς μας φίλους, ''Αφεντικά για Σκότωμα 2'', συνέχεια της πρώτης επιτυχημένης κωμωδίας, την παράσταση κλέβει ο Τζέιμι Φοξ, ''Ouija'', ταινία με μεταφυσικές ανησυχίες, ''Τα Θαύματα'', πήρε το μεγάλο βραβείο από την επιτροπή των Καννών, ένα καθαρά ρεαλιστικό Ιταλικό δράμα, ''Samba'', το δίδυμο Ερίκ Τολεντανό – Ολιβιέ Νακάς μετά την τεράστια επιτυχία των ''Άθικτων'' επιστρέφει, ''Drive Hard'' με το Τζόν Κιούζακ (που κατάντησες ρε Τζον..) και τέλος η ταινία ''Παλικάρι: O Λούης Τίκας και η Σφαγή του Λαντλοου όπου μας μιλά για έναν Ελληνοαμερικανό συνδικαλιστή στις αρχές του περασμένου αιώνα...
Σήμερα γιορτάζουν ο Βαλέριος και η Βαλέρια οπότε να τους χαιρόμαστε. Σαν σήμερα γεννήθηκαν η Σκάρλετ Γιόχανσον, Ο Μαρκ Ράφαλο, Ο Μαντ Μικάελσεν (εξαιρετικός ηθοποιός και πολύ καλός στην τηλεοπτική σειρά Hannibal) και ο Τέρι Γκίλιαμ ο ''μεγάλος'' Τέρι όπως τον αποκαλώ..
Η Τηλεόραση για όσους μείνουν μέσα και δεν βγουν για κανένα ποτάκι θα προβάλλει τις ταινίες ''Σιδηρά Κυρία'' και τους ''12 Πιθήκους'' αξιόλογες επιλογές για ένα όμορφο κινηματογραφικό βράδυ!
Σήμερα στην παράγραφο Cult & Classic θα σας προτείνω το Αριστούργημα του Μπερτολούτσι ''Το τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι'' παραγωγής 1972 με τους Μάρλο Μπράντο και Μαρία Σνάιντερ.
''Έφυγε'' ακόμα ένας μεγάλος του Παγκόσμιου Κινηματογράφου ο Μάικλ Νίκολς. Ταινίες όπως ο ''Πρωτάρης'' και ''Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ'' θα μα θυμίζουν για πάντα το έργο του.
Η Ατάκα της εβδομάδας που μας πέρασε ανήκει δικαιωματικά στον Λεός Καράξ οποίος δήλωσε: ''Είμαι ένας μοναχικός κάτοικο ενός νησιού που το λένε σινεμά''.

Π. Πόντικας.

τι όμορφα που είναι εδώ στην εξοχή

Ήταν βράδυ τα φώτα γύρω είχαν κλείσει Το ίδιο κάναμε και εμείς μέσα στη σκηνή. Τυλιγμένοι με την πικέ κουβέρτα. Ένα αεράκι δροσερό να τριγυρίζει ανάμεσα στα σώματα μας. Άκουγα αμυδρά το κύμα από την παραλία και εκείνα τα πουλιά του δάσους που ζωντανεύουν μόνο τη νύχτα. Με κλειστά τα μάτια φανταζόμουν τον έναστρο ουρανό που είχα αφήσει από τα μάτια μου πριν από λίγο. Θυμόμουν εκείνο το αστέρι που έπεσε αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη ουρά, πόσο ενθουσιάστηκα και άρχισα να σε αγκαλιάζω, σταμάτα μου είπες θα τους ξυπνήσεις όλους. Τόσο σοβαρός. Τόσο συγκρατημένος. Ένιωθα να με παίρνει ο ύπνος τόσο γλυκά, τόσο ανέμελα, τόσο παραμυθένια. Ένιωθα το σώμα σου ήδη να ταξιδεύει. Η αναπνοή σου ήρεμη. Η πλάτη σου να ακουμπάει τη δική μου. Αφέθηκα και ένιωσα σαν να πέφτω μέσα στη λαγουδότρυπα. Ο χρόνος μπερδεύτηκε. Η ύλη έχασε την υπόσταση της. Τα χρώματα άρχισαν να περιπλέκονται ανάμεσα στα δέντρα. Με μια απαλή κίνηση γύρισες, έβαλες το ένα σου χέρι πάνω από το μαξιλάρι μου και άρχισες να μου χαϊδεύεις τα μαλλιά. Το άλλο το τύλιξες γύρω από τη μέση μου. Μου έδωσες ένα φιλί στο λαιμό. Ξαφνιάστηκα. Πριν προλάβω να αναρωτηθώ γιατί ξύπνησες κόλλησες τα χείλη σου στο αυτί μου και άρχισες να μου ψιθυρίζεις. Λόγια όμορφα. Αυθόρμητα. Ήσουν σίγουρος. Αποφασισμένος να με αποσυντονίσεις τελείως. Έλεγες για το πόσο με θες. Για τα όνειρα. Τα αγγίγματα. Τα θέλω. Τα είμαι. Τα είσαι. Όλα δικά μου. Όλα δικά σου. Δικά μας. Εσύ δικός μου. Μόνο δικός μου. Κι εγώ σου παραδόθηκα τόσο που ξέχασα να σκεφτώ. Τόσο που ξέχασα να φοβηθώ.

Μαρίνα Οζόριο

Αποτυχημένη ερωτική προσέγγιση ν.2.345

Αφού με χαλβάδιαζε από μακριά κανένα τέταρτο και τον είχα πάρει πρέφα ως γνώστης της τακτικής “Φερμάρω μέχρι θανάτου το ακίνητο θύμα”, με φλέρταρε με το βλεφάριασμα και το φτιάξιμο της μπροστινής τούφας που δεν υπάκουε. Αμέσως έστρωσε τον πώγωνα τον καλοαναθρεμμένο και εύμορφα τριμαρισμένο, που είναι ένα νέο κομμάτι της γοητείας των μουσάτων αγοριών. Σαν με πλησίασε, άκουσα τη φωνη του συνειδητοποιημένου υπερεγώ μου πως ετούτος τόση ώρα θα έχει επεξεργαστεί το φλερτ και την ατάκα.
Και ακούω το σχεδόν υπόκωφο μα ολοένα ενδυναμωμένο…
“ΣΣΣΣΣσσσσσσσσσσσ..”
Προφανώς αυτός ο συριστικός ήχος ήταν ένα ερωτικό κάλεσμα, μια λάγνα προδιάθεση ζωικής έντασης και του έδωσα αμέσως το κινητό μου, την καρδιά και την οδό μου.
Τώρα ζούμε καλά εκτρέφοντας φάλαινες στο Όρεγκον των ΗΠΑ με μοναδικό τριγμό στη σχέσεις μας τις αδυσώπητες ακτιβίστριες της Peta.

Βέρα J. Φραντζή

για να επισκεφτείς το blog της Βέρας πάτησε εδώ. 

oh Henry

το σεξ μας είναι λογοτεχνία
σαν μας κοιτάει ο Μπουκόφσκι
μέσα από κλειδαρότρυπα
και να την παίζει
μετά θα γράψει ένα ποίημα
στο πρώτο πρόσωπο
σε χρόνο ενεστώτα
για τις φωτεινές σου ρώγες
τους πανσέληνους γλουτούς
γαμάω 
ρουφάω 
πηδάω  
ήθελε να είναι ζωντανός
το δικό του όνομα
να ψιθυρίζεις
πάρε με Χένρι
κάνε με δική σου
τα δικά του σάλια να στεγνώνουν στα μπούτια σου
καθώς φυσάει πάνω τους
μετασυνουσιακό καπνό.

Γιώργος Τρίκερι