ωδή στη λήθη

Δε θέλω να σε θυμάμαι
Υποτίθεται
Ξέχασα
Τα γενέθλιά σου
Τη γιορτή σου
Τη φωνή σου
Το γέλιο σου
Τα μάτια σου
Τα μάτια μου πάνω σου
Το χαμόγελο που μου γεννούσες
Τους ήχους του έρωτά μας
Εμένα μαζί σου
Εμένα ως όλον
Ξέχασα
Δε σε θυμάμαι
Δε θέλω
Δε θέλω άλλο όνειρο
Δε θηλάζει καμιά άνοιξη
Κανένα χαριτωμένο καλοκαίρι
Ο χειμώνας επιστρέφει ξανά και ξανά
Σαν μουσική του Μπαχ
Σε δίσκο βινυλίου
Στραβωμένο
Σκεβρωμένο
Κόλλησε η βελόνα
Στο πικάπ του χρόνου
Ανόητο που κάθομαι
Κι ακούω ακόμη
Τον στρεβλό του ρυθμό

Χρύσα Βελλησσαρίου

η νέα ποιητική συλλογή της Χρύσας έχει τίτλο Momenta Aurantia και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλλωστε.

γυναίκα

Kees Van Dongen

Είναι αδυσώπητη η ανάγκη της 
Να σωθεί
Μια ζωή άζωη
Συνεχώς να προσπαθεί να ζήσει
Γεννήθηκε γυναίκα
Νωρίς στην εφηβία
Ένιωσε βίαια πως ήταν θήραμα
Της έλεγαν παντού ότι τη σέβονταν
Στην εκκλησία στην πολιτεία στην οικογένεια
Εκείνη όμως πάντα βαθιά μέσα της
Αρνούνταν τη φύση της
Κι έλεγε ας ήμουν άντρας
Ή έπρεπε να υποκρίνεται
Τη χαζούλα χαριτωμένη κούκλα
Των διαφημίσεων
Όπου κι αν βρέθηκε εκείνη έφταιγε
Σχεδόν το πίστευε
Αποδέχτηκε τη μοίρα του πόνου
Να πονά κάθε μήνα
Να πονά απ' τον αδέξιο εραστή
Να πονά ως αντικείμενο ηδονής
Να πονά γεννώντας
Να πονά να πονά να πονά
Κατάστρεψε τη ζωή της για ν' αποδείξει πως μπορούσε
Τίποτα να μη κάνει λάθος
Όλα να τα κάνει καλύτερα απ' όλους
Εκλιπαρώντας τον έπαινο
Που ποτέ δε χόρτασε
Σχεδόν την έπεισαν
Τσακισμένη κουρασμένη
Αλλοτριωμένη
Πλην άκρως απαραίτητη
Ως θεραπαίνιδα μόνο
Κι οι σκλάβες δεν γυρνούν
Με ψηλά το κεφάλι
Ειδικά οι ικανότερες
Αυτές είναι που πρέπει
Να 'χουν το κεφάλι χαμηλά
Γέρασε σκυφτή και χαμογελαστή
Σα μούμια
Ποτέ δεν πίστεψε αυτό που πράγματι ήταν
Πηγή θαυμάτων
Και μη τολμήσεις
Να μου κολλήσεις την ταμπέλα
Της υπερβολής
Γιατί κι εγώ ως γυναίκα
Έτσι έζησα κι έτσι πέθανα
Ανεξήγητο
Πώς ακόμα μπορώ και θέλω να μιλώ

Χρύσα Βελησσαρίου 

 ή νέα ποιητική συλλογή της Χρύσας έχει τίτλο Momenta Aurantia και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλλωστε.

κάποια που το σωμα της μίσησε

Photo by Patrick Demarchelier

Άρχισε ν' αμφιβάλει για όλα.

Για την αλήθεια.

Για ο,τιδήποτε ειπώθηκε.

Μήπως της είπε ψέματα;

Μήπως απ' την αρχή της έλεγε ψέματα;

Μήπως γι' αυτό αποκαλούσε τον εαυτό του ψεύτη;

Είναι τρομερό το όνειδος, που την κατακλύζει.

Μέχρι τώρα που τον πίστευε, δεν ένιωθε καμιά τύψη.

Μα από δω και πέρα θα μπορούσε να κρυφτεί

στο μακρυνότερο ερημητήριο.

Εκείνος αθλείται να ξεχνά ακόμα και πως εκείνη υπάρχει.

Αυτή που ήταν ανυπόκριτα,

τόλμησε να εκδηλωθεί μόνο μαζί του.

Μόνο μες στο μυαλό του είχε ελπίδα να επιζεί.

Το υπόλοιπο θάφτηκε σε συμβάσεις.



Αυτός που μαζί της ζει

την κοιτάζει και την οικτίρει.

Σιχαίνεται και λυπάται αυτό που απέμεινε απ' εκείνη,

όποτε εκδηλώνεται.

Αυτός που μαζί του ζει,

επιδοκιμάζει τον τρόπο που τον εαυτό της τιμωρεί.



Θέλει να βγει απ' το κουκούλι.

Να πετάξει προς το θάνατο ελεύθερη και γενναία.

Χωρίς κανένας να την έχει ανάγκη,

ούτε κανείς να τη λυπάται.

Λεύτερη απ' το σαρκικό ρούχο,

που ποτέ δε της μπήκε.

Ήταν κομμένο και ραμμένο για την άλλη,

που όλη της τη ζωή τόσο πειστικά υποκρίθηκε.

Έχει ένα τέτοιο μίσος γι' αυτό το σώμα,

που ποτέ δεν εκπλήρωσε τον προορισμό του,

που δεν μπόρεσε να κρατήσει τελικά κοντά της,

ό,τι πραγματικά επιθύμησε...

Ύπουλα κι υποχθόνια το γκρεμίζει

πίσω απ' τη μύτη της συνείδησης.



Αυτό που ήθελε, δεν τ' απόκτησε.

Όλα τ' άλλα που έχει, είναι των άλλων τα πρέπει.

Όχι ό,τι από εντός της το είναι απαίτησε  



Χρύσα Βελησσαρίου

ή νέα ποιητική συλλογή της Χρύσας έχει τίτλο Momenta Aurantia και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλλωστε.

αυτοχειρία

Κανείς δε με πλήγωσε, όσο εσύ
και τόσο ασύστολα.
Υπήρξα ανεπιθύμητη,
όσο ο έρωτας έγδερνε την καρδιά μου.

Προκαλούσα οργή,
όσο πιο βαθιά αγαπούσα.
Προκαλούσα πανικό κι απέχθεια,
όσο πιο τρυφερά πλησίαζα.

Κι όμως,
όσο βαριά
κι αν προσπαθώ
να σε καταραστώ,
που ποδοπάτησες τόσο
μόνο από φόβο την ψυχή μου,
διστάζω, αρνούμαι, με απωθεί
την ίδια την καρδιά μου με τα χέρια να σφαγιάσω.
Το νιώθεις, γι' αυτό, δειλέ, τόσο σκληρά μου φέρεσαι.

Κι έτσι πάλι έρμη σέρνομαι,
όπως χαιρέκακα μου πέταξες,
χωρίς την παρουσία σου
καν να υποκλέπτω
να μη σου δίνω το ελεύθερο
να λες πως ηδονίζομαι
στη θλίψη να εντρυφώ.
Αυτοκτονώ, γλυκέ μου,
υποσυνείδητα, ασυνείδητα
πιθανόν ενσυνείδητα,
μα σίγουρα ευσυνείδητα
αυτοκτονώ.
Γιατί δεν είμαι τίποτε,
απ' όσα μου εφόρτωσες,
παρά η γυναίκα, που
της είσαι απαραίτητος.

Copyright 2012 Χρύσα  Βελησσαρίου

 πίνακας:The-Suicide-Of-Lucretia-by Lucas The Elder Cranach

Η άχρονη ευτυχία της στιγμής

Ένα δωμάτιο στο πουθενά
χρειαζόμαστε
Στη μέση μιας λίμνης
Ή στην κορφή ενός βουνού
ή ακόμα καλύτερα
απέναντι στο γαλάζιο
Εικοσιτέσσερις ώρες
χρειαζόμαστε
να γελάμε σαν παιδιά
γυμνοί
απ' όλα
να πίνουμε αισθησιασμό απ' τους τοίχους
είπες
και να τρώμε παγωτό χωνάκι
Μια φορά
χρειαζόμαστε
ή μια ζωή για ένα μερόνυχτο
κάποιοι το είδαν λίγο
όχι εμείς
Προς το παρόν
ονειρεύομαι
να καταφέρω
να σε ξαναφιλήσω
να σε αγκαλιάσω
και να δω
τον πόθο στα μάτια σου
Έστω για λίγο
Το λίγο για εμάς
επεκτείνεται
πολλαπλασιάζεται
αλλάζει τον κόσμο
Το λίγο για εμάς
είναι πολύ
Τι άλλο είναι η ευτυχία
πέρα απ' το να μπορείς να γεννάς
μια αιωνιότητα
μια αθανασία
ακόμα και
μέσα από μια στιγμή

ποίημα και ψηφιακή ζωγραφιά της Χρύσας Βελησσαρίου

ή νέα ποιητική συλλογή της Χρύσας έχει τίτλο Momenta Aurantia και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλλωστε

εγκαταλείποντας την Εδέμ

Φίδι, φίδι κολοβό!
Ποιος άραγε θα του δώσει την άφεση;
Το δέλεαρ της προδοσίας του Παραδείσου έθεσε
Αχ,αχ,αχ,δεν της κατάφερε δήγμα στον τρυφερό καρπό που άπλωνε να χαϊδέψει το μήλο
Μόνο της δηλητηρίασε την ψυχή για αναζήτηση ελευθερίας
Κι έτσι η Εύα τον Αδάμ παρέσυρε
Πάμε να φύγουμε είπε
Δε θέλω αγάδες και θεούς
Θα κάνω εσένα θεό μου
Εφτά ώρες τον πηλάτευε να τον πείσει Πέρασαν υπέροχα
Μα τελικά κατέληξαν μόνοι
Πόσο ν' αντέξεις τη ρουτίνα χωρίς παραδείσους

Χρύσα Βελησσαρίου

ή νέα ποιητική συλλογή της Χρύσας έχει τίτλο Momenta Aurantia και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλλωστε.

επιθανάτια ερωμένη

Την παρατηρούσε ώρα
Πέρασε καιρός
Μια ακόμη αγάπη
Εκείνη κολλημένη εκεί
Στην καρδιά του
Καρικευμένη με θλιμμένα ποιήματα
Λόγια θανάτου
Έρωτας ανεκπλήρωτος
Μοναχικός
Σαν κάκτος που
Άνθισε ένα ωραίο λουλούδι
Μια φορά κι ύστερα
Έμεινε ανεξίτηλος κι ανεξίκακος
Στη μνήμη γεμάτος αγκάθια
Την παρατηρούσε ώρα
Έξυσε με προσοχή κάθε ένδειξη χαράς
Από το πρόσωπό της
Χάραξε κέρατα και αιμοβόρα δόντια
Ζωγράφισε τα μελιά μάτια της κίτρινα
Γατίσια τρομακτικά
Να μη χαμογελούν
Ήξερε πως αυτή
Θα τον περίμενε για πάντα
Μόνο σ' αυτή ΠΟΤΕ δε θα γύριζε
Μια νέα αγάπη θα τον παρηγορούσε κι αυτό το χειμώνα
Μια άλλη γυναίκα εξωτική
Θα έδινε άρωμα και γεύση στις μέρες του
Όχι εκείνη
Εκείνη έπρεπε να μείνει πληγή
Να τη φέρει ανοιχτή επάνω στην καρδιά ως το τέλος
Εκείνη όφειλε να την κρατήσει ανέγγιχτη
Απείραχτη άφθαρτη κι άμωμη
Ως το τέλος
Μ' εκείνη αγκαλιά σαν όνειρο
Θα είχε το θάρρος ν' αγκαλιάσει το έρεβος.

Χρύσα Βελησσαρίου

ή νεοεκδοθείσα ποιητική συλλογή της Χρύσας έχει τίτλο Momenta Aurantia και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλλωστε

Ο Τυραννόσαυρος

Τυραννιέμαι
απ' ό,τι πίστεψα
παράλογα

Τυραννιέμαι
απ' ό,τι απέρριψα
τόσο λογικά

Τυραννιέμαι
είτε εκών είτε άκων
όσο ζω τυραννιέμαι

Κάποτε κάποτε
ονειρεύομαι
είναι η καλύτερη φάση
έστω και ξύπνιος

Μα συνέρχομαι μετά
κι επιπλέον
τυραννιέμαι

Γράφω Ποίηση
Τυραννιέμαι κι εκεί
ή λυτρώνομαι;

Πρέπει -δεν μπορεί-
να μπορείς και να μη τυραννιέσαι
μ' αυτή μάλλον η τροφή
δεν είναι ικανή
να θρέψει έναν πτωχό ποιητή

Χρύσα Βελησσαρίου

Η Χρύσα είναι καθηγήτρια Φυσικής, μητέρα τεσσάρων παιδιών. Έχει ειδίκευση στη Φυσική Διαστήματος και είναι ερευνήτρια στις Νέες Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση με σκοπό το Διδακτορικό. Το 2011 τιμήθηκε με το Βραβείο Αριστείας και Καινοτομίας στην Εκπαίδευση. Ενεργό εκλεγμένο μέλος του Δήμου Λάρισας και με έντονη συνδικαλιστική δράση. Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Επιλέχθηκε να διοργανώσει και να φιλοξενήσει εκδήλωση στην Ελλάδα για το National Beat Poetry Festival of USA 2015 από τους διοργανωτές του φεστιβάλ.
Εmail: velissariou1@gmail.com

ή νέα της ποιητική συλλογή έχει τίτλο Momenta Aurantia και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλλωστε

Aurantio (Αουράντιο) είναι η λατινική λέξη για το πορτοκαλί. Δεν υπάρχει αρχαιότερη λέξη για το συγκεκριμένο χρώμα. Momenta Aurantia, Πορτοκαλί Στιγμές. Στιγμές αισιοδοξίας και ωριμότητας. Στιγμές μιας ανατολής και μιας δύσης. Η ομορφιά ενός μεγάλου έρωτα, αποκωδικοποιημένη σε αμφίδρομους λυτρωτικούς μονολόγους και σημαδιακές αναλαμπές της μνήμης.

η ενοχή του ψηφοφόρου

Μου είπαν να προσέλθω στις κάλπες
Η ψήφος μου ένα τικ σε μια ηλεκτρονική λίστα
Τα πρόσωπα κι οι εποχές θολά
Σαν σβησμένοι από δάκρυα αθώων πίνακες
Αγκάλιασα τον Σωκράτη τον παιδικό μου φίλο
Τον αποχαιρέτησα
Μη προσπαθείς να με πείσεις
Γνωρίζω πως έν οίδα ουδέν
Γι' αυτή την πόλη έμαθα να ζω
Σ' αυτή την πόλη η γλώσσα μου
Άρχισε ν' αρθρώνει λόγο
Αρνούμαι να μη τη σεβαστώ
Ωστόσο μάλλον δε σέβομαι τον εαυτό μου
Γι' αυτό φύλαξέ μου το κώνειο
Είναι η μόνη ίσως λύση

Χρύσα Βελησσαρίου

Γεφυρώνοντας Πολιτισμούς μέσω της ποίησης Beat.

Mε μεγάλη χαρά και περηφάνια σας ανακοινώνουμε και σας προσκαλούμε σε ένα διαδικτυακό φεστιβάλ ποίησης με τίτλο Bridging Cultures through Beat Poetry/Γεφυρώνοντας Πολιτισμούς μέσω της ποίησης Beat.
Το λογοτεχνικό ρεύμα Beat (Beat Generation) γεννήθηκε στις ΗΠΑ μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου μέσα από την ανάγκη των νέων για μια αυθόρμητη δημιουργική έκφραση. 
Η ποίηση Beat συνεχίζει να αποτελεί ισχυρό λογοτεχνικό κίνημα στην Αμερική με τη μορφή του Αντικομφορμισμού, της ποίησης που ενδιαφέρεται για τη φιλοσοφία και τα κοινωνικά προβλήματα, της ποίησης που δεν κολλάει σε καθιερωμένες ποιητικές νόρμες, αλλά ψάχνει και ψάχνεται. Η συμμετοχή μας σ' αυτό το φεστιβάλ έχει την έννοια της παρουσίασης της σύγχρονης ελληνικής ποίησης απέναντι σε ένα είδος ποίησης που θεωρείται σύγχρονο ακόμη στην Αμερική και έχει πολλούς ακαδημαϊκούς και καλλιτεχνικούς οπαδούς.
Μέσα στις επόμενες μέρες θα σας ενημερώσουμε πως μπορείτε να παρακολουθήσετε το φεστιβάλ διαδικτυακά καθώς και ποιοι είναι οι τιμώμενοι καλεσμένοι μας και οι ποιητές που θα συμμετάσχουν σε αυτή την υπέροχη εκδήλωση.

οι διοργανωτές:
Χρύσα Βελησσαρίου
Γιώργος Τρικεριώτης

ψυχικό νήμα

Elmer Bischoff

Σε χρειάζομαι
Σε χρειάζομαι
Αυτιστικά
Δε θα χρειαστώ ποτέ
Κανέναν άλλο
Ούτε χρειάστηκα
Αφότου σε γνώρισα
Μα δεν ξέρω
Αυτή η ανάγκη
Είναι πια τυφλή
Μη Αισθητηριακή
Φιλολογική
Μερικές φορές ούτε καν
Σεξουαλική
Ποθώ ας πούμε ν' ακούσω
Το χτύπο της καρδιάς σου
Ή να σου κρατήσω το χέρι
Και τόσο μα τόσο πολύ
Να σε κοιτάξω στα μάτια
Σε θυμάμαι πιο πολύ
Μέσα απ' ό,τι έγραψα για εσένα
Παρά μέσ' απ' ό,τι
Ένιωσα απ' εσένα
Που ο χρόνος το εξασθένησε
Η μνήμη που θέλησα
Να φυλακίσω γράφοντας
Μου έπαιξε πολύ άσχημο παιχνίδι
Θυμάμαι μα δεν αισθάνομαι
Ή μάλλον αισθάνομαι
Mόνο εμένα
'Οχι εσένα
Ωστόσο τόσο συχνά
Σε ακούω τηλεπαθητικά
Να με φωνάζεις
Ίσως να ζητάς κάποια άλλη
Αλλά ακόμα ακούω την ψυχή σου
Να οδύρεται για κάποια και
Θέλω να πετάξω κοντά σου
Να σ' αγκαλιάσω
Nα σου προσφέρω το στήθος μου
Να παρηγορηθείς
Να μην ακούω πλέον αυτό το θρήνο
Όποια κι αν πια αποζητάς
Τελικά κι απ' το μυαλό κι απ' το σώμα
Πιο δυνατή είναι η σύνδεση της ψυχής
Αισθάνομαι ακόμη δεμένη με την ψυχή σου
Κάτι τέτοια θαύματα σαν αυτό μεταξύ μας με ωθούν
Να πιστεύω ακόμα στην ύπαρξή της

Χρύσα Βελησσαρίου