άγνωστες λέξεις

τα ποιήματα δεν ξέρουν
ότι είναι ποιήματα
τα λουλούδια δεν ξέρουν
ότι είναι λουλούδια
τα ρολόγια δεν ξέρουν
τον χρόνο
τα μάτια δεν υπακούουν 
σε νόμους
η ζωή δεν είναι ταινία
ο χρυσός δεν είναι σιωπή
ο έρωτας δεν χορταίνει το στομάχι
τα φιλιά δεν χορταίνουν έρωτα.
κάποιες φορές νοσταλγώ τα χείλη σου.
έφυγες πριν προλάβω να ρωτήσω
με γέννησες ή με θανάτωσες?

Γιώργος Τρίκερι

Jazzmine says....Ιτέα - Αράχωβα

Δρόμος ανηφορικός, θάλασσες ελιάς, νερό ακίνητο που στραφταλίζει στον ήλιο. 

Στη στροφή μια μητέρα μαλώνει το παιδί της, μια παρέα μπροστά μας φουσκώνει τα πνευμόνια  της αρωματισμένο αέρα βγάζοντας μικρές κραυγές ηδονής.

Δροσίζουμε τα πυρωμένα μας χείλη στην Κασταλία κι όσα είπα και σε λάβωσα - κάρβουνο και στάχτη. 

Ανατολή φεγγαριού απέναντι απ' το χωριό κι η ομορφιά ρουφάει όλο το οξυγόνο και με πνίγει..

Φάρος χρυσός και καπνισμένος, λιβάνι και θυμάρι, 
καμπάνα και βιολί, 
Μαΐστρος σαρωτικός φουντώνει έναν Πόθο αχαρτογράφητο ακόμα, αλλά ακέραιο.
Μπορεί να χαρχαλεύει ακόμα στα σπλάχνα της φωτιάς αλλά είναι ατόφιος και ζωντανός και το σκοτάδι που κατρακυλάει γοργά στις πλαγιές του βουνού είναι δικός του σύμμαχος κι όχι δικός μου.

Και τον ξυπνά.

"Δεν είναι νύχτα αυτή για να κοιμούνται οι Πόθοι" σφυρίζουν οι αρχαίες δυνάμεις που διαφεντεύουν αυτούς τους Κόσμους και τους Άλλους,

κι έτσι,

εκεί, 

στο ύψωμα των Δελφών 

μυσταγωγία και σιγή

πέτρα, ρίζα και θηλιά

σ' αφήνω επιτέλους να υπάρξεις.

 just Jazzmine

Πανσέληνος Αυγ. 2013

για τον Αλέξανδρο

Αχιλλέως 24. 4:00 π.μ

artwork by Njideka Akunyili.

θα περιμένω το ξημέρωμα
την ώρα που οι πόρνες γυρνούν σπίτι
τίποτα ασυνήθιστο δεν συμβαίνει εκείνη την ώρα
οι μελλοντικοί αυτόχειρες κοιμούνται ακόμα
οι ήρωες έχουν ήδη πιάσει δουλειά
η Άντζελα χορεύει με την σκούπα
 όταν δεν κοιτάει κανείς
το ρούμι έχει τελειώσει.
θυμάμαι αυτό που είπες κάποτε
"ας ζήσουμε τώρα και κλαίμε αργότερα.
μαζί ή χώρια"
διάβασα ξανά τους στίχους που άφησες
στο τοίχο της ντουλάπας
φωτογραφίες σου δεν έχω πια 
τις πέταξα
κι εκείνο τον μικρο Γκανές που είχες φέρει
(το cd της Amy το κράτησα)
οι στίχοι αυτοί όμως
πάντα θα με στοιχειώνουν
"έμαθα κάτι σήμερα
θα το κρατήσω μυστικό 
μέχρι την πανσέληνο ..."
μόλις αρχίσει να χαράζει θα πάρω τηλέφωνο
να δω αν με θυμάσαι.

Γιώργος Τρίκερι

Jazzmine says.....

Δε θα αφεθώ στη στιβαρή σου απουσία, στη συνέπεια. 

Στην ακολουθία λόγου και πράξης, στην απόφαση, στην άγνοια.

Δε θα παραδοθώ στη σταθερότητα.

Στο δισταγμό.

Στην επανάληψη,

στο ψιθύρισμα,

στην αιχμηρή βελόνα που σχηματίζει η φωνή σου κάθε βράδυ και κεντάει το σκοινί που θα ισορροπήσω ή θα πνιγώ.

Όχι στο σωσίβιο που πετάς κάθε τόσο ενώ με τα χέρια σου φουρτουνιάζεις τη θάλασσα.

Βλέπεις το σωσίβιο αλλά όχι το κύμα.

Δεν το χω σκοπό, ποτέ μου δεν το χα.

Θα μπορούσα να το κάνω, αν το κάνα όμως θα ήταν εκείνη τη φορά που ήσουν μικρό αγόρι και πάσχιζες να τραβήξεις το ξόρκι από πάνω σου σα να ήταν τραυμαπλάστ σε ξένη πληγή.

Ο άντρας που κρύβεται από μένα σήμερα, είναι εχθρός.

Θα διάλεγα να το κάνω όταν ήσουν ένας γίγαντας σκυμμένος από πάνω μου και μέτραγες τους σφυγμούς μου ενώ εγώ φώλιαζα πάνω στο στήθος σου και τους άφηνα να ξεχυθούν μέσα στα χέρια σου σαν ζαλισμένες πεταλούδες που θα ζούσαν λίγο.

Ο άντρας που αναμετράει τις δυνάμεις του με τις δικές μου σήμερα, είναι αντίπαλος.

Νομίζω ότι παλεύεις να χωρέσεις μια δαχτυλήθρα νερό σ ένα κουτί που ξερνάει φωτιά καιρό τώρα και να τη σβήσεις, χωρίς καν να καψαλίσεις τα δάχτυλα σου.

Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, μπορώ μονάχα να κατευθύνω τη φωτιά καταπάνω σου σα να ναι το όνομα σου μέρος του υλικού της.

Τρέξε η μείνε.

Η μείνε απλά.

Νομίζω ότι προσπαθώ να κοιτάξω απ’ την άλλη μεριά όταν στη θύελλα  κουνάς την ανεμόσκαλα μπροστά στα μάτια μου.

Μπορεί να της λείπουν μερικά σκαλιά.

Μπορεί να είναι ολόκληρη.

Δεν γυρίζω να δω.

Δεν μπορείς να με βοηθήσεις, μπορείς μονάχα να φουντώσεις τους ανέμους σα να φυσούν μόνο για να με γκρεμίσουν.

Να τρέξω ή να μείνω.

Ή να μείνω μόνο.

                          Vladimir Kush 

                                                  Full moon game

Jazzmine in a half moon..without you

...

Αγάπη είναι... 
όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα
κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ
και βγαίνουν μαζί
για να μυρίσουν ο ένας τον άλλο. 

 Πέτρος 6 ετών

thanx L3na

μέρα γιορτινή

Edward Hopper

να είστε πάντα κοντά
στις σιωπές
στους ανέμους
στα μάτια αποτυπωμένες οι λέξεις
που δεν ειπώθηκαν
δίπλα σ' αυτές που ειπώθηκαν
και δεν ακούστηκαν.

Γιώργος Τρίκερι

πεφταστέρι

 Νύχτα θολή γεμάτη αέρα. Χωρίς αστέρια να σου κρατάνε συντροφία ,δίχως φεγγάρι να σου φωτίζει το δρόμο. Μόνο τα μούντα ,πορτοκαλωπά φώτα της πόλης έχουν μείνει να σου φουντώνουν την μοναξιά! Η σκέψη μου πλανέυτηκε , στόχο δεν έχω .Το αποψίνο βράδυ σου ανήκει ! όχι επειδή είμαστε μάζι. Επειδή η ψυχή μου βρίσκεται στα χέρια σου. Ξες έχω πολεμήσει πολλούς δαίμονες και οιωνούς ,έχω περάσει απο φουρτούνες και κατολισθήσεις, μα ήμουνα εγώ κι η μοναξιά μου. Τώρα; Τώρα υπάρχεις εσύ ! Δεν ξέρω τι είσαι, σύμμαχος ή εχθρός, τα όπλα σου τα χεις μόνο για την μάχη ή κάποτε η λέπιδα θα γυρίσει προς τα μένα και θα καρφώσεις την καρδιά μου; Μια καρδιά που δεν σπάει αφού δεν είναι από γυαλί, μια καρδιά που δεν καίγεται, ούτε καταστρέφεται, μια καρδια που μόνο λεηλατείται, μαραίνεται, πονάει. Ποιός είσαι συ στην ιστορία και γιατί ήρθες; Για να φέρεις την άνοιξη ή το ψυχρό χειμώνα; Αν φέρεις και τα δύο τελικά ποιά θέση μάχης θα επίλεξεις; Η καρδιά μου μαραίνεται, κοίτα να την ποτίσεις!

 Άννα Τσαμ Αναστο.

Jazzmine says........irrational..?

Δε θα σταθώ έξω απ’ την πόρτα σου να απολογηθώ γιατί νιώθεις ότι η γνώμη μου είναι ταξιδιάρικο πουλί που αποδημεί κάθε ξημέρωμα.

Δε θα σταθώ, όχι γιατί είναι εχθρικά ή αφιλόξενα.

Ούτε επειδή φοβάμαι πως ακόμα και μετά από τις εξηγήσεις μου, που ούτως η άλλως δεν έχω,

η πόρτα σου δε θ’ ανοίξει.

Δε θα σταθώ,

γιατί δεν του πρέπει του έρωτα να στέκει έξω από κλειστές πόρτες όταν η δύναμη του φτάνει να τις αφανίσει.

jazzmine out of the pot

οι τέσσερις εποχές του Τρίκερι

Andrej Mashkovtsev

ο χειμώνας είναι έρωτας
αγνός 
αθώος
αγόρι με γρατζουνισμένα γόνατα 
και ραβασάκια στη κωλότσεπη.
η άνοιξη είναι ελπίδα πόρνη
αφαιρεί ένα-ένα τα 
πολύχρωμα κουρέλια της
λικνίζεται σε απόσταση αναπνοής
από τη στύση σου 
για το τελευταίο σου χαρτονόμισμα.
ενός λεπτού σιγή
να απολαύσουμε το καλοκαίρι 
τόσο ακριβώς διαρκεί
ώριμο σύκο στον οισοφάγο
ενός πεινασμένου εραστή.
το φθινόπωρο θα νιώθουμε όλοι πιο σοφοί
σε μια μελαγχολική μπανιέρα
θα ξεπλένουμε την άμμο από τα μαλλιά μας
από το χόλ θα έρχονται οι στίχοι 
του Καβάφη.

Γιώργος Τρίκερι

Αντιθέσεις

Edward Hopper

Ήσυχα νερά που πλέουν προς τη γραμμή του ουρανού
Κρύσταλλα φωτός που αντανακλούν τη γαλήνη του μπλε
Έρωτας θαλασσινός
Μάτια που κοιτούν μέσα από τα κιάλια του πόθου
Ο ήλιος δύει
Τον τραβάει βίαια η ανθρώπινη ύπαρξη με το σχοινί της επέμβασης
Σκοτάδι στο μπλε
Θορυβώδεις επαναλαμβανόμενοι χτύποι από το μπαρ του συνωστισμού
Άνθρωποι που στέκονται στην επιφάνεια και φοβούνται να βουτήξουν

Αφήνω το στυλό και πάω να αγκαλιάσω το μπλε
Με ρούφηξε η σκέψη 


Βίκυ Μιχαλοπούλου

εν οίδα

πολιτισμός ενός λαού
είναι τα πεζοδρόμια
οι δημόσιες τουαλέτες
τα χαμόγελα
οι ακρογιαλιές
τα σχολεία
οι αυλές
τα λιμάνια
οι βιβλιοθήκες
τα εστιατόρια
τα δάση
πολιτισμός είναι η ζωή
όχι κάποιος φιλόσοφος που έζησε 
πριν χιλιάδες χρόνια.

  

7 Αυγούστου

Quint Buchholz

στεκόμουν στη στάση του τραμ
είδα μια κοπέλα που γούσταρα πριν από χρόνια
είχα καιρό να την δω
φάνηκε ενθουσιασμένη που με συνάντησε
-σε είδα στο όνειρο μου χτες βράδυ,
μου είπε
-είχε χαλάσει η τηλεόραση και ήμουν αναστατωμένη
ήμουν έτοιμη να πάθω κρίση πανικού όταν χτύπησε το κουδούνι,
ήσουν εσύ
χάρηκα που σε είδα, όπως χαίρομαι τώρα
σε ρώτησα "τι κάνεις?"
είπες ότι είχες έρθει να φτιάξεις τη τηλεόραση.
τη κοιτούσα καθώς μου περιέγραφε το όνειρο
σκεφτόμουν ότι ήταν ακόμη όμορφη
δεν είχε παχύνει καθόλου
τα νύχια της ήταν τόσο ωραία
ήμουν σίγουρος ότι το όνειρο 
έκρυβε κάποιο υποσυνείδητο σεξουαλικό μήνυμα 
σκέφτηκα να της ζητήσω να βγούμε για ένα ποτό
θυμήθηκα αυτό που λέω πάντα στους άλλους
"οι παλιές φλόγες είναι καμένα σπίρτα"
ένας έξυπνος άνθρωπός είναι συνεπής
με το ένστικτο του και τα κλισέ του.
ήρθε το τραμ είπα γεια και μπήκα μέσα
άρχισα να σκέφτομαι μια άλλη κοπέλα που γούσταρα
και μετά μια κοπέλα που με γούσταρε
αλλά δεν την πολυγούσταρα εγώ
μετά σκέφτηκα ότι δεν θα ήξερα
πως να επισκευάσω μια τηλεόραση
και έσκασα στα γέλια  
η κοπέλα στο απέναντι κάθισμα
άρχισε να γελάει και αυτή
μας έπιασε ένα νευρικό γέλιο
που δεν είχε σταματημό
φορούσε μια φούξια μαντήλα στο κεφάλι
φαινόταν στα πλάγια ότι της είχαν πέσει τα μαλλιά 
από τη χημειοθεραπεία
άρχισε να βήχει, να πνίγεται
της έδωσα το μπουκαλάκι με το νερό μου
ήπιε μια γουλιά και μετά άλλη μια 
πήρε μια ανάσα
και συνεχίσαμε να γελάμε
ακόμα πιο έντονα 
λες και θα τέλειωνε ο κόσμος.
όταν έφτασα σπίτι 
άνοιξα το ψυγείο
ήπια μια τεράστια γουλιά
από παγωμένο πράσινο τσάι 
κι ένιωσα ένα δροσιστικό σκίρτημα σε όλο μου το κορμί. 

Γιώργος Τρίκερι

για την Άννα Β.

στον αστερισμό του άλικου κρίνου

αν ήσουν χιόνι θα είχες λιώσει
αν ήσουν πέλαγος θα είχα πελαγώσει
αν ήσουν θεός θα είχα πιστέψει
αν ήσουν έρωτας θα σε είχα ζηλέψει
αν ήσουν γυαλί θα σε είχα σπάσει
αν ήσουν ανάμνηση θα σε είχα ξεχάσει
είσαι ψέμα και σε πιστεύω
είσαι θάνατος και σε γυρεύω.

Γιώργος Τρίκερι

αφιερωμένο στην Elle που φρόντισε να με κάνει μισογύνη πριν με σκοτώσει.

μέρες ντροπής

 μάντεψε ποια είναι η μοναδική πόλη στο κόσμο που κοσμείται με άγαλμα του πρόεδρου των ηπα που έδωσε τη διαταγή να πέσουν οι βόμβες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι?

οι ίδιοι οι αμερικάνοι ντρέπονται για τον Χάρι Τρούμαν, τον θεωρούν χειρότερο πρόεδρο ακόμα κι από τον Νίξον. το όνομά του έχει συνδεθεί με την μεγαλύτερη τρομοκρατική ενέργεια στην ανθρώπινη ιστορία (240.000 αθώοι νεκροί).
   επίσης θεωρείται φυσικός και ηθικός αυτουργός για την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου και τον πόλεμο της Κορέας.
   εμείς εδώ στην Ελλάδα αυτόν τον πολεμοχαρή πολιτικό τον έχουμε και τον θαυμάζουμε σε μια από τις κεντρικότερες λεωφόρους της πρωτεύουσας μας.
η μισή ντροπή δική του η μισή ντροπή δική μας.

χάρι τρούμαν αμέρικαν πρέζιντεντ

  

σώμα που δεν αναζητήθηκε

γνωριστήκαμε αρχές Μαΐου

η σχέση μας Ταύρος

εν υαλοπωλείω

με ωροσκόπο Καρκίνο

είχε πάθος με τα ζώδια

δεν την ένοιαζε

που ήμουν ένα ρεμάλι της κοινωνίας

ή είκοσι χρόνια μεγαλύτερος της

σημασία είχε που ήμουν Παρθένος

με ωροσκόπο Καρκίνο

άρα ήμασταν soulmates

η ζωή καμιά φορά είναι τόσο απλή.

την πρόσεξα στη παραλιακή

μασουλούσε ένα καλαμπόκι

μου άρεσε η λάμψη που φώτιζε το πρόσωπό της

σαν ένα προσωπικό σούρουπο

ή σαν να είχε καταπιεί πυροτεχνήματα

άρχισα να της μιλάω για τις μαγικές

ιδιότητες του καλαμποκιού

πως οι Αζτέκοι έφτιαχναν

μηχανικά φτερά πλέκοντας τις ρίζες του

και πετούσαν με τις αγαπημένες τους

στη Χαβάη για μήνα του μέλιτος

μου αρέσει να πλάθω χίμαιρες

μου αρέσει να χαρίζω όνειρα

ζωή λάθος δεν γίνεται

η ζωή είναι ένα κλεμμένο αμάξι

ένα κινούμενο σχέδιο

στη ζωή όπως και στα χαρτιά όποιος κλέβει

κερδίζει.

μετά από μερικούς μήνες

γνώρισε κάποιον στην ηλικία της

ανασφαλή αλλά με ωραία επιδερμίδα

και ίσια λευκά δόντια.

δεν υπήρχε περίπτωση να την μοιραστώ

με κάποιον άλλο

η μόνη θεραπεία για τον έρωτα

είναι περισσότερος έρωτας

η μόνη θεραπεία για τη ζωή

είναι ο θάνατος.

δεν μου αρέσουν τα δράματα

οι ποιητές είναι ψεύτες

και τα τραγούδια είναι παραπλανητικά

η αλήθεια είναι μια

κάθε φορά που φοράς φτερά θα πετάξεις

για λίγο

μετά θα πέσεις στη μέση του Ειρηνικού

είναι νόμος της Φυσικής

είναι γραμμένο και στα αστέρια.

η μόνη μου ελπίδα τώρα είναι να υπάρχει κόλαση

για να την ξανασυναντήσω

εσείς οι τυχεροί που δεν έχετε ερωτευτεί

μην το κάνετε.

Γιώργος Τρίκερι

ode to gratitude

bite the hand that feeds you
kiss the toes of the hand that feeds you
one by one
do it slowly
lick every inch of the back
of the hand that feeds you
do it slowly
...
it gets dirty after this
and steamy
there is a moral to this
thanx is a four-letter word.

Giorgos Trikeri

αυγουστιάτικο μονόπρακτο στις παραλίες του μυαλού μου

μικρά νησιά στη παλάμη μου
να χωράει το καλοκαίρι μας
μικρά χαμόγελα σαν φέτες καρπούζι
τα ρίξαμε στο γιαλό
ηδονή
αναρχία
αντιηλιακό
αγκαλιά η θάλασσα
αγκαλιά τα όνειρα
τσουλήθρα στη φούστα σου
μικροί ξιφίες σου τσιμπούν τη κοιλιά
τα δάχτυλα μου ζηλεύουν
ευλύγιστοι ταραχοποιοί
ράβουν φωνήεντα
να σπάσουν τη σιωπή της λαχτάρας μου
ο ταχυδρόμος έχασε τον δρόμο
ποτέ δεν θα φέρει το φθινόπωρο 
κι εγώ θα σ' αγαπώ μέχρι
να σιωπήσει
το τελευταίο ραδιόφωνο.

Γιώργος Τρίκερι

δωρεάν προβολή του Τσίρκου του Τσάρλι Τσάπλιν

Η τελευταία προβολή του Athens Open Air Film Festival

για τον μήνα Ιούλιο είναι ένα μουσικο-κινηματογραφικό event, το οποίο περιλαμβάνει την προβολή του αριστουργήματος του βωβού κινηματογράφου, το «Τσίρκο», του Τσάρλι Τσάπλιν (1928) το οποίο θα συνοδεύσουν οι μελωδίες των His Majesty King of Spain. Η προβολή θα πραγματοποιηθεί στον θερινό κινηματογράφο της Ταινιοθήκης Λαΐς την Τρίτη 30/7 (Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136). Η προβολή ξεκινάει στις 21.00 και η είσοδος είναι δωρεάν.

προς αποφυγή ταλαιπωρίας  να ελέγχετε την ημέρα της προβολής αν όντως ισχύει. 210-3609695

η αλλόκοτη πορεία ενός ορμητικού ποταμού

το κρεβάτι μου είναι ένας ζεστός πλανήτης
η αλήθεια έξω από το τζάμι είναι τόσο ενοχλητική
ποτέ δεν της ανοίγω

είμαι ένας αρσενικός σκύλος
μου αρέσει να μου ξύνουν το στήθος
δεν προσκυνώ νεκρούς θεούς
μονάχα στους αέρηδες πιστεύω
και στο βάθος των ματιών σου.
ήμουν ένα άτακτο παιδί
γέννημα κακού δημιουργού
η καρδιά γεμάτη θυμό που δεν ήξερα πως να κάνω πάθος
το κεφάλι γεμάτο όνειρα που κάποια μέρα
θα πετουσα στη θάλασσα.
στην εφηβεία ανακάλυψα την
μελαγχολία
τις γυναίκες
το κρασί
προσπάθησα να είμαι αφέντης των στιγμών μου
ποτέ δεν πρόδωσα τα μυστικά της σελήνης.
τώρα που μεγάλωσα
και δεν ηρέμησα
και δεν αγάπησα τα λάθη μου
γιατί τίποτα δεν μου έχουν μάθει
φτύνω τους μπάτσους του μυαλού μου.
με γυμνά τα πόδια
ανεβαίνω στο κατάστρωμα μιας στοιχειωμένης φρεγάτας
το ταξίδι αυτό ας καταλήξει
στα σοκάκια της Νέας Ορλεάνης
ή στις ακτές της Κόστα Ρίκα
ή ακόμα καλλίτερα
στη ζεστή σου αγκαλιά.

Γιώργος Τρίκερι

dead poets society

No matter what anybody tells you, words and ideas can change the world.

We don't read and write poetry because it's cute. We read and write poetry because we are members of the human race. And the human race is filled with passion. And medicine, law, business, engineering, these are noble pursuits and necessary to sustain life. But poetry, beauty, romance, love, these are what we stay alive for. To quote from Whitman, "O me! O life!... of the questions of these recurring; of the endless trains of the faithless... of cities filled with the foolish; what good amid these, O me, O life?" Answer. That you are here - that life exists, and identity; that the powerful play goes on and you may contribute a verse. What will your verse be?

John Keating