Το ξύπνημα της άνοιξης, η νέα ταινία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη

Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη με άγριες διαθέσεις.
Με μια ταινία,πολύ πιο σκληρή από αυτές που τον έχουμε συνηθίσει,έρχεται να εξιστορήσει την πορεία πέντε εφήβων που μόνο αθώοι δεν είναι.
Χρησιμοποιώντας καταχρηστικά τον τίτλο του γνωστού θεατρικού έργου του Wedekind παίζει με ό,τι και όποιον βρει.
Προβληματικές ενδοοικογενειακές σχέσεις,νύξεις ομοφυλοφιλικές ανάμεσα στα μέλη αυτής της περίεργης και ιδιόμορφης "γλυκειάς" συμμορίας και πολλοί φόνοι.
Αν παρακολουθήσουμε την μέχρι ως τώρα πορεία του σκηνοθέτη,ο οποίος έχει στο ενεργητικό του πολλές σπουδαίες ταινίες που ξεχώρισαν(Δεκαπενταύγουστος,από την άκρη της Πόλης) θα καταλάβουμε ότι αυτή αποτελεί κορύφωση.
Το μοτίβο των προλετάριων νέων παίζει και σε αυτή τη ταινία.
Το στοιχείο των ξένων είναι ξεκάθαρο και είναι ίσως η πρώτη ατόφια πολιτική ταινία του Γιάνναρη,με σαφή και τον κοινωνικό προβληματισμό.
Η βία είναι ίσως όμορφη αναρωτιέται ο σκηνοθέτης.
Σε αυτή την ταινία το κακό,καθαγιάζεται.
Αίμα,σπέρμα,νέοι.

 Ανδρέας Κιτσικίδης

Lobster, μια αντισυμβατική ιστορία αγάπης

Η τελευταία ταινία του Γιώργου Λάνθιμου (η τέταρτη κατά σειρά μεγάλου μήκους) τιτλοφορείται "The Lobster" και εμείς το παρακολουθήσαμε στις αίθουσες με την ελληνική μετάφραση, η οποία δεν είναι άλλη από τον Αστακό.
Σε μια άλλη πραγματικότητα, από αυτές που μας έχει συνηθίσει ο Λάνθιμος και σε προηγούμενες ταινίες του (βλ. Κυνόδοντας) υπάρχει ένα ξενοδοχείο που υποδέχεται Μοναχικούς. Άτομα που ψάχνουν το κατάλληλο ταίρι σε μια κοινωνία που οι μη δεσμευμένοι κυκλοφορούν στιγματισμένοι.
Έχουν περιθώριο κάποιες καθορισμένες μέρες ώστε να επιτύχουν τον σκοπό τους ειδάλλως μεταμορφώνονται σε κάποιο ζώο,που οι ίδιοι έχουν επιλέξει.
Ατμόσφαιρα εξωπραγματική με θαυμάσιες ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές, έξοχη μουσική επιμέλεια και πρωτότυπο σενάριο από αυτά που μας έχει συνηθίσει ο δημιουργός.
Mε ένα πολύ σημαντικό cast που αποτελείται από τους Colin Farrel, Rachel Weilz, Lea Seydoux (Η ζωή της Αντέλ), Ben Whishaw(το Άρωμα) και τις  μούσες του Αγγελική Παπούλια και Αριάν Λαμπέτ που έχουν και σε αυτή την κινηματογραφική παραγωγή εξέχουσα θέση.
Οι αναφορές στην Ελλάδα είναι έκδηλες.
Με λίγα λόγια,όποιος θέλει να παρακολουθήσει κάτι που σίγουρα θα του κεντρίσει το ενδιαφέρον για μετέπειτα σκέψη αυτή η ταινία είναι η καταλληλότερη.
Σε μια κοινωνία που όλοι θέλουν να βρουν το κατάλληλο ταίρι,μήπως το να είσαι ελεύθερος είναι η μεγαλύτερη απόλαυση;
Αλλά από την άλλη,δεν είναι και αυτό μια δεύτερη φυλακή;
O Λάνθιμος δεν απαντά, παρά μόνο δημιουργεί ερωτήματα.

                                                                                              

Ανδρέας Κιτσικίδης.