Elementary

The Game's Afoot
by Rob Sheffield

We're living in a golden age of Sherlock Holmes knockoffs, from House to Breaking Bad, with brainy asshole antiheroes who boast superdeveloped intellects and no other human skills. But the Sherlock of Elementary captures the brain-for-hire cynicism of the original stories. Johnny Lee Miller, best known as Sick Boy from Trainspotting, has a bratty restlessness that's perfect for this Holmes, a London-born rogue who just got out of rehab and moved to New York to get off drugs. (People do that in real life all the time, right?) Lucy Liu is his sober sidekick, Dr Watson and Aidan Quinn gives them a run for their money as the NYPD captain who has to work with this head case.

from: Rolling Stone, September 27 

everybody wants to rule the world

but Phoebe should.

or maybe ... Sheldon?

which tv personality do you think would make a good ruler of the world?
cast your vote in the ballot on the right or add your own candidate on the comments.

Πλατεία Βικτωρίας

μπορείς να συνηθίσεις την ασκήμια αυτής της πόλης ή μπορείς να ψυτέψεις μια ανάμνηση στο τσιμέντο. θυμάμαι χρώματα, μουσικές απο γραμμόφωνο, απο πικάπ, απο κασετόφωνο, απο γουόκμαν, απο mp3 player.
η ίδια νότα, η ίδια μελωδία, η ίδια ηδονή.
θυμάμαι κάθε λέξη που έχω γράψει στο τετράδιο του έρωτα, στον τοίχο της μοναξιάς.
εκείνη τη μαγική νύχτα στη πλατεία Βικτωρίας. είχα έρθει απο τη Νέα Υόρκη, είχες έρθει απο κάπου μακρύτερα. ρωτούσες τον περιπτερά που είναι το ξενοδοχείον Αίγλη στην Καλλιδρομίου, αγόραζα Μάλμπορο κόκκινο σκληρό γιατί πίστευα ότι ήμουν καουμπόι. σου χαμογέλασα αντρίκια. κάτι έντιμο είδες στο βλέμμα μου και στάθηκες να με κοιτάς ουδέτερα σαν να ήμουν κι εγώ ένα αξιοθέατο αυτής της αλλόκοτης πόλης.
-προς τα εκεί πηγαίνω, σου είπα, μπορείς να πάρεις ταξί θα πληρώσεις διπλή ταρίφα ή μπορούμε να περπατήσουμε, να φυτέψουμε μια ανάμνηση.
το βλέμμα σου παρέμενε ουδέτερο οπότε συνέχισα. θα σου δείξω τα αξιοθέατα, θα σε ξεναγήσω στα Εξάρχεια, τη συνοικία των εξεγερμένων, των μικρών αφελών πολιορκημένων. θα σου δείξω τη μάσκα του Αγαμέμνονα στο μουσείο ...
-είναι περασμένα μεσάνυχτα, δεν το είπες ως αντίρρηση ούτε ως παράπονο.
-είναι περασμένα μεσάνυχτα, δεν ακούστηκε τόσο μελωδικό όταν το επανέλαβα. τότε θα σταθούμε στον προαύλιο χώρο κάτω απο τους φοίνικες και θα στη ζωγραφίσω. έχω ειδητική αντίληψη. αυτό που ο κόσμος αποκαλεί φωτογραφική μνήμη. ακούγομαι πιο σημαντικός όταν λέω ειδητική αντίληψη. έχω και άλλο χάρισμα, είμαι ο πιο γρήγορος ποιητής του κόσμου. για του λόγου το αληθές έβγαλα το σημειωματάριο μου και άρχισα να γράφω.
"δεν θα σε εγκαταλείψω όπως ο Θησέας την Αριάδνη
δεν θα σηκώσω χέρι να σου κάνω κακό
όπως ο Ηρακλής την Μεγάρα
σαν Οδυσσέας θα σε ψάξω
καθώς τα μωβ λουλουδάκια
πέφτουν σαν βροχή στα μαλλιά σου
θα κλέψω την Αργώ
θα σε πάω βόλτα στο Αιγαίο
το πρώτο νησί που θα βρούμε
θα το βαφτίσω με το ονομά σου
κήπο θα φτιάξω με λωτούς
φράουλες και αβοκάντος
θα σου φτιαχνώ γρανίτες πολύχρωμες
κάθε πρωί
γιατί ο έρωτας είναι ναυάγιο
απο το οποίο δεν θέλω να με σώσει κανείς."
πήρες το σημειωματάριο κι άρχισες να διαβάζεις. πριν προλάβω να ντραπώ γιατί είχα γράψει το πιο ηλίθιο ποίημα που έχει γραφτεί, χαμογέλασες και μετά γέλασες.
Ήταν σαν να ξημέρωσε η πλατεία όλη.

Γιώργος Τρίκερι
charliemj94@gmail.com 

δωρεάν γνώση

νομίζω ότι είμαι το μόνο πλάσμα στον πλανήτη που γνωρίζει ότι ή ετυμολογική προέλευση της λέξης τσιλημπουρδίζω είναι από το αρχαίο ρήμα  σιληπορδώ που σημαίνει "φέρομαι χυδαία, πρόστυχα".
   άντε και η Μέρι Τζέιν, που στις τέσσερις το πρωί της λέω όλα μου τα μυστικά.

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟΝ

"Ό,τι χαρακτηρίζει την τρέλα είναι ένας απόλυτος και αθώος εγωισμός που αιχμαλωτίζει αδιέξοδα την ψυχήν μέσα εις τον ίλιγγον των υποκειμενικών παραισθήσεών της. Καμμιά επικοινωνία με την πραγματικότητα, καμμιά επαφή με τους άλλους, κανένας τρόπος συνεννοήσεως μεταξύ του ενός και του άλλου τρελλού. Καθένας είναι μια κολασμένη σκιά καταδικασμένη να γυρίζει άσκοπα και αδιάκοπα σ΄ένα ιλιγγιώδους στροβιλισμού, γύρω από τον εγωκεντρικό άξονά της. Καθένας, κλεισμένος στον εαυτό του. Ο τρελός δεν ξέρει δεν ακούει δεν βλέπει παρά μόνο τον εαυτό του, αντικατοπτρισμένο σε εφιαλτικά και τερατόσχημα φάσματα μες τον μεγεθυντικό ραϊσμένο καθρέφτη της πυρακτωμένης από την νευρικήν υπερέντασιν φαντασίας του."

Ρώμος Φιλύρας.


Η ομάδα SUI GENERIS παρουσιάζει το αυτοβιογραφικό έργο "Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟΝ" του ποιητή Ρώμου Φιλύρα, σε θεατρική διασκευή, έχοντας ως κύριο άξονα τη διαβίωση του Φιλύρα στο ίδρυμα, όπου εισήχθει με δική του πρωτοβουλία. "Ξεχασμένος από τους λογικούς", μπροστά του ορθώνεται "η κοινωνία των τρελών". Μια κοινωνία με δικούς της νόμους, θεούς, πλούσιους και ονειροπόλους ταξιδευτές. "Ένα ταξίδι με ένα κομμάτι σπάγκο", "ένα ασύρματο τηλέφωνο τσέπης" και ένας Θεός που απαιτεί από τον Φιλύρα "να πάψει να τους περνά για τρελούς".


Παραστάσεις: 9/14/15/16/21/22/23 Σεπτεμβρίου 2012
Ώρα Έναρξης: 21.30
Εισοδος Ελεύθερη- ΜΟΝΟ ΜΕ ΠΡΟΚΡΆΤΗΣΗ ΘΕΣΗΣ
Τηλ. Κρατήσεων: 6993996299
[Λόγω περιορσμένου αριθμού θέσεων σε κάθε παράσταση παρακαλούμε όπως κάνετε έγκαιρα την κράτησή σας]

Συμμετέχουν:
Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου
Μάριος Ράμμος
Χριστίνα Μαριανού
Ισμήνη Κακούρα Βαρακλή
Χριστίνα Κοροβίλα

από την ομάδα SUI GENERIS

postcards from Greece

Molyvos village in Lesvos

Constitution Square

Spetses island 1955, photo by Dimitris Harissiadis - Phorographic Archives of the Benaki Museum

Athens

Ermou str., Athens.

Crete

Zagora

Volos

Mirtos beach, Kefalonia

Rhodes

Orestiada lake

Nafplio

άλφα

αν το όνομα μου άρχιζε από άλφα θα ήταν όλα τόσο διαφορετικά.
τα αγόρια στη πλατεία θα φώναζαν "Άννα, Άννα"
δεν θα τους έδινα σημασία καμία.
θα περίμενα να σχολάσει ο άντρας μου που μου φέρνει συνέχεια σοκολάτες.
στο σινεμά εγώ διαλέγω αν θα φάμε νάτσος ή ποπ-κορν και ποια ταινία θα δούμε, που είναι πάντα ρομαντική κομεντί.
δεν θα τον βαρεθώ.
δεν θα τον παρατήσω.
δεν είμαι κορόιδο.
όπως ο Αντώνης που το όνομα του αρχίζει από άλφα και τα είχε με την κολλητή μου που είναι η τέλεια γυναίκα. 
του έκανε όλα τα χατήρια τον άφηνε να διαλέγει αν θα φάνε νάτσος ή ποπ-κορν και ποια ταινία θα δουν, που ήταν πάντα με σούπερ-ήρωες που φορούν μανδύες και πετούν λέιζερ από τα μάτια και πάντοτε σώζουν τον κόσμο αλλά ξεχνούν να φέρουν μια σοκολάτα στην αγαπημένη τους.
έτσι και ο Αντώνης, δυο χρόνια σχέση κι ούτε γκοφρέτα από το περίπτερο.
η κολλητή μου δεν άντεξε, του είπε να χωρίσουν όχι γιατί το ήθελε αλλά για να τον κάνει να σκεφτεί.
να σταματήσει να την θεωρεί δεδομένη.
αυτός πήγε και πήρε μια μαύρη γυαλιστερή γιαμάχα.
έτσι νόμιζε ότι θα την κερδίσει πίσω.

αν το όνομα μου άρχιζε από άλφα θα μπορούσα να έρχομαι στο δώματιο σου αργά το βράδυ να βλέπουμε How I met your mother και να ταΐζουμε το κουνέλι σου (που σωστά μαντέψατε, το όνομα του αρχίζει από άλφα).
θα άρχίζες να με γουστάρεις ενώ στην αρχή νόμιζες ότι δεν.
είχες γνωρίσει κάποιον που φαινόταν ενδιαφέρων, αστείος και τρυφερός μαζί σου. αλλά ευτυχώς δεν πήγατε ποτέ σινεμα για να σε αφήσει να διαλέξεις  νάτσος, ποπ-κορν ή ταινία.
τον άφησες να περιμένει στη στάση του τραμ κρατώντας ένα μπλοκάκι με πολλά "αν" και αναπάντητες απορίες. την ίδια ώρα περνούσε κι Αντώνης με την μαύρη γυαλιστερή γιαμάχα.

το όνομα μου αρχίζει από γάμμα, κάθομαι εδώ και γράφω ιστορίες για τις ζωές των άλλων. δεν έχω πια θυμό, ούτε ενθουσιασμό. αυτά είναι πολύπλοκα συναισθήματα για την επιπεδοχώρα της σελίδας μου.
ποτέ δεν έμαθα το όνομα της κολλητής της Άννας, ούτε καν που μένει να της πάω μια σοκολάτα.

Γιώργος Τρίκερι

dare you to LOL

 

1492

είσαι η Αμέρικα 
και είμαι ο Κολόμπο
θα' ρθω να σε βρω
εύχομαι αυτή τη φορά
να μην σε καταστρέψω.
μόνο να σ΄ αγαπήσω.

Γιώργος Τρίκερι

Με τίτλο,αλλά και χωρίς.

® 286

Είναι φορές που θες να γράψεις,αλλά δεν ξέρεις τι.
Σαν μια εικόνα που σου αρέσει,αλλά δεν ξέρεις γιατί.
Σαν έναν άνθρωπο που αγαπάς,αλλά δεν ξέρεις αν πρέπει να'στε μαζί.

Παρατηρώ τώρα αυτά τα "αλλά", παραταγμένα το ένα κάτω από το άλλο.
Τι νόημα έχουν;
Λέξεις που νομίζεις ότι δίνουν σημασία στη ζωή σου.
Λέξεις που χρησιμοποιείς για να συνδέσεις το νου με την καρδιά.
Λέξεις που σε δυσκολεύουν.
Λέξεις που σου δείχνουν το σκοτάδι στο φως,αλλά και αντίστροφα.
Λέξεις που λέω ότι δεν μ'αρέσουν,αλλά τις χρησιμοποιώ.

Λέξεις που με βοήθησαν να γράψω κάτι τελικά και να αποδείξω πως τα "αλλά" δεν έχουν αξία,
αλλά μπορεί και να αποκτήσουν.

Vicky Michalopoulou

Jazz στο πάρκο

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012 - Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας «Αντώνης Τρίτσης»
Το πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης» θα φιλοξενήσει και φέτος, για τρίτη συνεχή χρονιά το «3ο jazz στο πάρκο» με διοργανωτή το ΔΗ.ΚΕ.ΠΑ του Δήμου Ιλίου, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Γιώργου Τρανταλίδη.
Ήχοι της jazz θα πλημμυρίσουν τον υπέροχο χώρο του πάρκου, στις 9 του Σεπτέμβρη στις 8.30 μ.μ., βγαλμένοι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της jazz μουσικής τόσο από την Ελλάδα όσο κι από το εξωτερικό.
Συμμετέχουν:
NUKeLEUS trio 
Γιάννης Σταυρόπουλος, Sami Amiri, Περικλής Τριβόλης
MARIA MARKESINI / BERT VAN DEN BRINK
TRILOGIA 
Γιώτης Σαμαράς, Γιώργος Κοντραφούρης, Γιώργος Τρανταλίδης
SPECIAL GUESTS:Tony Lakatos, Ανδρέας Πολυζωγόπουλος
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

περισσότερες πληροφορίες στο: http://www.ert.gr/kosmos936/

μπλε φεγγάρι θα έχουμε τη τελευταία νύχτα του Αυγούστου

έτσι αποκαλείται το φαινόμενο της εμφάνισης δυο πανσέληνων τον ίδιο μήνα. η έκφραση έχει μεταφορική έννοια, αναφέρεται στη σπανιότητα του φαινομένου και δεν σημαίνει ότι η πανσέληνος θα είναι χρώματος μπλε.
   έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν μετά από μεγάλες πυρκαγιές ή εκρήξεις ηφαιστείων εξαιτίας της ύπαρξης καπνού ή μορίων σκόνης στην ατμόσφαιρα το φεγγάρι να αποκτά μπλε χρώμα. τέτοιες περιπτώσεις  ήταν η έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883 (που ήταν τόσο ισχυρή ώστε το φεγγάρι εμφανιζόταν μπλε για δυο ολόκληρα χρόνια) και οι δασικές πυρκαγιές στη Σουηδία και στον Καναδά το 1950 και 1951.
   από εκεί πηγάζει και η αγγλική έκφραση "once in a blue moon" που αναφέρεται σε κάποιο σπάνιο γεγονός.
   τελευταία φορά που εμφανίστηκε μπλε φεγγάρι ήταν μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Πινατούμπο στις Φιλιππίνες.
   απολαύστε λοιπόν την πανσέληνο στο τέλος του μήνα και σημειώστε στο ημερολόγιο σας ότι μπλε φεγγάρι θα έχουμε και το βράδυ της πρωτοχρονιάς του 2028. 

today's word: monogamy

Monogamy /Gr. μονός+γάμος (monos+gamos) - one+marriage/ a form of marriage in which an individual has only one spouse at any one time.[1] In current usage monogamy often refers to having one sexual partner irrespective of marriage or reproduction. The term is also applied to the social behavior of some animals, referring to the state of having only one mate at any one time.

example: Bigamy is having one wife too many. Monogamy is the same.

kiss me kiss me kiss me

Those who kiss their partner goodbye each morning live five years longer than those who don’t.

Kissing is great for self-esteem. It makes you feel appreciated and helps your state of mind.

Kissing burns calories, 2-3 calories a minute and can double your metabolic rate. Research claims that three passionate 
kisses a day (at least lasting 20 seconds each) will cause you to loose an entire extra pound! It's time to start that kissing diet!

Kissing is a known stress-reliever. Passionate kissing relieves tension, reduces negative energy and produces a sense of well being, lowering your cortisol ‘stress’ hormone.

Kissing uses 30 facial muscles and it helps keep the facial muscles tight, preventing baggy cheeks! The tension in the muscles caused by a passionate kiss helps smooth the skin and increases the circulation.

Kissing is good for the heart, as it creates an adrenaline which causes your heart to pump more blood around your body. Frequent kissing has scientifically been proven to stabilize cardiovascular activity, decrease blood pressure and cholesterol.

Those who kiss quite frequently are less likely to suffer from stomach, bladder and blood infections.

During a kiss, natural antibiotics are secreted in the saliva. Also, the saliva contains a type of anesthetic that helps relieve pain.

Kissing reduces anxiety and stops the 'noise' in your mind. It increases the levels of oxytocin, an extremely calming hormone that produces a feeling of peace.

The endorphins produced by kissing are 200 times more powerful than morphine.

source: http://www.webmd.com/sex-relationships/features/kissing-benefits

Το ημερολόγιο μιας έφηβης

Το καλύτερο είναι όταν δε μπορείς να βρεις τα γυαλιά σου. (Αν έχετε μυωπία 7,5 ή τέλος πάντων πάνω από 4 μπορείτε να καταλάβετε τι εννοώ). Για μας τους μύωπες δεν είναι μόνο όλα θολά. Άμα κάτι είναι σκούρο, είναι και ανύπαρκτο. Κι όταν τα γυαλιά σου είναι μαύρα, εκεί αρχίζουν τα ζόρικα. Επίσης όταν δε μπορείς να σκύψεις, είναι ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα [κάταγμα στη σπονδυλική, άλλη ιστορία (πρέπει σοβαρά να βρω την άνω τελεία κάποια στιγμή)].
Κοιμήθηκα αργά, ξύπνησα νωρίς, γιατί ένα γατάκι δε με άφηνε να κοιμηθώ. Συγκεκριμένα μάλλον αυτό πέταξε τα γυαλιά μου κάτω. Επίσης ξύπνησα με πονοκέφαλο. 
Βγήκα όμως λίγο στο μπαλκόνι. Σε ένα μήνα θα πάω στο ποτάμι (δεν έχει νερό, μην ενθουσιάζεστε, κάποτε όμως πρέπει να είχε), να δω τα παιδάκια και τα σκυλάκια να τρέχουν και να παίζουν, και να σκέφτομαι τι ωραία που είναι τα απλά πράγματα (ακόμα, δηλαδή, το σκέφτομαι, απλά δε μπορώ να το δω). Θα έχει και περισσότερη δροσιά. Ελπίζω. Θα δω τις πολυκατοικίες, και θα θυμηθώ πόσο αγαπώ την πόλη. Και επίσης θα κοιμάμαι στο δωμάτιο μου που έχει φως. 
Είναι αστείο, έχει περάσει ήδη ένας μήνας. 3,5 βδομάδες πριν ήμουν στο ΚΑΤ, με παυσίπονα και καθετήρα. (Από τις χειρότερες εμπειρίες ο καθετήρας. Η σπασμένη μέση δεν είναι τίποτα). 
Για την ώρα όμως είμαι στο δωμάτιο της μάνας μου (κάτι για καλύτερο στρώμα μου είπαν, αλλά είναι όλα ψέματα. Απλά θέλουν να γίνω βαμπίρ). Η βόλτα μου είναι μέχρι την τουαλέτα και πίσω (το μπαλκόνι ήταν μια ατασθαλία). Παρά τις δυσχέρειες όμως, μπορώ να πω ότι σήμερα είμαι λίγο πιο κεφάτη.

ΥΓ : Έσωσα μια χρυσόμυγα (δε μπορώ να σκύψω αλλά μπορώ να λυγίσω τα πόδια μου).

missA insanE
http://fragmentsofentropy.blogspot.gr/

poets' walk

There's nothing like walking in Central Park. It's a brilliant piece of landscaping. I love the gardens there. Frederick Law Olmsted, who designed the park was an absolute genius. I love the Poets' Walk between the elms. It's so rare to see those aged elms. you look at them and they have such presence and such power. you can walk around hundred of times, thousand of times and it's always a new experience.


Jessica Lange.

beach party

είδα το όνειρο εχθές ξανά.

ξέρεις αυτό που παίζουμε στη ταινία που είμαι ο Ντάνι και εσύ η Σάντι και τραγουδάμε το "You΄re the one that I want" αλλά το λέμε slow όπως οι Beautiful South (πόσο μου αρέσει που δεν είμαι παράφωνος στα όνειρα μου). στον ουρανό πετούσε το αεροπλάνο που έσερνε το πανό από πίσω που έγραφε U are important-irreplaceable (και άλλη μια λέξη που δεν θυμάμαι) και στο τέλος άπειρες καρδούλες κόκκινες και μετά σοκολατένιες που άρχισαν να λιώνουν και να στάζουν σοκολάτα στα σύννεφα γιατί κάνει πολύ ζέστη στη Καλιφόρνια, μετά άρχισε να βρέχει σοκολάτα, οι σέρφερς βγήκαν από τη θάλασσα και έφτιαξαν αψίδα με τα σερφς κι εμείς περνούσαμε από κάτω.

   ο Έλβις (που δεν ήταν χοντρός ακόμα) τραγουδούσε παρέα με τον Τζόνι Ρότιν. φορούσαν χαβανέζικα πουκάμισα, κατακόκκινα με ανανάδες και παπαγάλους. τραγουδούσαν στο ρυθμό του "this is not a love song" αλλά είχαν αλλάξει τα λόγια και έλεγαν:

this is a love song

I fooled you 

and I sing it

because I love you

that΄s why I rented the plane

to show you 

how important you are to me

and how irrreplaceable

and the third word

which I still don΄t remember.

σταγόνες σοκολάτας έσταζαν από τον ουρανό αλλά κανείς δεν έφευγε. όλοι χόρευαν. ο Έλβις έβγαζε τη γλώσσα του για να προσγειώνονται εκεί σταγόνες και μετά τις έγλειφε και ξεκαρδιζόταν γιατί τέτοιος χαρακτήρας ήταν ο Έλβις.

   μετα το όνειρο έγινε ασπρόμαυρο και ήμουν ο Μπόγκι στην Καζαμπλάκνα αλλά δεν σε άφησα να μπεις στο αεροπλάνο γιατί δεν άντεχα να ζω χωρίς εσένα και επιστρέψαμε στο Παρίσι.

   ζούσανε μποέμικα σε μια μποέμικη σοφίτα και τρώγαμε μπαγκέτες με κρητική μυζήθρα που είχα λιώσει σε ένα μπολάκι με κανέλα και κομματάκια λευκής σοκολάτας που είχα περάσει στον τρίφτη. είχαμε ένα παλιό γραμμόφωνο, το βάζαμε στη βάρκα και σας πήγαινα βαρκάδα στον Σηκουάνα. έκανα κουπί κι εσυ έβαζες τους δίσκους Αζναβούρ, Πιαφ, Μπρελ και Φλόρενς (που δεν είναι Γαλλίδα αλλά μας αρέσει). σηκωνόσουν και χόρευες το "You've got the love" σου έλεγα να προσέχεις, εσύ για να με κοροϊδέψεις προσποιόσουν ότι έχανες την ισορροπία σου, στο τέλος την έχανες και κατέληγες στο ποτάμι.

  απλωνα τα χέρια να σε ανεβάσω στη βάρκα, έβλέπα τα βρεγμένα σου μαλλιά, την ομορφιά του προσώπου σου, μια σταγόνα σοκολάτας που είχε μείνει στη μυτούλα σου και εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιούσα ότι είσαι ... πως το λένε ... irresistible.

ναι, αυτή είναι η λέξη που έψαχνα

Ιrresistible.

Γιώργος Τρίκερι

περί φιλίας

η μόνη υποχρέωση της φιλίας είναι να δίνεις χαρά όταν μπορείς.

Γιώργος Τρίκερι

Φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων στη Σύρο

Τα κινούμενα σχέδια μπαρκάρουν για την Ερμούπολη της Σύρου, «κάνουν κατάληψη» για 4 ημέρες στο Θέατρο Απόλλων, στο Πνευματικό Κέντρο, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και στην Πλατεία Μιαούλη και μας μυούν στον φανταστικό τους κόσμο.

Καλωσήρθατε στο αniμasyroς Διεθνές Φεστιβάλ + Φόρουμ Κινουμένων Σχεδίων!
Από το 2008, το φεστιβάλ πραγματοποιείται κάτω από τον κυκλαδίτικο ήλιο και περιλαμβάνει προβολές ταινιών κινουμένων σχεδίων, αφιερώματα σε Διεθνή Φεστιβάλ, επαγγελματικό φόρουμ με τη συμμετοχή καταξιωμένων ελλήνων και ξένων δημιουργών & επαγγελματιών, εργαστήρια για φοιτητές και μαθητές δημοτικού, το εφαρμοσμένο εργαστήρι making of που καταγράφει λεπτό προς λεπτό το φεστιβάλ, πάρτι κι άλλες παράλληλες δράσεις.

Όλες οι εκδηλώσεις είναι δωρεάν και σας περιμένουμε πάντα στην αυλή του Απόλλωνα για να γνωριστούμε, να συζητήσουμε και να δικτυωθούμε.

Φέτος, ετοιμάστε βαλίτσες κια αποβιβαστείτε 20-23 Σεπτεμβρίου.

περισσότερες πληροφορίες: http://www.animasyros.gr/index.php/GR/festival/animasyros

το δικό μας καλοκαίρι

παγωμένο χαμομήλι με κανέλα, λεμόνι και μέλι.
μη με ρωτήσεις γατί αλλά το έφτιαξα.
το πρωί έβαλα νεσκαφέ πάνω σε παγωτό καϊμάκι. έτσι όπως είναι από το κουτάκι. αν σου άρεσε ο νεσκαφέ και το καϊμάκι θα τρελαινόσουν. 
διαβάζω ξανά Τομ Ρόμπινς και δεν κοιμάμαι τα βράδια. 
όταν σε ξαναδώ θα χαϊδεύω τη μύτη σου για έναν ολόκληρο μήνα και τον επόμενο τα μαλλιά σου.
θα πάμε βόλτα στη Γλυφάδα, θα μαθαίνουμε πολυσύλλαβες λέξεις για να μπορούμε να συζητάμε με άτομα υψηλής διανοητικής στάθμης. θα ψάξουμε την ετυμολογία της πομφολύγας σ΄ εκείνο το χοντρό λεξικό αρχαίας ελληνικής γλώσσης.
θα τρώμε παγωτό ξαπλωμένοι στον καναπέ βλέποντας φιλαράκια (την ένατη σεζόν).
θα είμαστε ξανα σαν τον Μπάτμαν και τον Ρόμπιν, σαν το κογιότ και τον Geococcyx californianus,  σαν την Μπόνι και τον Κλάιντ, σαν την Μέρι Τζέιν και τον Τσάρλι.
Μαζί.

Γιώργος Τρίκερι