Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Εσύ


Στάθηκα εκεί που πάντα προσπερνούσα. Σκόνταψα εκεί που ήξερα να στέκομαι όρθια. Εκεί που σταματούσα, έφυγα. Εκεί που αγαπούσα, δίστασα. Εκεί που σιχάθηκα, φίλησα. Εκεί που δείλιασα ερωτεύτηκα. Εκεί που φοβόμουν, αφέθηκα. 
Ήσουν πίσω από όλα. Ήμουν πολύ μπροστά από πολλά δικά μου τίποτα. Η απόσταση μας ένωσε κι ένιωσα το φιλί σου. Το σώμα σου ένιωσα. Την υφή των φτερών που φορούν οι άγγελοι. 
Σε έχω στο στόμα μου και νιώθω πως βρήκα το ακριβότερο μαργαριτάρι του βυθού. 
Κι αν δεν σε κοιτάζω είναι επειδή το βλέμμα μου θα πέσει στο δικό σου όπως χιλιάδες ατσαλένιες μπίλιες σε σιδερένιο πηγάδι.

Δ.Π.Β