Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

παντού χαμόγελα




"Είναι από αυτές τις μέρες που τα βλέπεις όλα μαύρα, όμως, έχουμε ο ένας τον άλλον, κι αυτό είναι κάτι" κομμάτι από ρόλο που ίσως θα έπαιζα. Που να ήξερα πως ο ρόλος ήταν κομμάτι από την ζωή που ίσως κάποτε να ζήσω. Γι' αυτό σήμερα πήγα και αγόρασα δυο καραμελωμένα μήλα και ήρθα στην αδερφή μου να θυμηθούμε μαζί τα χρόνια που πέρασαν, τα χρόνια που ένα καραμελωμένο μήλο ισοστάθμιζε της ευτυχίας μας. Τότε που περιμέναμε τον Άγιο Βασίλη να μπει από την καμινάδα και το πρωί βλέπαμε το μελομακάρονο δαγκωμένο και το ποτήρι με το νερό που του βάλαμε να πιει, μισό. Τώρα ποιος έχει διάθεση να στολίσει δέντρο; Ποιανού η τσέπη αντέχει να αγοράσει δώρα; Τα δέντρα και τα δώρα είναι περιττά. Θα αρκεστώ να στολίσω την ψυχή μου με αισιοδοξία και να δωρίσω παντού χαμόγελα και αγάπη.


Καλές γιορτές !


Δ.Π.Β