Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

το παράπονο ενός γάτου


ένα κελαδηοπούλι ήρθε και με βρήκε
περιφρονούσε τα μάτια μου
μα τραγουδούσε στη βεράντα μου
κι έλαμπε σαν μικρό βουνίσιο λουλούδι
φτερούγιζε πάνω απο το κεφάλι μου καθώς προσπαθούσα
να αντιγράψω την ομορφιά των τραγουδιών του
έμαθε να μην με φοβάται
ήρθε και κάθησε στη παλάμη μου
κι άρχισα να το ταΐζω κεράσια με σαντιγί
μαζί τα μεσημέρια κυλιόμασταν στο στρώμα
προσπάθησα να κάνω το σώμα μου μικρότερο για να ταιριάζουμε
βαρέθηκε και έφυγε χωρίς να πει
"θα ξανάρθω"
έμαθα τώρα να μην φοβάμαι το άπειρο.
ούτε στιγμή δεν σκέφτηκα να χτίσω ένα κλουβί