Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Σε χρειάζομαι! Κι εσύ με χρειάζεσαι! Για να βρεις την απάντηση στον λόγο που γράφεις. Για να βρεις την ερώτηση στην απάντηση που δίνει ο χρόνος όταν μας φέρνει κοντά. Κοντά; Τα χείλη μου ακόμα δεν μύρισαν από την ανάσα σου μόνο τα δάχτυλά μου παίζουν πιάνο πάνω στο πληκτρολόγιο όταν μου μιλάς. Όταν μου γράφεις. Όταν μου απαντάς. Γι αυτό σου λέω, με χρειάζεσαι. Για να σε εξημερώνει η "καλημέρα" μου από τους χτυπημένους εφιάλτες. Για να σε κρατούν τα χέρια μου σε κάθε σου λιγοθυμιά. Για να σε σπρώχνει η ανάσα μου στο "φεύγω" σου. Για να σε τραβάει το σώμα το δικό μου σαν μαγνήτης στην επιστροφή σου. Για να με σκέφτεσαι και να ηρεμείς. Σε χρειάζομαι. Για να σου δείξω πόσο καλά μπορώ να σταθώ στην ανάγκη σου θεμέλιο. Μην φοβάσαι να χτίσεις επάνω μου ζωή, έτσι κι αλλιώς.. άρχισες ήδη να αναπνέεις από το στόμα μου. Έλα και στον κήπο άνθησαν κιόλας Γιασεμιά!!!


Δ.Π.Β